Geri Dön

Tip 1 diyabetes mellitus tanılı hastaların tanı anındaki ketoasidoz sıklığı ve ketoasidoz şiddetinin uzun dönem glisemik kontrol ile ilişkisi

The frequency of ketoasidosis at the time of diagnosis in patients with type-1 diyabetes mellitus and relationship of ketoasidosis severity with long term glycemic control

PDF İndir

  1. Tez No: 777409
  2. Yazar: SELİME AKIN ER
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MUAMMER BÜYÜKİNAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Tip 1 diyabetes mellitus, diyabetik ketoasidoz, HbA1c, glisemik kontrol, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 1, Diabetik ketoasidoz, Glisemik indeks, Hastalık şiddeti indeksi, Teşhis, Type 1 diabetes mellitus, diabetic ketoacidosis, HbA1c, glycemic control, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 1, Glycemic index, Severity of illness index, Diagnosis
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Konya Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Çalışmamızda 2016-2020 yılları arasında Konya SUAM Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Kliniği Çocuk Endokrinoloji Polikliniğinde Tip 1 DM tanısı ile takip edilen hastalarımızın tanı anındaki ketoasidoz sıklığını belirlemek, ketoasidoz tablosuyla ilişkili klinik ve laboratuar bulgularını değerlendirmek ve hastaların başvurudaki ketoasidoz şiddetinin uzun dönem glisemik kontrol ile ilişkisini araştırmak amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Çalışmamızda 01.01.2016- 31.12.2020 tarihleri arasında Konya SUAM Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Çocuk Endokrinoloji polikliniğinde Tip 1 Diyabetes mellitus tanısı ile takip edilen 1-18 yaş aralığındaki 180 hasta alındı. Hastaların demografik verileri, muayene bulguları, antropometrik ölçümleri ve biyokimyasal parametreleri hasta dosya kayıtları, Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi otomasyon sistemi olan Deva veri tabanı ve Konya Şehir Hastanesi otomasyon sistemi olan Keydata veri tabanı enformasyon sistemine kayıtlı veriler retrospektif olarak tarandı. Dosyalarına ulaşılamayan veya verileri yetersiz olan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Bulgular: Çalışmaya 83'ü kız (%46,1) ve 97'si erkek (%53,9) olmak üzere 180 hasta alındı. Çalışmaya dahil edilen hastaların yaşları median 9 yıl (1-17 aralığında) idi. Hastaların %46,1'i (n=83) DKA, %34,5'ü (n=62) diyabetik ketoz, %19,4'ü (n=35) hiperglisemi ile başvurmuştu. Asidozu olan 83 hastanın asidoz şiddeti %25,3'ü (n=21) hafif, %30,1'inde (n=25) orta, %44,6'sında (n=37) ise ağır idi. Tanı anındaki HbA1c seviyesinin DKA grubu (p:0,007) ve diyabetik ketoz grubunda (p:0,010) hiperglisemi grubundan daha yüksek olduğu izlendi. 1.yıl HbA1c seviyesinin benzer şekilde DKA (p:0,005) ve diyabetik ketoz grubunda (p:0,049) hiperglisemi grubundan anlamlı derecede daha yüksek olduğu saptandı. Takipteki diğer aylarda gruplar arasında anlamlı farklılık izlenmedi. Orta şiddetli DKA hastalarının 3.ay HbA1c seviyesinin hafif şiddetli (p:0,007) ve ağır şiddetli (p:0,006) DKA hastalarından daha yüksek olduğu izlendi. Tanı anındaki HbA1c seviyesinin 10 yaş üzeri hastalarda 5-10 yaş grubundan (p:0,047), 5-10 yaş arası hastalarda ise 5 yaş altı hastalardan daha yüksek olduğu izlendi (p:0,002). 3.ay HbA1c seviyesinin 10 yaş üzeri hastalarda 5 yaş altı (p<0,001) ve 5-10 yaş arası (p:0,009) hastalardan daha düşük olduğu görüldü. Serum C-peptid düzeyi hastaların %68,9'unda (n=104) düşük seviyedeydi. Serum C-peptid seviyesi düşük olanların tanı anındaki HbA1c seviyesi serum C-peptid seviyesi normal olanlardan anlamlı derecede daha yüksekti (p:0,008). DKA olan hastalarda serum C-peptid seviyesi düşüklüğü (%85,3) DKA olmayan hastalardan (%55,4) anlamlı derecede daha fazla idi (p<0,001). DKA olan hastalarda otoantikor pozitifliği (%83,1), DKA olmayan hastalardan (%70,2) anlamlı derecede daha fazla idi. Sonuç: Çalışmamızda başvuru anında tip 1 diyabet tanısı konulan hastaların başvuru sırasında DKA sıklığının yüksek; DKA ile başvuran hastalarda da asidoz şiddetinin genellikle ağır olduğu saptandı. İlk başvuruda ve hastaların izlemi sırasında (1.yıl) ortalama/ median HbA1c seviyelerinin DKA ve diyabetik ketoz izlenen hastalarda hiperglisemi ile başvuranlara göre daha yüksek bulundu. DKA ile başvurunun uzun dönem glisemik kontrol üzerine etkili olduğu düşünüldü. Hastaların hiperglisemi veya diyabetik ketoz aşamasında tanı alması DKA ile ilişkili gelişebilecek ciddi morbidite ve mortalitenin önüne geçilmesi hususunda hayati önem taşımaktadır. Tip 1 diyabet açısından toplumun ve sağlık çalışanlarının farkındalığının arttırılmasının, tip 1 diyabet hastalarında başvuru sırasında DKA insidansını azaltılmada en önemli hususlardan birisi olduğu düşünüldü.

Özet (Çeviri)

Objective: In our study, to determine the frequency of ketoacidosis at the time of diagnosis in our patients who were followed up with the diagnosis of Type 1 DM in the Pediatric Endocrinology Outpatient Clinic of Konya SUAM Pediatrics Clinic between 2016-2020, the aim of this study was to evaluate the clinical and laboratory findings associated with ketoacidosis and to investigate the relationship between the severity of ketoacidosis at admission and long-term glycemic control. Materials and Method: In our study, 180 patients aged 1-18 years, who were followed up with the diagnosis of Type 1 Diabetes mellitus in the Pediatric Endocrinology outpatient clinic of Konya SUAM Department of Pediatrics between 01.01.2016 and 31.12.2020 were included. Patients' demographic data, examination findings, anthropometric measurements and biochemical parameters, patient file records, Deva database, which is the automation system of Konya Training and Research Hospital, and Keydata database, which is the automation system of Konya City Hospital, were scanned retrospectively. Patients whose files could not be accessed or whose data were insufficient were excluded from the study. Results: A total of 180 patients, 83 (46.1%) girls and 97 (53.9%) boys, were included in the study. The median age of the patients included in the study was 9 years (range 1-17). Of the patients, 46.1% (n=83) presented with DKA, 34.5% (n=62) with diabetic ketosis, and 19.4% (n=35) with hyperglycemia. Of 83 patients with acidosis, 25.3% (n=21) had mild acidosis, 30.1% (n=25) had moderate, 44.6% (n=37) had severe acidosis. It was observed that the HbA1c level at the time of diagnosis was higher in the DKA group (p:0.007) and diabetic ketosis group (p:0.010) than in the hyperglycemia group. Similarly, the 1st year HbA1c level was found to be significantly higher in the DKA (p:0.005) and diabetic ketosis group (p:0.049) than in the hyperglycemia group. No significant difference was observed between the groups in the other months of follow-up. It was observed that the 3rd month HbA1c level of moderately severe DKA patients was higher than mild (p:0.007) and severe (p:0.006) DKA patients. It was observed that the HbA1c level at the time of diagnosis was higher in patients over 10 years of age than in the 5-10 age group (p:0.047), and in patients aged 5-10 years than in patients under 5 years of age (p:0.002). It was observed that the 3rd month HbA1c level was lower in patients over 10 years of age than in patients younger than 5 years old (p<0.001) and 5-10 years old (p:0.009). Serum C-peptide level was low in 68.9% (n=104) of the patients. Those with low serum C-peptide levels had significantly higher HbA1c levels at the time of diagnosis than those with normal serum C-peptide levels (p:0.008). Low serum C-peptide levels in patients with DKA (85.3%) were significantly higher than in patients without DKA (55.4%) (p<0.001). Autoantibody positivity (83.1%) was significantly higher in patients with DKA than in patients without DKA (70.2%). Conclusions: In our study, the frequency of DKA at presentation was high in type 1 diabetes patients at the time of diagnosis; The severity of acidosis was also found to be severe in patients presenting with DKA. Mean/median HbA1c levels were found to be higher in patients with DKA and diabetic ketosis than those presenting with hyperglycemia at the first admission and during the follow-up (1st year). Application with DKA was thought to be effective on long-term glycemic control. Diagnosis of patients at the stage of hyperglycemia or diabetic ketosis is vital to prevent serious morbidity and mortality associated with DKA. It was thought that raising the awareness of the society and healthcare professionals in terms of type 1 diabetes is one of the most important issues in reducing the incidence of DKA at admission in type 1 diabetes patients.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    1010040

    Hastanemizde tip 1 Diyabetes mellitus ile takip edilen hastaların özelliklerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the characteristics of patients followed up with type 1 Diabetes mellitus in our hospital

    BEYZA NUR ATAY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FATİH GÜRBÜZ

  2. Tez No

    858425

    Tip 1 Diyabetli hastalarda remisyon dönemini etkileyen faktörlerin retrospektif incelemesi

    Remission in patients with Type 1 Diabetes factors affecting the period retrospective review

    ORHUN SAFA KURT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MELİKŞAH KESKİN

  3. Tez No

    709883

    LADA ve klasik tip 1 diyabetes mellitus'lu hastaların fenotipik, metabolik ve klinik özelliklerinin karşılaştırılması

    Comparison of phenotypic, metabolic and clinical features between lada and classical TYPE 1 diabetes mellitus patients

    NUR İLDENİZ UYANIK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YÜKSEL ALTUNTAŞ

  4. Tez No

    704990

    Diyabetik ketoasidoz ile başvuran hastaların klinik, demografik ve etiyolojik verilerinin değerlendirilmesi

    Analysis of clinical, demographic and etiological data of patients with diabetic ketoacidosis presentation

    MUHAMMET TAHA DEMİRCİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MUAMMER BÜYÜKİNAN

  5. Tez No

    303144

    Tip 1 diyabetli çocuk ve adölesanlarda iki farklı zaman aralığındaki epidemiyolojik özelliklerin karşılaştırılması

    Comparison of the epidemiological features of children and adolescents diagnosed with type 1 diabetes in two different time periods

    DİDEM ARDIÇLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHacettepe Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NURGÜN KANDEMİR

Geri Dön