Geri Dön

İzmir ilindeki aile hekimliği asistanlarının kronik ağrılı hastalara yönelik tutumu: Kesitsel tanımlayıcı çalışma

The attitudes of family medicine assistants in Izmir towards patients with chronic pain: A cross-sectional descriptive study

PDF İndir

  1. Tez No: 964538
  2. Yazar: SEHER NİHAN TÜRKEŞ
  3. Danışmanlar: UZMAN MERYEM ÇAKIR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi
  10. Enstitü: İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Aile Hekimliği Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Kronik ağrı günlük pratikte hekimlerin en sık karşılaştığı sağlık sorunlarından biridir. Bu sorun, hastaların yaşam kalitelerinde azalmayla birlikte maddi manevi birçok probleme yol açmaktadır. Hekimlerin kronik ağrılı hastalara yönelik tutumları, bu konudaki düşünceleri ve duyarlılıkları ağrı yönetiminde etkin olmalarında belirleyici etmenlerden biridir. Bu çalışmanın amacı aile hekimlerinin kronik ağrılı hastalara yönelik tutumlarını araştırmaktır. Yöntem: Kesitsel tanımlayıcı nitelikteki çalışmamızın evrenini İzmir ilinde uzmanlık eğitimi alan aile hekimliği asistanları oluşturmaktadır. Toplam 430 asistan hekim olduğundan sıklığı, bilinmeyen sıklık olarak yüzde 50 alındığında örneklem büyüklüğü %95 güven aralığı %5 hata payı ile en az 204 kişi olarak hesaplanmıştır. Çalışmada veri toplamak amacı ile araştırmacı tarafından hazırlanan sosyodemografik veri formu ve Sağlık Çalışanlarının Kronik Ağrılı Hastalara Yönelik Tutumu Ölçeği uygulanmıştır. Sağlık Çalışanlarının Kronik Ağrılı Hastalara Yönelik Tutumu Ölçeği (SÇKAHYTÖ), Sucu Çakmak ve ark. tarafından (2022) geliştirilmiştir. SÇKAHYTÖ, beşli likert tipte 18 maddeden oluşmaktadır. Sucu Çakmak ve ark. yaptıkları çalışmada Sağlık Çalışanlarının Kronik Ağrılı Hastalara Yönelik Tutumu Ölçeğinin kronik ağrılı hastalara yönelik tutum düzeyini ölçmede geçerli ve güvenilir bir araç olduğunu bulmuştur. Elde edilen verilerde p değeri <0,05 olması istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Bu çalışmaya katılan 213 hekimin %58,7'si 20–29 yaş aralığında, %59,6'sı kadın ve %58,2'si bekârdır. Hekimlerin yalnızca %11,7'sinde kronik hastalık mevcuttur; ancak %38'i kronik ağrı yaşadığını, %73,2'si ise ailesinde kronik ağrı hikayesi olduğunu belirtmiştir. Klinik deneyim açısından değerlendirildiğinde, hekimlerin %77'si 1–5 yıldır meslekte, %44,1'i ise asistanlığının 3. yılı veya üzerindedir. Tıp eğitimi yeterliliğini“iyi”olarak değerlendirenlerin oranı %46,0, güncel tanı ve tedavi kılavuzlarını takip edenlerin oranı ise %62,0'dır. Günde ortalama 21–40 hasta bakan hekimlerin oranı %40,8 olup, %46,9'u her gün kronik ağrılı hasta muayene ettiğini bildirmiştir. Bununla birlikte, yalnızca %17,4'ü kronik ağrı konusundaki bilgi düzeyinin yeterli olduğunu düşünmektedir. Ayrıca, hekimlerin %81,7'si birinci basamakta ek tetkiklerin yetersizliği nedeniyle kronik ağrının ayırıcı tanısında kendini yetersiz hissetmektedir. Sağlık çalışanlarının kronik ağrılı hastalara yönelik tutumu ortalama 3,48 puan olarak bulunmuştur (SS=0,46). Duyarlılık yönelimi ortalaması 3,75 (SS=0,45) ile yüksek düzeyde olup, yanılgı yönelimi ortalaması ise 3,21 (SS=0,63) ile daha düşüktür. Cinsiyet açısından anlamlı fark gözlemlenmiş, erkek hekimlerin tutum puanı 3,59, kadın hekimlerin ise 3,41 olup (p=0,04), erkeklerin daha olumlu tutuma sahip olduğu görülmüştür. Tıp eğitimini“iyi”olarak değerlendirenlerin tutum puanı 3,63 iken,“orta”diyenlerde bu puan 3,36'dır (p<0,001). Güncel kılavuzları takip edenlerin ortalama tutum puanı 3,55 iken, etmeyenlerde 3,37'dir (p=0,006). Günde 41 hasta ve üzeri bakanlarda tutum puanı 3,33 ile belirgin şekilde düşük bulunmuştur (p=0,034). Bilgi düzeyini yeterli görenlerin tutum puanı 3,79'dur (p<0,001). Kronik ağrı ile tekrarlayan başvuruların hasta hakkında düşüncelerini olumsuz etkilediğini belirtenlerde tutum puanı 3,44 iken, bu düşünceye katılmayanlarda puan 3,71'dir (p=0,026). Pearson korelasyon analizine göre, genel tutum puanı ile duyarlılık yönelimi arasında r=0,775 düzeyinde (p<0,01) yüksek pozitif korelasyon, tutum ile yanılgı yönelimi arasında ise r=0,891 (p<0,01) ile çok güçlü pozitif ilişki saptanmıştır. Ayrıca duyarlılık ve yanılgı yönelimleri arasında da r=0,404 (p<0,01) düzeyinde orta pozitif ilişki mevcuttur. Ancak dikkat çekici olarak, duyarlılık yönelimi puanları artarken yanılgı yönelimlerinin de artabildiği gözlemlenmiştir. Cinsiyet, alınan tıp eğitimi, günde bakılan hasta sayısı ve kronik ağrıya ilişkin bilgi düzeyi; hem tutum hem duyarlılık hem de yanılgı yönelimlerini etkileyen önemli faktörlerdir. Örneğin, alınan eğitimi iyi bulan hekimlerde hem tutum (r=0,289; p<0,01) hem duyarlılık (r=0,253; p<0,01) hem de yanılgı puanları (r=0,237; p<0,01) daha yüksektir. Çoklu regresyon analizine göre, hekimlerin kronik ağrılı hastalara yönelik tutumlarını etkileyen anlamlı değişkenler; cinsiyet (β=0,17; p=0,010), alınan tıp eğitimi yeterliliği (β=0,21; p=0,002), günde bakılan hasta sayısı (β=–0,20; p=0,004) ve tekrarlayan başvurularda hasta hakkında düşünce değişimi (β=–0,15; p=0,027) olarak bulunmuştur. Sonuçlar: Çalışmamızda İzmir ilindeki aile hekimliği asistanlarının çoğunluğu kronik ağrı yönetiminde yeterli bilgiye sahip olduklarını düşünmemektedirler. Bu durum da kronik ağrılı hastalara karşı tutumlarını olumsuz yönde etkilemektedir. Tıp fakültesinde ve asistanlık eğitiminde bu konunun önemi vurgulanmalı ve bu konuda eğitimler planlanmalıdır. Güncel bilgiye ulaşmak için literatür incelemeleri yapmanın, makale okumanın önemi üzerinde durulmalıdır. Ayırıcı tanıda ek tetkiklerin yetersizliği ve gün içinde muayene edilen hasta sayısının fazla olması gibi sorunlar için gerekli düzenlemelerin yapılması, kronik ağrının etkin yönetiminin sağlanması için önemlidir.

Özet (Çeviri)

Aim: Chronic pain is one of the health problems most frequently encountered by physicians in daily practice. This problem causes many financial and moral problems along with a decrease in the quality of life of patients. Physicians attitudes towards patients with chronic pain,their thoughts and sensivity on this issue are one of the determining factors in their effectiveness in pain management. The aim of this study is to investigate family physicians attitudes towards patients with chronic pain. Methods: The population of our cross-sectional descriptive study consists of family medicine assistants receiving specialty training in Izmir. There were a total of 430 assistant physicians, the sample size was calculated as at least 204 people with a 95% confidence interval and a 5% margin of error, when the frequency was taken as 50 percent as the unknown frequency.In order to collect data in the study, the sociodemographic data form prepared by the researcher and the Healthcare Professionals' Attitudes Towards Patients With Chronic Pain Scale were applied. Healthcare Professionals' Attitudes Towards Patients With Chronic Pain Scale(HCPAPCP), Sucu Çakmak et al. Developed by(2022). HCPAPCP consists of 18 items of five-point Likert type. Sucu Çakmak et al. In their study, they found that the Health Professionals' Attitudes Towards Chronic Pain Patients Scale is a valid and reliable tool in measuring the attitude level towards chronic pain patients. Statistical significance was described as p value <0,05. Results: Of the 213 physicians who participated in this study, 58.7% were between the ages of 20 and 29, 59.6% were female, and 58.2% were single. Only 11.7% of the physicians had a chronic disease; however, 38% reported experiencing chronic pain, and 73.2% reported having a family history of chronic pain. When evaluated in terms of clinical experience, 77% of the physicians had been in the profession for 1–5 years, and 44.1% were in their 3rd year of residency or above. The rate of those who evaluated their medical education adequacy as“good”was 46.0%, and the rate of those who followed current diagnosis and treatment guidelines was 62.0%. The rate of physicians who saw an average of 21–40 patients per day was 40.8%, and 46.9% reported examining patients with chronic pain every day. However, only 17.4% of them think that their level of knowledge about chronic pain is sufficient. In addition, 81.7% of the physicians feel inadequate in the differential diagnosis of chronic pain due to the inadequacy of additional examinations in primary care. The average attitude of healthcare professionals towards patients with chronic pain was found to be 3.48 points (SD=0.46). The average sensitivity orientation was high at 3.75 (SD=0.45), while the average misconception orientation was lower at 3.21 (SD=0.63). A significant difference was observed in terms of gender; the attitude score of male physicians was 3.59 and that of female physicians was 3.41 (p=0.04), and it was seen that males had a more positive attitude. While the attitude score of those who evaluated their medical education as“good”was 3.63, this score was 3.36 for those who said“average”(p<0.001). The average attitude score of those following the current guidelines was 3.55, while it was 3.37 in those not following the current guidelines (p=0.006). The attitude score was significantly lower at 3.33 in those caring for 41 or more patients per day (p=0.034). The attitude score of those who found their knowledge level sufficient was 3.79 (p<0.001). While the attitude score of those who stated that repeated applications with chronic pain negatively affected their thoughts about the patient was 3.44, it was 3.71 for those who did not agree with this idea (p=0.026). According to Pearson correlation analysis, a high positive correlation of r=0.775 (p<0.01) was found between the general attitude score and sensitivity orientation, and a very strong positive correlation of r=0.891 (p<0.01) was found between attitude and misconception orientation. In addition, there was a moderate positive correlation of r=0.404 (p<0.01) between sensitivity and misconception orientations. However, it was strikingly observed that misconception orientations increased as the sensitivity orientation scores increased. Gender, medical education received, the number of patients seen per day and the level of knowledge about chronic pain are important factors affecting both attitude, sensitivity and misconception orientations. For example, physicians who found the education they received to be good had higher attitudes (r=0.289; p<0.01), sensitivity (r=0.253; p<0.01) and error scores (r=0.237; p<0.01). According to multiple regression analysis, significant variables affecting physicians' attitudes towards patients with chronic pain were gender (β=0.17; p=0.010), adequacy of medical education (β=0.21; p=0.002), number of patients seen per day (β=–0.20; p=0.004) and change in opinion about the patient in repeated visits (β=–0.15; p=0.027). Conclusion: In our study, the majority of family medicine residents in Izmir do not think that they have sufficient knowledge in chronic pain management. This situation negatively affects their attitudes towards patients with chronic pain. The importance of this issue should be emphasized in medical school and residency training, and training should be planned on this subject. The importance of conducting literature reviews and reading articles to access up-to-date information should be emphasized. Making the necessary arrangements for problems such as inadequacy of necessary tests in differential diagnosis and excessive number of patients examined during the day is important for effective management of chronic pain.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    854748

    İzmir ilindeki aile hekimliği asistanlarının yasal yetki ve sorumlulukları hakkında bilgi düzeyleri ve tutumlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of knowledge levels and attitudes about the legal authorities and responsibilities of family medicine assistants in izmir

    GÜNNAZ GÜL İLHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Aile HekimliğiDokuz Eylül Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. TOLGA GÜNVAR

  2. Tez No

    882817

    İzmir ilindeki Aile Hekimliği asistanlarının akılcı antibiyotik kullanımı hakkında tutumları ve bilgi düzeylerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of attitudes and knowledge levels of family medicineresidents in İzmir province about rational antibiotic use

    MELİS CANSU KARADENİZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ASLI BAYINDIR

  3. Tez No

    936973

    İzmir ilindeki aile hekimliği asistanlarının hasta yönetiminde karşılaştıkları belirsizliklere tepkisi: Kesitsel tanımlayıcı çalışma

    The response of family medicine assistants in İzmir to uncertainties encountered in patient management: A cross-sectional analytical study

    BARIŞ CAN TÜRKEŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Aile Hekimliğiİzmir Katip Çelebi Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DR. MERYEM ÇAKIR

  4. Tez No

    1013531

    İZMİR İLİNDEKİ AİLE HEKİMLİĞİ ASİSTANLARININ İŞ VE YAŞAM DOYUMUNUN İNCELENMESİ

    Investigation of Job and Life Satisfaction of Family Medicine Assistants in Izmir Province

    NAZİFE ÇETİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ASLI BAYINDIR

  5. Tez No

    639576

    İzmir ilindeki eğitim araştırma ve üniversite hastanelerinde çalışan aile hekimliği asistanlarının eğitim ortam algıları ve bu algıları etkileyen faktörler

    Educational environment perceptions of family medicine residents working in education and research hospital and university hospital in Izmir province and factors affecting these perceptions

    GÜLPER ARIBAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. YUSUF ADNAN GÜCLÜ

Geri Dön