Papiller tiroid karsinomunda polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) yöntemi ile GLI-1 ve EGFR gen ekspresyonunun araştırılması
Investigation of GLI-1 and EGFR gene expression in papillary thyroid carcinoma by polymerase chain reaction (PCR) method
- Tez No: 920456
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ RABİA HURŞİTOĞLU, DR. ÖĞR. ÜYESİ HASAN DAĞLI
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Patoloji, Pathology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Tıbbi Patoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve Amaç: Tiroid kanseri endokrin sistemin en sık malignitesidir ve en yaygın histopatolojik alt tipi olan papiller tiroid karsinomunun insidansı son yıllarda dünya genelinde artmaktadır. Papiller tiroid karsinomu hastalarının önemli bir kısmı ekstratiroidal uzanım ve lenf nodu metastazı ile başvurur. Bu durum rekürrens ve mortalite sebebidir. Tiroid kanserinin progresyonu ile ilişkili moleküler yolaklardan biri olan epidermal büyüme faktörü reseptörü (EGFR), tiroid kanserinde aşırı eksprese edilir. Hedgehog sinyallemesi tarafından indüklenen GLI1 gen ekspresyonu, papiller tiroid karsinomunda kötü prognozun bir belirteci olarak kabul edilir. EGFR ve Hedgehog sinyal yolakları arasındaki çapraz iletişim, her iki yolak arasındaki sinerjistik etkileşimleri mümkün kılar. Her iki yolağın hiperaktivasyonu, onkojenik dönüşümü başlatır. Literatürde papiller tiroid karsinomu hastalarında EGFR ve GLI1 gen ekspresyonlarının değerlendirildiği bir çalışma mevcut değildir. Çalışmamızda papiller tiroid karsinomunda GLI1 ve EGFR gen ekspresyonlarının klinikopatolojik parametrelerle ilişkisini ve korelasyonlarının önemini araştırdık. Gereç ve Yöntem: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı laboratuvarı arşivinden Ocak 2019-Ocak 2024 aralığında papiller tiroid karsinomu tanılı 125 adet lobektomi veya total tiroidektomi materyalinin tümörlü dokularına ve 33'ünün de tümör çevresi non-tümöral tiroid doku örneklerine ait parafin bloklarda PCR yöntemi ile total RNA izolasyonu yapılarak EGFR ve GLI1 gen ekspresyonları değerlendirildi. Normal dağılıma uygunluk gösteren değişkenlerin karşılaştırılmasında Bağımsız Örneklem T testi ve ANOVA testi kullanıldı. Normal dağılıma uygunluk göstermeyen değişkenler ise Mann Whitney U ve Kruskal-Wallis H testleri ile değerlendirildi. Normal dağılıma uygunluk gösteren verilerde Pearson, normal dağılıma uygunluk göstermeyen verilerde Spearman korelasyon analizi yapılarak EGFR ve GLI1 gen ekspresyonunun korelasyonuna bakıldı. Klinikopatolojik parametreler (yaş, cinsiyet, cerrahi sınır, sağkalım, BRAF immünohistokimya, uzak metastaz, mikroskobik ekstratiroidal uzanım, makroskobik ekstratiroidal uzanım, lenf nodu metastazı, lateralite, fokalite, perinöral invazyon, lenfovasküler invazyon, tümör (T) evresi, histolojik derece, histolojik alt tip, tümör boyutu, tümör yeri) ile EGFR ve GLI1 gen ekspresyonu arasındaki ilişki ROC analizi ile araştırıldı. Verilerin değerlendirmesinde IBM SPSS paket programı versiyon 22 kullanıldı. Bulgular: Tümör dokularında, kontrol grubuna (tümör çevresi non-tümöral dokular) göre EGFR ve GLI1 gen ekspresyonları arasında istatistiksel olarak anlamlı artış saptandı (p: 0,001). Lenf nodu metastazı olan olgularda, perinöral invazyon, makroskobik ekstratiroidal uzanım ve mikroskobik ekstratiroidal uzanım olmayan olgularda EGFR gen ekspresyonunda istatistiksel olarak anlamlı artış saptandı (p < 0,05). Makroskobik ekstratiroidal uzanım ve lenfovasküler invazyon olmayan olgularda ve düşük dereceli tümör gruplarında GLI1 gen ekspresyonunda istatistiksel olarak anlamlı artış saptandı (p< 0,05). Tümör dokularında EGFR ve GLI1 ekspresyonları arasında istatistiksel olarak anlamlı, orta düzeyde negatif korelasyon saptandı (r2: 0,420, p: 0,009). Sonuç: Çalışmamızda papiller tiroid karsinomu olgularında EGFR ve GLI1 gen ekspresyonları ile klinikopatolojik parametreler arasındaki ilişki ve korelasyonları değerlendirilmiştir. Tümör dokularındaki EGFR ve GLI1 genlerinin ekspresyonları, kontrol grubuna (tümör çevresi non-tümöral dokular) göre istatistiksel olarak anlamlı derecede artmıştır. Papiller tiroid karsinomunda artmış EGFR ve GLI1 ekspresyonları, uzak metastazı öngörmek için uygun birer biyobelirteç adayı olabilirler. Artmış GLI1 ekspresyonu ise mikroskobik ekstratiroidal uzanım, makroskobik ekstratiroidal uzanım, histolojik derece ve perinöral invazyonu öngörmek için uygun bir biyobelirteç adayı olabilir. Ayrıca artmış GLI1 gen ekspresyonu, lenf nodu metastazı ve lenfovasküler invazyon ile ilişkili olabilir. EGFR ve GLI1 gibi papiller tiroid karsinomu patogenezinde yer alan moleküler mekanizmaların araştırılması, bu moleküllerin potansiyel terapötik hedefler olarak yeni tedavi perspektiflerinin gelişmesine katkı sağlayabilir.
Özet (Çeviri)
Introduction And Objectives: Thyroid cancer is the most common malignancy of the endocrine system and the incidence of papillary thyroid carcinoma, the most common histopathological subtype, has been increasing worldwide in recent years. A significant proportion of papillary thyroid carcinoma patients present with extrathyroidal extension and lymph node metastases. These conditions are major causes of recurrence and mortality. Epidermal growth factor receptor (EGFR), one of the molecular pathways associated with the progression of thyroid cancer, is overexpressed in thyroid cancer. GLI1 gene expression induced by Hedgehog signaling is considered a marker of poor prognosis in papillary thyroid carcinoma. Cross-talk between the EGFR and Hedgehog signaling pathways enables synergistic interactions between these two pathways. Hyperactivation of both pathways initiates oncogenic transformation. There is no study in the literature has evaluated the expressions of EGFR and GLI1 genes in patients with papillary thyroid carcinoma. In this study, we investigated the relationship between GLI1 and EGFR gene expressions and clinicopathological parameters in papillary thyroid carcinoma and the significance of their correlations. Materials And Methods: Paraffin blocks of 125 lobectomy or total thyroidectomy materials with a diagnosis of papillary thyroid carcinoma and 33 peritumoral non-tumoral thyroid tissue samples, between January 2019 and January 2024 from the archives of Kahramanmaraş Sütçü İmam University Medicine Faculty, Department of Pathology, total RNA was isolated by PCR method and EGFR and GLI1 gene expressions were evaluated. The normal distribution of variables was examined using the Shapiro-Wilk/Kolmogorov-Smirnov test. Variables with normal distribution were evaluated with the Independent Samples T test and ANOVA test, while those without normal distribution were were evaluated with the Mann Whitney U and Kruskal-Wallis H tests. Correlation analyses of EGFR and GLI1 gene expressions were conducted using Pearson's correlation for normally distributed data and Spearman's correlation for non-normally distributed data. The relationship between EGFR and GLI1 gene expression and clinicopathological parameters (age, sex, surgical margin, survival, BRAF immunohistochemistry, distant metastasis, microscopic extrathyroidal extension, macroscopic extrathyroidal extension, lymph node metastasis, laterality, focality, perineural invasion, lymphovascular invasion, tumor stage (T), histological grade, histological subtype, tumor size, tumor location) was evaluated using ROC analysis. Statistical analyses were conducted using IBM SPSS software version 22. Results: In tumor tissues, a statistically significant increase was detected between EGFR and GLI1 gene expressions compared to the control group (non-tumoral tissues around the tumor) (p: 0,001). In cases with lymph node metastasis, a statistically significant increase in EGFR gene expression was detected in cases without perineural invasion, macroscopic extrathyroidal extension, and microscopic extrathyroidal extension (p< 0,05). Statistically significant increases in GLI1 gene expression were found in cases without macroscopic extrathyroidal extension and lymphovascular invasion, as well as in low-grade tumor groups (p< 0,05). A statistically significant, moderate negative correlation was detected between EGFR and GLI1 expressions in tumor tissues (r2: 0,420, p: 0,009). Conclusion: In our study, the relationships and correlations between EGFR and GLI1 gene expressions and clinicopathological parameters in papillary thyroid carcinoma cases were evaluated. The expressions of EGFR and GLI1 genes in tumor tissues were statistically significantly increased compared to the control group (non-tumoral tissues around the tumor). Increased EGFR and GLI1 expressions in papillary thyroid carcinoma may be suitable biomarker candidates to predict distant metastasis. Increased GLI1 expression may be a suitable biomarker candidate to predict microscopic extrathyroidal extension, macroscopic extrathyroidal extension, histological grade and perineural invasion. Furthermore, elevated GLI1 gene expression may be associated with lymph node metastasis and lymphovascular invasion. Investigation of molecular mechanisms involved in the pathogenesis of papillary thyroid carcinoma, such as EGFR and GLI1, may contribute to the development of new treatment perspectives for these molecules as potential therapeutic targets.
Benzer Tezler
- Psödoeksfoliasyon sendromunda iris flöresein anjiografisi
Başlık çevirisi yok
NEBİ SARICA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Göz Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NEZİR SUYUGÜL
- Dermatolojide direkt immunofloresan yöntemin değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
RIFKİYE SARICA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1989
Dermatolojiİstanbul ÜniversitesiDermatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜLSEVİM AZİZLERLİ