İnsan nöroblastoma hücre hattında (SH-SY5Y) amiloid beta ile oluşturulan nöroinflamasyon modelinde pirfenidonun etkisinin araştırılması
Investigation of the effects of pirfenidone in amyloid beta-induced neuroinflammation model in human neuroblastoma cells (SH-SY5Y)
- Tez No: 983099
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ERTAN DARIVERENLİ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Eczacılık ve Farmakoloji, Pharmacy and Pharmacology
- Anahtar Kelimeler: Pirfenidon, amiloid beta, SH-SY5Y, nöroinflamasyon, Pirfenidone, amyloid beta, SH-SY5Y, neuroinflammation
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Manisa Celal Bayar Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Farmakoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmada insan nöroblastoma hücre kültüründe amiloid beta ile nöroinflamasyon oluşturularak pirfenidonun olası nöroprotektif ve anti-inflamatuvar etkilerinin hücre canlılığı, apopitozis ve inflamatuvar sitokinler üzerinden değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Pirfenidonun hücre canlılığı ve proliferasyonu üzerine etkileri luminoscan testi, apopitotik etkileri Annexin V yöntemi, antiinflamatuvar etkileri immunositokimya yöntemi ile incelendi. Çalışmada 3,10,30,100 M pirfenidon, 20 M amiloid beta, 10 M pirfenidon + 20 M amiloid beta ve 30 M pirfenidon + 20 M amiloid beta şeklinde deney grupları oluşturuldu. Bu uygulamalarda pirfenidonun amiloid beta ile oluşturulan nöroinflamasyonu geri çevirme potansiyeli değerlendirildi. Bulgular: Pirfenidon tek başına hücre canlılığında anlamlı bir değişiklik oluşturmadı. Amiloid beta ile kombine edildiğinde hücre canlılığını istatistiksel olarak anlamlı şekilde azalttı (p<0.01). Apopitoz analizlerinde ise hücre canlılığı sonuçlarıyla paralel şekilde pirfenidon tek başına hücre apopitozunda anlamlı bir değişiklik oluşturmadı, amiloid beta ile kombine edildiğinde hücre apopitozunu istatistiksel olarak anlamlı şekilde artırdı (p<0.01). İmmunositokimyasal incelemelerde pirfenidon, amiloid beta uygulaması ile artan IL-1, IL-6 ve TGF- sitokin düzeylerini istatistiksel olarak anlamlı şekilde azalttı (p<0.01) ancak kontrol grubu düzeylerine gerilemedi (p<0.001). Sonuçlar: Pirfenidon, SH-SY5Y hücre hattında tek başına herhangi bir etki göstermedi. Amiloid beta uygulanmış SH-SY5Y hücrelerinde apoptozu artırırken inflamatuvar sitokinleri azaltması, Alzheimer'daki nöroinflamasyon açısından çift yönlü bir etkiyi göstermektedir. Amiloid beta maruziyeti hücre içi stres yanıtlarını ve inflamatuvar sitokinleri belirgin biçimde artırırken, pirfenidon bu aşırı aktivasyonu baskılayarak IL-1β, IL-6 ve TGF-β düzeylerinde anlamlı bir düşüş sağladı. İnsan beyninde nöroinflamasyonun mikroglia ve astrositlerin katılımıyla sürdürülen döngüsel bir durum olduğu düşünüldüğünde, pirfenidonun bu eksen üzerindeki düzenleyici etkisi teorik olarak kronik inflamatuvar yükün azaltılmasına katkı sağlayabilir. Bununla birlikte glial hücrelerin hem inflamatuvar yanıt hem de amiloid beta temizliği ve sinaptik destek gibi koruyucu fonksiyonlar üstlendiği göz önünde bulundurulduğunda, pirfenidonun olası terapötik etkisinin doku düzeyindeki yaygın hücresel etkileşimler içinde nasıl şekilleneceği daha kapsamlı çalışmalarla netleştirilmelidir.
Özet (Çeviri)
Objective: This study aimed to induce neuroinflammation with amyloid beta in a human neuroblastoma cell culture model and to evaluate the potential neuroprotective and anti-inflammatory effects of pirfenidone in terms of cell viability, apoptosis and inflammatory cytokines. Materials and Methods: The effects of pirfenidone on cell viability and proliferation were assessed using the luminoscan assay; apoptotic effects were evaluated with the Annexin V method; and anti-inflammatory effects were examined using immunocytochemistry. In the study, experimental groups were created as 3, 10, 30, 100 µM pirfenidone, 20 µM amyloid beta, 10 µM pirfenidone + 20 µM amyloid beta and 30 µM pirfenidone + 20 µM amyloid beta. In these experiments, pirfenidone assess its potential to reverse amyloid beta–induced neuroinflammation. Results: Pirfenidone alone did not cause a significant change in cell viability. However, when combined with amyloid beta, it significantly reduced cell viability (p<0.01). Apoptosis analyses showed results parallel to the viability findings: pirfenidone alone did not significantly alter apoptosis, but in combination with amyloid beta, it significantly increased apoptotic cell death (p<0.01). Immunocytochemical evaluations demonstrated that pirfenidone significantly reduced the elevated levels of IL-1β, IL-6, and TGF-β induced by amyloid beta (p<0.01), but cytokine levels did not decline to control group levels (p<0.001). Conclusion: Pirfenidone alone had no effect on the SH-SY5Y cell line. The observation that pirfenidone increases apoptosis while reducing inflammatory cytokines in amyloid beta–treated SH-SY5Y cells indicates a dual effect relevant to neuroinflammation in Alzheimer's disease. While amyloid beta markedly enhances intracellular stress responses and inflammatory cytokine production, pirfenidone suppresses this excessive activation, resulting in significant decreases in IL-1β, IL-6, and TGF-β levels. Considering that neuroinflammation in the human brain is sustained through a cyclical process involving microglia and astrocytes, the regulatory impact of pirfenidone on these pathways may theoretically help reduce chronic inflammatory burden. However, since glial cells also perform protective functions—including amyloid beta clearance and synaptic support—the therapeutic potential of pirfenidone within the complex cellular interactions of brain tissue requires further comprehensive investigation.
Benzer Tezler
- İnsan nöroblastoma hücre kültüründe amiloid beta ile oluşturulan alzheimer hastalığı modelinde atorvastatinin sestrin-2, sirtuin-1, TPP1 ve LC3B ekspresyonuna etkisi.
The effect of atorvastatin on sestrin-2, sirtuin-1, TPP1 and LC3B in amyloid beta induced alzheimer's disease model in human neuroblastoma cell culture
HANDE ÇELİK
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Eczacılık ve FarmakolojiHacettepe ÜniversitesiFarmakoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. EMİNE PELİN KELİCEN UĞUR
- Laurik asitin anti-alzheimer potansiyelinin SH-SY5Y hücre hattında gen düzeyinde araştırılması
Investigation of the anti-alzheimer potential of lauric acid at the gene level on SH-SY5Y cell line
SUDE ARIK
Yüksek Lisans
Türkçe
2022
BiyolojiPamukkale ÜniversitesiBiyomedikal Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ASLI SEMİZ
- The association of parkinson's disease with dna topoisomerase IIβ in neural-differentiated SH-SY5Y cell line
Parkinson hastalığı ile nöral farklılaşmış SH-SY5Y hücre hattında dna topoizomeraz IIβ ilişkisinin araştırılması
BERÇEM YEMAN
- Investigation of the neuroprotective effect of stable overexpression of DNA topoisomerase IIß in neurally differentiated SH-SY5Y cells as an in vitro model of Alzheimer's disease induced by amyloid β1-42 peptides
Nöral farklılaştırılmış ve amiloid β1-42 peptitleriyle in vitro Alzheimer hastalığı modeli oluşturulmuş SHSY5Y hücrelerinde gen ifadesi kararlı olarak arttırılmış DNA Topoisomerase IIb'nın nöroprotektif etkisinin araştırılması
TAHİRE YURDAKUL
Yüksek Lisans
İngilizce
2024
BiyolojiÜsküdar ÜniversitesiMoleküler Biyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SEVİM IŞIK
DOÇ. DR. CİHAN TAŞTAN
- Pirolokinolin kinon'un (PQQ) SH-SY5Y hücre hattı üzerinde anti-Alzheimer etkilerinin araştırılması
Investigation of anti-Alzheimer effects of pyrroloquinoline quinone (PQQ) on SH-SY5Y cell line
CANAN BAĞCI TAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2021
BiyolojiPamukkale ÜniversitesiBiyomedikal Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ASLI SEMİZ