COVID-19 pandemisinde yoğun bakımda high flow nazal kanülasyon ile uzun süreli uyanık prone pozisyon uygulamasının etkinlik ve hasta toleransı açısından retrospektif olarak değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of long-term awake prone position application with hi̇gh flow nasal cannulation in icu in the COVID-19 pandemic in terms of efficiency and patient tolerance
- Tez No: 800383
- Danışmanlar: PROF. DR. FİGEN ESEN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Anestezi ve Reanimasyon, Anesthesiology and Reanimation
- Anahtar Kelimeler: COVID 19, Entübasyon, Kateterizasyon, Korona virüs enfeksiyonları, Korona virüsler, Prone pozisyonu, Retrospektif çalışmalar, Yatan hastalar, COVID 19, Intubation, Catheterization, Coronavirus enfections, Coronaviridae, Prone position, Retrospective studies, Inpatients
- Yıl: 2023
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
AMAÇ: Çalışmamızın amacı COVID-19 hastalarında HFNC ve uyanık prone pozisyonunu uygulamasının birleştirilerek hastaların entübasyon ihtimalinin azalıp azalmadığını gözlemlemektir. GEREÇ VE YÖNTEM: 1 Nisan 2020 ile 31 Aralık 2021 tarihleri arasında COVID-19 tanısı almış İstanbul Tıp Fakültesi yoğun bakım ünitesinde HFNC ile takip edilen hastalar dahil edilmiş, hasta verileri retrospektif olarak taranmıştır. Elektronik veri sisteminden hastanın demografik verileri, kronik hastalıkları, kullandığı ilaçlar, yoğun bakımda uygulanan tedaviler, laboratuvar sonuçları, uygulanan HFNC ve mekanik ventilasyon parametreleri ve süreleri kayıt altına alınmıştır. BULGULAR: Taramalar sonucunda toplam 222 COVID-19 tanılı hasta (%66,7 erkek, %33,3 kadın) çalışmaya dahil edilmiştir. Olguların yaş ortalaması 63,9; kilo ortalaması 77,3 kg; boy ortalaması 168,9 cm; beden kitle indeksi ortalaması 27,1'dir. Dahil edilen hastaların tamamı HFNC altında takip edilmiş olup; 83 hastaya uyanık prone pozisyon uygulanmamış, 139 hastaya uygulanmıştır. Tedavi sürecinde 30 gün içerisinde entübe olmayan hastalar (n: 72, %32,4) tedavi başarılı kabul edilmiş, entübe olanlar ise (n: 150, %67,6) tedavi başarısız kabul edilmiştir. Olguların APACHE II ve SOFA skorlarının düşüklüğü ile tedavi başarıları istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. (p < 0.01) Kalp yetmezliği ve böbrek yetmezliği olan hastaların tedavi başarısızlığı daha yüksek saptanmıştır. (p < 0.05) Yoğun bakım yatışı öncesi ASA kullanan hastaların (p < 0.05) ve dipiridamol kullanan hastaların (p <0.01) tedavi başarıları istatistiksel olarak daha yüksek hesaplanmıştır. Yoğun bakıma kabul sırasında PaO2/FiO2 oranı yüksek (p < 0.01), FiO2 yüzdesi düşük (p < 0.01) olan hastaların tedavi başarıları daha yüksek bulunmuştur. Yoğun bakıma kabul sırasında CRP ve PCT yüksekliği olan hastaların tedavi başarısı istatistiksel olarak daha düşük saptanmıştır. (p < 0.05) Pro-BNP ve Troponin-T yüksekliği bulunan hastaların tedavi başarıları anlamlı olarak daha düşük bulunmuştur. (p < 0.01) Trombosit ve hemoglobin düşüklüğü bulunmayan hastaların tedavi başarısı yüksek olarak hesaplanmıştır. (p < 0.05) Tedavinin 6. Gününde CRP ve PCT değerleri yüksek seyretmeye devam eden hastaların tedavi başarısı düşük bulunmuştur. (p < 0.01) Tedavinin 6. Gününde D-dimer seviyeleri yüksek olan hastaların tedavi başarısı anlamlı olarak düşüktür. (p < 0.01) Tedavi başarılı gruptaki hastalar daha uzun süre HFNC tedavisi altında takip edilebilmiştir. (p < 0.01) HFNC ile uyanık prone uygulanan hastaların tedavi başarısı anlamlı olarak yüksek saptanmıştır. (p < 0.01) Tedavi başarılı gruptaki hastaların uyanık prone uygulama süreleri daha uzun bulunmuştur. (p < 0.05) Mekanik ventilatöre alınan hastaların mortaliteleri anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. (p < 0.01) Mekanik ventilatör altında prone pozisyon uygulanan hastaların mortaliteleri daha yüksek saptanmıştır. (p < 0.01) Yoğun bakım yatışları süresince vazopressör ve renal replasman tedavisi ihtiyacı olan hastaların tedavi başarısı anlamlı olarak daha düşük görülmüştür. (p < 0.01) HFNC ve uyanık prone tedavileri başarılı olan hastaların 30 günlük mortaliteleri daha düşük saptanmıştır. (p < 0.01) Entübe olan hastaların yoğun bakımda kalış sürelerinin daha uzun olduğu görülmüştür. (p < 0.01) SONUÇ: Yaptığımız retrospektif tarama sonucunda COVID-19 tanısı ile yoğun bakımda yatışı olan hastalarda HFNC ve uyanık prone pozisyonu uygulamasının entübasyondan kaçınmada etkili olduğu görülmüştür.
Özet (Çeviri)
OBJECTIVE: The aim of our study is to observe whether the rate of intubation is reduced by combining HFNC and awake prone positioning in COVID-19 patients. MATERIALS AND METHODS: Patients who were diagnosed with COVID-19 between April 1, 2020 and December 31, 2021 and followed up with HFNC in the intensive care unit of Istanbul Medical Faculty were included, and patient data were scanned retrospectively. Demographic data of the patient, chronic diseases, drugs used, treatments applied in the intensive care unit, laboratory results, applied HFNC and mechanical ventilation parameters and durations were recorded from the electronic data system. RESULTS: As a result of the scans, a total of 222 patients diagnosed with COVID-19 (66.7% male, 33.3% female) were included in the study. The mean age of the cases was 63.9; weight average 77.3 kg; average height of 168.9 cm; body mass index average is 27.1. All of the included patients were followed up under HFNC; awake prone position was not applied to 83 patients and 139 patients were applied. During the treatment process, patients who were not intubated within 30 days (n: 72, 32.4%) were considered successful, while those who were intubated (n: 150, 67.6%) were considered unsuccessful. The low APACHE II and SOFA scores of the cases and the treatment success were found to be statistically significant. (p < 0.01) Treatment failure was found to be higher in patients with heart failure and kidney failure. (p < 0.05) The treatment success of patients using ASA (p < 0.05) and patients using dipyridamole (p <0.01) before ICU admission was statistically higher. Treatment success was higher in patients with high PaO2/FiO2 ratio (p < 0.01) and low FiO2 percentage (p < 0.01) during admission to the intensive care unit. Treatment success of patients with elevated CRP and PCT during admission to the intensive care unit was found to be statistically lower. (p < 0.05) The treatment success of patients with elevated Pro-BNP and Troponin-T was found to be significantly lower. (p < 0.01) The treatment success of the patients who did not have low platelet and hemoglobin levels was calculated as high. (p < 0.05) The treatment success of the patients who continued to have high CRP and PCT values on the 6th day of the treatment was found to be low. (p < 0.01) The treatment success of patients with high D-dimer levels on the 6th day of treatment is significantly lower. (p < 0.01) The patients in the treatment-successful group could be followed up under HFNC treatment for a longer period of time. (p < 0.01) The 4 treatment success of the patients who underwent awake prone with HFNC was found to be significantly higher. (p < 0.01) The patients in the treatment-successful group had longer awake prone application times. (p < 0.05) Mortality of patients who were placed on mechanical ventilator was found to be significantly higher. (p < 0.01) Mortality was found to be higher in patients who were proning under mechanical ventilator. (p < 0.01) The treatment success of patients who needed vasopressor and renal replacement therapy during their intensive care stay was found to be significantly lower. (p < 0.01) Patients with successful HFNC and awake prone treatments had a lower 30-day mortality. (p < 0.01) It was observed that intubated patients had a longer stay in the intensive care unit. (p < 0.01) CONCLUSION: As a result of our retrospective scanning, it was seen that HFNC and awake prone positioning were effective in avoiding intubation in patients hospitalized in intensive care unit with the diagnosis of COVID-19.
Benzer Tezler
- Hüseyin Cavid'in tarihi dramları
Başlık çevirisi yok
CİHAN ÖZDEMİR
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
Türk Dili ve EdebiyatıGazi ÜniversitesiTürk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. ALEMDAR MUSTAFA YALÇIN
- Fen bilgisi öğretiminde gösteri (demostrasyon) ve radyo ile öğretim yönteminin öğrenci başarısına etkisi
Başlık çevirisi yok
GÜLRİZ İMER