Geri Dön

Diabetes mellitus tanısını yeni almış ve son üç ay içinde SGLT-2 inhibitörü ile kombine metformin ve monoterapi metformin tedavisi başlanmış bireylerde tedavinin kemik dansitometresi, vitamin D, kemik spesifik ALP ve osteokalsin üzerine etkilerinin karşılaştırılması

Comparison of the effects of metformin monotherapy and metformin combined with an SGLT-2 inhibitor initiated within the last three months in newly diagnosed Type 2 diabetes mellitus patients on bone densitometry, vitamin D, bone-specific alkaline phosphatase and osteocalcin levels

PDF İndir

  1. Tez No: 982375
  2. Yazar: DAMLA YILDIZ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. AHMET ENGİN ATAY
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Osteoporoz ve Tip 2 Diabetes Mellitus (T2DM), metabolik süreçlerde ortak mekanizmalar paylaşan ve sıklıkları giderek artan iki önemli hastalıktır. Diyabetin iyi metabolik kontrolü kemik sağlığını desteklese de bazı antidiyabetik ilaçlar kemik metabolizması üzerine doğrudan etkiler gösterebilir. Bu çalışmanın amacı, T2DM tanısı yeni konmuş ve benzer demografik, dansitometrik özellikler gösteren bireylerde metformin monoterapisi ile metformin + sodyum glukoz ko-transporter 2 inhibitörü (SGLT-2i) kombinasyonunun kemik metabolizması üzerindeki etkilerini biyokimyasal ve hormonal parametreler aracılığıyla değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: 1 Ocak 2025 – 1 Eylül 2025 tarihleri arasında, Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin İç Hastalıkları polikliniğine başvurusunda T2DM tanısı alan, monoterapi metformin ve metformin kombine SGLT-2 inhibitör tedavisi başlanan 56 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların her vizitte fizik muayeneleri, demografik özellikleri, bilinen hastalıkları kaydedildi. Hastaların başlangıç ve 6.ay hemogram ve biyokimyasal parametreleri, 25-hidroksivitamin D düzeyleri, kemik spesifik alkalen fosfataz ve osteokalsin düzeyleri çalışıldı. Araştırmamızda monoterapi metformin başlanan bireyler kontrol grubu olarak seçildi. Başlangıç kemik dansitometre ölçümü DMS marka 2016 model Stratos dR ile yapıldı ve hastaların T skorları kaydedildi. Bulgular: Çalışmamızda grupların başlangıçta yapılan kemik ölçümlerinde L1–L4 T skoruna göre sınıflamada, her iki grupta da çoğunlukla normal kemik yoğunluğuna sahip bireylerin yer aldığı görülmüştür (metformin %64,3; metformin + SGLT-2 inhibitörü %60,7; p>0,05). Dansitometrik olarak benzer dağılıma sahip gruplarda gruplar arası karşılaştırmalar (p₁ değerleri) yapıldığında başlangıç (0. ay) ve takip (6. ay) dönemlerinde kemik spesifik alkalen fosfataz, 25-hidroksivitamin D, osteokalsin, kalsiyum, fosfor ve magnezyum düzeyleri arasında anlamlı fark saptanmamıştır (p₁>0,05). Her bir grubun kendi içinde 0. ve 6. ay ölçümleri karşılaştırıldığında (p₂ değerleri), hem metformin (p₂<0,05) hem de metformin + SGLT-2 inhibitörü grubunda (p₂<0,05) 25-hidroksivitamin D düzeylerinde anlamlı artış gözlenmiştir. Bu durum, her iki tedavi protokolünün de 6 aylık süreçte 25-hidroksivitamin D düzeylerini anlamlı biçimde yükselttiğini göstermektedir. Bununla birlikte, kemik spesifik alkalen fosfataz, osteokalsin ve magnezyum düzeylerinde her iki grupta da anlamlı değişiklik izlenmemiştir (p₂>0,05). Öte yandan, fosfor düzeylerinde metformin grubunda anlamlı artış görülürken (p2<0,05), metformin + SGLT-2 inhibitörü grubunda değişim anlamlı değildir (p2>0,05). Sonuç: Bulgularımız, metformin ve metformin + SGLT-2 inhibitörü tedavisinin kısa dönem (6 aylık) uygulamasında kemik metabolizması üzerinde benzer etki profiline sahip olduğunu ve olumsuz bir etkisinin bulunmadığını göstermiştir. Her iki tedavi yaklaşımının da 25-hidroksivitamin D düzeylerinde anlamlı artış sağladığı görülmüştür. Bu durum, söz konusu tedavi protokollerinin uzun dönemde kemik metabolizması üzerinde olumlu etkiler oluşturabileceğini düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

Aim: Osteoporosis and Diabetes Mellitus are two major disorders that share common metabolic pathways and whose prevalence continues to rise globally. Although optimal glycemic control in diabetes supports bone health, certain antidiabetic agents may exert direct effects on bone metabolism. The aim of this study was to evaluate the effects of metformin monotherapy versus combination therapy with metformin and a sodium-glucose co-transporter-2 inhibitor (SGLT-2i) on bone metabolism in newly diagnosed Type 2 Diabetes Mellitus patients with comparable demographic and densitometric characteristics, using biochemical and hormonal parameters as indicators. Materials and Methods: Between January 1, 2025, and September 1, 2025, a total of 56 patients who were diagnosed with Type 2 Diabetes Mellitus and initiated on either metformin monotherapy or metformin combined with an SGLT-2 inhibitor at the Internal Medicine Outpatient clinic of the University of Health Sciences, Bağcılar Training and Research Hospital, were included in the study.At each visit, the patients' physical examinations, demographic characteristics and known comorbidities were recorded. Baseline and 6th-month hematological and biochemical parameters, 25 hydroxyvitamin D levels, bone-specific alkaline phosphatase, and osteocalcin levels were analyzed. In this study, individuals who received metformin monotherapy were designated as the control group. Baseline bone densitometry measurements were performed using a DMS Stratos dR (2016 model) device, and the patients' T-scores were documented. Results: In our study, according to the L1–L4 T-scores obtained from the baseline bone densitometry measurements, it was observed that the majority of individuals in both groups had normal bone mineral density (metformin: 64.3%; metformin + SGLT-2 inhibitor: 60.7%; p>0.05). The groups demonstrated a similar densitometric distribution, and when between group comparisons (p₁ values) were performed, no statistically significant differences were found in bone-specific alkaline phosphatase, 25 hydroxyvitamin D, osteocalcin, calcium, phosphorus and magnesium levels at both baseline (month 0) and follow-up (month 6) (p₁>0.05).When within-group comparisons (p₂ values) were conducted between baseline and 6-month measurements, a significant increase in 25 hydroxyvitamin D levels was observed in both the metformin (p₂<0.05) and metformin + SGLT-2 inhibitor groups (p₂<0.05). This finding indicates that both treatment protocols led to a significant elevation in 25 hydroxyvitamin D levels over the six-month period. However, no significant changes were detected in bone-specific alkaline phosphatase, osteocalcin or magnesium levels with in either group (p₂>0.05). On the other hand, while the phosphorus levels showed a significant increase in the metformin group (p₂<0.05), the change in the metformin + SGLT-2 inhibitor group was not statistically significant (p₂>0.05). Conclusion: Our results indicate that metformin and metformin combined with an SGLT-2 inhibitor exhibit comparable effects on bone metabolism during short-term (6-month) treatment, without evidence of adverse skeletal outcomes. Both therapeutic regimens were associated with a significant increase in serum 25 hydroxyvitamin D levels. These findings suggest that such treatment strategies may confer potential long-term benefits on bone metabolism.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    870974

    Primer izoniazid dirençli tüberküloz olgularında uygulanan tedavi rejimleri vetedavi sonuçları arasındaki ilişki

    Primary isoniazide resistant tuberculosis treatment regims applied to the case andrelationship between treatment results

    İSMAİL ERİKCİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Göğüs HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SERİR ÖZKAN

  2. Tez No

    388410

    Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda üriner PDGF-BB (platelet kaynaklı büyüme faktörü) düzeyinin diyabetik nefropati erken tanısındaki önemi ve diyabetik nöropati arasındaki ilişkisi

    Importance of urinary PDGF-BB (platelet-derived growth factor) in early diagnosis of diabetic nephropathy and the relation between diabetic neuropathy in patients with TYPE II diabetes mellitus

    SELİN MERİH URLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    NefrolojiAtatürk Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ABDULLAH UYANIK

  3. Tez No

    722242

    Gençlikte ortaya çıkan erişkin tip diyabet (MODY) olgularında HNF4A, GCK, HNF1A, HNF1B gen mutasyonlarının klinik değerlendirilmesi

    Clinical evaluation of HNF4A, GCK, HNF1A, HNF1B gene mutationson maturity onset diabetes of the young (MODY) cases

    LAMİYA MARDAN HACIZADE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    GenetikAydın Adnan Menderes Üniversitesi

    Tıbbi Genetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÖKAY BOZKURT

  4. Tez No

    965538

    Karpal tünel sendromunda, diyabetik polinöropatinin elastografik bulgulara ve el fonksiyonlarına etkisi

    The impact of diabetic polyneuropathy on shear wave elastography, ultrasonographic findings, and hand function in carpal tunnel syndrome

    BURCU SEVİNGÜL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EBRU KARACA UMAY

  5. Tez No

    447174

    Diyabeti olmayan ve tip 2 diyabet tanısını yeni almış olan hastalarda H-CRP ve fraktalkine düzeylerinin değerlendirilmesi

    The study of H-CRP and fraktalkine levels in nondiabetic and patients who has just received the diagnosis of type ii diabetes

    İSMAİL CAN KENDİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSelçuk Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. LEVENT KEBAPCILAR

Geri Dön