Geri Dön

Reused Sculptures of Ephesos

Ephesos'un İkincil Kullanım Heykelleri

  1. Tez No: 940215
  2. Yazar: NİSAN LORDOĞLU
  3. Danışmanlar: PROF. DR. CHRISTOF BERNS, DOÇ. DR. MARTIN STESKAL
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Arkeoloji, Archeology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: İngilizce
  9. Üniversite: Unıversıtat Hamburg
  10. Enstitü: Yurtdışı Enstitü
  11. Ana Bilim Dalı: Klasik Arkeoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışmanın amacı, MS birinci yüzyıldan altıncı yüzyıla kadar Ephesos'taki yeniden kullanım ve yeniden işleme yöntemlerine yönelik yaygın uygulamaları anlamaktır. Bu araştırmada ele alınacak temel sorular arasında, yeniden işleme sürecinin ardında yatan nedenler ve bu uygulamanın Ephesos özelinde mi olduğu yoksa aynı dönemde başka kentlerde de görülüp görülmediği yer almaktadır. Roma'nın Asya eyaletinin başkenti ve en önemli kentlerinden biri olan Ephesos, çok sayıda inşaat faaliyetinin izlerinin görüldüğü uzun süreli bir varoluşa sahipti. Beş yüz yılı aşkın bir süre boyunca, kenti süslemek için yapıların ve kamusal alanların içine çok sayıda heykel dikilmiştir. Bu heykellerin bazıları bu süre zarfında orijinal yerlerinde kalırken, diğerleri mevcut anıtların yenilenmesi veya yenilerinin dikilmesi sırasında değiştirme, onarım veya yeniden işleme süreçlerinden geçmiştir. Yeniden işlenen ve yeniden kullanılan heykeller ağırlıklı olarak Ephesos'taki kamusal anıtlarda veya kamusal alanlarda yer almaktadır. Toplam 25 heykelde yeniden kullanıma dair kanıtlar göze çarpmakta olup, bunların 16 adedi daha önceki heykellerden yeniden işlenmiş, 9 adedi ise değiştirilmeden farklı bağlamlarda yeniden kullanılmıştır. Ayrıca, 34 heykel kaidesi yeniden kullanım kanıtı açısından incelenmiş olup, sadece 9'unun heykelleri kaidelerle birlikte bulunmuştur. Makroskopik analizler, bu heykellerin hem ilk hem de ikincil kullanımlarını tarihlendirmek için yapılmıştır. Bu çalışma, yeniden kullanılan ve yeniden işlenen heykellerin ikincil sergilenişlerindeki kimliklerini ve rollerini anlamak için, bu heykellerin bulunduğu yapıların kronolojik bir değerlendirmesini sunmaktadır. Ephesos'taki toplam 9 yapı ve kamusal alan incelenmiş olup, bunların tümü Geç Antik Dönem'de yenileme süreçlerinden geçmiştir. Aphrodisias, Perge ve Korinthos'taki yeniden kullanılan ve yeniden işlenen uygulamaların karşılaştırılması, Ephesos'ta gözlemlenene çarpıcı bir şekilde benzer bir model ortaya koymaktadır. Dört kentte de bu yöntemin Erken ve Orta İmparatorluk dönemlerinde de kullanıldığı ancak Geç Antik Dönem'de daha yaygın bir olgu haline geldiği görülmektedir. Yazıtlı kaideleriyle birlikte bulunan bazı örnekler, antik kaynakların da belirttiği gibi, yeniden kullanım sürecinin Roma eyaletlerinde, özellikle de Roma İmparatorluk Dönemi'nde, daha önce varsayılandan çok daha yaygın olabileceğini düşündürmektedir. Ephesos'taki örnekler incelendiğinde, Geç Antik Dönem'de, yapılarda gerçekleştirilen rekonstrüksiyon veya yenileme çalışmalarının ardından bazı heykellerin imparatorluk dönemi anıtlarında sergilenmeye devam ettiği, bazılarının ise orijinal yerlerinden kaldırılıp yeniden tasarlanmış yapılara taşındığı ortaya çıkmaktadır. En kapsamlı yenilemeler MS dördüncü ve beşinci yüzyıllar arasında gerçekleşmiş olup, Ephesos'taki yeniden kullanılan/yeniden işlenen heykellerin çoğunluğu da bu döneme aittir. Pratik amaçlar ve ekonomik kaygılar Ephesos'taki yeniden kullanım/yeniden işleme pratiğini yönlendirmiş olsa da bunun arkasında ideolojik motivasyonlar da bulunmaktaydı. Heykellerin bir yapı içinde hem yeni hem de eski unsurlarla birlikte sergilenmesi ve antik heykellere atıfta bulunulması, yeniden kullanım uygulamasının yalnızca pratik kaygılardan değil, aynı zamanda imparatorluk kentinin kültürel belleğini ve mirasını koruma arzusundan da kaynaklandığını göstermektedir.

Özet (Çeviri)

The aim of this study is to comprehend the widespread practices of reusing and reworking methods in Ephesos from the first to the sixth century AD. The main questions to be addressed in this research include the reasons behind the reworking process and whether this practice was unique to Ephesos or occurred in other cities during the same time period. Ephesos, one of the most prominent cities and the capital of Roman province of Asia, had a long-term existence marked by numerous construction activities. Over a span of more than five hundred years, many statues were erected within structures and public spaces to adorn the city. While some of these statues remained within their original locations throughout this time, others underwent replacements, repairs, or reworking processes during renovations of existing monuments or the erection of the new ones. The reworked and reused statues predominantly located within public monuments or public spaces in Ephesos. A total of 25 statues show evidence of reuse, with 16 of them being recarved from earlier statues and 9 reused in different contexts without alteration. Additionally, 34 statue bases are examined for evidence of reuse, with only 9 still retaining their statues. Macroscopic analyses are conducted to date both the original portraits and the secondary uses of these statues. To comprehend the identities and roles of reused and reworked sculptures in their secondary displays, this study provides a chronological evaluation of the structures where these statues are found. In total, 9 structures and public spaces within Ephesos are examined, all of which underwent renovations processes during late antiquity. Comparisons of reused and reworked practices with Aphrodisias, Perge, and Corinth reveal a strikingly similar pattern to that observed in Ephesos. All four cities indicate that this method was used also during the imperial period but became a more widespread phenomenon during late antiquity. Some examples, found alongside their inscribed bases, also suggest that the reusing process might have been much more common than previously assumed in the Roman provinces, particularly during the imperial periods, as ancient sources have already mentioned. Upon examining the examples from Ephesos, it becomes evident that certain ancient statues remained on display in the imperial monuments after reconstructions or renovations in late antiquity, while others were relocated from their original placements to newly designed structures. The most extensive refurbishments occurred between the fourth and fifth centuries AD, with the majority of reused/reworked statues belonging to this period in Ephesos. While practical purposes and economic considerations likely drove the reusing/reworking practice in Ephesos, there were also ideological motivations behind it. The combination of displaying statues with both new and old elements within a structure, as well as referencing antique ones, suggests that the reusing practice was not solely driven by practical concerns but also by a desire to preserve the cultural memory and heritage of the imperial city.

Benzer Tezler

  1. Tekstil boyamacılığında atık flottede boyama imkanları üzerine araştırma

    Başlık çevirisi yok

    MEHMET YAKARTEPE

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Tekstil ve Tekstil MühendisliğiEge Üniversitesi

    Tekstil Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. KERİM DURAN

  2. Bornova koşullarında 23 melez mısır çeşidinde adaptasyon ve verimlilik araştırması

    Başlık çevirisi yok

    FERDAN ÇİFTÇİ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    ZiraatEge Üniversitesi

    DOÇ. DR. İHSAN ERGİN

  3. Teos'daki Dionysos Tapınağı (2 cilt)

    Başlık çevirisi yok

    DURAN MUSTAFA UZ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    MimarlıkDokuz Eylül Üniversitesi

    Restorasyon Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. MÜKERREM ANABOLU(USMAN)