Non fonksiyonel adrenal insidentaloma tanılı hastalarda sarkopeni sıklığı
Frequency of sarcopenia in patients diagnosed with non-functional adrenal incidentaloma
- Tez No: 811713
- Danışmanlar: DOÇ. DR. MURAT ŞAHİN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
- Anahtar Kelimeler: Adrenal bez hastalıkları, Adrenal bez neoplazmları, Adrenal bezler, Adrenal insidentaloma, Hidrokortizon, Kas distrofileri, Adrenal gland diseases, Adrenal gland neoplasms, Adrenal glands, Adrenal incidentaloma, Hydrocortisone, Muscular dystrophies
- Yıl: 2023
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve Amaç: Non fonksiyonel adrenal insidentolamalı (NFAİ) hastalarda yapılan birçok çalışmada metabolik bozukluklar olduğu belirtilmiş ve bu bozukluklar için farklı mekanizmalar öne sürülmüş fakat belirgin bir fikir birliğine varılamamıştır. Daha önce yapılan çalışmalarda adrenal adenomu olan ve kortizol yüksekliği bulunan hastalarda sarkopeni sıklığının arttığı gösterilmiştir. Biz de bu çalışmamızda NFAİ'li hastalarda sarkopeni sıklığını araştırmayı amaçladık. Hastalar ve Metod: Çalışmaya Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi İç hastalıkları Anabilim Dalı Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Polikliniğine başvuran 18-60 yaş arasındaki 40 NFAİ tanılı hasta ile benzer yaş, cinsiyet ve vücut kitle indeksine (VKİ) sahip adrenal insidentaloması olmayan 40 birey (kontrol grubu) dahil edilerek yapıldı. Hasta ve kontrol grubunun VKİ, yürüme hızı (GS), kas gücü (HGS), Biyoelektrik İmpedans Analizi (BİA) yöntemi kullanılarak yağ kütlesi (FM), yağsız kütle (FFM), appendiküler iskelet kas kütlesi (ASM) ölçüldü. Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Polikliniğine başvuran hastaların Bilgisayarlı Tomografi (BT) ve Manyetik Rezonans görüntüleri (MRI) incelenerek adrenal bezde insidental kitle saptananlar hasta grubuna dahil edildi. İnsidental kitlelerin fonksiyene mi yoksa non fonksiyone mi olduğunu tespit etmek için kanda bazal kortizol seviyesi, 1 mg DST sonrası kortizol seviyesi ölçümü ve 24 saatlik idrarda katekolamin metabolitleri seviyesi ölçüldü. Bulgular: Hasta grubunun yaş ortalaması 57,48±11,81 ve kontrol grubunun yaş ortalaması 54,30±7,40 idi ve aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p=0,154). Kadın ve erkek oranı hasta grubunda (31/9) ve kontrol grubunda (31/9) oranında olup benzerdi (p=0,605). Hasta grubunun VKİ 30,19±5,66 ve kontrol grubunun VKİ 29,68±5,83 idi ve aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p=0,693). Sarkopeni oranı, NFAİ grubunda kontrol grubuna kıyasla anlamlı düzeyde daha yüksek saptandı (%22,5/%5, p=0,024). FFM, ASM, appendiküler iskelet kas yüzdesi (ASM%), kas kitle indeksi (SMI), yağsız kütle indeksi (FFMI), HGS hasta grubunda kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde daha düşük saptandı (sırasıyla, p=0,038, p=0,015, p=0,023, p=0,010, p=0,037 ve p<0,001). Yağ kütlesi/yağsız kütle oranı (FM/FFM) ise hasta grubunda kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde daha yüksekti (p=0,034). Sarkopenisi olanların olmayanlara göre yaş ortalamaları anlamlı düzeyde daha yüksekti (62,68±8,48 ve 51,11±12,39, p=0,001). Sarkopenisi olanların sarkopenisi olmayanlara göre hem bazal serum kortizol hem de 1 mg DST sonrası kortizol seviyeleri anlamlı seviyede daha yüksek saptandı (sırasıyla, p=0,040 ve p=0,011). Diğer biyokimyasal ve hormonal parametreler arasında ise anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). Kas kütlesi parametrelerinden ASM (%) ve kas gücü parametrelerinden HGS ile supresyon sonrası kortizol seviyeleri arasında anlamlı zayıf negatif korelasyon saptandı (sırasıyla, r=-0,410, p=0,009 ve r=-0,381, p=0,015). FM/FFM oranı ile supresyon sonrası kortizol seviyeleri arasında ise anlamlı zayıf pozitif korelasyon saptandı (r=0,367, p=0,020). Tartışma: Delivanis ve arkadaşlarının 131 NFAİ'li hasta ile yaptığı çalışmada NFAİ'li hastaların daha düşük kas kütlesine ve daha yüksek visseral ve subkutan yağ dokusuna sahip olduklarını ve göreceli bir sarkopeni sıklığının arttığını göstermişlerdir.. Biz de yaptığımız bu çalışmada sarkopeni oranını, NFAİ grubunda kontrol grubuna kıyasla anlamlı düzeyde daha yüksek saptadık (p=0,024). Yine Repebelo ve arkadaşlarının 89 NFAİ, 58 Otonom kortizol Sekresyon sendromlu hasta ile 64 kişilik kontrol gurubu içeren yaptığı bir çalışmada; NFAİ'li grup ile otonom kortizol sekresyon sendromlu hastalar arasında karşılaştırma yapıldığında, metabolik sendrom,dislipidemi ve dirençli hipertansiyon açısından benzer sıklıkta bulunmuştur. Biz de; NFAİ'li hastalarda yaptığımız bu çalışmada sarkopenisi olanların sarkopenisi olmayanlara göre hem bazal serum kortizol hem de 1 mg DST sonrası kortizol seviyelerini anlamlı seviyede daha yüksek saptadık (sırasıyla, p=0,040 ve p=0,011). Sonuç: Çalışmamızda NFAİ'li hastalarda sarkopeni sıklığını değerlendirmek istedik ve çalışmaya dahil ettiğimiz hasta grubu ve sağlıklı popülasyonun vki, yaş ve cinsiyet açısından benzer olmasına rağmen NFAİ'si olan hastalarda sarkopeniyi anlamlı oranda yüksek bulduk. Bu da bize gösteriyor ki her ne kadar adenomlar non fonksiyone olsa da az miktarda kortizol yüksekliğinin bile sarkopeni riskini arttırdığını gözlemledik.
Özet (Çeviri)
Introduction and Purpose: Many studies conducted in patients with non-functional adrenal incidentolama (NFAI) have indicated that there are metabolic disorders, and different mechanisms have been proposed for these disorders, but no clear consensus has been reached. In previous studies, it has been shown that the frequency of sarcopenia increases in patients with adrenal adenoma and cortisol elevation. In this study, we aimed to investigate the frequency of sarcopenia in patients with NFAI. Patients and Methods: The study was conducted by including 40 patients with NFAI between the ages of 18 and 60 who were admitted to the Endocrinology and Metabolic Diseases Outpatient Clinic of the Department of Internal Medicine of Kahramanmaraş Sütçü Imam University Faculty of Medicine, and 40 individuals without adrenal incidentaloma (control group) with a similar age, gender and body mass index (BMI). Findings: The mean age of the patient group was 57.48±11.81 years and the mean age of the control group was 54.30±7.40 years and there was no difference between the groups (p=0.154). The ratio of men and women was similar in the patient group (31/9) and in the control group (31/9) (p=0.605). The patient group had a BMI of 30.19±5.66 and the control group had a BMI of 29.68±5.83 and there was no difference between them (p=0.693). The rate of sarcopenia was significantly higher in the non-functional adrenal incidentaloma group compared to the control group (22.5%/5%, p=0.024). Free fat mass (FFM), appendicular skeletal muscle mass (ASM), appendicular skeletal muscle percentage (ASM %), muscle mass index (SMI), free fat mass index (FFMI), handgrip muscle strength (HGS) were found to be significantly lower in the patient group than in the control group (respectively p=0.038, p=0.015, p=0.023, p=0.010, p=0.037 and p<0.001). The fat mass/lean mass ratio (FM/FFM) was significantly higher in the patient group compared to the control group (p=0.034). The mean age of those with sarcopenia was significantly higher than those without (62.68±8.48 and 51.11±12.39, p=0.001). Both basal serum cortisol and cortisol levels after 1 mg DST were significantly higher in those with sarcopenia compared to those without sarcopenia (p=0.040 and p=0.011, respectively). There was no significant difference between other biochemical and hormonal parameters (p>0.05). A weak negative correlation was found between muscle mass parameters ASM (%) and muscle strength parameters HGS and post-suppression cortisol levels (respectively, r=-0,410, p=0,009 ve r=-0,381, p=0,015). There was a significant weak positive correlation between FM/FFM ratio and post-suppression cortisol levels (r=0,367, p=0,020). Discussion:In a study conducted by Delivanis et al. With 131 patients with NFAI, patients with NFAI had lower muscle mass and higher visceral and subcutaneous adipose tissue and a relative increased frequency of sarcopenia. In this study, we also found that the rate of sarcopenia was significantly higher in the NFAI group compared to the control group (p=0.024). In a study conducted by Repebelo et al involving 89 patients with NFAI, 58 Autonomous cortisol secretion syndrome and a control group of 64 people, when a comparison was made between the group with NFAI and patients with autonomous cortisol secretion syndrome, metabolic syndrome, dyslipidemia and resistant hypertension were found to be similar deciently. In our study in patients with NFAI, we found that those with sarcopenia had significantly higher baseline serum cortisol and cortisol levels after 1 mg DST compared to those without sarcopenia (p=0.040 and p=0.011, respectively). Results: In our study, we wanted to evaluate the frequency of sarcopenia in patients with NFAI and we found sarcopenia to be significantly higher in patients with NFAI, although the patient group and healthy population we included in the study were similar in terms of body mass, age and gender. This shows us that although the adenomas are non-functional, we have observed that even a small amount of cortisol increases the risk of sarcopenia.
Benzer Tezler
- Dokuma kumaşlarda örgü tipinin ham kumaşın boyutları ve geometrik özellikleri üzerindeki etkilerinin araştırılması
Başlık çevirisi yok
EMEL ÖNDER
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
Tekstil ve Tekstil MühendisliğiEge ÜniversitesiTekstil Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. GÜNGÖR BAŞER
- Izgara ve altlık üstünde barındırılan ile de france X kıvırcık (Fl) ve merinos kuzularının entansif besideki performansları
Başlık çevirisi yok
ÜMRAN ŞAHAN
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
Veteriner HekimliğiUludağ ÜniversitesiZootekni Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ERDOĞAN TUNCEL
- Üzüm sularının pastörizasyonu ve kontsantresi sırasında hidroksimetilfurfural oluşumu üzerinde bir araştırma
Başlık çevirisi yok
ŞERİFE ŞAHİN
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
Gıda MühendisliğiEge ÜniversitesiTarım Ürünleri Teknolojisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. AYDIN URAL
