Total parenteral beslenmenin parvoviral hemorajik gastroenteritisli köpeklerin sağaltımına etkisi
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 79571
- Danışmanlar: PROF.DR. HİKMET ÜNSÜREN
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Veteriner Hekimliği, Veterinary Medicine
- Anahtar Kelimeler: Parvoviral gastroenteritis, Köpek, Total parenteral beslenme, Gastroenterit, Parenteral beslenme, Parvovirüsler, Parvoviral gastroenteritis, Dog, Totalparenteral nutrition, Gastroenteritis, Parenteral nutrition, Parvoviridae
- Yıl: 1999
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ankara Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Total Parenteral Beslemenin Parvoviral Hemorajik Gastroenteritisli Köpeklerin Sağaltımına Etkisi Bu çalışmada, yaşlan 2-6 ay arasında, değişik ırk ve cinsiyette, 20'si PVGE'li, 10'u sağlıklı kontrol olmak üzere toplam 30 köpek kullanıldı. Sıfınncı, 24., 48.ve 72.saatlerde alman kan örneklerinde hematolojik parametreler (RBC, MCV, Hct, WBC, Hb), kan gazı değerleri (pH, pC02, p02, HCO_3, Baz durumu) ve biyokimyasal parametreler (serum total protein (TP), albumin, BUN, kreatin, glikoz, trigliserit, kalsiyum, potasyum, sodyum, ALT ve AST) incelenerek TPB'nin PVGE'in sağaltımındaki etkinliği araştınldı. Parvokit kullanılarak PVGE oldukları saptanan 20 köpek, biri klasik sağaltım grubu (grup 2), diğeri modifiye sağaltım grubu (grup 3) olmak üzere onarlı iki gruba ayrıldı. Klasik sağaltım grubuna klasik tedavi prosedürü, modifiye sağaltım grubuna ise klasik tedavi + total parenteral beslenme(TPB) uygulandı. Muayene ve değerlendirme protokollerine göre yapılan ilk klinik muayenede klasik sağaltım grubundaki köpeklerden 2'sinin orta, 8'inin şiddetli derecede, modifiye sağaltım grubunda ise 3'ünün orta ve 7'sinin şiddetli derecede PVGE'den etkilendiği saptandı. Her iki grubu oluşturan köpeklerin sağaltım öncesi venöz kan pH (p<0,001), p02 (p<0,001), HCO“3 (p<0,01 ), BD (p<0,001) değerleri kontrol grubuna göre önemli düzeylerde düşük bulundu. Bu durum şiddetli asidozis olarak değerlendirildi. Sağaltım öncesi Hct ortalamasının her iki grupta da kontrol grubuna (grup 1) göre p<0,001 düzeyinde yüksek bulunması, ishal ve kusmaya bağlı olarak hemokonsantrasyonun geliştiğini gösterdi.89 Her iki grubun sağaltım öncesi WBC ortalaması, kontrol grubu ortalmasına göre p<0,001 düzeyinde düşük bulunması PVGE'e bağlı şiddetli bir lökopeninin geliştiğini gösterdi. Klinik iyileşmeye paralel olarak WBC sayışırım artış göstermesi nedeniyle WBC sayısındaki değişmeler prognoz belirlenmesi açısından önemli bulundu. Sağaltım öncesi her iki gruptaki hastaların büyük bir bölümünde hipoproteinemi (kontrol grubuna göre p<0,05 düzeyinde), bazılarında da hipoglisemi görülmesi PVGE'e bağlı bir PKM'nun geliştiğine yorumlandı. Aynı zamanda, ölen köpeklerin lökopenik olmaları virüsün lenfoid dokuları etkilemesine ve PKM'na bağlı lenfoid yetersizlik ve i-p-nun fonksiyonların baskılanmasına bağlandı. Klinik ve laboratuvar bulguları dikkate alınarak, her iki gruptaki hastalara asidozis ve dehidrasyonun sağaltımı için % 5 dekstrozlu Laktatlı Ringer, ayrıca BD - 10'dan fazla olan hastalara % 1,3'lük NaHCO”3 solüsyonu uygulandı. Bunlara ek olarak modifiye sağaltım grubuna TPB solüsyonu verildi. Sekonder enfeksiyonlara karşı Ceftazidim 25 mg/kg/gün dozunda I.V. uygulandı. Ayrıca etiyotropik ve semptomatik ilaçlar prospektuslarına göre sağaltım süresince kullanıldı. Çalışma sonuna kadar klasik sağaltım grubunda 5 hasta (% 50), modifiye sağaltım grubunda ise 1 hasta (%10) öldü. Sonuç olarak, TPB'ye alman yanıt ve ölüm oranlan dikkate alındığında PVGE'in sağaltımında modifiye sağaltımın klasik sağaltıma göre önemli düzeyde etkili olduğu görüldü.
Özet (Çeviri)
Efficiency of total parenteral nutrition on the treatment of parvoviral hemorrhagic gastroenteritis in dogs In this study, twenty dogs with Parvoviral gastroenteritis (PVGE) and ten dogs as a control group total 30 dogs in different breeds and sexes and ranging in age from 2 to 6 months were used. Blood samples were collected and examined for haematological parameters (RBC, MCV, Hct, WBC, Hb), blood gases values (pH, pC02, p02, HCO"3, Base status) and blood biochemical profiles (serum total protein, albumin, BUN, creatine, glucose, triglyceride, calcium, potassium, sodium, ALT and AST) at times 0, 24, 48 and 72 hours of the trail and the efficiency of TPN (Total parental nutrition) in the treatment of PVGE were investigated. The parvokit were used to confirm the PVGE in dogs with heamorrhagic gastroenteritis. The dogs with PVGE were divided into two groups. One of the group (classical treatment group) was treated with normal classical treatment procedure and the other group (modified treatment group) was given classical treatment procedure plus TPN. Basing the biochemical examination and the evaluation protocol, in classical treatment group 2 dogs were mild and 8 dogs were severelly ill while in modified treatment group 3 dogs were mild and 7 dogs were severelly ill. The mean venous blood pH for both classical treatment group and modified treatment group were significantly low with respect to the control group before treatment. This was considered as severe acidosis.91 The mean haemotocrit value was statistically significant (p<0,001) in dogs with PVGE compared with control group, referring haemoconcentration due to diarrhea a nd vomitus. The mean WBC for dogs with PVGE compared with control group revealed that severe leukocytopenia related with PVGE. The monitoring the changes in the WBC are very important parameter for prognosis. The hypoproteinemia (p<0,05 with respect to control) in most of the dogs and hypoglycemia in some dogs were interpritated as protein calorie malnutrition (PCM) related to PVGE in dogs. Leukocytopenia in sick dogs were referred to the effect of virus on lymphoid tissue and lymphoid insufficiency and immune function suppression due to PCM. According to the clinical findings and laboratory examinations, Ringer lactated 5% in dextrose solution were given all sick dogs to improve acidosis and dehydration. Inaddition, 1.3 % NaHCO's was given dogs with which base status greater then -10. Then TPN was treated in modified treatment group. As antibioprophylactic treatment Ceftadizim at 25 mg/kg/daily dose was used IV in both groups. The survival rate was found 50% in classical treatment group and 90% in modified treatment group. As a result, in the treatment of PVGE total parenteral nutrition was found succesful in terms of healing and mortality rates.
Benzer Tezler
- Çocuk cerrahisinde periferik total parenteral beslenmenin yeri
Başlık çevirisi yok
SABER SAZDAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1992
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
- Doğumsal karın defectlerinde prognozu etkileyen faktörler
The Factors affecting the prognosis of congenital abdominal wall defects
AHMET KORAY PELİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1997
Genel Cerrahiİstanbul ÜniversitesiÇocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALAADDİN ÇELİK
- Parenteral ve enteral beslenmenin sıçanlarda kolon anastomozu iyileşmesi üzerine etkileri(deneysel çalışma)
Başlık çevirisi yok
METE DÜREN