İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesinde uzmanlık öğrencisi hekimlerin yaşam kalitesinin, algılanan stres ve yaşam doyumu ile ilişkisi
The relationship between quality of life, perceived stress, and life satisfaction of specialist physicians at Istanbul University Istanbul Faculty of Medicine
- Tez No: 975437
- Danışmanlar: PROF. DR. AYŞE EMEL ÖNAL
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Halk Sağlığı, Public Health
- Anahtar Kelimeler: Doktor asistanlar, Sağlık personeli, Stres bozuklukları-post travmatik, Yaşam doyumu, Yaşam kalitesi, İş doyumu, Physician assistants, Health personnel, Stress disorders-post traumatic, Life satisfaction, Quality of life, Job satisfaction
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Halk Sağlığı Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Sağlık profesyonellerinin ruh sağlığı, kişilerin yaşam kalitelerini, mesleki tatminlerini, yaşam doyumlarını etkileyebilmektedir. Çalışanların stres düzeylerinin yüksek olması, bireysel ve toplumsal düzeyde incelenmesi gereken bir halk sağlığı sorunudur. Sağlık sisteminin sürdürülebilirliği, çalışanlarının fiziksel ve ruhsal açıdan sağlıklı olmasına bağlıdır. Çalışmamızda; İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Hastanesi'ndeki dahili bilimler bölümlerindeki tıpta uzmanlık öğrencilerinin duyarsızlaşma, çalışanlar için yaşam kalitesi, algılanan stres, yaşam doyumu düzeylerinin belirlenmesi ve ilişkili faktörlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Kesitsel olarak tasarlanan bu çalışma, İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi'nde yürütülmüştür. Çalışmaya dahili bölümlerindeki tıpta uzmanlık öğrencisi 229 hekim katılmıştır. Araştırma verileri çalışanlar için yaşam kalitesi, algılanan stres ve yaşam doyumu ölçeklerinden elde edilmiştir. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, iki grup arası karşılaştırmalarda Ki- Kare ve Mann-Whitney U testleri, ikiden fazla gruplar arası karşılaştırmalarda Kruskal-Wallis testi ve sürekli verilerin korelasyon analizlerinde Spearman testi kullanılmıştır. Araştırmamıza katılan kişilerin yaş ortalaması±standart sapması 28±2 olup %61,1'i kadınlardan oluşmaktadır. İş yerindeki koşullardan dolayı psikososyal destek alma ihtiyacı hissetme oranı %41,9 iken, destek alma ihtiyacı hissedenlerin yalnızca %45,8'i destek almaktadır. Kadınların destek alma ihtiyacı ve stres algısı düzeyleri daha yüksek saptanmıştır. Çalışmada kullanılan ölçeklerden elde edilen bulgulara göre; katılımcıların duyarsızlaşma puanı ortalaması 6±3, medyan 6(0-17), mesleki tatmin puanı ortalaması 31±9, medyan 32(6-50), tükenmişlik puanı ortalaması 19±7, medyan 19(5-39) ve merhamet yorgunluğu puanı ortalaması 14±6, medyan 13(0- 40) olarak bulunmuştur. Algılanan stres toplam puanı ortalaması 27±8, medyan 28(7-52) bulunmuştur. Yaşam doyumu puanı ortalaması 15±4, medyan 15(5-22) olarak saptanmıştır. Tükenmişlik ve algılanan strese etki eden faktörler incelendiğinde alkol kullanımı, psikososyal destek alma ihtiyacı, kurumsal destek alma ihtiyacı, yurt dışında çalışma isteği, herhangi bir zamanda istifa etmeyi düşünmüş olma, bölüm memnuniyeti gibi faktörler ilişkili bulunmuştur. Sağlık çalışanlarını psikososyal risklerden koruyabilmek için çeşitli müdahale programları uygulanmalı, destek sistemleri artırılmalı, iş yerindeki riskli koşullar iyileştirilmelidir.
Özet (Çeviri)
The mental health of healthcare professionals significantly influences their quality of life, job satisfaction, and overall life satisfaction. High stress levels among employees are a public health problem that needs to be examined at individual and societal levels. The sustainability of the healthcare system is directly dependent on the physical and mental well-being of its workforce. This study aimed to determine the levels of depersonalization, quality of life for workers, perceived stress, and life satisfaction among medical specialty students in the internal medicine departments of Istanbul University Istanbul Faculty of Medicine Hospital, and to evaluate the factors associated with these outcomes. This cross-sectional study was conducted at Istanbul University Istanbul Faculty of Medicine. 229 physicians who were medical speciality students in internal medicine departments participated in the study. Data were collected using the Professional Quality of Life Scale, the Perceived Stress Scale, and the Life Satisfaction Scale. Descriptive statistics were used in the analysis of data; the Chi-square test and the Mann–Whitney U test were used for comparisons between two groups; the Kruskal–Wallis test was applied for comparisons among more than two groups; and Spearman's correlation coefficient was used to assess relationships between continuous variables. The participants had a mean age ± standard deviation of 28 ± 2 years, and 61.1% were women. The proportion of those reporting a need for psychosocial support due to workplace conditions was 41.9%, yet only 45.8% of those who expressed this need actually received support. Women demonstrated higher levels of perception of stress and greater need for psychosocial support. Based on the findings from the applied scales, the mean depersonalization score was 6 ± 3 (median: 6, range: 0–17), the mean job satisfaction score was 31 ± 9 (median: 32, range: 6–50), the mean burnout score was 19 ± 7 (median: 19, range: 5–39), and the mean compassion fatigue score was 14 ± 6 (median: 13, range: 0–40). The mean perceived stress total score was 27 ± 8 (median: 28, range: 7–52), and the mean life satisfaction score was 15 ± 4 (median: 15, range: 5–22). Factors significantly associated with burnout and perceived stress included alcohol consumption, need for psychosocial support, need for institutional support, desire to work abroad, having ever considered resignation, and satisfaction with the department. To protect healthcare professionals from psychosocial risks, targeted intervention programs should be implemented, support systems should be strengthened, and hazardous workplace conditions should be improved.
Benzer Tezler
- Sağlıklı yaşam ve gıda takviyeleri konularında hekimlerin bilgi düzeyinin değerlendirilmesi
Assesment of physicians' level of knowledge on healthy living and dietary supplements
YAĞMUR KALSIN ADANUR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Aile Hekimliğiİstanbul Medeniyet ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET SARGIN
- İstanbul Tıp Fakültesi öğrencilerinde sağlıklı yaşam tarzı parametrelerinin algılanan stres düzeyi ile ilişkisinin incelenmesi
Başlık çevirisi yok
YASİN YILMAZEL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Aile Hekimliğiİstanbul ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYŞE PALANDUZ
- Aile hekimliği uzmanlık öğrencilerinin gestasyonel diabetes mellitus hakkındaki bilgi, tutum ve uygulamalarının değerlendirilmesi
Evaluation of knowledge, attitudes and practices of family medicine residents about gestational diabetes mellitus
MAHMUT TAŞTAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Aile HekimliğiSağlık Bilimleri ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ BETÜL ERİŞMİŞ
- Hekimlerde mesleki riskler İstanbul Tıp Fakültesi tıpta uzmanlık öğrencileri üzerinde bir çalışma
Başlık çevirisi yok
SÜHEYLA AĞKOÇ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2005
Halk Sağlığıİstanbul ÜniversitesiHalk Sağlığı Ana Bilim Dalı
PROF.DR. BEDİA AYHAN ÖZYILDIRIM
- Klinik ve radyolojik olarak akut akciğer emboli tanısı konulanhastalarda derin öğrenme algoritmalarının tanı başarısı
Clinically and radiologically diagnosed acute pulmonary embolismdiagnostic success of deep learning algorithms in patients
RABİA AYDIN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Göğüs Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiGöğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUSTAFA ERELEL