Geri Dön

Toplu taşımacılıkta kiralama modeli: Ankara ili örneği

Rental model in public transportation: example of Ankara province

  1. Tez No: 958794
  2. Yazar: MUSTAFA ARDA TARIM
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MEHMET TEKTAŞ
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Ulaşım, Transportation
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Akıllı Ulaşım Sistemleri ve Teknolojileri Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Akıllı Ulaşım Sistemleri ve Teknolojileri Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Ülkemizde toplu taşıma hizmetlerinin koordinesi karmaşık bir yapıya sahip olmakla merkezi hükümet; politika, stratejik hedef, yatırım kararları ve mevzuat düzenlemelerinde rol oynarken; yerel yönetimler uygulama, denetim ve hizmet sunumu süreçlerinde sorumluluk almaktadır. Toplu taşıma hizmetlerinin sadece kamu eliyle sunulduğu şehirler mevcut iken kamu ve özel işletmecilerin birlikte çalıştığı toplu taşıma sistemleri de bulunmaktadır. Ülkemizde toplu taşıma hizmetlerinin ana omurgasını lastik tekerlekli toplu taşıma sistemleri oluşturmaktadır. Dünya genelinde toplu taşıma sistemlerinde raylı sistemlerin kullanılmadığı pek çok kent var iken lastik tekerlekli toplu taşıma sistemlerinin kullanılmadığı kent neredeyse yoktur. Geçmiş dönemlerde toplu taşıma hizmetlerinin sunulmasında kamu idarelerinin yetersiz kalması sonucunda özel işletmecilerin kentsel toplu taşıma hizmetlerine katılması kolay hale gelmiştir. Yerel idarelerden aldıkları yetki doğrultusunda özel toplu taşıma işletmecileri; minibüs, dolmuş, özel halk otobüsü ve özel toplu taşıma araçları ile toplu taşıma hizmeti sunmaya başlamışlardır. Bu çalışmada, toplu taşıma hizmetlerinde kullanılan işletme modelleri incelenerek literatüre katkı sağlanması ve toplu taşıma hizmetlerinin sunulması esnasında uygulanan işletme modellerine alternatif bir kiralama modeli önerisi getirilerek yerel idarelerin kentsel toplu taşıma hizmetlerine ayırdıkları kaynakların daha etkin ve verimli şekilde kullanılmasını sağlamak amaçlanmaktadır. Bu modelde, özel işletmeciler gelir riskini üstlenmedikleri için sundukları hizmetin niteliğini iyileştirebilecek ve farklı hatlarda çalışan özel işletmeciler arasında meydana gelen gelir adaletsizliği giderilmiş olacaktır. Ayrıca özel işletmeciler; bu model ile birlikte ücretsiz ve indirimli yolcu almaktan kaçınamayacak ve keyfi davranışlara bağlı olarak sefer gerçekleştirmeme yapamayacaktır. Böylece daha düzenli, sürdürülebilir ve yönetilebilir bir toplu taşıma hizmeti sağlanabilecektir.

Özet (Çeviri)

Urban public transportation systems are regarded as a multidimensional policy instrument aimed at promoting social justice, economic efficiency, environmental protection, and the enhancement of urban quality of life. In our country, the coordination of public transportation services exhibits a complex structure. While the central government plays a role in policymaking, setting strategic goals, investment decisions, and regulatory frameworks, local governments are responsible for implementation, supervision, and service delivery processes. Additionally, public transportation services are sometimes provided directly by local governments, whereas in other cases, systems exist in which public and private operators collaborate. In our country, rubber-tired public transportation systems constitute the main backbone of urban transit services. While there are many cities around the world where rail systems are not utilized in public transportation, it is nearly impossible to find a city where rubber-tired systems are entirely absent. In past periods, the inadequacy of public authorities in delivering public transportation services facilitated the involvement of private operators in urban transit. Under the authority granted by local administrations, private public transportation operators have begun to provide services through minibuses, privately operated public buses, and other privately managed public transport vehicles. This study aims to contribute to the literature by examining the operational models used in the provision of public transportation services to urban residents, and to propose an alternative leasing-based model that enhances the effectiveness and efficiency of public resources allocated by local administrations to urban public transportation. Under this proposed model, private operators would provide transportation services without bearing revenue risk. As a result, operators would be able to focus on improving the quality of service. The model would also address income inequality among private operators working on different routes. Furthermore, operators would no longer be able to avoid carrying free or discounted passengers or arbitrarily skip scheduled trips. Consequently, a more organized, sustainable, and manageable public transportation service could be achieved.

Benzer Tezler

  1. Devlet Hava Meydanları İşletmesinin (DHMİ) kurumsal yapısı ve hizmetleri ile hukuki statüsü

    Corporation structure and services of general directorate of State Airports Authority (SAA) with legal status

    İKBAL SERTAKAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Ulaşımİstanbul Üniversitesi

    Ulaştırma ve Lojistik Yönetimi Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. TURKAY ÖZDEMİR

  2. 1985-1986 yıllarında Polatlı Devlet Hastanesine kaza nedeniyle başvuranların incelenmesi

    Başlık çevirisi yok

    FERHAN ŞENOL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    İlk ve Acil YardımGazi Üniversitesi

    Kazaların Çevresel ve Teknik Araştırması Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    DOÇ. DR. HİKMET PEKCAN

  3. Sivas'ta kadınların işgücüne katılım farklılıkları

    Başlık çevirisi yok

    BİNNUR ERCEM

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1984

    SosyolojiCumhuriyet Üniversitesi

    Kurumlar Sosyolojisi Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. FARUK KOCACIK

  4. Batı tesirine kadar Osmanlı mimarisinde estetik kriterler

    Başlık çevirisi yok

    LEYLA BAYDAR

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    MimarlıkGazi Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HALUK KARAMAĞARALI

  5. 1950-1975 dönemi sosyal yapı değişiminin konut tasarımına etkisi Ankara-Kavaklıdere örneği

    1950-1975 period effects of changes in social structure on planning of residences -Ankara, Kavaklıdere eraple

    ADNAN AKSU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    MimarlıkGazi Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MUTBUL KAYILI