Geri Dön

Periampuller bölge tümörlerinde cerrahi öncesi biliyer drenaj yöntemlerinin etkinliklerinin karşılaştırılması

Comparison of preoperative biliary drainage methods in periampullary tumours

  1. Tez No: 810223
  2. Yazar: ÇAĞRI AKÇAY
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ARİF ATAY, DOÇ. DR. FEVZİ CENGİZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Genel Cerrahi, General Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Cerrahi-sindirim sistemi, Drenaj, Morbidite, Mortalite, Retrospektif çalışmalar, Safra kesesi, Safra kesesi neoplazmları, Surgery-digestive system, Drainage, Morbidity, Mortality, Retrospective studies, Gallbladder, Gallbladder neoplasms
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi
  10. Enstitü: İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Preoperatif biliyer drenaj yöntemlerinin birbirine üstünlüğü, postoperatif morbidite ve mortaliteye etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma Tasarımı: Retrospektif Tanımlayıcı çalışma Çalışmanın Süresi ve Yeri: Ocak 2019 – Ocak 2023, İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Genel Cerrahi Kliniği Metodoloji: Ocak 2019 – Ocak 2023 yılları arasında İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim Ve Araştırma Hastanesi Genel Cerrahi Kliniğinde periampüller bölge tümörü nedeniyle, PD planlanan ve tıkanma ikteri nedeniyle preoperatif biliyer drenaj ( ERKP veya PTK ) uygulanan 80 hastanın verileri retrospektif olarak değerlendirildi. Çalışmaya dahil edilen hastaların demografik verileri, komorbiditeleri, klinik prezentasyonları, kan parametreleri (preoperatif, intraoperatif ve postoperatif), preoperatif görüntüleme özellikleri, cerrahi teknikleri, intraoperatif bulgular,patolojik verileri, morbidite ve mortaliteleri analiz edilmiştir. Değerlendirilmeye alınan kriterler arasındaki analiz ERKP ile stent uygulanan grup ile PTK ile drenaj sağlanan grup arasında değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışma kriterlerine uyan 80 hastadan 40'ı (%50) ERKP grubuna, 40'ı (%50) PTK grubuna dahil edildi. ERKP grubunda kadın hasta sayısı 16 (%40), erkek hasta sayısı 24 (%60), PTK grubunda ise kadın hasta sayısı 17 (%42,5), erkek hasta sayısı ise 23 (%57,5) olarak saptanmıştır. Hastalarda en sık saptanan ek hastalıklar sırasıyla HT (ERKP grubunda %45, PTK grubunda %32,5) ve DM (ERKP grubunda %42,5, PTK grubunda %30)'dir. Hastaların gruplara göre ortalama yaş dağılımı ERKP grubunda 62,10±9,32, PTK grubunda ise 65,95±12,43 yıldır. Ortalama CCI skoru ERKP ve PTK grubunda 5 olarak saptanırken, Ortama ASA Skoru her iki grup içinde 2 olarak bulunmuştur. ERKP grubunda ortalama operasyonel zamanlama süresi 15 gün iken, PTK grubunda bu süre 12 gündür. Araştırma kapsamında yer alan ERKP ve PTK gruplar işlem ile operasyon arasında geçen süre bakımından istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermektedir (p<0,05). Araştırma kapsamında yer alan hastalardan 50'sinde (%62,5) klasik , 30'unda (%37,5) pilor koruyuculu pankreatikoduodenektomi tekniği kullanılmıştır. Çalışmaya dahil edilen 43 hastada (%53,8) iki üniteden az, 12 hastada (%15) iki üniteden fazla kan transfüzyonu gerçekleşmiştir. 25 hastada (%31,3) ise kan transfüzyonu gerçekleşmemiştir. ERKP grubunda 23 hastada (%57,5), PTK grubunda ise 10 hastada (%27) cerrahi alan enfeksiyonu geliştiği gözlenmiştir. ERKP grubunda 14 hastada (%35), PTK grubunda ise 13 hastada (%34,2) DGE varlığı tespit edilmiştir. Post-Pankreatektomi Hemorajisi (PPH); ERKP grubunda yer alan 18 hastada (%45), PTK grubunda ise 6 hastada (%15) görülmüştür. ERKP grubunda 17 hastada (%43,5), PTK grubunda ise 8 hastada (%21) fistül veya kaçak oluştuğu izlenmiştir. Takiplerde ERKP grubundaki 14 hastada (%54), PTK grubundaki 7 hastada (%26) uzak metastaz varlığı saptanmıştır. ERKP grubunda yer alan hastalara uzak metastaz için ortalama süre 256±148,62, PTK grubunda yer alan hastalarda uzak metastaz için ortalama süre 135,87±98,17 gündür. 30 günlük erken mortalite her iki grupta da 8 hasta (%20) olarak belirlenmiştir. Sonuç: PTK ile yapılan drenaj yönteminin periampuller tümör nedeniyle PD uygulanan hastalarda operasyonel zamanlama, enfeksiyöz süreçler, kan transfüzyon ihtiyacı ve postoperatif komplikasyonlar açısından ERKP ile stentleme yöntemine göre daha avantajlı olduğunu saptanmıştır. Yapılacak olan biliyer drenaj yöntemine; hasta kondisyonu, merkez deneyimi, olası postoperatif komplikasyonlar, tümör lokalizasyonu, operasyonel zamanlama ve her iki yönteminde avantajları ve dezavantajları göz önünde bulundurularak, multidisipliner bir yaklaşım ile karar verilmesi gerekmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: To determine the superiority of preoperative biliary drainage methods and their effects on postoperative morbidity and mortality. Study Design: Retrospective Descriptive study Duration and Place of Study: January 2019 - January 2023, Izmir Kâtip Çelebi University Atatürk Training and Research Hospital, Department of General Surgery Methodology: The data of 80 patients who underwent preoperative biliary drainage (ERCP or PTK) between January 2019 and January 2023 in Izmir Katip Çelebi University Atatürk Training and Research Hospital General Surgery Clinic due to periampullary tumour and obstructive icterus were retrospectively evaluated. Demographic data, comorbidities, clinical presentations, blood parameters (preoperative, intraoperative and postoperative), preoperative imaging features, surgical techniques, intraoperative findings, pathological data, morbidity and mortality of the patients included in the study were analysed. The analysis between the criteria evaluated was evaluated between the group in which stenting was performed with ERCP and the group in which drainage was provided with PTK. Results: Of the 80 patients who met the study criteria, 40 (50%) were included in the ERCP group and 40 (50%) in the PTK group. The number of female patients was 16 (40%) and 24 (60%) in the ERCP group and 17 (42.5%) and 23 (57.5%) male patients in the PTK group. The most common comorbidities were HT (45% in the ERCP group, 32.5% in the PTK group) and DM (42.5% in the ERCP group, 30% in the PTK group). The mean age distribution of the patients according to the groups was 62.10±9.32 years in the ERCP group and 65.95±12.43 years in the PTC group. The mean CCI score was 5 in the ERCP and PTK groups, while the mean ASA score was 2 in both groups. While the mean operative timing period was 15 days in the ERCP group, this period was 12 days in the PTK group. The ERKP and PTK groups within the scope of the study showed a statistically significant difference in terms of the time between the procedure and the operation (p<0.05). Pancreaticoduodenectomy technique with pylorus preservation was used in 50 (62.5%) and 30 (37.5%) of the patients included in the study. Blood transfusion was less than two units in 43 patients (53.8%) and more than two units in 12 patients (15%). In 25 patients (31.3%), no blood transfusion was performed. Surgical site infection developed in 23 patients (57.5%) in the ERCP group and 10 patients (27%) in the PTK group. DGE was detected in 14 patients (35%) in the ERCP group and 13 patients (34.2%) in the PTK group. Post-Pancreatectomy Haemorrhage (PPH) was observed in 18 patients (45%) in the ERCP group and 6 patients (15%) in the PTK group. Fistula or leakage was observed in 17 patients (43.5%) in the ERCP group and 8 patients (21%) in the PTK group. Distant metastasis was detected in 14 patients (54%) in the ERCP group and 7 patients (26%) in the PTK group. The mean time to distant metastasis was 256±148.62 days in the ERCP group and 135.87±98.17 days in the PTK group. 30-day early mortality was determined as 8 patients (20%) in both groups. Conclusion: It was found that drainage with PTK was more advantageous than stenting with ERKP in terms of operational timing, infectious processes, blood transfusion requirement and postoperative complications in patients undergoing PD for periampullary tumour. The biliary drainage method to be performed should be decided with a multidisciplinary approach by considering patient condition, centre experience, possible postoperative complications, tumour localisation, operational timing and advantages and disadvantages of both methods.

Benzer Tezler

  1. Periampuller kanserlerde pankreatoduodenektomi sonrası kısa süreli (1 yıllık) sağkalıma etkili prognostik faktörlerin araştırılması

    The analysis of short term prognosticators on periampullary tumors after pancreatoduodenectomy

    DİDEM ÖNCEL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    Genel Cerrahiİstanbul Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALİ EMRE

  2. Periampüller bölge tümörlerinde prognostik parametreler

    Prognostic factors in periampullary tumors

    NESLİHAN SARI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    PatolojiHacettepe Üniversitesi

    Patoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ARZU SUNGUR

    PROF.DR. AYTAÇ GÖKÖZ

    PROF.DR. GÖKHAN GEDİKOĞLU

  3. Periampuller bölge tümörlerine yapılan whipple operasyonunda çıkartılan lenf nodu sayısının sağkalıma etkisi

    Başlık çevirisi yok

    MUSTAFA ÖRMECİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Genel CerrahiAkdeniz Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İSMAİL DEMİRYILMAZ

  4. Kodlama yapmayan uzun RNA HOTTIP' in periampuller bölge tümörlerindeki klinik öneminin araştırılması

    Investigation of the long noncoding RNA hottip for clinic implications in the periampullary region tumors

    ÖZKAN BALÇIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Genel CerrahiUludağ Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EKREM KAYA

  5. Periampuller tümörlerde batın tomografisi, dinamik manyetik rezonans görüntüleme ve endoskopik retrograd kolanjio pankreatografinin rolü

    Abdominal ct , dynamic magnetic resonance and retrograde cholangiopancreatography roles in periampullar zone tumors.

    SUADE ÖZLEM BADAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    OnkolojiCelal Bayar Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HAKAN YÜCEYAR