Geri Dön

Açık kama yüksek tibial osteotomi sırasında onarım yapılan ve yapılmayan medial menisküs arka kök yırtıklarının klinik ve radyolojik sonuçları

Clinical and radiological results of medial meniscus posterior root tears with and without repair during open wedge high tibial osteotomy

PDF İndir

  1. Tez No: 939281
  2. Yazar: CEMRE AYDIN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. EMİN TAŞKIRAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ege Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Açık kama yüksek tibial osteotomi (AKYTO), medial kompartman artriti tedavisinde yaygın kullanılan bir yöntem olup, bu cerrahi sırasında medial menisküs arka kök yırtığı (MMAKY) sıklıkla saptanmaktadır. Medial menisküs arka kök yırtığı (MMAKY), menisküsün yük dağıtma fonksiyonunu bozarak total menisektomiye benzer şekilde ilerleyici osteoartrite neden olabilir. Bu çalışmanın temel amacı, medial menisküs arka kök yırtığı (MMAKY) olan hastalarda açık kama yüksek tibial osteotomi (AKYTO) sırasında uygulanan menisküs onarımının etkinliğini değerlendirmek, açık kama yüksek tibial osteotomi (AKYTO) ile eş zamanlı medial menisküs arka kök yırtığı (MMAKY) onarımı yapılan ve yapılmayan hastaların radyolojik ve klinik sonuçlarını karşılaştırmak, menisküs iyileşmesine olan etkiyi incelemek ve iyileşmeyi etkileyen bağımsız faktörleri tespit ederek, açık kama yüksek tibial osteotomi (AKYTO) sırasında medial menisküs arka kök yırtığı (MMAKY) onarımının gerekliliği konusunda kanıt sağlamaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi ve Manisa Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniklerinde 2014-2023 yılları arasında MMAKY ve varus dizilimli medial gonartrozu nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan toplam 58 olgu dahil edilmiştir. Olgular AKYTO ile eş zamanlı MMAKY tamiri yapılan grup (n=27) ve sadece AKYTO yapılan grup (n=31) olarak iki gruba ayrılmıştır. Klinik değerlendirmede hastaların tedavi öncesi ve sonrası eklem hareket açıklıkları, Diz Cemiyeti Skoru (KSS), Diz Cemiyeti Fonksiyon Skoru (KSFS), Lysholm Skoru, Diz Yaralanması ve Osteoartrit Sonuç Skoru (KOOS) ve Visual Analogue Scale (VAS) kullanılmıştır. Radyolojik değerlendirme için tedavi öncesi ve sonrası MRG, direkt grafi ve stres grafileri analiz edilmiştir. MRG'de menisküs kök yırtığı, menisküs ekstrüzyonu, kemik iliği ödemi, subspinöz kistler, ÖÇB dejenerasyonu ve İYB ödemi değerlendirilmiştir. Direkt grafilerde mekanik eksen, Kellgren-Lawrence sınıflaması, patellar yükseklik indeksleri (İSİ, CDİ), posterior tibial eğim, MPTA (medial proksimal tibial açı) ve Koronal Düzlem Diz Dizilimi (CPAK) incelenmiştir. Stres grafilerinde varus ve valgus stres altında eklem açılmaları hem milimetre hem de derece cinsinden ölçülmüştür. Bulgular: Çalışma popülasyonunun %87.5'ini kadın hastalar oluşturmakta olup, ortalama yaş 55.1±5.9 yıl, ortalama BKİ 30.7±3.5 kg/m² olarak saptanmıştır. Hastaların %34'ünde travma öyküsü mevcut olup, bunların çoğunluğu (%55) derin çömelme travmasıdır. MRG bulgularında, kombine cerrahi grubunda ve sadece AKYTO grubunda menisküs ekstrüzyon değişimi açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (p=0.210). Tedavi sonrası xiii MRG'de kök yırtığının iyileşme oranı kombine grupta %22, sadece AKYTO grubunda %11 olarak bulunmuştur (p=0.295). Stres grafilerinde, tedavi öncesi kök yırtığı olan bütün olguların karşı dizlerine göre varus stresinde lateral eklem aralığının (LEA) anlamlı arttığı gözlenmiştir. Tedavi sonrası varus stresinde LEA değişiminde kombine tedavi grubunda 1.7 mm azalma gözlenirken, sadece AKYTO grubunda 0.3 mm azalma görülmüştür (p=0.012). Tedavi sonrası delta varus stresinde LEA değişimi kombine tedavi grubunda -1.8 mm, sadece AKYTO grubunda 1.1 mm olarak saptanmıştır (p<0.001). İç yan bağ (İYB) yönetimi açısından, AKYTO sırasında İYB gevşetilen grupta valgus stresinde medial eklem aralığında 3 mm açılma görülürken, İYB korunan grupta sadece 0.6 mm açılma saptanmıştır (p<0.001). Klinik sonuçlar açısından, her iki grupta da tüm skorlarda anlamlı iyileşme gözlenmiştir. KOOS semptom alt skorunda ve KOOS yaşam kalitesi alt skorunda kombine tedavi grubunda daha belirgin iyileşme saptanmıştır (sırasıyla p=0.024 ve p=0.002). Toplam KOOS skorunda kombine tedavi lehine bir eğilim olsa da istatistiksel anlamlılığa ulaşmamıştır (p=0.088). Osteoartrit progresyonu açısından, kombine cerrahi grubunda Kellgren-Lawrence derecesinde toplam 3 kademe, sadece AKYTO grubunda toplam 10 kademe artış gözlenmiştir. Hasta memnuniyeti değerlendirmesinde, kombine tedavi grubunda hastaların %81.5'i, sadece AKYTO grubunda %61.3'ü“memnun”veya“çok memnun”olarak saptanmıştır. Sonuç: MMAKY ve varus dizilimli medial gonartrozu olan hastalarda AKYTO ile kombine menisküs tamiri, sadece AKYTO'ya kıyasla klinik sonuçlarda bazı alt parametrelerde daha iyi sonuçlar sağlarken, özellikle varus stabilizasyonu üzerinde belirgin iyileşme göstermiştir. Bu çalışmanın en özgün bulgusu, MMAKY olan dizlerde varus stresinde lateral eklem aralığında karşı dize göre anlamlı artış olduğu ve menisküs tamiri sonrasında bu artışın anlamlı şekilde azaldığının gösterilmesidir. AKYTO sırasında İYB'nin korunmasının valgus stabilitesi açısından önemli avantajlar sağladığı ve monoplanar posteromedial AKYTO tekniğinin posterior tibial eğimi azalttığı saptanmıştır. Osteoartrit progresyonu açısından kombine tedavinin daha avantajlı olduğuna dair işaretler bulunmakla birlikte, bu bulgunun daha uzun süreli takiplerle doğrulanması gerekmektedir. Sonuç olarak, MMAKY tamiri AKYTO sırasında eklenebilecek güvenli bir prosedür olup, özellikle varus stabilizasyonu açısından belirgin avantajlar sağlamakta, bazı klinik parametrelerde daha iyi sonuçlar elde edilmesine ve daha yüksek hasta memnuniyetine katkıda bulunmaktadır.

Özet (Çeviri)

Purpose: Open wedge high tibial osteotomy (OWHTO) is a commonly used method for treating medial compartment arthritis, and medial meniscus posterior root tears (MMPRT) are frequently detected during this surgery. Medial meniscus posterior root tears disrupt the load distribution function of the meniscus, potentially leading to progressive osteoarthritis similar to total meniscectomy. The main purpose of this study is to evaluate the effectiveness of meniscus repair performed during open wedge high tibial osteotomy in patients with medial meniscus posterior root tears, to compare the radiological and clinical outcomes of patients who underwent OWHTO with simultaneous MMPRT repair versus those who underwent OWHTO alone, to examine the effect on meniscus healing, and to identify independent factors affecting MMPRT healing after OWHTO, thereby providing evidence for the necessity of MMPRT repair during OWHTO. Materials and Methods: The study included a total of 58 cases who underwent surgical treatment for MMPRT and varus-aligned medial gonarthrosis between 2014-2023 at Ege University Faculty of Medicine and Manisa Celal Bayar University Faculty of Medicine Orthopedics and Traumatology Clinics. Cases were divided into two groups: those who underwent OWHTO with simultaneous MMPRT repair (n=27) and those who underwent OWHTO alone (n=31). For clinical evaluation, pre- and post-treatment joint range of motion, Knee Society Score (KSS), Knee Society Function Score (KSFS), Lysholm Score, Knee Injury and Osteoarthritis Outcome Score (KOOS), and Visual Analogue Scale (VAS) were used. For radiological evaluation, pre- and post-treatment MRI, direct radiography, and stress radiographs were analyzed. MRI was used to evaluate meniscus root tear, meniscus extrusion, bone marrow edema, subspinous cysts, ACL degeneration, and MCL edema. Direct radiographs were examined for mechanical axis, Kellgren-Lawrence classification, patellar height indices (ISI, CDI), posterior tibial slope, and Coronal Plane Alignment of the Knee (CPAK). Joint openings under varus and valgus stress were measured in both millimeters and degrees on stress radiographs. Results: Female patients constituted 87.5% of the study population, with a mean age of 55.1±5.9 years and a mean BMI of 30.7±3.5 kg/m². Trauma history was present in 34% of patients, with the majority (55%) being deep squatting trauma. In MRI findings, no statistically significant difference was found between the combined surgery group and the OWHTO-only group in terms of meniscus extrusion change (p=0.210). The healing rate of the root tear in xv post-treatment MRI was 22% in the combined group and 11% in the OWHTO-only group (p=0.295). In stress radiographs, it was observed that all cases with root tears had significantly increased lateral joint space (LJS) under varus stress compared to the contralateral knee before treatment. After treatment, a 1.7 mm decrease was observed in LJS change under varus stress in the combined treatment group, while only a 0.3 mm decrease was seen in the OWHTO-only group (p=0.012). Delta LJS change under varus stress was -1.8 mm in the combined treatment group and 1.1 mm in the OWHTO-only group (p<0.001). In terms of medial collateral ligament (MCL) management, a 3 mm opening was observed in the medial joint space under valgus stress in the group where MCL was released during OWHTO, while only a 0.6 mm opening was detected in the group where MCL was preserved (p<0.001). In terms of clinical outcomes, significant improvement was observed in all scores in both groups. More significant improvement was found in the KOOS symptom subscore and KOOS quality of life subscore in the combined treatment group (p=0.024 and p=0.002, respectively). Although there was a trend in favor of combined treatment in the total KOOS score, it did not reach statistical significance (p=0.088). In terms of osteoarthritis progression, a total of 3 levels increase in Kellgren- Lawrence grade was observed in the combined surgery group, while a total of 10 levels increase was seen in the OWHTO-only group. In the patient satisfaction assessment, 81.5% of patients in the combined treatment group and 61.3% in the OWHTO-only group were reported as“satisfied”or“very satisfied.”Conclusion: In patients with MMPRT and varus-aligned medial gonarthrosis, combined meniscus repair with OWHTO showed better results in some clinical parameters compared to OWHTO alone, with significant improvement particularly in varus stabilization. The most original finding of this study is the demonstration that knees with MMPRT have significantly increased lateral joint space under varus stress compared to the contralateral knee, and this increase significantly decreases after meniscus repair. It was determined that preserving the MCL during OWHTO provides important advantages in terms of valgus stability, and the monoplanar posteromedial OWHTO technique reduces posterior tibial slope. Although there are indications that combined treatment is more advantageous in terms of osteoarthritis progression, this finding needs to be confirmed with longer-term follow-up. In conclusion, MMPRT repair is a safe procedure that can be added during OWHTO, providing significant advantages especially in terms of varus stabilization, contributing to better results in some clinical parameters, and higher patient satisfaction.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    478043

    Açık kama tipi yüksek tibial osteotomide lateral korteksin kırılmasının osteotomi açılma direnci üzerine etkisi

    Başlık çevirisi yok

    ZİYA BARAN SOYKAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Ortopedi ve TravmatolojiEge Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEMİH AYDOĞDU

  2. Tez No

    838165

    Medial açık kama yüksek tibial osteotomi prosedüründe frontal plandaki osteotomi eğiminin lateral korteks kırığı üzerine etkisi

    The effect of osteotomy inclination in the frontal plane on lateral cortex fracture in medial open wedge high tibial osteotomy procedure

    ALPER KIRILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Ortopedi ve TravmatolojiNecmettin Erbakan Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FAİK TÜRKMEN

  3. Tez No

    164708

    Proksimal tibia medial açık kama osteotomisinde üç farklı kamalı plağın“T”plak ile karşılaştırılması“dana tibialarında biyomekanik çalışma”

    Başlık çevirisi yok

    MESUT MISIRLIOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Ortopedi ve Travmatolojiİnönü Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. İRFAN ESENKAYA

  4. Tez No

    457619

    erken dönem medial gonartrozda yüksek tibial medial açık kama osteotomisinin radyolojik ve klinik sonuçlarının değerlendirilmesi

    The clinical outcome of open-wedge high tibial osteotomy applied patients with early medial arthritis of the knee

    AHMET GÜDÜK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Ortopedi ve TravmatolojiKocaeli Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. KAYA MEMİŞOĞLU

  5. Tez No

    517606

    Proksimal tibia medial açık kama osteotomilerinde tespit için kullanılan bloklu plakların posterior tibial eğim açısına etkisi

    Başlık çevirisi yok

    NİHAT KAYABAŞI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Ortopedi ve TravmatolojiKocaeli Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. CUMHUR CEVDET KESEMENLİ

Geri Dön