Nekrotizan enterokolit nedeniyle cerrahi takibe alınan hastalarda prognostik faktörler ve cerrahi izlem sonuçları
Determination of perinatal risk factors in the prevention ofsurgical necrotizing enterocolitis
- Tez No: 784783
- Danışmanlar: PROF. DR. MÜJDEM NUR AZILI
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Cerrahisi, Pediatric Surgery
- Anahtar Kelimeler: Bebek-yenidoğmuş, Bebek-yenidoğmuş hastalıkları, Cerrahi, Drenaj, Enterokolit-nekrotizan, Hasta takibi, Komplikasyonlar, Periton, Postoperatif komplikasyonlar, Prognoz, Infant-newborn, Infant-newborn diseases, Surgery, Drainage, Enterocolitis-necrotizing, Follow up studies, Complications, Peritoneum, Postoperative complications, Prognosis
- Yıl: 2023
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Cerrahi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
GİRİŞ: Nekrotizan enterokolit (NEK), daha sıklıkla prematüre yenidoğanları etkileyen 1000 canlı doğumda bir görülen en önemli mortalite nedenlerinden biridir. Etyolojisinde perinatal dönemde gebelik ve doğum sürecine ait faktörler, yenidoğan döneminde immatürite ilişki etmenler, geçirilen enfeksiyon, eşlik eden komorbiditeler sayılabilir. Çalışmamız, mortalite ve morbidite açısından önem arzeden NEK'in olası risk faktörlerini araştırmayı ve barsak ilişkili uzun dönem komplikasyonlarını ortaya koymayı amaçlamıştır. GEREÇ YÖNTEMLER: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi; Yenidoğan Ünitesi ve Çocuk Cerrahisi'nin Ağustos 2019 ile Ağustos 2022 tarihleri arasında NEK tanısı konarak beraber izlediği olguları kapsamaktadır. Geriye dönük çalışmamızda izlem ve takip süresince medikal tedaviye ek olarak cerrahi tedavi yapılması gereken olgular demografik özellikleri, klinik ve laboratuar bulguları, perinatal risk faktörleri değerlendirilerek kohort; medikal ve cerrahi grup olarak ayrı iki grupta incelendi. İki grup birbiri ile karşılaştırılarak olası risk faktörleri araştırıldı. Araştırma sonuçları istatistiksel olarak değerlendirildi. BULGULAR: Çalışmamıza dahil edilen 173 NEK olgusunun %47'si erkekti. Olguların %74'ünün 32 haftadan erken doğduğu, %6'sının ise term olduğu saptandı. Doğum tartısı 1500 gram altı düşük doğum ağırlıklı vakalar olgu serisinin %65 ini oluştururken, çok düşük doğum ağırlıklı 1000 gram altındaki vakalar bu grubun %63'ünü (tüm NEK'lerin %41'i); 2500 gram üstü olgu grubu ise tüm NEK'lerin %8 ini oluşturmaktaydı). Modifiye Bell Sınıflamasına göre 3 evre; doğum haftasına göre NEK gelişimi açısından anlamlı farklılık izlenmedi (p=0.200). Doğum haftası küçüldükçe dren konulma olasılığının arttığı saptandı (p=0.001). Kardiyak anomali varlığında olguların mortalite olasılığı %65, kardiyak anomali olmadığında mortalitenin olmayışı anlamlı bulundu (p=0.001). PDA'sı olmayan olgularda mortalite saptanmazken PDA varlığında NEK olgularında mortalite belirgin şekilde artmış olarak tespit edildi (n= 72; %67) (p=0.005). Mortal seyreden olguların %30'una cerrahi uygulanırken yaşayan olguların da %33'ünde cerrahi öyküsü mevcuttu, dolayısıyla cerrahi tek başına bir risk faktörü olarak saptanmadı (p=0.648). Mortalite sonuçlarının doğum haftası(28 hafta-34 olgu) ve doğum ağırlığı(<1000gr-42 olgu) arasında doğrudan anlamlı bir ilişki saptanmıştır(p-<0.001). Mortal seyreden olguların ortalama doğum tartısı 1146 gram iken, mortal seyretmeyen grupta 1476 gram idi. Cerrahi sayısı ile de mortalite arasında anlamlı ilişki saptanmadı (p=0.296). NEK evresi arttıkça anlamlı şekilde cerrahi oranı artmış bulundu (%60)(p-0001). Olguların 56'sı cerrahi girişim (%32) grubunda değerlendirildi. NEK tanılı 27 olguya (%15) yatak başı dren işlemi yapıldı. Toplamda dren konulan olgulardaki mortalite %74 olarak saptanmıştır. NEK nedeniyle cerrahi işlem yapılan 56 olgunın, 7'sine (%10) operasyon öncesinde yatak başı dren yerleştirme işlemi yapıldı. Komplikasyon olarak 23(%41) olguda adezyon gelişirken, 11(%20) olguda ostomi problemleri, 10(%18) olguda yara yeri dehissensi, 6(%10) olguda striktür, 2(%3) olguda anastomoz kaçağı gelişti. NEK tanılı olguların tanı öncesinde klinik ve kan kültürleri geriye dönük tarandığında; 119 (%68) tanesinde sepsis etkeni saptanmamış olup kan kültüründe üreme saptanmış olup olguların çoğunda (12 olgu,%57'si) gram pozitif etken izole edilmiştir. Cerrahi işlem yapılan bir grup olguda (%14) sadece eksplorasyon ve drenaj harici işlem yapılmazken, diğer grupta (%21) eksplorasyonda tek alanda nekroz ve/veya perforasyon mevcuttu. Diğer grup olan multiple alanda nekroz ve/veya perforasyon içeren olgu serisi ise %61'ini oluşturuyordu. Bir olgu NEK totalis olarak değerlendirildi. Olguların %21'ine rezeksiyon anastomoz ve ostomi açılma işlemi uygulandı. Ostomi kapatılması ise ortalama 5.46 ayda gerçekleştirildi. Değişkenlerle kıyaslama yapıldığında doğum ağırlığına göre dört grupta incelendiğinde striktürlü vakaların %62'sinin 1000 gram altı grupta olduğu görüldü, ancak doğum tartısı ile anlamlı ilişki saptanmadı (p=0.806). Evre ile cerrahi operasyon gereksinimi arasında (Evre 3 %75, Evre 1 %6) anlamlı ilişki olduğu görüldü (p=0.001) ancak NEK evresi ile striktür varlığı arasında anlamlı ilişki saptanmadı (p=0.387). SONUÇ: NEK olgularının geriye dönük değerlendirmesinde; doğum ağırlığı, doğum sonrası entübasyon, kardiyak patoloji varlığı ve dren konulmasının mortalite üzerine etkili olduğu; NEK evresi artışı ile cerrahi gerekliliği ve şeklinin, sayısının ve dren konulması ile mortalitede artış olması, doğum ağırlığının tanı gününde etkili olduğu ortaya konmuştur.
Özet (Çeviri)
Aim: Necrotizing enterocolitis (NEC), particularly when surgical therapy is required, remains a potentially fatal illness. The aim of the study was to determine the predisposing factors related to the development of NEC for preventing mortality and morbidity. Methods: This is a retrospective study of neonates who were evaluated and treated with the diagnosis of NEC between August 2019 and August2022. Demographic features, perinatal risk factors, associated major cardiac anomalies, the requirement of inotropes, breastfeeding/formula feeding, details of conservative follow-up and surgical interventions, mortality rate, presence of short bowel syndrome, stricture, and ileocecal valve were evaluated. Results: One hundred and seventy-three patients with the diagnosis of NEC were divided into medical and surgical groups. The surgical group consisted of 70 patients with a mortality rate of 47.1% and the medical group consisted of 103 patients with a mortality rate of 32.1%(p<0.05). Advanced severely ill (Stage 3) significantly increased the rate of surgical treatment (respectively; p=0.001, p=0.03). Breastfeeding significantly reduced the need for surgery (18/78; 23%; p=0.03). The requirement for bedside peritoneal drain placement or standard laparotomy, the probability of multiple surgeries, the rate of mortality significantly increased with Modified Bell Classification increase (p<0.05). Conclusion: The requirement of inotropes, entubation at first days of life, cardiac comorbidity and applied peritoneal drainage were determined as risk factors for mortality . In addion to Severe stage for NEC and requirement inotropes at first week of life are risk factor for surgical inteventiones. No significant risk factor for stricture development was detected.
Benzer Tezler
- Prematüre ve kardiyak cerrahi geçirmiş infantlarda nekrotizan enterokolite ikincil sindirim kanalı perforasyonu
Intestinal perforation secondary to necrotising enterocolitis in premature newborns and infants after cardiac surgery
ELİF ALTINAY KIRLI EGEMEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2012
Çocuk CerrahisiHacettepe ÜniversitesiÇocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SANİYE EKİNCİ
- Deneysel fare modelinde nötrofil düzeyinin nekrotizan enterokolit gelişimi üzerine etkisi
The effect of neutrophil level on the development of experimental necrotizing enterocolitis model in the mouse
DEMET TEREK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2012
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEge ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. METE AKİSU
- Deneysel nekrotizan enterokolit modelinde düşük molekül ağırlıklı heparinin etkisi
The effect of low molecular heparin in experimental necrotizing enterocolitis model
ÖZLEM TEPRET
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2012
Çocuk Cerrahisiİstanbul ÜniversitesiÇocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FAİK TANSU SALMAN
- Düzey 3 yenidoğan yoğun bakım ünitesinde nekrotizan enterokolit gelişimi risk faktörlerinin ve sonuçlarının değerlendirilmesi: kesitsel retrospektif çalışma
Evaluation of risk factors and results of necrotising enterocolitis development in level 3 newborn intensive care unit: a sectional retrospective study
BEYZA ÇAKAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıÇanakkale Onsekiz Mart ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HAKAN AYLANÇ
- Nekrotizan enterokolitte mukozal hasarlanmada apoptozisin yeri
The Role Of Apoptosis In Mucosal Injury In Necrotizing Enterocolitis
UFUK ATEŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2012
Çocuk CerrahisiAnkara ÜniversitesiÇocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HÜSEYİN DİNDAR