Geri Dön

Kifoz hastalarında uygulanan posterior segmentar enstrümantasyon sonrası roda binen stresin biyomekanik olarak incelenmesi

Biomechanical analysis of stress on the spine following posterior segmental instrumentation in kyphosis patients

  1. Tez No: 975490
  2. Yazar: EMIL TAHIRZADE
  3. Danışmanlar: PROF. DR. AHMET KARAKAŞLI
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Kifoz cerrahisinde posterior segmental enstrümantasyon günümüzde en sık tercih edilen yöntemlerden biridir. Ancak özellikle osteotomi seviyesinde vida yerleşim stratejilerinin biyomekanik etkileri konusunda literatürde sınırlı ve çelişkili veriler bulunmaktadır. Bu çalışmada, posterior enstrümantasyon uygulanan kifoz modellerinde farklı pedikül vidası konfigürasyonlarının rod deformasyon davranışı ve stabilite üzerine etkileri karşılaştırıldı. Gereç ve Yöntem: Dokuz Eylül Üniversitesi Biyomekanik Laboratuvarı'nda gerçekleştirilen deneysel çalışmada, UHMWPE bloklar, 30° kifoz açısına sahip titanyum rodlar ve poliaxial pedikül vidaları kullanıldı. Osteotomi alanı köprüleme, segment atlamalı/transvers bağlantılı köprüleme, tam segmental vidalama ve yalnızca apekse vida uygulaması olmak üzere dört model oluşturuldu. Her grupta 7 numune test edilerek 400 N aksiyel yük altında maksimum deformasyon, siklik yüklenme davranışı ve grup varyasyonları kaydedildi. Bulgular: • Grup 1 (osteotomi alanı boş bırakılarak köprüleme): Daha az deformasyon ile rijid yapı, esnek deformitelerde uygulanabilir. • Grup 2 (transvers bağlantılı köprüleme): Orta düzey rijidlik, rijid fokal deformitelerde apikal destek olarak uygun olabilir. • Grup 3 (tam segmental vidalama): En düşük varyasyonla en stabil model, rijid deformitelerde en güvenilir fiksasyon seçeneği. • Grup 4 (sadece apekse vida): En yüksek deformasyon ve en düşük stabilite ile en zayıf model. Sonuç: Posterior enstrümantasyonda osteotomi seviyesine yönelik vida yerleşim stratejileri, rod deformasyon davranışını ve stabiliteyi belirgin şekilde etkilemektedir. Rijid deformitelerde tüm segmentlere vidalama en güvenilir seçenek olurken, esnek deformitelerde osteotomi hattının boş bırakılması uygun bir alternatif olabilir. Klinik uygulamalarda vida konfigürasyonunun, deformitenin esnekliği ve hastaya özgü faktörlere göre bireyselleştirilmesi gerekmektedir.

Özet (Çeviri)

Introduction and Aim: Posterior segmental instrumentation is currently one of the most commonly preferred techniques in kyphosis surgery. However, the biomechanical impact of screw placement strategies at the osteotomy site remains limited and inconsistent in the literature. This study aimed to compare the effects of different pedicle screw configurations on rod deformation behavior and stability in kyphotic models treated with posterior instrumentation. Materials and Methods: This experimental study was conducted at Dokuz Eylul University Biomechanics Laboratory using UHMWPE blocks, titanium rods with a 30° kyphotic angle, and polyaxial pedicle screws. Four configurations were created: osteotomy-site bridging, skip-level/transverse connector bridging, full-segment fixation, and apex-only fixation. Seven specimens in each group (28 total) were tested under 400 N axial loading. Maximum deformation, cyclic loading behavior, and intra-group variations were recorded. Results: • Group 1 (osteotomy-site bridging): Lower deformation with a rigid construct; suitable for flexible deformities. • Group 2 (transverse connector bridging): Intermediate rigidity; may serve as apical support in rigid focal deformities. • Group 3 (full-segment fixation): Most stable construct with the lowest variation; biomechanically the most reliable option for rigid deformities. • Group 4 (apex-only fixation): Highest deformation and lowest stability, biomechanically the weakest construct. Conclusion: Screw placement strategies at the osteotomy site significantly influence rod deformation behavior and construct stability. Full-segment fixation appears to be the most reliable option for rigid deformities, whereas osteotomy-site bridging may be a reasonable alternative in flexible deformities. In clinical practice, screw configuration should be tailored to deformity flexibility and patient-specific factors.

Benzer Tezler

  1. Konjenital kifoz hastalarında cerrahi sonuçların, yaşam kalitesi skorları ile sagital, spinopelvik parametreler üzerine etkisi ve komplikasyon profili

    Effect of surgical results on quality of life scores, sagittal, spinopelvic parameters and complication profile in patients with congenital kyphosis

    HAKAN AKGÜN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. DENİZ KARGIN

    UZMAN ALPER KÖKSAL

  2. Hemivertebraya bağlı gelişen konjenital skolyozun cerrahi tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi

    Assesment of surgical treatment results of congenital scoliosis developed due to hemivertebrae

    SERDAR TURGUT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    UZMAN MEHMET ALİ TALMAÇ

    UZMAN MUHARREM KANAR

  3. Posterior torasik enstrümantasyon sonrası proksimal kavşak kifoz gelişimini önlemede posterior elemanlar ve faset eklemlerin etkinliği: Koyun omurga modeli biyomekanik çalışma

    Evaluation of proximal junctional kyphosis following posterior thoracic enstrumentation : The effect of posterior anatomical structures and facet joints a biomechanical analysis on fresh sheep spine

    MURAT KORKMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Ortopedi ve Travmatolojiİstanbul Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖNDER YAZICIOĞLU

  4. Erken başlangıçlı skolyoz hastaları ile adölesanidiopatik skolyoz hastalarının eşleştirilmişgruplarda posterior enstrümantasyon ve füzyonameliyatı sonuçlarının karşılaştırılması

    Comparison of graduation results of early onset scoliosis patientsand posterior instrumentation and fusion results of adolescent idiopathic scoliosis patients between paired groups

    GÖKAY DURSUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Ortopedi ve TravmatolojiHacettepe Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HALİL GÖKHAN DEMİRKIRAN

  5. Uzun segment posterior enstrümentasyon ve füzyon uygulanan double major(lenke tip 3) adolesan idiopatik skolyozların radyolojik ve klinik sonuçları

    Radiological and clinical results of double major (lenke type 3) adolescent idiopathic scoliosis using long segment posterior instrumentation and fusion

    TAHİR MUTLU DUYMUŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bakanlığı

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MUSTAFA CANİKLİOĞLU