Geri Dön

Miyofasyal ağrısı olan temporomandibular eklem disfonksiyonlu bireylerde telerehabilitasyonun etkinliğinin incelenmesi

Investigation of the effectiveness of telerehabilitation in individuals with myofascial pain and temporomandibular joint dysfunction

PDF İndir

  1. Tez No: 936362
  2. Yazar: NAİLE FAZLIOĞLU
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. BUKET AKINCI
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, Physiotherapy and Rehabilitation
  6. Anahtar Kelimeler: Telerehabilitasyon, Temporomandibular eklem, Telerehabilitation, Temporomandibular joint
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Biruni Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bireylerde temporomandibular eklemin (TME) sık kullanımı nedeniyle temporomandibular eklem disfonksiyonu (TMD) görülmesi yaygındır. Çalışmamızda miyofasyal ağrısı olan TMD'li bireylerde egzersiz tedavisinin telerehabilitasyon ile ev egzersizi programları arasında tercih edilebilirliği incelendi. Çalışmaya miyofasyal ağrısı olan TMD'li 50 hasta alınarak iki gruba randomize edildi (Telerehabilitasyon grubu, n=25, ortalama yaş: 28,8±10,4 /yıl; ev egzersizi grubu, n=25, ortalama yaş: 32,1±13,3/yıl). Hastaların servikal ve TME hareket açıklıkları, ağrı şiddeti Vizüel Analog Skala (VAS) ile, boyun özürlülük seviyesi Boyun Özürlülük İndeksi (BÖİ) ile, TMD şiddeti Fonseca Anamnestik İndeksi (FAİ) ile, oral alışkanlıkları Oral Alışkanlıklar Anketi (OAA) ile, ağız sağlığının yaşam kalitesi üzerine etkisi ise Ağız Sağlığı Etki Profili (ASEP) ile değerlendirildi. Telerehabilitasyon grubundaki hastalara hasta eğitimi verilip egzersizler haftada 2 kez 6 hafta boyunca video-konferans ile fizyoterapist rehberliğinde uygulandı, ev egzersizi grubuna hasta eğitimi ve aynı egzersizlerin yer aldığı egzersiz broşüründeki egzersizleri yapması önerildi. Tedavi sonrasında VAS skorlarında azalma, servikal fleksiyon, ekstansiyon, sol lateral fleksiyon açılarındaki artış, maksimum ağrısız, ağrılı ve pasif asiste ile ağız açıklığındaki artış, FAİ ve ASEP skorlarındaki azalma telerehabilitasyon grubunda anlamlı olarak yüksekti (P < 0,05); OAA ve BÖİ skorlarındaki azalma, servikal sağ lateral fleksiyon, sağ ve sol rotasyon açılarındaki artış, çene sağa ve sola lateral kaydırma, protrüzyon miktarlarındaki artış ise her iki grupta benzerdi fakat gruplardaki zaman içerisindeki değişimler etki büyüklüğü açısından karşılaştırıldığında telerehabilitasyon grubunun etki büyüklükleri daha yüksekti. Sonuçlarımız TMD'li bireylerde telerehabilitasyon yöntemi ile sürdürülen egzersiz eğitiminin VAS, servikal ve TME hareket açıklıkları, FAİ, OAA, ASEP, BÖİ skorları üzerinde iyileştirici etkisi olduğunu ve klinik olarak etkin, güvenli, uygulanabilir olduğunu göstermektedir.

Özet (Çeviri)

Due to the frequent use of the temporomandibular joint (TMJ) in individuals, temporomandibular joint dysfunction (TMD) is commonly observed. In our study, the preference between telerehabilitation and home exercise programs for individuals with TMD and myofascial pain was investigated. Fifty patients with TMD and myofascial pain were included in the study and randomized into two groups (Telerehabilitation group, n=25, mean age: 28.8±10.4/years; home exercise group, n=25, mean age: 32.1±13.3/years). The patients' cervical and TMJ range of motion, pain intensity by the Visual Analog Scale (VAS), neck disability level by the Neck Disability Index (NDI), TMD severity by the Fonseca Anamnestic Index (FAI), oral habits by the Oral Behaviors Checklist (OBC), and the impact of oral health on quality of life by the Oral Health Impact Profile (OHIP) were evaluated. The telerehabilitation group received patient education and performed exercises via video-conference under the guidance of a physiotherapist twice a week for 6 weeks. The home exercise group was provided with patient education and a brochure containing the same exercises to perform at home. After treatment, significant improvements were observed in the VAS scores, cervical flexion, extension, left lateral flexion angular values, maximum pain-free, painful, and passive assistive mouth opening, and the FAI and OHIP scores in the telerehabilitation group (P < 0,05). Reductions in OBC and NDI scores, improvements in cervical right lateral flexion, right and left rotation angular values, and increases in jaw lateral shifts to the right and left and protrusion were similar in both groups. However, when comparing the changes within each group over time, the telerehabilitation group showed higher effect sizes. Our results indicate that exercise training via telerehabilitation in individuals with TMD has a beneficial effect on VAS, cervical range of motion, temporomandibular joint range of motion, FAI, OBC, OHIP, and NDI scores and it is clinically effective, safe, feasible.

Geri Dön