Depremde çocuk hastaya yaklaşım: Simülasyon tabanlı eğitim modeli
Approach to a pediatric patient in an earthquake: Simulation based education model
- Tez No: 939922
- Danışmanlar: DOÇ. DR. ESRA TÜRE
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Simülasyon, Eğitim, Deprem, Çocuk, Simulation, Education, Earthquake, Child
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Karadeniz Teknik Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
AMAÇ: Simülasyon eğitimi, nadir karşılaşılan klinik durumların yapılandırılmış bir biçimde canlandırılmasına olanak tanıyarak, tüm öğrencilerin eşit ve standart bir öğrenim sürecinden geçmesini sağlar. Çalışmamızın amacı, depremzede çocuk hastaya müdahale gibi çok sık görülmeyen bir senaryo üzerinden, intörn hekimlere simülasyon ile eğitim vererek, bu eğitimin klinik beceri, bilgi düzeyi ve öz yeterlik üzerine etkisini incelemektir. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmaya Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde staj yapmakta olan 20 intörn hekim dahil edilmiştir. Simülasyon merkezinde basit mankenler ile göçük altında çocuk hastaya ilk müdahale ve çocuk acil kırmızı alanda depremzede çocuk hastaya müdahale şeklinde iki senaryo canlandırıldı. Katılımcılar ilk gün, simülasyon uygulaması sırasında klinik beceri ve bilgi düzeylerini ölçmek için kontrol listesi ile değerlendirildi; simülasyonun ardından katılımcılar tarafından öz değerlendirme formu dolduruldu ve debriefing oturumu gerçekleştirildi. Ertesi gün, aynı senaryo tekrar uygulanarak katılımcılar yeniden kontrol listesiyle değerlendirildi ve eğitim sonunda öz değerlendirme formları tekrar dolduruldu. Simülasyon eğitimi öncesi ve sonrası değerlendirmeler karşılaştırıldı. BULGULAR: Simülasyon eğitimi sonrası birincil değerlendirmeyi doğru yapanlar %15'ten, %80'e yükseldi (p:0.001). Depremzede travma hastasına çene itme manevrası yapan ve omurga stabilizasyonu sağlayanlar sırasıyla; %5'ten %90'a, %65'ten %100'e yükseldi (p<0.001, p:0.016). Hastanın başlangıç mayi hızı, süre geçtikçe mayi hızının azaltılması ve doğru mayiye geçilmesi kararlarında sırasıyla %10'dan %90'a, %10'dan %85'e ve %15'ten %95'e yükselme görüldü (p<0.001, p<0.001, p<0.001). Laboratuvar sonuçlarını beklemeden elektrokardiyografi (EKG) isteme, EKG'den hiperkalemiyi tanıma ve gerekli hiperkalemi tedavisini planlama becerilerinde sırasıyla %15'ten %100'e, %5'ten %100'e ve %0'dan %70'e yükselme görüldü (p<0.001, p<0.001, p<0.001). Katılımcıların kontrol listesinden aldığı ortalama puan 46.6'dan, 91.8'e yükseldi (p<0.001). Özdeğerlendirme sonucu olası bir afet anında alanda aktif görev alabileceğini düşünenlerin oranı %30'dan, %70'e yükseldi. SONUÇ VE ÖNERİLER: Çalışmamız, simülasyon temelli eğitimin klinik beceri, bilgi düzeyi ve öz yeterliği artırmada etkili olduğunu göstermekte; bu nedenle tıp eğitiminde daha yaygın ve sistematik biçimde kullanılması önerilmektedir.
Özet (Çeviri)
OBJECTIVE: Simulation training enables the structured enactment of rarely encountered clinical situations, ensuring that all students undergo an equal and standardized learning process. The aim of our study is to provide simulation-based training to intern doctors through a scenario involving the management of pediatric earthquake victims which a scenario not commonly encountered and to examine the impact of this training on clinical skills, knowledge levels, and self-efficacy. MATERIALS AND METHODS: The study included 20 intern doctors undertaking clinical rotations at Karadeniz Technical University Faculty of Medicine. Two scenarios were simulated using simple mannequins at the simulation center: initial intervention for a pediatric patient trapped under rubble and management of a pediatric earthquake victim in the red zone of the pediatric emergency department. On the first day, participants were evaluated using a checklist to assess clinical skills and knowledge levels during the simulation. After the simulation, participants completed a self-assessment form and participated in a debriefing session. The same scenario was repeated the next day, with participants re-evaluated using the checklist, and the self-assessment form was completed again at the end of the training. Pre- and post-simulation evaluations were compared RESULTS: The percentage of participants correctly performing the primary assessment increased from 15% to 80% after the simulation training (p=0.001). The proportion of participants performing a jaw thrust maneuver and providing spinal stabilization in a trauma patient increased from 5% to 90% and from 65% to 100%, respectively (p<0.001, p=0.016). Correct decisions on initial fluid rate, gradual reduction of fluid rate over time, and switching to appropriate fluids increased from 10% to 90%, 10% to 85%, and 15% to 95%, respectively (all p<0.001). Skills related to requesting an electrocardiogram (ECG) without waiting for lab results, recognizing hyperkalemia on ECG, and planning appropriate treatment for hyperkalemia increased from 15% to 100%, 5% to 100%, and 0% to 70%, respectively (all p<0.001). The average checklist score increased from 46.6 to 91.8 (p<0.001). The proportion of those who believed they could actively take part in the field during a potential disaster increased from 30% to 70%. CONCLUSION AND RECOMMENDATIONS: Our study demonstrates that simulation-based education is effective in improving clinical skills, knowledge, and self-efficacy. Therefore, it is recommended that simulation be used more widely and systematically in medical education.
Benzer Tezler
- Kahramanmaraş depremleri nedeniyle hastanemiz genel pediatri servislerinde izlenen depremzede hastaların değerlendirilmesi
Evaluation of patients in earthquake monitoring in general pediatric services of our hospital due to Kahramanmaras earthquakes
NEZİHE KÖKER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık BakanlığıÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MELTEM İLERİ
- Deprem etkisindeki yapılarda dinamik yöntemlerle üç boyutta form araştırması
Başlık çevirisi yok
MEHMET EMİN TUNA
Doktora
Türkçe
1985
İnşaat MühendisliğiGazi Üniversitesiİnşaat Mühendisliği Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. HÜSNÜ CAN
- Türkiye depremlerinin kaynak parametreleri ve aralarındaki ilişkiler
Başlık çevirisi yok
OĞUZ GÜNDOĞDU
Doktora
Türkçe
1986
Jeofizik Mühendisliğiİstanbul ÜniversitesiJeofizik Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HÜSEYİN SOYSAL
- Ortogonal olmayan taşıyıcı sistemlerden oluşan çok katlı yapıların yatay yüklere göre hesabı için bir yöntem
Başlık çevirisi yok
MUSTAFA ZORBOZAN