Geri Dön

MRG ile menisküs yırtıklarına artroskopik olarak hangi tedavi uygulanacağını tahmin edebilir miyiz?

Can we predict which treatment to be applied arthroscopically to meniscus tears with mri?

  1. Tez No: 830697
  2. Yazar: TURAY CESUR
  3. Danışmanlar: UZMAN CANSU ÖZTÜRK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Radyoloji ve Nükleer Tıp, Radiology and Nuclear Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: meniskal yırtık, tamir, meniskektomi, MRI, tahmin, Artroskopi, Manyetik rezonans görüntüleme, Menisküs, Onarım, Arthroscopy, Magnetic resonance imaging, Meniscus, Repair
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Atatürk Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Radyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Meniskal yırtıkların cerrahi tedavisinde onarım veya meniskektomi tercihi genellikle artroskopik bulgularla intraoperatif verilen bir karardır. Preoperatif dönemde meniskal yırtıkların hangi tedavi ile tedavi edilebileceğini öngörmede Manyetik Rezonans Görüntüleme (MRG)'nin yeri konusunda literatürde halihazırda uyuşmazlıklar mevcuttur. Bu çalışmadaki amacımız, meniskal yırtıkların meniskal tamire mi yoksa meniskektomiye mi daha uygun olduğunun preoperatif olarak MRG ile tahmin edilip edilemeyeceğini değerlendirmek, tahmin edilebilirse hangi kriterlerin etkili olduğunu araştırmak ve elde edilen sonuçlar ışığında önesürdüğümüz tedavi öngörüsü ile artroskopik olarak verilen tedavi kararını kıyaslamaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışmada Ankara Atatürk Sanatoryum Eğitim ve Araştırma Hastanesi' nde ve Ankara Bilkent Şehir Hastanesi'nde 2016-2022 yılları arasında meniskal yırtık tanısıyla artroskopik menisküs operasyonu geçirmiş ve en fazla 3 aylık bir süre içerisinde preoperatif MRG incelemeleri olan hastalar incelendi. Artroskopik meniskal tamir tedavisi geçiren toplam 128 olgu; 54'ü meniskektomi diğer 54'ü de meniskal tamir ile tedavi edilmiş olmak üzere iki ayrı hasta grubu dahil edilme kriterlerine göre çalışmaya alındı. Her iki grubun preoperatif MRG incelemeleri bir deneyimli uzman radyolog (Dr. Cansu ÖZTÜRK) ve bir asistan radyolog (Dr. Turay CESUR) tarafından uygulanan tedavi yöntemine kör bir şekilde incelendi. İncelemede hasta yaşı, meniskal yırtığın hangi tarafta (sağ, sol), hangi menisküste(lateral, medial), menisküsün hangi bölgesinde (anterior, gövde, posterior), hangi tipte (horizontal, radyal, kova sapı, kompleks-dejenere, kök, longitudinal) olduğu; meniskal yırtığın meniskokapsüler bileşkeden ne kadar uzaklıkta olduğu, yırtığın ne kadar uzun olduğu, yırtığın iç yapısının homojen mi yoksa dikilmeye uygun olmayacak kadar heterojen-kompleks karakterde mi olduğu, hastada diz ekleminde osteoartrit/kondromalazi bulgularının olup olmadığı, var ise derecesi, ön çapraz bağ (ÖÇB) rüptürünün eşlik edip etmediği, kesitlere giren en kalın yerde cilt altı yağ dokusunun transvers boyutu ve olası ek patolojiler değerlendirildi. Hazırlanan algoritma ışığında her iki incelemeci her meniskal yırtık için bir tedavi öngörüsünde bulundu. Bu tedavi öngörüsü ile hastaların artroskopileri sırasında verilmiş tedavi kararı karşılaştırıldı. Ayrıca artroskopik tedavileri farklı olan iki grubun yaşları, yırtık tipleri, meniskokapsüler bileşkeye uzaklıkları, yırtıkların uzunluğu, yırtıkların iç yapısı, ÖÇB rüptürüne eşlik edip etmedikleri, osteoartrit/kondromalazi varlığı; varsa dereceleri ve hastaların diz MRG incelemesindeki en kalın yerden cilt altı yağ dokusu kalınlıkları karşılaştırıldı. Başlangıçtaki 108 meniskal yırtıktan 82 tanesinin artroskopik raporunda menisküs yırtık tipleri ayrıntılı olarak tariflenmişti. Çalışmanın ikinci ayağında bu 82 menisküs yırtığının artroskopik bilgileri ışığında diz MRG ile değerlendirdiğimiz özellikler karşılaştırıldı. Ayrıca diz MRG ile belirlenen yırtık tipi ile artroskopik tipin karşılaştırmaları yapıldı. Bulgular: Belirlediğimiz algoritmaya göre yapılan incelemede deneyimli uzman radyolog 108 meniskal yırtığın 92 tanesinde %85.19 başarıyla doğru tedavi tahmini yürüttü (kappa = 0.704). Asistan radyolog 108 meniskal yırtığın 87 tanesinde %80.56 başarıyla doğru tahmin yürüttü (Kappa = 0.622). Araştırmacılar arası tedavi öngörüsü için uyum oranı %95.37 idi (Kappa= 0.9). Gruplar arası meniskokapsüler bileşkeye uzaklık değerleri, ÖÇB rüptürüne eşlik etme oranları, iç yapılarının homojenitesi ve yaş ortalamaları arasında anlamlı bir fark bulundu. Meniskokapsüler bileşkeye uzaklık değerleri ile tedavi öngörüleri arasındaki ilişki Mann-Whitney U testi ile incelendi ve tamir uygulanan yırtıkların meniskokapsüler bileşkeye uzaklık ortancaları (6 mm) meniskektomi uygulanan yırtıkların uzaklık ortancalarına (15.5 mm) göre anlamlı olarak daha düşük çıktı (p<0,001). Youden Indeks'e göre kesim değeri (duyarlılık+seçiciliğin maksimum olduğu nokta) 9 mm olarak bulunmuştur. Buna göre meniskokapsüler bileşkeye uzaklığı 9 mm'nin üzeri olanlara meniskektomi, 9'un altında olanlara tamir öngörüsü yapılsaydı duyarlılık %90, seçicilik %62.5 olacaktı (ROC eğrisi altında kalan alanın büyüklüğü 0.779 olup istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0.001). Her iki araştırmacının da tedavi öngörülerinde tamire uygun olarak öngördükleri hastalarda ÖÇB rüptürü olanların oranı (%35) meniskektomi öngörülerinde bulundukları hastalardaki ÖÇB rüptürü oranına (%7.4) göre anlamlı olarak yüksekti (p<0001)(Tablo 4). Yırtıkların iç yapılarının MRG ile değerlendirilmesi ve artroskopik tedavi arasındaki ilişki tamir olanlarda homojenliğin; meniskektomi olanlarda heterojenliğin yüksekliği yönündeydi (p < 0,001). Yaş ortalamaları tamir edilen hastalarda 36; meniskektomi uygulanlarda ise 45 bulunmuş olup her iki grubun yaşları arasında anlamlı bir fark bulunmuştur(p<0,01). Kondromalazisi olanlarda meniskektomi tedavisi olanların oranı (%59.3) kondromalazisi olmayanlardaki meniskektomi tedavisi olanların oranına (%38.8) göre anlamlı olarak yüksekti(Tablo 7). Osteoartriti olanlarda meniskektomi tedavisi alanların oranı (%71.4) osteoartriti olmayanlardaki menisektomi oranına (%36.4) göre anlamlı olarak daha yüksekti (Tablo 9). Artroskopik özellikleri artroskopi raporlarında detaylandırılmış 82 meniskal yırtığın 69 tanesinde artroskopik yırtık tipi ile MRG ile belirlenen yırtık tipi aynıydı. 13 tanesinde artroskopik tip ile MRG tipi arasında uyuşmazlık mevcuttu. Sonuç: Diz MRG ile preoperatif süreçte meniskal yırtıklarının tedavi öngörüsünün iyi bir uyumlulukla yapılabilir. Ayrıca öngörüler sunduğumuz algoritmaya göre yapıldığında araştırmacılar arası uyum çok iyi düzeydedir. Menisküs yırtıklarının artroskopik olarak tamire ya da meniskektomiye mi uygun oluşu hasta yaşıyla, diz MRG'deki yırtık tipiyle, yırtığın meniskokapsüler bileşkeye uzaklığıyla, yırtığın iç yapısının homojenitesiyle, ÖÇB rüptürüne veya menisküs yırtığının olduğu dizde osteoartrit ve/veya kondromalaziye eşlik edip etmemesiyle anlamlı olarak ilişkilidir.

Özet (Çeviri)

Purpose: In the surgical treatment of meniscal tears, the decision between repair and meniscectomy is generally made intraoperatively based on arthroscopic findings. There is presently debate in the literature about which treatment may be utilized to treat tears preoperatively using Magnetic Resonance Imaging (MRI). We aimed to evaluate whether this prediction can be made with MRI preoperatively in the light of arthroscopic and clinical criteria that determine whether meniscal tears are more suitable for meniscal repair or meniscectomy. Materials and Methods: In this retrospective investigation, two distinct patient groups with the diagnosis of meniscal tear who had preoperative Magnetic Resonance Imaging(MRI) exams at a maximum distance of 3 months were found between 2016 and 2022: 54 were treated with arthroscopic meniscectomy and 54 were treated with arthroscopic repair. The patients of both groups were mixed and preoperative MRI examinations were examined by an experienced specialist radiologist (Dr. Cansu ÖZTÜRK) and an assistant radiologist (Dr. Turay CESUR) blindly which arthroscopic treatment was performed. In the examination, the patient's age, on which side (right, left), in which meniscus (lateral, medial), in which part of the meniscus (anterior, trunk, posterior), what type (horizontal, radial, bucket handle, complex-degenerate, root, longitudinal) ) is; how far the meniscal tear is from the meniscocapsular junction, how long the tear is, whether the internal structure of the tear is homogeneous or too complex to be sutured, whether the patient has signs of osteoarthritis/chondromalacia in the knee joint, if present, its degree, whether it is accompanied by anterior cruciate ligament(ACL) rupture and the transverse dimension of the subcutaneous adipose tissue in the thickest part of the sections and possible additional pathologies were evaluated. In the light of the our prepared algorithm (Figure 23) both examiners predicted a treatment for each meniscal tear. This treatment prediction was compared with the treatment decision made during the arthroscopies of the patients. In addition, the ages of the two groups with different arthroscopic treatments, the tear types, their distance from the meniscocapsular junction, the length of the tears, the internal structure of the tears, whether they accompany ACL rupture, the presence of osteoarthritis/chondromalacia; The grades, if any, and the thickness of the subcutaneous adipose tissue at the thickest point in the knee MRI examination of the patients were compared. Meniscal tear types were described in detail in the arthroscopic report of 82 of the 108 initial meniscal tears. In the second part of the study, the features that we evaluated with knee MRI were compared in the light of the arthroscopic information of these 82 meniscal tears. In addition, comparisons of the type determined by knee MRI and the arthroscopic type were made. Results: The experienced specialist radiologist predicted the right treatment with 85.19% effectiveness in 92 of 108 meniscal tears in the examination done according to the specified algorithm (kappa = 0.704). The assistant radiologist correctly predicted the right treatment with %80.56 effectiveness in 87 of 108 meniscal tears (Kappa = 0.622). For treatment prediction, the interobserver agreement was 95.37% (Kappa= 0.9). There was a significant difference between the groups in terms of distance to the meniscocapsular junction, rates of associated ACL rupture, internal structural homogenity, and mean age. The relationship between the distance values to the meniscocapsular junction and the predictions of treatment was examined with the Mann-Whitney U test, and the median distance (6 mm) from the repaired tears to the meniscocapsular junction was significantly lower than the median distance (15.5 mm) of the tears that underwent meniscectomy (p<0.001). According to Youden Index, the cut-off value (the point at which sensitivity + selectivity is maximum) was found to be 9 mm. Accordingly, if meniscectomy was predicted for those with a distance of more than 9 mm to the meniscocapsular junction, and repair was predicted for those with a distance of less than 9, the sensitivity would be 90% and the selectivity would be 62.5% (the size of the area under the ROC curve was 0.779 and it was statistically significant (p<0.001). The rate of ACL rupture (35%) in patients who were predicted to be suitable for repair in the treatment predictions of both investigators was significantly higher than the rate of ACL rupture (7.4%) in the patients with meniscectomy predictions (p<0001) (Table 4). The relationship between the evaluation of the internal structures of the ruptures with MRI and arthroscopic treatment; Heterogeneity was higher in patients with meniscectomy (p < 0.001). The mean age of patients with arthroscopic repair was 36; 45 was found in those who underwent arthroscopic meniscectomy, and a significant difference was found between the ages of both groups (p<0.01). The rate of meniscectomy treatment in individuals with chondromalacia (59.3%) was considerably greater than the rate of meniscectomy treatment in those without chondromalacia (38.8%).The rate of meniscectomy treatment in patients with osteoarthritis (71.4%) is higher than the rate of meniscectomy (36.4%) in patients without osteoarthritis. In 69 of the 82 meniscal tears whose arthroscopic features were detailed in arthroscopy reports, the arthroscopic tear type and the tear type determined by MRI were the same. There was incompatibility between arthroscopic type and MRI type in 13 of them. Conclusion: Treatment prediction of meniscal tears in the preoperative phase can be made with high accuracy using knee MRI. Furthermore, when predictions are produced using the algorithm we gave, the interobserver agreement is very high. The age of the patient, the type of tear in the knee MRI, the distance of the tear to the meniscocapsular junction, the homogeneity of the internal structure of the tear, ACL rupture, or whether it is accompanied by osteoarthritis and/or chondromalacia in the knee where the meniscus tear is present all influence whether meniscal tears are suitable for arthroscopic repair or meniscectomy.

Benzer Tezler

  1. Artmış posterior tibial eğimin 18-30 yaş arası hastalarda görülen menisküs yırtıklarına etkisi

    The effect of steep posteri̇or ti̇bi̇al slope i̇n pati̇ents wi̇th meni̇scal tears between 18-30 years of age

    MUSA ALPEREN BİLGİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Ortopedi ve TravmatolojiGaziantep Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BURÇİN KARSLI

    PROF. DR. ORHAN BÜYÜKBEBECİ

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MUSTAFA ABDULLAH ÖZDEMİR

  2. 50 yaş üstü artroskopik menisektomi uygulanan hastalarda medial menisküs arka boynuz radiyal yırtıkları ile diğer medial menisküs yırtıklarının klinik ve radyolojik olarak karşilaştırılması

    Comparison of clinical and radiologic outcomes between medial meniscus posterior horn radial tears and othermedial meniscal tears among patients aged over 50, who underwent artroscopic meniscectomy.

    OLCAY AKDENİZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Ortopedi ve TravmatolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İBRAHİM HALİT PINAR

  3. Menisküs lezyonlarının tanısında ultrasonografi ve magnetik rezonans görüntülemenin karşılaştırılması

    Comparison of magnetic resonance imaging and sonographic findigs for the diagnosis of meniscal lesions

    ELİF NİSA ÜNLÜ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Radyoloji ve Nükleer TıpAnkara Üniversitesi

    Radyodiagnostik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HASAN ÖZCAN

  4. Diz eklem içi patolojilerinde preoperatif magnetik rezonans görüntüleme raporları, muayene ve intraoperatif artroskopi bulgularının karşılaştırılması

    Comparison of preoperative magnetic resonance imaging reports, examination and intraoperative arthroscopy findings in knee joint pathologies

    ALİ BOZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Ortopedi ve TravmatolojiBozok Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ SERHAT DURUSOY

  5. Dejeneratif menisküs yırtıklarında parsiyel menisektomi yapılmış olan hastalar ile konservatif tedavi uygulanmış olan hastaların osteoartrit seyrinin klinik ve radyolojik olarak değerlendirilmesi

    Clinical and radiological evaluation of the course of osteoarthritis in patients who had performed partial menisectomy and conservative treatment for degenerative meniscus tears

    YUSUF ALTUNTAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. OSMAN TUĞRUL EREN

    DR. RODİ ERTOĞRUL