Benign prostat hiperplazisi olan hastalarda doksazosin 4 mg ve 8 mg tedavi etkinliklerinin karşılaştırılması
Comparison of the treatment effectiveness of doxazocine 4 mg and 8 mg in patients with benign prostate hyperplasia
- Tez No: 810488
- Danışmanlar: DOÇ. DR. YILMAZ ASLAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Üroloji, Urology
- Anahtar Kelimeler: benign prostat hiperplazisi, doksazosin, tedavi, benign prostatic hyperplasia, doxazosin, treatment
- Yıl: 2014
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bakanlığı
- Enstitü: Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Üroloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmada Benign Prostat Hiperplazisi'ne bağlı Alt Üriner Sistem Semptomları (AÜSS) olan hastalarda Doksazosin 4 mg ve 8 mg tedavilerinin etkinliklerinin karşılaştırılması amaçlandı. Gereç ve yöntem: Çalışmaya kliniğimize Ocak 2012 ve Temmuz 2013 tarihleri arasında AÜSS ile başvuran, 45 yaşın üzerinde, serum total PSA değeri 4 ng/ml'nin altında, Uluslararası Prostat Semptom Skoru (IPSS) 7'nin üzerinde ve Maksimum İdrar Akım Hızı (Qmax) 15 ml/sn'nin altında olan 149 hasta dahil edildi. 98 hastaya Doksazosin 4 mg (Cardura XL 4 mg, Pfızer) (Grup1), 51 hastaya ise Doksazosin 8 mg (Cardura XL 8 mg, Pfızer) (Grup 2) tedavisi başlandı. Grup 1'de tedavinin birinci ayında Yaşam Kalite Skoru (YKS)'nda düşme görülmeyen 31 hastada Doksazosin 8 mg tedavisine geçildi (Grup 3). Çalışmaya dahil edilen tüm hastalar başvuru anı, 1., 3. ve 6. ayda IPSS, Qmax ve Yaşam Kalite Skoru (YKS) ile değerlendirildi. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 59.8±7.6 yıl idi. Grupların yaş, IPSS, Qmax ve YKS değerleri arasında fark yoktu. Grup 1 ve Grup 2'nin 1. ay kontrolünde IPSS'te sırası ile ortalama -3.8±2.9 ve -5.1±2.8 birim (p=0.028), YKS'de sırası ile ortalama -1.2±1.4 ve -1.7±1.0 birim (p=0.038), Qmax 'ta sırası ile +3.04±1.8 ve +3.55±1.9 ml/sn (p>0.05) değişim izlendi. Grup 3'teki hastaların Doksazosin 4 mg ve 8 mg kullandığı dönemler karşılaştırıldığında; IPSS ve Qmax değerlerindeki düzelmenin 8 mg'ın kullanıldığı dönemde daha fazla olduğu (pIPSS 4-8=<0.001, pQmax 4-8 =0.019) görüldü. YKS'nin doksazosin 4 mg tedavisinde değişmediği/arttığı, 8 mg tedavisinde ise azaldığı görüldü (Şekil 1). Sınıflama ve regresyon ağacı analizinde doksazosin 4 mg tedavisi başlanan hastaların 1 ay sonraki değerlendirmesinde; IPSS'teki azalma =<2.5 birim iken Qmax' taki artışın da =<4.5 ml/sn olduğu hastalarda doksazosin 8 mg tedavisine geçilmesinin uygun bir yaklaşım olduğu tespit edildi (Şekil 1). Gruplar arasında yan etki profilleri açısından fark saptanmadı. Sonuç: Doksazosin 4 mg ve 8 mg tedavilerinin her ikisi de etkilidir. Doksazosin 4 mg tedavisi ile istenilen düzeyde iyileşme sağlanamayan hastalarda Doksazosin 8 mg tedavisi, yan etkilerde anlamlı bir artışa yol açmadan alfa blokör tedaviden beklenilen iyileşmeyi sağlayabilir.
Özet (Çeviri)
ABSTRACT Purpose: In this study the comparison of the treatment efficacies of doxazosin 4 mg and 8 mg in patients with lower urinary tract symptoms (LUTS) due to benign prostate hyperplasia is aimed. Materials and Methods: A total of 149 patients 45 years old or older with LUTS referred to our clinic between January 2012 and July 2013, whose serum PSA levels below 4 ng/ml, International Prostate Symptom Score (IPSS) above 7 and Maximum Urinary Flow Rate (Qmax) below 15 mL/s were icluded in this study. Doxazosin 4 mg (Cardura XL 4 mg, Pfizer) treatment to 98 patients (Group1) and Doxazosin 8 mg (Cardura XL 8 mg, Pfizer) treatment to 51 patients (Group2) was given. Thirty one patients had no changes in their Quality of Life (QoL) Scores in Group 1 on the first month of the treatment. These patients were given Doxasozin 8 mg treatment (Group 3). Patients were evaluated on the first visit, 1., 3. and the 6. months by IPSS, Qmax and QoL scores. Results: The mean age of the patients was 59.8±7.6 years. No significant differences existed between ages, IPSS, Qmax and QoL scores. On the first month of the treatment mean improvement in IPSS was 3.8±2.9 and 5.1±2.8 in the Group 1 and Group 2 (p=0.028), respectively, mean improvement in QoL score was 1.2±1.4 and 1.7±1.0 (p=0.038) and mean maximum flow rate difference was +3.04±1.8 and +3.55±1.9 ml/sec (p>0.05). When the treatment periods with Doxazosin 4 mg and 8 mg of the patients in Group 3 are compared, the mean improvement in IPSS and Qmax seem to be better after 8 mg treatment period (pIPSS 4-8=<0.001, pQmax 4-8 =0.019). In QoL scores no change/increase is detected in 4 mg treatment. QoL scores decreased in 8 mg treatment. (Figure 1). In classification and regression tree analysis, doxazosin 8 mg treatment is found to be an appropriate treatment approach for the patients with IPPS decrease =<2.5 while increase in Qmax =< 4.5 in 4 mg treatment group on the first month. (Figure 1). There were no differences between side effects of the groups. Conclusion: Both doxazosin 4 mg and 8 mg treatments are effective. When there is no enough response in 4 mg treatment, 8 mg treatment will provide the expected improvement with no changes in side effects.
Benzer Tezler
- Oral alfa bloker ilaçların prostat dokusundaki apopitotik etkilerinin karşılaştırılması
The comparison of apoptosis index of oral alfa blockers in the prostate
MEHMET DEMİR
- Benign prostat hiperplazisine bağlı alt üriner sistem semptomu olanhastalarda alfa blokör kullanımının cinsel fonksiyonlar üzerine etkileri
The effects of alpha-blocker use on sexual functions in patients with lower urinary tract symptoms due to benign prostatic hyperplasia
AHMET MURAT BAYRAKTAR
- İnfravezikal obstrüksiyonu bulunan hastalarda Rho-kinaz inhibitörü Y-27632 varlığında α-1 adrenerjik reseptör antagonisti doksazosinin korpus kavernozum düz kası üzerine etkileri
Effect of doxazosin with/without Rho-kinase inhibitor on human corpus cavernosum smooth muscle in the presence of bladder outlet obstruction
ÖMER DEMİR
- Benign prostat hiperplazisi olan hastalarda prostat hacmi ile serum prostat spesifik antijen düzeyleri arasındaki ilişki
Relationship between prostate volume and serum prostate specific antigen level in patients with benign prostate hyperplasy
ERCÜMENT KESKİN
- Benign prostat hiperplazisi olan hastalarda transizyonel zon hacmi, total prostat hacmi, serum serbest ve total prostat spesifik antijen oranı arasındaki ilişki
The relationship between transitional zone volume, total prostate volume, serum free and total prostate specific antigen rate in the patients with bening prostatiic hyperplasia
MURAT BURAK KESKİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
ÜrolojiBaşkent ÜniversitesiCerrahi Tıp Bilimleri Bölümü
PROF. DR. ÇETİN LEVENT PEŞKİRCİOĞLU