Geri Dön

De novo akut myeloblastik lösemilide in vivo all-trans retinoik asitin myeloblastlarda bcl-2 ekspresyonu ve sitostatik ilaç duyarlılığına olan etkilerinin incelenmesi

The Effects of in vivo alltrans retinoic acid administration on bcl-2 expression and rhodamine 123 uptake/efflux in patients with de novo acute myeloblastic leukemia.

  1. Tez No: 79527
  2. Yazar: CELALETTİN ÜSTÜN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MERAL BEKSAÇ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Hematoloji, Hematology
  6. Anahtar Kelimeler: Lösemi-miyeloid-akut, Proto onkojenler, Tretinoin, İlaç alerjisi, İlaçlara direnç, Leukemia-myeloid-acute, Proto oncogenes, Tretinoin, Drug hypersensitivity, Drug resistance
  7. Yıl: 1999
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET: Bu çalışma ile son yıllarda AML tedavisindaki yaşanmakta olan tıkanmışlığa ATRA'nın bir başka açı kazandırıp kazandıramayacağı araştınldı. Burada ATRA lehine elde var olan deliller ATRA'nın özellikle in vitro çalışmalarda apopitozisi, bcl-2 ekspresyonunu azaltarak apopitozisi arttırdığı, hücrelerin diferansiasyonuna yol açtığı idi. Diğer bir bilinen ise MDR'in AML tedavisinde dirençden sorumlu önemli bir faktör olduğu idi. ATRA'nın bu sisteme etkisi ise literatürde hiç yok denecek kadar az araştırılmıştı. Bu çalışma ile in vivo ATRA'nın bu sistemelere olan etkisi laboratuvar yöntemleri ile incelenirken, klinikte esas amaç olan tam remisyon, hastalıksız yaşam süresi ve toplam yaşam süresi üzerine etkileri takip edildi. Tam remisyon oranlan ATRA alan grupta kontrol grubuna göre oldukça anlamlı olarak yüksek tespit edildi. Yine ATRA alan grupta önemli oranda erken nüks kontrol grubuna göre az rastlandı. Hastalıksız yaşam süresi ve toplam yaşam süresi çalışma başlatılırken de düşünüldüğü üzere şu aşamada herhangi bir farklılık gözlenmedi. Bunda şüphe yok ki en önemli sebep takiplerin ve olgu sayılarının böyle bir değişiklik için yetersiz olması idi. Bu çalışmada elde edilen klinik iyiliğin sebebi olabilecek apopitoz ve MDR'a ait veriler gözden geçirildiğinde ise ATRA grubu ile kontrol grubu arasında en önemli değişiklik 4. günde ATRA grubunda 0. güne göre belirgin olarak Rhl23 uptake'inde rastlanan artış idi. Efluks'da ise erken dönemdeki (0-15.dakika) ATRA grubunda kontrol gubuna göre rastlanan azalmanın dışında anlamlı bir farklılık yoktu. Buda efluks'da azalma üzerine etkisi çok net olmasa da en azandan artış yaratmadığı için uptake sırasında kazanılan avantaj m devamını ifade ediyordu. Klinikte bu sonuç blastlann ilacı daha fazla miktarda içermeleri ve sonuçta ilaçtan daha fazla etkilenmeleri anlamına geliyordu. Bcl-2 üzerine etkisi araştırıldığında ise ne ATRA grubunda günler içinde ne de ATRA ile kontrol grubu karşılaştırıldığında önemli bir olumlu etki saptanamadı. Ancak burada unutulmaması gereken bu çalışma da sadece bcl-2 ekspresyonuna bakıldığı, onun yapısındaki ATRA ile meydana getirilebilecek, apopitozu indükleyebilecek fosforilasyon gibi değişiklerin incelenmediğidir. Diğer elde edilen bir sonuçta efluksda görülen azalmanın bcl-2 azalması korele olması idi ki bu da literatürde bcl-2 ve Pgp birlikteliğini destekleyici niteliktedir. Sonuç olarak ATRA AML tedavisinde ileride sadece AML-M3 için değil diğer FAB altgruplan içinde önemli gelişmelere yol açabilecek gibi gözükmektedir. Ancak ATRA'nın hücre diferansiasyonuna yol açarak onu Go fazına sokması kemoterapilerin etkisini azaltabilmesi gibi faktörler gözönüne alındığında; diğer çalışmalarla ortaya konması gereken önemli sorular ATRA'nın tedaviye ne zaman, hangi dozda ve kaç gün eklenmesi olacaktır. 41

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Çocukluk çağı akut lösemilerinde wilms tümör 1 (WT1) geninin klasik prognostik faktörlerle ilişkisi

    Başlık çevirisi yok

    ÜNSAL ÖZGEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1997

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEMA ANAK

  2. Farklı tasarım özelliklerine sahip intrakoroner stentlerin erken ve geç dönemde klinik ve anjiografik sonuçlarının karşılaştırılması

    A Comparison of early and late clinical and angiographic results of the intracoronary stents that have different design specification

    ÖMER AKYÜREK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    KardiyolojiAnkara Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AHMET ALPMAN

  3. De novo yapısal kromozom anomalilerinin ve marker kromozomların kökenlerinin“multiprobe slide”tekniği ile araştırılması

    Identification of de novo structural chromosome abnormalities and marker chromosomes using“multiprobe slide”tecnique

    GÜVEN TOKSOY

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Tıbbi Biyolojiİstanbul Üniversitesi

    Tıbbi Genetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEHER BAŞARAN

  4. Nörofibromotozis tip 1'de mikrosatellite instabilitenin araştırılması

    Microsatellite instability in neurofibromotosis type 1

    AYŞE ERBAY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NUR OLGUN