Geri Dön

Ülseratif kolitte biyolojik ajanların kolektomi sıklığı üzerine etkileri: Tersiyer merkez verileri

Impact of biologic era on colectomy rate in ulcerative colitis, tertiary center cohort study covering 1999-2021

  1. Tez No: 752547
  2. Yazar: NUR BEYZA TÜKEK
  3. Danışmanlar: PROF. DR. YUSUF ZİYA ERZİN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Gastroenteroloji, Gastroenterology
  6. Anahtar Kelimeler: Biyolojik tedavi, Kohort çalışmaları, Kolektomi, Kolit-ülseratif, Kolon hastalıkları, Retrospektif çalışmalar, Steroidler, İnflamasyon, İnflamatuar bağırsak hastalıkları, İnfliksimab, Biological therapy, Cohort studies, Colectomy, Colitis-ulcerative, Colonic diseases, Retrospective studies, Steroids, Inflammation, Inflammatory bowel diseases, Infliximab
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa
  10. Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Ülseratif Kolitte Biyolojik Ajanların Kolektomi Sıklığı Üzerine Etkileri: Tersiyer Merkez Verileri Amaç: Ülseratif kolit (ÜK) kohortumuzda 22 yıllık bir süreçte hasta özelliklerini, kolektomiyi etkileyen faktörleri ve biyolojik ajanların kolektomi hızına etkisini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Cerrahpaşa Üniversite Hastanesi ÜK kohortu geriye dönük olarak değerlendirildi. 1999 ve 2021 tarihleri arasında ÜK tanısı almış hastalar çalışmaya alındı. ÜK hastaları için biyolojik ajan tedavisi (Türkiye'de) 2012 yılının başlarında mevcuttu, hastalar bu tarihe göre gruplandırıldı ve karşılaştırıldı. Bulgular: Ortalama takip süresi 3,3 yıl olan toplam 1196 hasta mevcuttu. Takip sırasında maksimum yayılım ve şiddet, hastaların %35'inde pankolit ve %59'unda Mayo 3 idi. Hastaların yarısı herhangi bir zamanda steroid tedavisi almıştı. Steroid alanlar içinde yanıtsızlık sıklığı %4 ve bağımlılık %27 idi. Takip süresince hastaların %37'si immünomodülatör tedavi, %18'i biyolojik ajan tedavisi aldı. Biyolojik ajan kullanımı 2012 yılı öncesinde hastalar arasında <%1 iken 2012 yılından sonra %25'e kadar çıkmıştır. Malignite dahil toplam kolektomi oranı %6,2 olup, hastaların %5,2'sinde (n=63) hastalık aktivitesine bağlı kolektomi görülmüştür. 2012 öncesi ve sonrası kolektomi oranı sırasıyla %6,1 (n=36) ve %2,9 (n=27) idi (p<0,001). Cox regresyon analizinde, maksimum tedavi altında mukozal remisyon sağlanamaması, maksimum tedavi altında minimum CRP değerinin >3 mg/L olması, steroid bağımlılığı, yanıtsızlığı ve yıllık steroid ile tedavi oranı artışının bağımsız olarak kolektomi ile ilişkili olduğu bulundu. Sonuç: Bizim kohortumuzda biyolojik ajan döneminde kolektomi sıklığı azalmış saptandı. Bunun nedeni biyolojik ajanların etkisinin yanı sıra dönemler arası tedavi yaklaşımlarındaki farklılıklar olabilir. Yeni bir hedef olarak maksimal tedavi altında mukozal remisyon ve/veya CRP<3 mg/L elde edilmesi, kolektomi riskinin azalmasıyla ilişkilidir.

Özet (Çeviri)

Impact of Biologic Era on Colectomy Rate in Ulcerative Colitis, Tertiary Center Cohort Study Covering 1999-2021 Aim: We aimed to evaluate patient characteristics, colectomy-related factors and effect of biological era on colectomy rate in our ulcerative colitis (UC) cohort. Material and Method: Cerrahpasa University Hospital UC cohort was evaluated retrospectively. Biologic agents for UC patients (in Turkey) was available at early 2012, the patients were compared according to this date. Results: The total number of patients was 1196 with a median follow-up of 3.3 years. Maximal extension during follow-up was pancolitis for 35%. In half of the patients required steroid treatment. Among steroid users, frequency of unresponsiveness was 4% and dependence was 27%. During follow-up, 37% of the patients received immunomodulatory therapy and 18% of the patients received biological therapy. While biological therapy usage was <1% before 2012, it increased up to 25% after 2012. Colectomy rate including malignancy was 6.2% and disease activity related colectomy rate was 5.2%. Colectomy rate before and after 2012 was 6.1% and 2.9% respectively (p<0.001). In the Cox regression analysis, failure to achieve mucosal remission and a minimum CRP value >3mg/L under maximal treatment, steroid dependency, unresponsiveness, and increased steroid course/year were found to be independently related with colectomy. Conclusion: In our cohort, the frequency of colectomy decreased in the biological era. This may be due to differences in treatment approaches between the periods in addition to the effect of biological therapy. Achieving mucosal remission and/or CRP<3 mg/L under maximal therapy is associated with reduced colectomy risk.

Benzer Tezler

  1. Ülseratif Kolit hastalarında FMF gen mutasyonu sıklığı ve hastalığın seyrine etkisi

    The prevalence of FMF gene mutations in patients with ulcerative colitis and its impact to clinical course

    BEYTULLAH YILDIRIM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    GastroenterolojiGazi Üniversitesi

    Gastroenteroloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. CANDAN TUNCER

  2. Deneysel ülseratif kolitte bazı histon deasetilaz inhibitörlerinin etkileri

    Effects of some histone deacetylase inhibitors in experimental ulcerative colitis

    CANSU ÖZAL COŞKUN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Biyolojiİstanbul Üniversitesi

    Biyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BAHRİYE PELİN ARDA PİRİNÇÇİ

  3. İnflamatuar barsak hastalıklarında eklem tutulum sıklığı, tedavisi ve hastalığın prognozuna etkisinin değerlendirilmesi

    The joint involvement frequency i̇n i̇nflammatory bowel di̇sease and its effect on treatment and prognosis

    ELİF YİVLİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR.TURAN ÇALHAN

  4. Bağırsak hasar modellerinde kemik iliği mezenkimal kök hücre ve bağırsak mezenkimal kök hücrelerin rejeneratif ve immün modülatuvar etkilerinin karşılaştırılması

    Comparison of regenerative and immune modulatory effecets of bone marrow and intestinal mesenchymal stem cells i intestinal damage models

    BURCU PERVİN

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2025

    BiyolojiHacettepe Üniversitesi

    Kök Hücre Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FATİMA AERTS KAYA

  5. Investigating the effect of β-casomorphin-7 peptide on Th17 associated cytokines in model of multiple sclerosis

    Multipl sklerozda Th17 ile ilişkili sitokinler üzerine βeta-kazomorfin-7 etkisinin fare modellerinde incelenmesi

    YOUSIF AHMED ATAALLAH AL-ANI

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2019

    BiyolojiErciyes Üniversitesi

    Biyoloji Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ EBRU SAATÇİ

    DR. ÖĞR. ÜYESİ AHMET EKEN