Geri Dön

Meme kanseri hastalarında neoadjuvan kemoterapi sonrası meme MRG sekanslarının patolojik yanıtı öngörmedeki etkinliklerinin karşılaştırılması

After neoadjuvant chemotherapy in breast cancer patients comparison of the efficiencies of breast MRI sequences in predicting pathological response

PDF İndir

  1. Tez No: 833860
  2. Yazar: MEHMET BURAK YILDIZ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. FATMA NUR SOYLU BOY
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Radyoloji ve Nükleer Tıp, Radiology and Nuclear Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Difüzyon manyetik rezonans görüntüleme, Manyetik rezonans görüntüleme, Meme hastalıkları, Meme kanseri, Meme neoplazmları, Neoadjuvan tedavi, Neoplazmlar, İlaç tedavisi, Diffusion magnetic resonance imaging, Magnetic resonance imaging, Breast diseases, Breast neoplasms, Neoadjuvant therapy, Neoplasms, Drug therapy
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Fatih Sultan Mehmet Eğitim Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Radyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

AMAÇ Bu araştırmanın amacı, NAK (neoadjuvan kemoterapi) tedavisi ve NAK sonrası cerrahi tedavi gören meme kanseri hastalarında meme MRG (manyetik rezonans görüntüleme)'de kullanılan T1 ağırlıklı, T2 ağırlıklı, DAG (difüzyon ağırlıklı görüntüleme) ve dinamik kontrastlı görüntüleme sekanslarının patolojik yanıtı öngörmedeki etkinliklerini değerlendirmektir. MATERYAL ve METOD Bu retrospektif ve tek merkezli çalışmada meme kanserinde NAK öncesi ve sonrası meme MRG tetkiklerinde T1A, T2A, DAG ve dinamik kontrastlı görüntüleme sekansları patoloji ve laboratuvar bulgularına kör olarak incelenerek bu sekanslardaki bulgular patolojik yanıt ile karşılaştırılmıştır. Veri kümesi 01 Ocak 2019 - 01 Ocak 2023 döneminden örneklendirilmiştir. Meme kanseri tanılı, NAK tedavisi görmüş 31 hastanın görüntüleri PACS ( Picture Archiving and Communicating Systems- Görüntü Arşivleme ve İletişim Sistemleri) üzerinden alınmış olup iş istasyonu üzerinden değerlendirilmiştir. Görüntüler anonimleştirildikten sonra NAK öncesi ve sonrası T1 ağırlıklı görüntülerde ve kontrastlı serilerde tümör boyutları ( NAK öncesi ve sonrasında primer ve rezidü tümörün en uzun çapları) , kontrastlı serilerde tümörlerin kontrastlanma kinetiği, T2 ağırlıklı görüntülerde tümör ve çevresindeki sinyal değişiklikleri , DAG'lerde tedavi öncesi ve sonrası tümörde ölçülebilen en düşük ADC değeri retrospektif değerlendirilerek kaydedilmiştir. Kaydedilen bulgulardaki değişim ile radyolojik yanıt RECIST 1.1 kriterlerine göre değerlendirilmiştir. NAK sonrası tedavi yanıtı MRG sekanslarının etkinlikleri duyarlılık, özgüllük, pozitif ve negatif prediktif değerler gibi tanısal performans testleri ile incelenecek ve karşılaştırılacaktır. NAK sonrası operasyon spesimenlerinden var ise rezidü tümörün Miller Payne sınıflandırmasına göre patojik tam yanıt (pCR) ve patolojik tam yanıt olmayan (nonpCR) olarak yanıtları kaydedilmiştir. Kategorik değişkenler için; Pearson testi kullanıldı. Sürekli değişkenler için iki grup arasında bağımsız gruplarda T-Testi, bağımlı gruplarda Wilcoxon testi kullanılmıştır. İki sürekli değişken arasında Spearman korelasyon katsayısına ve anlamlılığına bakılmıştır. BULGULAR Dinamik Kontrastlı meme MRG sekanslarının patolojik yanıtı öngörme kabiliyetleri farklılık göstermektedir. NAK sonrası meme MRG'de T1A serilerde olguların 20 (%64)'sinde eski tümör lojunda rezidüel tümör ile uyumlu olabilecek hipointens sinyal değişikliği izlenmiştir. Rezidüel tumor düşündüren kitlesel formdaki sinyal değişikliğinin en uzun çapı ölçülmüş olup NAK öncesi inceleme ve patoloji spesimeninde tespit edilen rezidüel tümör boyutları ile karşılaştırılarak T1A serilerin negatif prediktif değeri %72, pozitif prediktif değeri %30 olarak değerlendirilmiştir. NAK sonrası meme MRG'de T2A serilerde eski tumor lojundaki sinyal değişiklikleri değerlendirilerek yapılan incelemede olguların 19(%61) 'unda eski tümör lojunda rezidüel tümöre ait olabilecek hiperintens sinyal değişikliği izlenmiş olup T2A serilerin negatif prediktif değeri %88, pozitif prediktif değeri %38 bulunmuştur. NAK sonrası DAG serilerde eski tumor lojundaki diffüzyon kısıtlanması değerlendirilmiştir. NAK sonrası olguların 12 (%38.7)' sinde eski tumor lojunda diffüzyon kısıtlılığı saptanmış olup DAG serilerin negatif prediktif değeri %86, pozitif prediktif değeri %57 ölçüldü. Tedavi sonrasında radyolojik olarak tam yanıt göstermeyen olgularda rezidüel tümör düşündüren lezyonun NAK sonrası ADC (apparent diffusion coefficient) değerleri ölçülmüştür (n=9). Bu alt grubun NAK öncesi ortalama ADC değeri 847x10-6 , NAK sonrası ortalama ADC değeri 1105x10-6 ölçülmüş olup ADC değerlerinde tedavi sonrası anlamlı artış izlenmiştir (p<0.05). Meme MRG'de kontrastlı serilerde NAK sonrası olguların %25.8'inde herhangi bir kontrastlanma saptanmadı. Olguların %29'unda kitlesel kontrast tutulumunun sebat ettiği, %43.2' sinde kitlesel olmayan fokal-lineer formda kontrast tutulumu izlendi. Herhangi bir şekilde kontrastlanma göstermeyen olgular tam yanıtlı, kitlesel olmayan fokal-lineer kontrastlanma gösteren olgular tama yakın yanıtlı, primer lezyona göre daha küçük boyutlarda kitlesel kontrast tutulumu gösteren olgular kısmi yanıtlı olarak değerlendirildi. Çalışmaya dahil patolojik olarak tam yanıt gösteren olguların %54'ünde NAK tedavisi sonrası kitlesel olmayan fokal ve lineer formda kontrast tutulumları dikkati çekmiştir. Radyolojik yanıt değerlendirmede bu olgularda yanıt tama yakın olarak değerlendirilmiş olup radyoloji-patoloji korelasyonunda bu görünümlerin rezidü in situ komponentleri ile örtüştüğü görülmüştür. Bu nedenle tama yakın yanıt olarak değerlendirilen grup ikinci bir istatistiksel değerlendirmede tam yanıt grubuna dahil edilmiştir. Kontrastlı serilerde tama yakın yanıt grubu tam yanıt grubuna dahil edildiğinde yani kitlesel olmayan fokal-lineer kontrast tutulumu bulunan olgular radyolojik olarak tam yanıt olarak değerlendirildiğinde; kontrastlı serilerin duyarlılığı %77,8 , özgüllüğü %86, negatif prediktif değeri (NPD) % 87 olup pozitif prediktif değeri (PPD) %71 olarak değerlendirilmiştir. Kitlesel kontrast tutulumu olmayan fakat kitlesel olmayan fokal-lineer kontrast tutulumu bulunan olgular tam yanıt olarak değerlendirilmediğinde kontrastlı serilerin duyarlılığı %88,9 , özgüllüğü %40, pozitif prediktif değeri (PPD) %38, negatif prediktif değeri (NPD) %90 olarak bulundu. SONUÇ Çalışmamızda T1A ve T2A MRG sekanslarının NAK tedavisine patolojik yanıtı öngörmedeki PPD'lerinin oldukça düşük olduğu görülmüştür. DAG'nin patolojik yanıtı ön görmedeki başarısı, T1A ve T2A serilere daha yüksek olarak bulunmuştur. Kontrastlı seriler, tedavi sonrası yanıt ve rezidüel tümörü öngörmede meme MRG sekansları arasında PPD'si en yüksek metoddur. Bununla birlikte çalışmamızda, kontrastlı serilerde fokal-lineer boyanmaların radyolojik tam yanıt grubuna eklenmemesi, özgüllük ve PPD'de belirgin azalmaya neden olmuştur. Bu konuda daha geniş hasta grupları ile yapılacak çalışma ve değerlendirmelere ihtiyaç duyulmaktadır. ANAHTAR KELİMELER Manyetik Rezonans Görüntüleme, Meme kanseri, Neoadjuvan Kemoterapi, Patolojik Yanıt,

Özet (Çeviri)

PURPOSE The aim of this study is to comparatively demonstrate the ability of T1-weighted, T2-weighted, DWI (diffusion-weighted imaging) and dynamic contrast-enhanced imaging sequences used in breast MRI (magnetic resonance imaging) in predicting the pathological response in breast cancer patients undergoing NAC (neoadjuvant chemotherapy) treatment and surgical treatment after NAC. MATERIALS AND METHODS In this retrospective and single-center study, T1W, T2W, DWI and dynamic contrast-enhanced imaging sequences in breast MRI examinations before and after NAC in breast cancer were examined blindly to pathology and laboratory findings, and the findings in these sequences were compared with the pathological response. The dataset was sampled from the period 01 January 2019 - 01 January 2023. Images of 31 patients diagnosed with breast cancer and treated with NAC were taken via PACS (Picture Archiving and Communicating Systems) and evaluated via the workstation. After the images are anonymised, tumor dimensions in T1-weighted images and contrast-enhanced series before and after NAC (longest diameters of the primary and residual tumor before and after NAC), contrast enhancement kinetics of tumors in contrast-enhanced series, signal changes around the tumor in T2-weighted images, before and after treatment in DWIs. The lowest ADC value that could be measured in the tumor was evaluated retrospectively and recorded. The change in recorded findings and radiological response were evaluated according to RECIST 1.1 criteria. The effectiveness of treatment response MRI sequences after NAC will be examined and compared with diagnostic performance tests such as sensitivity, specificity, positive and negative predictive values. Responses of the residual tumor, if any, from the post-NAC operation specimens were recorded as pathological complete response (pCR) and pathological non-complete response (nonpCR) according to the Miller Payne classification. For categorical variables; Pearson test was used. For continuous variables, T-Test or Mann-Whitney U Test was used in independent groups between two groups, and Wilcoxon test was used in dependent groups. Spearman correlation coefficient and significance between two continuous variables were examined. RESULTS Dynamic Contrast breast MRI sequences vary in their ability to predict pathological response. In breast MRI after NAC, hypointense signal change that may be compatible with residual tumor was observed in 20 (64%) of the cases in T1W series in the old tumor site, and the longest diameter of the signal change in the mass form suggestive of residual tumor was measured, and the residual detected in the pre-NAC examination and pathology specimen. When compared with tumor sizes, the negative predictive value of T1W series was evaluated as 72% and the positive predictive value was 30%. In the examination performed by evaluating the signal changes in the old tumor site in the T2W series in breast MRI after NAC, hyperintense signal changes that may belong to the residual tumor were observed in the old tumor site in 19 (61%) of the cases, and the negative predictive value of the T2W series was measured as 88% and the positive predictive value was 38%. Diffusion restriction in the old tumor site was evaluated in DWI series after NAC. Diffusion restriction was detected in the old tumor site in 12 (38.7%) of the cases after NAC, and the negative predictive value of the DWI series was measured as 86% and the positive predictive value was 57%. Post-NAC ADC (apparent diffusion coefficient) values ​​of the lesion suggestive of residual tumor were measured in cases that did not show a complete radiological response after treatment (n=9). The average ADC value of this subgroup before NAC was 847x10-6, and the average ADC value after NAC was 1105x10-6, and a significant increase in ADC values ​​was observed after treatment (p<0.05). In breast MRI contrast-enhanced series, no contrast enhancement was detected in 25.8% of the cases after NAC. Mass like contrast enhancement persisted in 29% of the cases, and non-massive focal-linear contrast enhancement was observed in 43.2% of the cases. Cases that did not show any contrast enhancement were considered to have a complete response, cases that showed non-massive focal-linear enhancement were considered to have a near-complete response, and cases that showed mass like contrast retention that was smaller in size than the primary lesion were considered to have a partial response. Non-mass focal and linear contrast enhancement was noted after NAC treatment in 59% of the patients included in the study who showed a pathological complete response. In the radiological response evaluation, the response was evaluated as almost complete in these cases, and in the radiology-pathology correlation, it was seen that these appearances overlapped with the residual in situ components. Therefore, the group evaluated as a near-complete response was included in the complete response group in a second statistical evaluation. When the near-complete response group is included in the complete response group in contrast-enhanced series, that is, when cases with non-massive focal-linear contrast retention are evaluated as radiologically complete response; The sensitivity of contrast-enhanced series was evaluated as 77.8%, specificity as 86%, negative predictive value (NPV) as 87% and positive predictive value (PPV) as 71%. When cases without mass contrast enhancement but with nonmass focal-linear contrast enhancement were not considered as complete response, the sensitivity of the contrast-enhanced series was found to be 88.9%, the specificity was 40%, the positive predictive value (PPV) was 38%, and the negative predictive value (NPV) was 90%. CONCLUSION In our study, it was observed that the PPV of T1W and T2W MRI sequences in predicting the pathological response to NAC treatment was quite low. The success rate of DWI in predicting pathological response was found to be higher than T1W and T2W series. Contrast-enhanced series are the method with the highest PPV among breast MRI sequences in predicting post-treatment response and residual tumor. However, in our study, not adding focal-linear enhancements to the radiological complete response group in the contrast-enhanced series caused a significant decrease in specificity and PPD. Studies and evaluations with larger patient groups are needed on this subject. . KEYWORDS Breast cancer, Magnetic Resonance Imaging, Neoadjuvant Chemotherapy, Pathological Response

Benzer Tezler

  1. Tez No

    934976

    Meme kanserinde neoadjuvan kemoterapi yanıtının değerlendirilmesinde kısaltılmış meme MRG protokolünün diagnostik değeri

    Diagnostic value of abbreviated breast MRI protocol in evaluatingneoadjuvant chemotherapy response in breast cancer

    ÖZGE ÖZDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Radyoloji ve Nükleer TıpSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Radyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. PELİN SEHER ÖZTEKİN

  2. Tez No

    910686

    Neoadjuvan kemoterapi almayan erken evre meme kanseri hastalarında operasyon sonrası histopatolojik boyutlarla operasyon öncesi mamografi, ultrasonografi ve manyetik rezonans görüntülemede tümör boyutlarının moleküler subtiplere ve in situ varlığına göre karşılaştırılması

    Comparison of postoperative histopathological dimensions with preoperative mammography, ultrasonography and magnetic resonance imaging tumour dimensions according to molecular subtypes and presence of in situ in early stage breast cancer patients who did not receive neoadjuvant chemotherapy

    DENİZ ESİN TEKCAN ŞANLI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Radyoloji ve Nükleer TıpAcıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi

    Meme Görüntüleme Teknikleri ve Teknolojileri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜL ESEN

  3. Tez No

    797877

    Meme kanseri hastalarında neoadjuvan kemoterapi yanıtının MR volumetrik değerlendirilmesi ve patolojik korelasyonu

    MR volumetric evaluation and pathological correlation of neoadjuvant chemotherapy response in breast cancer patients

    AZADEH HAYERI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Radyoloji ve Nükleer TıpSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Radyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ABDULLAH SOYDAN MAHMUTOĞLU

  4. Tez No

    471501

    Meme kanseri hastalarında neoadjuvan kemoterapiye yanıtın değerlendirilmesinde meme MRI ve PET-CT yöntemlerinin karşılaştırılması

    Comparison of breast MRİ and PET-CT methods in the assessment of neoadjuvant chemotherapy response in breast cancer patients

    AYLİN FATMA KARATAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    OnkolojiCelal Bayar Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GAMZE GÖKSEL ÖZTÜRK

  5. Tez No

    867594

    Neoadjuvan kemoterapi öncesinde marker konulan kitlesel meme kanserlerinde patolojik yanıtı öngörmede dinamik meme MRG' nin rolü

    The role of dynamic breast mri in predicting pathologic response of mass breast cancers with placed marker prior to neoadjuvant chemotherapy

    ŞEYMA ÜNÜVAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Radyoloji ve Nükleer TıpNecmettin Erbakan Üniversitesi

    Radyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NECDET POYRAZ

Geri Dön