Geri Dön

Dijital ebeveynlik farkındalığının ilkokul çocuklarında problemli medya kullanımına etkisi

The impact of digital parenting awareness on problematic media use in elementary school children

  1. Tez No: 806022
  2. Yazar: EMRE ERESKİCİ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. OKCAN BASAT
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Dijital Ebeveynlik, Ekran Süresi, Farkındalık, Problemli Medya Kullanımı, Bağımlılık, Ebeveynler, Ebeveynlik becerileri, Ebeveynlik bilgisi, Ekran kullanımı, Ekran maruziyeti, Elektronik medya, Görsel-işitsel medya, Digital Parenting, Screen Time, Awareness, Problematic Media Use, Dependency, Parents, Parenting skills, Parental knowledge, Screen use, Screen exposure, Electronic media, Visual-auditory media
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Gaziosmanpaşa Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Bu çalışmada; dijital ebeveynlik farkındalığı (DEF) durumunun ilkokul çocuklarında problemli medya kullanımı (PMK) üzerine etkisinin incelenmesi amaçlandı. Yöntem: Bu kesitsel çalışma, Gaziosmanpaşa Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği Polikliniği'ne 09.06.2022–08.12.2022 tarihleri arasında başvuran ve kendileri ve ebeveynleri çalışmaya dahil etme kriterlerini karşılayan 7-11 yaş arası çocuklar ile gerçekleştirildi. Veriler; Hasta Bilgi Formu, Dijital Ebevenlik Farkındalık Ölçeği (DEFÖ) ve Problemli Medya Kullanım Ölçeği-Kısa Formu (PMKÖ-KF)'nun ebeveynlere uygulanması ile elde edildi. Anlamlılık p<0.05 düzeyinde değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya yaş ortalaması 8,21±1,13 olan 301 çocuk dahil edildi. Çocuklar gün içerisinde en çok televizyona (%80,1), cep telefonuna (%67,4) ve tablete (%34,6) erişebiliyordu. %3,7'si hafta içi ekran başında 5 saat ve üstü zaman geçirirken, hafta sonu bu oran %14,6'ya çıkmakta idi. PMKÖ-KF puanı ortalama 17,37±7,40 idi. DEFÖ alt boyut puan ortalamaları Olumsuz model olma için (OMO) 7,25±2,41, Dijital ihmal (Dİ) için 9,05±3,34, Verimli kullanım (VK) için 15,96±3,29 ve Risklerden koruma (RK) için 15,09±3,61 idi. PMK ile OMO ve Dİ arasında pozitif yönlü; VK ve RK arasında negatif yönlü anlamlı ilişki vardı (hepsi için p:0.001). Cinsiyet, okul başarısı, çocuğun hafta içi ve hafta sonu ekran karşısında geçirdiği süre ile PMKÖ-KF puanı açısından anlamlı farklılık bulundu (p:0.006; p:0.001; p:0.001; p;0.01 sırasıyla). Çocuğun hafta içi ve hafta sonu ekran karşısında geçirdiği süre ile DEFÖ'nün tüm alt boyutları arasında anlamlı ilişki bulundu (hepsi için p<0.05). Sonuç: Ebeveynlerde DEF orta-iyi düzeyde iken çocuklarda PMK düzeyi düşük bulundu. DEF azaldıkça PMK artmakta idi. Erkeklerde, okul başarısı düşüklerde ve ekran karşısında uzun süre geçirenlerde PMK daha fazla idi. DEF düzeyi düşük olanların çocuklarında ekran süresi artmaktaydı. Çocuklarda ekran maruziyeti hakkında bilgi almış olan ebeveynlerin oranı düşük olup bilgi alanlarda DEF fazla idi.

Özet (Çeviri)

Introduction and Objective: This study aimed to examine the impact of digital parenting awareness (DPA) on problematic media use (PMU) in elementary school children. Methods: This cross-sectional study was conducted with children between the ages of 7-11 who presented to the Gaziosmanpaşa Education and Research Hospital Family Medicine Clinic between 09.06.2022 and 08.12.2022, and met the inclusion criteria for themselves and their parents. Data were obtained through the Patient Information Form, Digital Parenting Awareness Scale (DPAS), and Problematic Media Use Measure-Short Form (PMUM-SF) administered to parents. Significance was evaluated at p<0.05 level. Results: A total of 301 children with a mean age of 8.21±1.13 were included in the study. The most common devices accessed by children during the day were television (80.1%), mobile phones (67.4%), and tablets (34.6%). While 3.7% of children spent 5 hours or more in front of screens on weekdays, this rate increased to 14.6% on weekends. The mean PMUM-SF score was 17.37±7.40. The mean scores of DPAS subscales were as follows: Being negative model (NM) 7.25±2.41, Digital negligence (DN) 9.05±3.34, Efficient use (EU) 15.96±3.29, and Protection from risks (PR) 15.09±3.61. There was a positive relationship between PMU and NM, and DN, as well as a negative relationship between EU and PR (p<0.001 for all). There were significant differences in terms of gender, academic performance, weekday and weekend screen time, and PMUM-SF score (p=0.006, p<0.001, p<0.001, p<0.01, respectively). There was a significant relationship between the duration of weekday and weekend screen time and all sub-dimensions of DPAS (p<0.05 for all). Conclusion: While DPA was moderate to good in parents, PMU level was found to be low in children. As DPA decreased, PMU increased. PMU was higher in males, those with low academic performance, and those who spent more time in front of screens. Children of parents with low DPA had increased screen time. The rate of parents who received information about screen exposure in children was low, and those who received information had higher DPA.

Benzer Tezler

  1. İstanbul'da yaşayan 25-40 yaş arası annelerin dijital ebeveynlik farkındalığının çeşitli değişkenler ve çocukta internet bağımlılığı açısından incelenmesi

    An investigation of digital parenting awareness of the 25-40 year old mothers living in İstanbul in terms of various variables and childhood internet addiction

    HİLAL ÇOBAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    PsikolojiÜsküdar Üniversitesi

    Bağımlılık Danışmanlığı ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ALPTEKİN ÇETİN

  2. Dijital ebeveynlik farkındalığının çocuk internet bağımlılığı bağlamında ilişkisi

    The relationship of digital parenting awareness in the context of child internet addiction

    FEVZİYE DAĞ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Eğitim ve ÖğretimÇanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi

    Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MUSTAFA AYDIN BAŞAR

  3. Dijital ebeveynlik farkındalığının yordayıcıları olarak psikolojik katılık, ebeveyn öz yeterliği, kişilerarası ilişki tarzı ve akıllı telefon bağımlılığı

    Psychological inflexibility, parental self efficacy, interpersonal relationship style and smart phone addiction as predictors of digital parenting awareness

    BEYZANUR AKDERE

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Psikolojiİstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi

    Psikoloji Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ VOLKAN KOÇ

  4. Okul öncesi (0-6) yaş çocuklarda ekran bağımlılığının incelenmesi ve ebeveynlerin dijital farkındalığının belirlenmesi

    Investigation of screen addiction in preschool children aged 0–6 years and determination of parents' digital awareness

    FURKAN GÜR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEÇİL GÜNHER ARICA

    DR. HATİCE RUMEYSA SELVİ

  5. İlkokul döneminde çocuğu olan ebeveynlerin dijital ebeveynlik farkındalıkları

    Digital parenting awareness of parents with children in primary school

    SUNAY ÖZŞAHİN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    PsikolojiAnkara Üniversitesi

    Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TÜLİN ŞENER