Tip 1 diyabetli adölesanlarda diyabet ilişkili stresin diyabet izlemi üzerine olan etkileri
Effects of diabetes distress on diabetes follow-up in adolescents with type 1 diabetes
- Tez No: 812430
- Danışmanlar: DOÇ. DR. ORKUN TOLUNAY
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Diabet komplikasyonları, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 1, Ergenler, Glisemik indeks, Hasta takibi, Hemoglobin A-glikolize, Stres, Ölçekler, Diabetes complications, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 1, Adolescents, Glycemic index, Follow up studies, Hemoglobin A-glycosylated, Stress, Scales
- Yıl: 2023
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Adana Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Çalışmanın amacı, T.C. Sağlık Bilimleri Üniversitesi Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Kliniği Çocuk Endokrinoloji polikliniklerinde takipli Tip 1 diyabetli adölesanlarda“Diabetes Distress Scale”(DDS-17) ile ölçülen diyabet ilişkili stresin diyabet izlemi üzerine olan etkilerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Kliniği Çocuk Endokrinoloji polikliniklerinde 01.02.2021-01.02.2022 tarihleri arasında 1 yıllık süre içerisinde izlenen Tip 1 Diyabetli 10-18 yaş arası ailesi ve kendisi çalışmaya katılmayı kabul eden 124 adölesan dahil edildi. Çalışmaya, tanılı psikiyatrik rahatsızlığı olan hastalar, diyabet tanısı konulalı 1 yıldan az olan hastalar dahil edilmedi. Çalışmada katılımcılara, 17 sorudan oluşan DDS-17 ölçeği uygulandı. Hastaların demografik bilgileri, vital bulguları, HbA1c değerleri, diyabet süreleri, komorbid hastalık varlığı, düzenli/düzensiz kendi kendine kan şekeri izlemleri, hastane ve yoğun bakıma yatış sıklığı/gereksinimi, diyabete bağlı komplikasyon varlığı bilgileri kaydedildi. Hastalar DDS puanlarına göre gruplandırıldı. Grup 1; DDS ortalama madde puanı <2 olan, diyabet ilişkili stresi düşük veya stressiz olan hastalar, Grup 2; DDS puanı ≥ 2 olan, klinik olarak anlamlı düzeyde diyabet ilşkili stres olan hastalar olarak tanımlandı. Bulgular: Katılımcıların DDS skoru incelendiğinde, 27'sinin (%21,8) Grup 1'de, 97'sinin (%78,2) ise Grup 2'de yer aldığı görüldü. Grup 1'de HbA1c değeri ortalama 8,51±1,17, Grup 2'de ise 9,22±1,72 olarak tespit edildi ve Grup 2'de HbA1c değerleri Grup 1'e göre istatistiksel olarak anlamlı olacak şekilde yüksekti (p=0,046). Grup 1 hastaneye yatış sayısı ortalama 1,15±0,95, Grup 2'de ise 2,04±1,4 olarak tespit edildi ve bu fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0,002). Grup 1'deki hastaların 17'sinin (%63), Grup 2'de ise hastaların 38'inin (%39,2) kendi kendine kan şekeri izlemini düzenli yaptığı saptandı ve iki grup arasındaki bu fark istatistiki olarak anlamlıydı (p=0,028). Sonuç: Diyabet ilişkili stres, diyabetle yaşamaya verilen duygusal tepki, günlük öz yönetimin ve olasılık dahilindeki komplikasyonların ağır yüküdür. Diyabet ilişkili stres, duygusal iyilik, kişisel bakım, optimal glisemik kontrolün önünde çok önemli bir engel olabilir ve kötü glisemik kontrole bağlı diyabetik komplikasyonlarda artış yapabilir. Bu yüzden diyabet ilişkili stresi tanımlayabilmek ve rutin diyabet takibinin bir parçası haline getirmek önemlidir.
Özet (Çeviri)
Objective: The aim of this study is to evaluate the effects of diabetes distress, measured by DDS-17, on diabetes follow-up in adolescents with Type 1 diabetes followed in the Pediatric Endocrinology outpatient clinic of Adana City Training and Research Hospital, Health Sciences University. Materials and Methods: The study included 124 adolescents aged 10-18 with Type 1 Diabetes who were followed up in Adana City Training and Research Hospital Pediatrics Health and Diseases Clinic Pediatric Endocrinology outpatient clinics between 01.02.2021-01.02.2022. Patients with diagnosed psychiatric disorders and patients with diabetes diagnosis less than 1 year were not included in the study. In the study, the DDS-17 scale consisting of 17 questions was applied to the participants. Demographic information, vital signs, height, weight, HbA1c values of the patients, duration of diabetes, presence of comorbid disease, regular/irregular self-monitoring of blood glucose, frequency/need of hospitalization and intensive care unit admission, presence of diabetes-related complications were recorded. Patients were grouped according to their DDS scores. Group 1; Patients with DDS mean item score <2, low or no diabetes-related stress, Group 2; It was defined as patients with a DDS score ≥ 2 who had clinically significant diabetes distress. Results: When the DDS scores of the participants were examined, it was seen that 27 (21.8%) were in Group 1 and 97 (78.2%) were in Group 2. The mean HbA1c value in Group 1 was 8.51±1.17, while it was 9.22±1.72 in Group 2, and HbA1c values in Group 2 were statistically significantly higher than Group 1 (p=0.046). The mean number of hospitalizations in Group 1 was 1.15±0.95, while in Group 2 it was 2.04±1.4, and this difference was statistically significant (p=0.002). It was determined that 17 (63%) of the patients in Group 1 and 38 (39.2%) of the patients in Group 2 had regular self-monitoring of blood glucose, and this difference between the two groups was statistically significant (p=0.028) . Conclusion: Diabetes distress (DD), the emotional response to living with diabetes, is the heavy burden of daily self-management and possible complications. Diabetes distress can be a major barrier to emotional well-being, self-care, optimal glycemic control and may increase diabetic complications due to poor glycemic control. Therefore, it is important to be able to identify DD and make it a part of routine diabetes follow-up.
Benzer Tezler
- Tip 1 diyabetli çocuk ve adolesanlarda glisemik değişkenliğin HBA1C ve oksidatif stres ile ilişkisi
Evaulation of the Relationship Between Glucose Variability HBA1C and Oxidative Stress in Children and Adolescents With TYPE 1 Diabetes
AYÇA ALTINCIK
Tıpta Yan Dal Uzmanlık
Türkçe
2011
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıDokuz Eylül ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ECE BÖBER
- Tip 1 diyabetli çocuk ve adölesanlarda böbrek hasarının erken bulgularının araştırılması: Nötrofil jelatinaz ilişkili lipokalin bir belirteç olabilir mi?
Evaluation of children and adolescents with type 1 diabetes for early findings of renal injury: Can neutrophil gelatinase-associated lipocalin be a marker?
KORCAN DEMİR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDokuz Eylül ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ECE BÖBER
- Tip 1 diyabetli çocuk ve adolesanlarda subklinik nöropatinin değerlendirilmesi
Evaluation of subclinical neuropathy in children and adolescents with type 1 diabetes
İREM TATAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ZEHRA AYCAN
- Tip 1 diyabetli çocuk ve adolesanlarda glisemik kontrol ve karaciğer yağlanması ilişkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between glycemic control and hepatosteatosis in children and adolescents with TYPE 1 diabetes
FİRDEVS AYDIN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HEVES KIRMIZIBEKMEZ
- Tip 1 diyabetli çocuk ve adolesanlarda karbonhidrat sayımı yönteminin metabolik kontrol ve yaşam kalitesi ile ilişkisi
The relationship between carbohydrate counting method, metabolic control and quality of life in children with adolescents with type 1 diabetes
MERYEM BERFİN CENGİZHAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Beslenme ve DiyetetikAnkara ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NURCAN YABANCI AYHAN