Çocuk tiyatrosunda kadın kahramanın yolculuğu: Ingeborg von Zadow oyunları
The journey of the female hero in children's theater: Ingeborg von Zadow plays
- Tez No: 975413
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ EYLEM EJDER
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Sahne ve Görüntü Sanatları, Performing and Visual Arts
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Maltepe Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Sahne Sanatları Ana Sanat Dalı
- Bilim Dalı: Tiyatro Sanat Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Toplumsal yapılar içinde tarih boyunca sessizleştirilen, edilginleştirilen ve temsil alanının dışında bırakılan çocuklar, kadınlar ve diğer dezavantajlı gruplar, yalnızca bireysel değil; yapısal bir bastırma düzeninin içinde konumlandırılmıştır. Bu çalışma, çocukluğun tarihsel, politik ve kuramsal temellerini inceleyerek, çocuğun yalnızca pedagojik değil; etik, estetik ve politik bir özne olarak yeniden düşünülmesine olanak tanımayı amaçlamaktadır. Feminist kuramın sunduğu ilişkisel öznellik, duygulanımsal yönelimler ve kapsayıcı politika anlayışı, çocuğun yaşadığı dışlanmayı görünür kılarken, aynı zamanda bu dışlanmaya karşı bir eleştiri ve yeniden temsil imkânı sunar. Tezin ilk bölümünde, çocuğun tarihsel inşası ve otoriteyle kurduğu ilişkiler aile ve okul bağlamında tartışılmış; ahlaki gelişim kuramları ve bu kuramlara yönelik feminist eleştiriler değerlendirilmiştir. Ardından, kadın ve çocuk arasında kurulan ortak kırılganlıklar incelenerek feminizmin çocuk haklarıyla kurduğu ilişkisel bağa dikkat çekilmiştir. Çocuğun politik özneliği, feminist pedagojik yaklaşımlarla birlikte değerlendirilmiş; özellikle paternalizme karşı geliştirilen özgürleştirici yaklaşımlar tartışılmıştır. Çocuğun sanat ve edebiyat yapıtlarındaki temsili üzerine odaklanan dördüncü bölümde, antikahraman figürü aracılığıyla çocuğun masumiyet kalıbından sıyrılarak daha dirençli, sorgulayıcı ve çatışmalı biçimlerde temsil edilişi ele alınmıştır. Bu bağlamda, Maureen Murdock'un Kadın Kahramanın Yolculuğu adlı çalışmasından ilhamla, çocuğun anlatı içindeki döngüsel ve içsel özneleşme süreci değerlendirilmiştir. Güçlenme anlatıları, edebi ve sanatsal direniş biçimleriyle birlikte çocukların söz ve alan kazandığı sahnelere dönüştürülmüştür. Beşinci bölümde feminist dramaturjinin temel yaklaşımları, kadın ve çocuk temsillerindeki kesişimsel kırılganlıklarla birlikte analiz edilmiş; bell hooks, Judith Butler ve Sara Ahmed'in kuramları ışığında duygular, kimlik ve temsil politikaları tartışılmıştır. Feminist etik ve politik duyarlılık bağlamında çocuğun, korunacak değil; tanınacak bir özne olarak düşünülmesinin önemi vurgulanmıştır. Altıncı bölümde, Ingeborg von Zadow'un Pompenya ve Sadece İkimiz adlı çocuk oyunları feminist dramaturjik bir çerçevede incelenmiştir. Oyunlardaki çocuk karakterlerin özneleşme süreçleri, sessizlik, oyun, direnç ve ilişkisel bağlar üzerinden değerlendirilmiştir. Von Zadow'un oyunlarında çocuk, yalnızca temsilde değil; dramaturjik yapı içinde de yön verici bir aktör olarak karşımıza çıkar. Bu sahnelerde çocuğun sesi, yalnızca duyulan değil; anlatıyı dönüştüren, anlamı kuran bir sese dönüşür. Bu bağlamda çalışma, feminist kuram, sanat ve çocukluk araştırmaları arasında kurulan kesişimsel bir alan içinde; çocuğu yalnızca anlatılan değil, anlatan olarak konumlandırarak, etik, estetik ve politik düzeylerde yeniden tanımlamayı hedeflemiştir.
Özet (Çeviri)
Throughout history, children, women, and other disadvantaged groups have been silenced, rendered passive, and excluded from the realm of representation within societal structures. This marginalization has not only been the result of individual prejudices, but a product of deeply rooted structural mechanisms. By examining the historical, political, and theoretical foundations of childhood, this study aims to reconceptualize the child not merely as a pedagogical subject, but as an ethical, aesthetic, and political agent. Feminist theory—through its notions of relational subjectivity, affective orientations, and inclusive political approaches—makes visible the structural exclusion experienced by children while also offering a critical and representational alternative to this exclusion. The initial section discusses the historical construction of childhood and the child's relationship with authority, particularly within the family and school settings. Theories of moral development are examined alongside feminist critiques of these frameworks. Furthermore, the shared vulnerabilities between women and children are analyzed, highlighting the relational bond feminism establishes with children's rights. The child's political subjectivity is addressed through feminist pedagogical approaches, with a focus on liberatory alternatives to paternalistic structures. The fourth chapter centers on the representation of the child in literary and artistic works. Through the figure of the anti-hero, the child is portrayed not within the confines of innocence, but in more resistant, inquisitive, and conflictual forms. In this context, inspired by Maureen Murdock's The Heroine's Journey, the child's cyclical and internal process of subjectification within narrative structures is explored. Narratives of empowerment, along with literary and artistic forms of resistance, are interpreted as scenes where children gain voice and space. In the fifth chapter, the foundational approaches of feminist dramaturgy are analyzed in conjunction with intersecting vulnerabilities of women and children. Drawing on the theories of bell hooks, Judith Butler, and Sara Ahmed, discussions on emotion, identity, and politics of representation are foregrounded. Within this ethical and political sensitivity, the significance of viewing the child not as a being to be protected, but as a subject to be recognized, is emphasized. The sixth chapter presents a feminist dramaturgical analysis of Ingeborg von Zadow's plays Pompenya and Only Us. The subjectification processes of the child characters in these works are evaluated through silence, play, resistance, and relational dynamics. In von Zadow's dramaturgy, the child is not only represented on stage but emerges as a narrative agent shaping the structure itself. In these theatrical spaces, the child's voice becomes not merely audible, but transformative—constructing meaning and altering the trajectory of the narrative. Within this framework, the study constructs an intersectional field across feminist theory, art, and childhood studies. It ultimately seeks to reposition the child not merely as the one who is narrated, but as the one who narrates—thereby redefining the child at ethical, aesthetic, and political levels.
Benzer Tezler
- Sivas'ta kadınların işgücüne katılım farklılıkları
Başlık çevirisi yok
BİNNUR ERCEM
Yüksek Lisans
Türkçe
1984
SosyolojiCumhuriyet ÜniversitesiKurumlar Sosyolojisi Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. FARUK KOCACIK
- Sivas yöresinde akraba evliliği yapan ve yapmayan çiftlerde dermatoglifik benzerlikler
Similarities of dermataoglyphies among individval of married relatives and married couples not related to each other in Sivas region
Y. SELMA SÜNGÜ
Yüksek Lisans
Türkçe
1984
Tıbbi BiyolojiCumhuriyet ÜniversitesiTıbbi Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. İLHAN SEZGİN
- Süt formüllerinin tüketim uygulamaları ve süt formüllerinin C vitamini içeriği ile pH değerleri
Başlık çevirisi yok
GÖNÜL VAROL
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
Besin Hijyeni ve Teknolojisiİstanbul ÜniversitesiÇocuk Gelişimi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. TÜRKAN KUTLUAY
- Türkiye'de aile planlaması çalışmalarında erkeklerin önemi, hastane personeli ile fabrika işçilerinin doğum kontrol yöntemlerine karşı tutum ve davranranışlarında farklılığın araştırılması
Başlık çevirisi yok
KAMİL MALKOÇLU
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
Demografiİstanbul ÜniversitesiAile Sağlığı Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. DERİN KÖSEBAY
- Adolesan intihar girişimlerinin psiko-sosyal nedenleriyle ilgili araştırma
Başlık çevirisi yok
NAZMİYE YÜKSEL