Geri Dön

Tip 2 diabetes mellituslu hastalarda mikroalbuminüri düzeyi ile mikro RNA ilişkisinin incelenmesi

Investigation of the relationship between microalbuminuria level and micro RNA in patients with type 2 diabetes mellitus

  1. Tez No: 798772
  2. Yazar: MİRZA YÜKSEL
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. HAMİT YILDIZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Internal diseases, Endocrinology and Metabolic Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus-tip 2, Diabetik nefropatiler, Mikro RNA, Mikroalbüminüri, RNA, Diabetes mellitus-type 2, Diabetic nephropathies, Micro RNA, Microalbuminuria, RNA
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gaziantep Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Diyabetik nefropati kronik böbrek hastalığının en önemli nedenidir. Diyabetik nefropati zemininde gelişen kronik böbrek hastalığı yaşam kalitesinde bozulma ve azalmış yaşam beklentisi ile ilişkilidir. Böbrek fonksiyon bozukluğu olan hastaları tespit etmeye yönelik basit laboratuvar testlerinin yaygın olarak kullanılabilmesine rağmen, hastalar hastalığın geç dönemlerinde tanı alabilmektedir. Yakın zamana kadar böbrek fonksiyonundaki düşüşü yavaşlattığı gösterilen tek ilaç sınıfı anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörleri ve anjiyotensin reseptör blokerleriydi. Son yıllarda kullanımda olan sodyum glukoz kotransporter 2 inhibitörleri ile yapılan çalışmalar sonucunda renal olumlu etkiler gösterdikleri tespit edilmiştir. Çalışmamızda diyabetik nefropatisi olan hastalarda miRNA let 7a, miRNA 25 ve miRNA130b'nin dapagliflozin tedavisi öncesi ve sonrası alınan kan örneklerindeki düzeylerinin analizi yapılmıştır. Tedavi öncesi ve sonrasında araştırılan miRNA'ların düzeylerinde anlamlı fark görülmesi halinde, diyabetik nefropatinin tedavisinde ve takibinde kullanılabilecek invaziv olmayan bir biyobelirteç olarak kullanılabileceği ve tedavide bir terapötik hedef olarak değerlendirilebileceği düşünülmüştür. Çalışma sonunda elde edilen veriler ışığında dapagliflozin tedavisi öncesi ve sonrası 2.ay hasta serumlarında miRNA let 7a, miRNA 25 ve miRNA130b değerleri arasında anlamlı fark olduğu tespit edilmiştir. Dapagliflozin tedavisi öncesi ve sonrası bakılan idrarda mikrototal protein ve mikroalbuminüri düzeyleri arasında anlamlı fark tespit edilmesine rağmen miRNA düzeyleri ile anlamlı bir korelasyon tespit edilememiştir. Diyabetik nefropatili hastalarda dapagliflozin kullanımının mikroalbuminüri üzerindeki olumlu etkisinin diyabetik nefropatiyle alakalı miRNA değişiklikleri ile ilişkisinin daha net aydınlatılabilmesi için daha kapsamlı çalışmalar gerekmektedir.

Özet (Çeviri)

Diabetic nephropathy is the most important cause of chronic kidney disease. Diabetic nephropathy related chronic kidney disease is associated with deterioration in quality of life and reduced life expectancy. Although simple laboratory tests to detect patients with renal dysfunction can be widely used, patients can be diagnosed in the late stages of the disease. Until recently, the only class of drugs shown to slow decline in kidney function were angiotensin converting enzyme inhibitors and angiotensin receptor blockers. İn recent years, as a result of studies conducted with sodium glucose cotransporter 2 inhibitors, it has been determined that they have renal positive effects. In our study, the levels of miRNA let 7a, miRNA 25 and miRNA130b in blood samples taken before and after dapagliflozin treatment were analyzed in patients with diabetic nephropathy. It is thought that if there is a significant difference in the levels of miRNAs investigated before and after treatment, it can be used as a non-invasive biomarker that can be used in the treatment and follow-up of diabetic nephropathy and can be evaluated as a therapeutic target in treatment. In the light of the data obtained at the end of the study, it was determined that there was a significant difference between miRNA let 7a, miRNA 25 and miRNA130b values in the serum of patients before and after dapagliflozin treatment at second month. Although a significant difference was detected between micrototal protein and microalbuminuria levels in the urine before and after dapagliflozin treatment, no significant correlation was found with miRNA levels. More comprehensive studies are needed to better elucidate the positive effect of dapagliflozin use on microalbuminuria in patients with diabetic nephropathy and its relationship with diabetic nephropathy-related miRNA changes.

Benzer Tezler

  1. Tip 2 diabetik hastalarda n-asetil-beta-d-glukozaminidaz, beta-2 mikroglobulin ve retinol bağlayıcı globulinin idrar atılımı

    Başlık çevirisi yok

    TEVFİK NOYAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    BiyokimyaYüzüncü Yıl Üniversitesi

    Biyokimya ve Klinik Biyokimya Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. M. RAMAZAN ŞEKEROĞLU

  2. Tip 1 diyabetes mellituslu hastalarda scd 146 düzeyi ile karotis intima media kalınlığı arasındaki korelasyon ve bunun sağlıklı bireylerle kıyaslanması

    Correlation between carotis i̇ntima-media thickness and circulation endothelial cells in type 1 diabetes and comparison to healthy subject

    SEMA ÇİFTÇİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    UZMAN MİNE ADAŞ

  3. Tip 2 diabetes mellituslu hastalarda serum bilirubin seviyeleri ile diyabetik mikrovasküler komplikasyonlardan diyabetik nefropati arasındaki ilişki

    Diabetic patients with type 2 dm relationship between diabetic nephropathy serum bilirubin levels and microvasculer complications

    ÖZGÜR ÖZGÜL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıÇanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. KUBİLAY ÜKİNÇ

  4. Tip-2 diyabet hastalarında diyabet regülasyonu, HbA1c, diyabet yaşı, BMI, dislipidemi ve mikroalbuminüri ile makrovasküler komplikasyonların karşılaştırılması

    Comparison of diabetes regulation, HbA1c, diabetes duration, BMI, dyslipidemia, and microalbuminuria with macrovascular complications in patients with type 2 diabetes

    CEREN GÜR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    İç HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    UZMAN AHMET CÜNEYT MÜDERRİSOĞLU

  5. Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda üriner PDGF-BB (platelet kaynaklı büyüme faktörü) düzeyinin diyabetik nefropati erken tanısındaki önemi ve diyabetik nöropati arasındaki ilişkisi

    Importance of urinary PDGF-BB (platelet-derived growth factor) in early diagnosis of diabetic nephropathy and the relation between diabetic neuropathy in patients with TYPE II diabetes mellitus

    SELİN MERİH URLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    NefrolojiAtatürk Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ABDULLAH UYANIK