Geri Dön

Kronik Hepatit B'li olgularda interferon-alfa+lamuvidin kombine tedavisinin etkinliğinin ve güvenirliğinin araştırılması

Evaluation of safety and efficacy of lamivudine plus interferon therapy in patients in chronic hepatitis B

PDF İndir

  1. Tez No: 86760
  2. Yazar: HANEFİ CEM GÜL
  3. Danışmanlar: Belirtilmemiş.
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji, Mikrobiyoloji, Infectious Diseases and Clinical Microbiology, Microbiology
  6. Anahtar Kelimeler: Hepatit B antijenleri, Hepatit B virüsü, Lamivudin, İnterferonlar, Hepatitis B antigens, Hepatitis B virus, Lamivudine, Interferons
  7. Yıl: 1999
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gata
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

VI.OZET Bu çalışmada; biyokimyasal, immünolojik ve histopatolojik olarak HBV nedenli Kronik Aktif Hepatit (KAH) olduğu belirlenmiş ve daha önce hiçbir tedavi kullanmamış (naive), yaşları 21-43 arasında değişen 2'si kadın, 23'ü erkek toplam 25 hastaya uygulanan IFN-oc 2b 5MÜ/gün, subkutan+LAM 2x150 mg/gün, oral kombine tedavisine yanıtların değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Tedavi bitiminde 17 (%68) hastada HBV-DNA negatifleşirken, 8 (%32) hastada pozitiflik devam etti ve bu negatifleşme oranı istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,0001). Tedavi bitiminde HBV-DNA'sı negatifleşen 17 hastanın 11 'inde (%44) tedavi bitiminden 6 ay sonra da HBV-DNA negatifliği devam etti (p<0,001). Altısında (%35) HBV-DNA yeniden pozitifleşti (relaps). Ancak HBV-DNA'sı pozitifleşen bu hastaların 5'inde ALT seviyeleri normal düzeylerde devam etti. Wild tip ile infekte olan 15 hastanın 10'nunda (%66) tedavi bitiminde HBeAg/anti-HBe serokonversiyonu gelişti. Ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmudı (p=0.061). Tedavi bitiminden 6 ay sonra yeniden HBeAg pozitifleşmesi görülmedi. Tedavi bitiminde ve takip sonucunda hiçbir hastada HBsAg/anti-HBs serokonversiyonu oluşmadı. Tedavi bitiminde 18 hastanın (%72) ALT seviyesi normal düzeylerde bulundu (p<0.0001). Tedavi bitiminden 6 ay sonra ise 16 (%64) hastada ALT normal seviyelerde devam ederken (p<0.0001), sadece 2 hastada ALT yeniden yükseldi. Onyedi hastada (%68) HAİ'de en az 2 puanlık düşüş görüldü. HAİ'deki bu değişiklik istatistiksel olarak anlamlı idi (p< 0.01. Yedi (%28) hastada tedavi öncesine göre fibrozisde azalma görülmesine rağmen bu istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p=0.093). Çalışmamızda, tedavi sırasında ciddi bir yan etki gözlenmedi. Sonuç olarak IFN-a+LAM kombine tedavisi alan hastalarda, bu tedavi oldukça emniyetli ve güvenilir bulunmuş, %64'lik biyokimyasal, %44 virolojik ve %68'lik histolojik yanıt elde edilmiştir.

Özet (Çeviri)

VII.SUMMARY EVALATİON OF SAFETY AND EFFİCACY OF LAMİVUDİNE PLUS INTERFERON THERAPY İN PATİENTS IN CHRONİC HEPATİTİS B The aim of the recent study was to evaluate the efficacy (virological, biochemical and histological response) and safety of therapy with IFN-a 2b 5MÜ, daily subcutaneous + LAM 150 mg bid, orally in naive patients with HBV related Chronic Active Hepatitis (CAH-B) and previously untreated (native) patients. Eligible patients were included 2 women and 23 men, aged 21 to 43 years. Seventeen patients (68%) became HBV-DNA negative by PCR and 8 still HBV-DNA positive at the end of therapy. The Ratio of HBV negativity was statistically significant (p<0,0001). HBV-DNA negativity was seen in 11 patients (%44) at 6 months after the end of therapy (p<0,001). in 6 whose HBV-DNA became positive (relaps), their ALT levels were in normal range. at 6 months after the end of therapy. HBeAg/anti-HBe seroconversion occurred in 10 of 15 (66%) patients infected with wild type virüs at the end of therapy and at 6 months after but, this difference was not significant, statistically (p=0,061). HBsAg clerance was not seen in any patient neither at the end of therapy nor at 6 months the end of therapy. ALT levels were normal in 18 patients (72%) at the end of the therapy (p<0,0001) and remained normal in 16 patients (64%) at 6 mouths after the end of therapy (p<0,0001). At least two-point reduction in HAI was found in 17 patients (68%) according to liver biopsies of pre and post treatment (p<0,01). And also reduction in fibrosis was seen in 7 patients (28%), but not statistically significant (p=0,093). In our study, there was no serious sideeffect. In conclusion, this study showed that IFN-ct+LAM combination therapy in patients with HBV related CAH-B resulted in a significant virological (44%), biochemical (64%) and histological (68%) responses and has been found rather safe and well-tolarated. 52

Benzer Tezler

  1. Tez No

    27450

    Kronik viral hepatitlerde ve kronik HBsAg taşıyıcılığında interferon tedavisi

    Başlık çevirisi yok

    BİLGEHAN AYGEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1993

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiErciyes Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. MEHMET DOĞANAY

  2. Tez No

    88529

    Kronik hepatit B ve C hastalarında interferon-alfa tedavisinin hematolojik yan etkileri

    Hematologic side effects of interferon-alfa therapy in chronic hepatitis B and C patients

    GÜRBÜZ PERKTAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Gastroenterolojiİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HAKAN ŞENTÜRK

  3. Tez No

    91974

    Kronik hepatit B profili gösteren olgularda HBV-DNA düzeyleri

    HBV-DNA levels of patients with chronic hepatitis B

    SELMA KARAGÖZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    MikrobiyolojiErciyes Üniversitesi

    Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. HÜSEYİN KILIÇ

  4. Tez No

    32989

    Akut ve kronik HBV infeksiyonunda PreS1 Ag ve anti-PreS2 antikorlarının HBV-DNA ile ilişkisinin araştırılması

    Correlation between HBV-DNA and PreS1 antigen and antibodies to PreS2 in acute chronic HBV infection

    ALTUĞ BARUT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1994

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiGata

    Mikrobiyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları Ana Bilim Dalı

  5. Tez No

    32997

    Kronik dializli olgularda rekombinant kaynaklı hepatit B virüs aşısı ile plazma kaynaklı hepatit B virüs aşısının serokonversiyon oranlarının karşılaştırılması

    The Comparasion of seroconvertion rates plasma derived and recombinant hepatitis B virus vaccines in chronic dialysis patients

    MUSTAFA FEVZİ ÖZSOY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1994

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiGata

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

Geri Dön