Geri Dön

Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Endokrin Polikliniğinde 2015-2022 yılları arasında takip edilen, pamidronat tedavisi alan primer ve sekonder osteoporoz tanılı hastaların retrospektif incelenmesi

Retrospective investigation of patients diagnosed with primary and secondary osteoporosis treated with pamidronate in Erciyes University Faculty of Medicine Pediatric Endocrine Outpatient Clinic between 2015-2022

  1. Tez No: 809571
  2. Yazar: DENİZ BÜŞRA İNCİ
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ÜLKÜ GÜL ŞİRAZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Çocuklarda osteoporoz, primer osteoporoz, sekonder osteoporoz, osteogenezis imperfekta, kemik mineral dansitesi Z-skoru, Pamidronat, Kemik dansitesi, Osteogenez, Osteoporoz, Pamidronat sodyum, Retrospektif çalışmalar, Çocuklar, Bone mineral density Z-score, Osteoporosis in children, Osteogenesis imperfecta, Pamidronate, primary osteoporosis, secondary osteoporosis, Bone density, Osteogenesis, Osteoporosis, Pamidronate sodium, Retrospective studies, Children
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Erciyes Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilimdalı Çocuk Endokrinolojisi polikliniğinde takip edilen ve 2015-2022 yılları arasında intravenöz Pamidronat tedavisi alan primer ve sekonder nedenlere bağlı osteoporoz gelişmiş olguların cinsiyet, yaş, tanı, primer hastalığa ilişkin ek komponentleri, daha önce almış olduğu tedaviler, aile öyküsü, intravenöz pamidronat tedavi süresi, vücut ağırlığı ve boy SD'si, yıllık uzama hızı SD'si, vücut kütle indeksi SD'si, tedavi öncesi ve sonrası kırık sayısı, kemik mineral yoğunluğu, puberte gelişimi ve laboratuvar bulguları açısından retrospektif incelenmesidir. Yöntem: Pamidronat tedavisi alan primer ve sekonder osteoporoz tanılı hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi. Toplam 73 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalara ISCD (International Society of Clinical Densitometry) 2019 osteoporoz kriterleriterlerine ve daha önce tedavisi başlananlara 2013 osteoporoz kriterlerine uygun olarak tedavi başlanmıştı. Hastaların tedavi öncesi, tedavi süresince 1.yıl, 2.yıl, 3.yıl ve son kontrol antropometrik ölçümleri, vitamin D kullanımları, kırık sayıları, kemik mineral yoğunluğu Z-skorları ve laboratuvar bulguları karşılaştırıldı. Bulguların istatistiksel analizi uygun yöntemlerle gerçekleştirildi ve istatistiksel anlamlılık seviyesi P<0.05 olarak kabul edildi. Bulgular: Hastaların %61.1(45/73)'i primer osteoporoz, %38.3(28/73)'ü sekonder osteoporoz tanısı almıştı. Primer osteoporoz olgularının %97,8(44/45)'i Osteogenezis İmperfekta, %2,2(1/45)'si Juvenil İdiopatik Osteporoz tanısı almıştı. Tanı yaşı, primer osteoporoz olgularının (6.82±4.50), sekonder osteoporoz olgularından (11.40±4.95) daha düşük saptandı. Tüm olguların tedavi öncesi kırık sayısı, tedavi süresince oluşan yeni kırık sayısından daha yüksek bulundu. Tedavi öncesi kırık sayısı ile tedavi süresi arasında anlamlı bir ilişki saptandı. Tedavi öncesi kırık sayısı fazla olan olguların tedavi süresinin daha uzun olduğu bulundu. Primer osteoporoz olgularının tedavi süresinin sekonder osteoporoz olgularına göre daha uzun olduğu saptandı. Olguların boy, vücut ağırlığı ve boy SDS arasında anlamlı farklılık bulundu. Tedavi sonucunda boy SD'lerinde artış olduğu saptandı. Vücut ağırlığı SDS ve uzama hızı SD'lerinde fark saptanmadı. Primer ile sekonder osteoporoz olguları arasında kemik mineral dansitesi Z-skoru açısından fark bulunmadı. Tüm hastaların kemik mineral dansitesi Z-skorlarında tedavi öncesi ile 1.yıl arasında ve tedavi öncesi ile son kontrol arasında fark bulundu. Hastaların 1.yıl ve son kontrol kemik mineral dansitesi Z-skorları tedavi öncesine göre anlamlı düzeyde yüksek bulundu. Tedavi süresince 1.yıl, 2.yıl ve 3.yıl kemik mineral dansitesi Z-skorları arasında anlamlı farklılık bulunmadı. Tanı esnasında vitamin D kullanımı olan olguların kemik mineral dansitesi Z-skorları, kullanmayanlara göre daha düşük bulundu. Puberte evresi ile kemik mineral dansitesi Z-skoru ve kırık sayısı arasında anlamlı bir ilişki bulunmadı. Tedavi öncesi ve tedavi boyunca laboratuvar analiz değerleri (serum kalsiyum, fosfor, parathormon, alkalen fosfataz, vitamin D düzeyleri ve idrar kalsiyum/ kreatinin oranı) normal seyretti. Hastalarda pamidronat tedavisini kesmeye sebep olabilecek yan etki görülmedi. Sonuç: Bu çalışmada intravenöz pamidronat tedavisinin uzun kemik kırıklarını azalttığı ve kemik mineral dansitesini iyileştirdiği gösterilmiştir.

Özet (Çeviri)

Objective: This study was conducted on patients admitted to the Pediatric Endocrinology outpatient clinic of Erciyes University, Faculty of Medicine, Department of Paediatrics between 2015 and 2022. Patients who developed osteoporosis due to primary and secondary causes and received intravenous Pamidronate treatment were retrospectively analysed. In this study, gender, age, diagnosis, additional components of the primary disease, previous treatments, family history, duration of intravenous pamidronate treatment, SD of body weight and height, SD of body mass index, SD of annual growth rate, number of fractures before and after treatment, bone mineral density, puberty development and laboratory findings were analysed. Method: The files of patients with primary and secondary osteoporosis receiving pamidronate treatment were retrospectively analysed. A total of 73 patients were included in the study. Treatment was initiated in accordance with ISCD (International Society of Clinical Densitometry) 2019 and 2013 osteoporosis criteria. The anthropometric measurements, vitamin D intake, number of fractures, bone mineral density Z-scores and laboratory findings of the patients were compared before and during the treatment, at 1 year, 2 years, 3 years and at the last follow-up. Statistical analysis of the findings was performed with appropriate methods and statistical significance level was accepted as P<0.05. Results: Primary osteoporosis was diagnosed in 61.1% (45/73) and secondary osteoporosis in 38.3% (28/73) of the patients. Among the primary osteoporosis cases, 97.8% (44/45) were diagnosed as Osteogenesis Imperfecta and 2.2% (1/45) as Juvenile Idiopathic Osteoporosis. Age at diagnosis was lower in primary osteoporosis cases (6.82±4.50) than in secondary osteoporosis cases (11.40±4.95). The number of fractures before treatment was higher than the number of new fractures during treatment in all cases. A significant correlation was found between the number of fractures before treatment and the duration of treatment. It was found that the duration of treatment was longer in patients with a higher number of pre-treatment fractures. The duration of treatment was longer in primary osteoporosis cases than in secondary osteoporosis cases. Significant differences were found between the height, body weight and height SD. No difference was found in body weight SDS and growth rate SDS. There was no difference between primary and secondary osteoporosis patients in terms of bone mineral density Z-score. There was a difference in bone mineral density Z-scores of all patients between pre-treatment and 1st year and between pre-treatment and last follow-up. Bone mineral density Z-scores of the patients at the 1st year and at the last follow-up were significantly higher compared to pretreatment. There was no significant difference between the 1st year, 2nd year and 3rd year bone mineral density Z-scores during treatment. Bone mineral density Z-scores of patients who were using vitamin D at the time of diagnosis were found to be lower than those who were not using vitamin D. No significant correlation was found between puberty stage and bone mineral density Z-score and number of fractures. Laboratory analyses (serum calcium, phosphorus, parathormone, alkaline phosphatase, vitamin D levels and urinary calcium/creatinine ratio) were normal before and during treatment. No side effects that could cause discontinuation of treatment were observed. There were no side effects that could cause discontinuation of Pamidronate treatment in the patients. Conclusion: In this study, it was shown that intravenous pamidronate treatment reduces long bone fractures and improves bone mineral density.

Benzer Tezler

  1. Ayrılma kaygısı bozukluğu olan hastalarda plazma allopregnanolon düzeyleri ve allopregnanolon düzeyinin çocuk, anne mizacıyla olan ilişkisinin değerlendirilmesi

    The levels of plasma allopregnanolon in patients with separation anxiety disorder and the evaluation of the relationship between the levels of plasma allopregnanolon and child's temperament along with mother's temperament

    HATİCE POLAT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    PsikiyatriErciyes Üniversitesi

    Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ SEVGİ ÖZMEN

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ESRA DEMİRCİ

  2. Metabolik sendromu olan adolesanların beslenme özellikleri

    Nutrıtıonal status of adolescents wıth metabolıc syndrome

    ZEHRA AVANOĞLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Beslenme ve DiyetetikErciyes Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HABİBE ŞAHİN

  3. Kızlarda prematür adrenarşın kisspeptin üzerinden puberte prekoksa etkisi var mıdır?

    Is premature adrenarch associated wi̇th precocious puberty via ki̇sspepti̇n in girls?

    AYSUN ALBAYRAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıErciyes Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NİHAL HATİPOĞLU

  4. Yenidoğanın cerrahi strese cevabı

    Başlık çevirisi yok

    HAMİT OKUR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1992

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıErciyes Üniversitesi

    DOÇ.DR. M. KÜÇÜKAYDIN

  5. Obez erkek adölesanlarda jinekomasti ve mikropenis varlığının biyokimyasal ve hormonal parametreler ile değerlendirilmesi

    Evaluation of gynecomastia and micropenis existence with biochemical and hormonal parameters in obese male adolescents

    NİHAN KIRÇIL AKYÜZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıErciyes Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA KENDİRCİ