Multiple miyelom tanılı hastalarda ilk sıra bortezomib, siklofosfamid, deksametazon (VCD) tedavisine yanıtta sitogenetik sonuçların etkisi
Effect of cytogenetic results in the response to first-line bortezomib, cyclophosphamide, dexamethasone (vCD)treatment in patients with multiple myeloma
- Tez No: 754124
- Danışmanlar: DOÇ. DR. OSMAN YOKUŞ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Hematoloji, Hematology
- Anahtar Kelimeler: Bortezomib, Deksametazon, Multipl miyelom, Siklofosfamid, Sitogenetik, Tedavi, Bortezomib, Dexamethasone, Multiple myeloma, Cyclophosphamide, Cytogenetics, Treatment
- Yıl: 2022
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Son yıllarda Multiple Miyelom tanılı hastalarda sitogenetik sonuçların tedavi ve prognoz üzerindeki önemi artmıştır. Çalışmamızda amaç sitogenetik anomali olan ,sitogenetik anomali olmayan ve yüksek risk sitogenetik anomali olan hastaların ilk sıra bortezomib, siklofosfamid, deksametazon (VCD ) tedavisine yanıt ,demografik özel-likleri , evre, mortalite açısından karşılaştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza Multiple Miyelom tanısı alan ve takip tedavisi hasta-nemizde yapılan 30 sitogenetik anomali olan ve 30 sitogenetik anomali olmayan hasta dahil edildi. Hastaların demografik özellik, tanı anında Güncellenmiş Uluslararası Evre-leme Sistemi (R-ISS), mortalite, Otolog kemik iliği transplantasyonu (OKİT) durumu, toplam tedavi sayısı, VCD tedavi yanıtları retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: Sitogenetik anomali olan/olmayan grup arasında ilk kür VCD tedavi yanıtı açısından anlamlı fark bulunmadı ( p=0,069) . Sitogenetik anomali olan grup içerisinde yüksek risk ve normal risk sitogenetik anomali (del 13q) olanlar arasında tedavi yanıtı açısından fark bulunamadı.(p:0,180) Sitogenetik anomali olan /olmayan gruplarda 1 yıllık mortalitede anlamlı fark bulunmadı (p=0,554). Sonuç: Sitogenetik anomali olan ve olmayan grup arasında VCD tedavi yanıtı açısın-dan istatistiksel açıdan anlamlı bir fark saptanmadı fakat ilk sıra VCD tedavi yanıt oranı anomali olmayan grupta daha yüksek bulundu. Anomali olan grup içerisinde yüksek risk sitogenetik olan hastalarda tedavi yanıt oranları, normal risk sitogenetik olan grup (del 13q olan) 'a göre daha düşük saptandı. MM 'da sitogenetik anomali nadir görülen bir durum olması sebebiyle daha fazla sitogenetik anomali ve özellikle yüksek riskli sitogenetik saptanan hastaların dahil edildiği, çok merkezli, daha fazla klinik takip veri-lerine erişilebilen çalışmaların ortaya konulmasına ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz.
Özet (Çeviri)
Aim: In recent years, the importance of cytogenetic results on treatment and prognosis in patients diagnosed with Multiple Myeloma has increased. Our study compares patients with/without cytogenetic abnormalities and patients with high-risk cytogenetic abnormalities regarding first-line bortezomib, cyclophosphamide, dexamethasone (VCD) treatment response, stage, demographic feature, and mortality. Materials and methods: In our study, 30 patients with cytogenetic abnormalities and 30 without abnormalities diagnosed with Multiple Myeloma had a follow-up. Demographic characteristics at the time of diagnosis, mortality, Autologous Stem Cell Transplant (ASCT) status, the total number of treatments, and VCD treatment response were evaluated, respectively. Results: There was no significant difference between the group with/without cytogenetic abnormality in the first-line VCD treatment response (p=0,069). There was no difference between the group's high-risk/normal-risk cytogenetic abnormalities regarding treatment response (p=0,180). There was no significant difference in 1- year mortality in groups with/without cytogenetic abnormalities (p=0,554). Conclusion: There was no significant statistical difference in treatment response between the groups with/without cytogenetic abnormalities, but the first-line VCD treatment response rate was higher in the group without abnormalities. Treatment response rates in patients with high-risk cytogenetics in the abnormality group were lower than in the no high-risk cytogenetic abnormalities group (del 13q). Because cytogenetic abnormalities are rare in MM, we believe multicentre studies including more cytogenetic abnormalities, especially in high-risk patients with more clinical follow-up data are needed.
Benzer Tezler
- Yeni tanı multiple myeloma hastalarında ilk sıra tedavide bortezomib-deksametazon ve bortezomib-siklofosfamid-deksametazon tedavi yanıtlarının uluslararası evreleme sistemi ve revize uluslararası evreleme sistemine göre retrospektif olarak değerlendirilmesi
Evaluation of bortezomib-dexametasone (VD) and bortezomib-dexametasone-cyclophosphamide (VCD) treatment responses in the fist line therapy in new diagnosed multiple myeloma (MM) patients according to the international staging system (İSS) and revised international staging system (R-İSS)
BETÜL ŞAHİN BARUTCU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
HematolojiKaradeniz Teknik Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET SÖNMEZ
- Hematoloji ünitesince izlenen multipl myelom hastalarının klinik seyri ve bortezomib tedavisinin etkileri
Clinical follow up and effects of bortezomib treatment on multiple myeloma patients in Hacettepe University Faculty of Medicine
GÖKÇEN ÜNAL KOCABAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2008
HematolojiHacettepe Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HAKAN GÖKER
- Multipl myelomalı hastalarda NOS3 ve TNF alfa gen polimorfizmlerinin klinik parametrelerle ilişkisi ve prognoz üzerindeki etkilerinin karşilaştırılılması
Relations of clinical parameters and effects on prognosis of genomic polymorphisms in NOS3 and TNF alpha in patients with multiple myeloma
CEM BASMACI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
HematolojiGaziantep ÜniversitesiDahiliye Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MUSTAFA PEHLİVAN
- Tanı anında 50 yaşın altında olan multiple myelom hastalarında klinik prezentasyon ve prognoz
Clinical presentation and prognosis of patiens with multiple myeloma being under 50 years at the time of diagnosis
ALPER BAYAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2016
HematolojiDokuz Eylül Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. ÖZDEN PİŞKİN
- Otolog kemik iliği transplantasyonunda mobilizasyon başarısız olan hastalarda pleriksafor (AMD3100) etkisi
Plerixafor (AMD3100) effect in patients who have mobilisation failure in autologous bone marrow transplantation previously
NİHAN IŞIKLI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2016
HematolojiDokuz Eylül Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜNER HAYRİ ÖZSAN