Geri Dön

Diyet polikliniğine başvuran bireylerin aleksitimik özellikleri ile duygusal yeme durumları ve yeme farkındalıkları ilişkisinin incelenmesi

Evaluation of the relationship between alexithymic characteristics and emotional eating situations and mindful eating of individuals applying to diet polyclinic

PDF İndir

  1. Tez No: 851922
  2. Yazar: KÜBRA HACIOĞLU KABAK
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. HÜLYA YARDIMCI
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Beslenme ve Diyetetik, Nutrition and Dietetics
  6. Anahtar Kelimeler: Aleksitimi, Duygusal Yeme, Yeme Farkındalığı, Alexithymia, Emotional Eating, Mindful Eating
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışmada; 20-64 yaş arası yetişkinlerde aleksitiminin duygusal yeme ve yeme farkındalığı ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi İç Hastalıkları Diyet Polikliniğine başvuran 253 birey ile yürütülmüştür. Araştırma verileri anket formu ile yüz yüze görüşme tekniği kullanılarak toplanmış ve antropometrik ölçümler araştırmacı tarafından alınmıştır. Anket formunda sosyodemografik özellikler, sağlık ve beslenme durumu, antropometrik ölçümler, duyguların iştaha etkisi, 10 maddeli Duygusal Yeme Ölçeği (DYÖ-10), 30 maddeli Yeme Farkındalığı Ölçeği (YFÖ-30), 20 maddeli Toronto Aleksitimi Ölçeği (TAÖ-20) ve 24 saatlik geriye dönük besin tüketim kaydı (BTK) yer almaktadır. Bireylerin ortanca yaşı 43,0 yıldır (20,0-64,0 yıl) ve %59,3'ü evli, %37,9'u lise mezunudur. Bireylerin %35,8'i aleksitimiktir. Aleksitimik bireylerin günlük enerji (kkal), yağ (g) ve omega-6 (g) alımının aleksitimik olmayan bireylere göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olduğu saptanmıştır (p<0,05). Aleksitimik bireylerin günlük meyve tüketim miktarı ise aleksitimik olmayan bireylerden daha düşüktür (p<0,05). Ancak aleksitimik özellikler arasında mikro besin ögesi alımı açısından anlamlı farklılık saptanmamıştır (p>0,05). Aleksitimi puanı ile antropometrik ölçümler arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki yoktur (p>0,05). Aleksitimi puanı ile duygusal yeme puanı arasında anlamlı pozitif zayıf ilişki saptanmıştır (r=0,254; p<0,001). Aleksitimi puanı ile yeme farkındalığı puanı arasında ise anlamlı negatif yönlü orta derece ilişki saptanmıştır (r= -0,354; p<0,001). Aleksitimiyi etkileyebileceği düşünülen faktörler ile kurulan lojistik regresyon modelinde de yeme farkındalığı ölçek puanındaki 1 birimlik artışın aleksitimi riskini %6,1 oranında azalttığı saptanmıştır (p<0,05). İlköğretim mezunu bireylere göre, lise mezunu bireylerin aleksitimi riskinin %74,5 oranında daha az olduğu; üniversite mezunu bireylerin ise aleksitimi riskinin %84,0 oranında daha az olduğu saptanmıştır (p<0,05). Ayrıca haftada 2-3 gün fiziksel aktivite yapan bireylerin, hiç fiziksel aktivite yapmayan bireylere göre aleksitimi riskinin %76,0 oranında daha az olduğu saptanmıştır (p<0,05). Bununla birlikte, karbonhidrat (g) alımındaki 1 birimlik artışın aleksitimi riskini %0,7 oranında, doymuş yağ asidi (%) alımındaki 1 birimlik artışın aleksitimi riskini %11,1 oranında azalttığı saptanır iken yağ (g) alımındaki 1 birimlik artışın ise aleksitimi riskini %3,3 oranında artırdığı saptanmıştır (p<0,05). Ayrıca bireylerin besin tüketim durumu, antropometrik ölçümleri, yaşı, duygusal yeme puanı ve yeme farkındalığı puanı arasında istatistiksel olarak anlamlı çeşitli ilişkiler saptanmıştır. Sonuç olarak bireylerin duygusal yeme durumları ve yeme farkındalıkları aleksitimik özelliklere ve cinsiyete göre değişiklik göstermektedir. Bireylere farkındalık temelli terapilerin uygulanması, bu bireylerde yeme farkındalığının artmasına, duygusal yeme davranışı ile aleksitimi durumunun ise azalmasına katkı sağlayacaktır.

Özet (Çeviri)

This study was conducted to evaluate the relationship between alexithymia and emotional eating and mindful eating in adults aged 20-64. The study was carried out with 253 individuals who applied to the Diet Polyclinic of Istanbul University Faculty of Medicine Hospital. Research data were collected using a questionnaire form and face-to-face interview technique, anthropometric measurements were taken by the researcher. The questionnaire form included sociodemographic characteristics, health and nutritional status, anthropometric measurements, the effect of emotions on appetite, the 10-item Emotional Eating Scale (EES-10), the 30-item Mindful Eating Questionnaire (MEQ-30), the 20-item Toronto Alexithymia Scale (TAS-20), and a 24-hour retrospective food consumption record. The median age of the individuals was 43,0 years (20,0-64,0 years) and 59,3% of them were married and 37,9% of them were high school graduates. 35,8% of individuals were alexithymic. It was found that the daily energy (kcal), fat (g) and omega-6 (g) intake of alexithymic individuals were statistically significantly higher than that of non-alexithymic individuals (p<0,05). The daily fruit consumption amount of alexithymic individuals was lower than that of non-alexithymic individuals (p<0,05). However, no statistically significant difference was found between alexithymic traits in terms of micronutrient intake (p>0,05). Also, there was no statistically significant correlation between alexithymia score and anthropometric measurements (p>0,05). However, a significant positive weak correlation was found between the alexithymia score and emotional eating score (r=0,254; p<0,001). A significant negative moderate correlation was found between the alexithymia score and the mindful eating score (r= -0,354; p<0,001). In the logistic regression model, it was determined that a 1-unit increase in the mindful eating scale score reduced the risk of alexithymia by 6,1% (p<0,05). Compared to primary school graduates, it was found that high school graduates had a 74,5% and university graduates had 84,0% lower risk of alexithymia (p<0,05). Additionally, compared to individuals who do not do any physical activity it was found that individuals who do physical activity 2-3 days a week had 76,0% lower risk of alexithymia (p<0,05). Also, it was determined that a 1-unit increase in carbohydrate (g) intake reduced the risk of alexithymia by 0,7%, a 1-unit increase in saturated fatty acid (%) intake reduced the risk of alexithymia by 11,1%, while a 1-unit increase in fat (g) intake increased the risk of alexithymia by 3.3% (p<0,05). In addition, various statistically significant relationships were determined between individuals' food consumption status, anthropometric measurements, age, emotional eating score and mindful eating score. As a result, individuals' emotional eating situations and mindful eating vary according to alexithymic characteristics and gender. Applying mindfulness-based therapies to individuals will contribute to increasing mindful eating and reducing emotional eating behavior and alexithymia in these individuals.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    802426

    Beslenme ve diyet polikliniğine başvuran bireylerin kendi yeme farkındalıkları ile diyet ve diyetisyen ile ilgili yaklaşımları arasındaki ilişkinin saptanması

    Determining the relationship between the own eatingawareness of individuals and their approaches to thediet and dietician

    HALENUR KUÇİN GÜLENER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Beslenme ve DiyetetikTrakya Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYDAN ERCAN

  2. Tez No

    954541

    Bir üniversite hastanesi diyet polikliniğine başvuran bireylerin sağlıklı yaşam biçimi davranışları ve etkileyen faktörler

    Healthy lifestyle behaviors and affecting factors of individuals applying to a university hospital diet clinic

    FATİH MEHMET KARTAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Halk SağlığıAfyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi

    Halk Sağlığı Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MURAT DEMİREZEN

  3. Tez No

    956352

    Eskişehir Şehir Hastanesi diyet polikliniğine başvuran yetişkin bireylerin D vitamini düzeyleri,vücut kitle indeksleri ve beslenme durumlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of vitamin D levels,body mass index and nutritional status of adult individuals applying to the diet polyclinic at Eskişehir City Hospital

    HURİYE ÇARPAZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Beslenme ve DiyetetikAtatürk Üniversitesi

    Veterinerlik Gıda Hijyeni ve Teknolojisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA ATASEVER

  4. Tez No

    978193

    Özel bir hastanenin diyet polikliniğine başvuran bireylerin beden algısı, e-sağlık okuryazarlığı ve antropometrik ölçümleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

    Examining the relationship between body image, e- health literacy, and anthropometric measurements in individuals applying to a private hospital's nutrition outpatient clinic

    DERYA ŞAHİN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Beslenme ve DiyetetikHasan Kalyoncu Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MUSTAFA ANIL ERBAĞCI

  5. Tez No

    719368

    Pandemi sürecinde istanbul'da özel bir hastanenin diyet polikliniğine başvuran bireylerin duygusal yeme durumlarının ve vücut kompozisyonunun değerlendirilmesi

    Evaluation of emotional EATİNG and bodily compositions of the individuals that consult with A private hospitals diet clinic during the pandemic

    BÜŞRA BURGAZLI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Beslenme ve Diyetetikİstanbul Okan Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZLEM PERSİL ÖZKAN

Geri Dön