Geri Dön

Yüksek enerjili toraks travmasında toraks duvar yapısının yelken göğüsoluşumuna etkisi ve stabilizasyon kararındaki yeri

Yüksek enerjili toraks travmasinda toraks duvar yapisinin yelken göğüsoluşumuna etkisi ve stabilizasyon kararindaki yeri

  1. Tez No: 750779
  2. Yazar: NECMİYE GÜL TEMEL
  3. Danışmanlar: PROF. DR. AYŞEN TASLAK ŞENGÜL
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göğüs Cerrahisi, Thoracic Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ondokuz Mayıs Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Çalışmamızda yüksek enerjili travma sonrası multi kosta kırıklı hastalarda yelken göğüs gelişimine; kemik, kas ve subkutan yağ dokunun, toraks stabilitesine etkisini ve katkısını belirlemek için bilgisayarlı tomografi bulguları ile değerlendirmeyi amaçladık. Hastalar ve Yöntem: Yelken göğüs olan 54 hasta (Grup 1) ve yelken göğüs olmayan 118 hasta (Grup 2) çalışmaya alındı. Gruplar demografik verileri, kırık kosta bölge ve sayısı, eşlik eden hemopnömotoraks varlığı, ISS, CTS, CCI, kontüzyon dereceleri ve yelken göğüse toraks duvar yapısının etkisini anlamak için BT de ölçülen kemik mineral ve kas yoğunluğu, subkutan yağ yoğunluğu ile kalınlığı karşılaştırıldı. Bulgular: Hastaların %81.9 u trafik kazası, %19.1 i yüksekten düşme idi. Kırık kosta sayısı ortalama 5,08 ± 1,83 (3 – 12) bulundu. Hastaların %30,2 sinde hemotoraks, %37,8 inde pnömotoraks, %31,4 ünde yelken göğüs vardı. Grup 1 ve Grup 2 nin ISS (p=0,007) ve CTS ortanca değerleri (p<0,001) arasında anlamlı farklılık bulundu. Grup 1 ve Grup 2 arasında 40-49 yaş aralığında paraspinal kas yoğunluğu HU ortalama değerleri (p=0,023) ve 60-69 yaş aralığında T12 seviyesi subkutan yağlı doku kalınlıkları ortalama değerleri (p=0,002) arasında anlamlı farklılık bulundu. Yelken göğüs oluşma riskini belirlemede CTS için AUC değeri anlamlı bulundu (p< 0,001). Tartışma ve Sonuç: Yelken göğüs gelişiminde etkisi olabilecek ölçülebilir faktörlerin değerlendirilebilmesi için yapılan bu çalışmada, BT de ölçülen BMD, kas yoğunluğu, subkutan yağlı doku kalınlığı ve yoğunluğunun genel olarak yelken göğüs oluşumunda bir etkiye sahip olmadığı ve CTS >6 olması yelken göğüs riskini artırdığı tespit edildi.

Özet (Çeviri)

Aim: In this study, it was aimed to evaluate the effects of bone, muscle and subcutaneous fat tissue on thoracic wall stability by computed tomography on flail chest development in patients with multiple rib fractures after high-energy trauma. Material and Method: 54 patients with flail chest (Group 1) and 118 patients without flail chest (Group 2) with multi-rib fracture after high-energy trauma were included in the study. Demographic data, side and number of fractured ribs, hemopneumothorax, ISS, CTS, CCI, contusion grades, and bone mineral and muscle density, subcutaneous fat density and thickness measured in CT to understand the effect of flail chest thoracic wall structure were compared. Results: 81.9% of the patients were traffic accidents and 19.1% falling from a height. The mean number of fractured ribs was 5.08 ± 1.83 (3 – 12). Hemothorax was seen in 30.2% of the patients, pneumothorax in 37.8%, and flail chest in 31.4%. A significant difference was found between the ISS (p=0.007), CTS median values (p<0.001), the mean values of paraspinal muscle density HU in the 40-49 age range (p=0.023) and the mean T12 level subcutaneous fatty tissue thickness values in the 60-69 age range (p=0.002) between group 1 and group 2. AUC value for CTS was found to be significant in determining the risk of flail chest formation (p< 0.001). Conclusion: In this study which was conducted to evaluate the measurable factors that may have an effect on flail chest developlement, it was found that BMD, muscle density, subcutaneous fatty tissue thickness and density measured on CT did not have an effect on flail chest and CTS> 6 increased the risk of flail chest.

Benzer Tezler

  1. Tavşanlarda deneysel olarak oluşturulan künt toraks travması modelinde serum interlökin-33(IL-33) ve tümör nekroz faktörü alfa (TNF-ALFA) düzeylerinin incelenmesi

    Investigation of serum interleukin-33(İL-33) and tumor necrosis factor ALPHA (TNF-ALPHA) levels in an experimentally created model of blunt thoracic trauma in rabbits

    ABDULLAH AKKUŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Acil TıpSelçuk Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYŞEGÜL BAYIR

  2. Künt toraks travması nedeniyle üçüncü basamak bir travma merkezine başvuran hastalarda sternum kırığı

    Fracture of the sternum in patients admitted to A third level trauma center due to blunt thoracic trauma

    SALİH KÜR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiKırıkkale Üniversitesi

    Göğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NESİMİ GÜNAL

  3. Yüksek enerjili travmalarda skapula kırığına eşlik eden yaralanmaların incelenmesi

    Investigation of injuries accompanying scapula fracture in HIGH-energy trauma

    HALECAN ZEYNEP PEKYÜREK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    İlk ve Acil YardımSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET OKUMUŞ

  4. Künt toraks ve batın travmalı hastalarda cilt lezyonlarının intratorakal ve intraabdominal yaralanmalar açısından prediktif değeri

    The predictive value of skin lesions for intrathoracic and intraabdominal injuries in patients with blunt thoracic and abdominal trauma

    EKİN AYBERK FİYAKALI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Acil TıpDüzce Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ERDİNÇ ŞENGÜLDÜR

  5. Çocuk acil servisine gövde travması ile başvuran hastalarda travmanın şiddetini etkileyen faktörler

    The factors affecting trauma severity in children with torso trauma admitted to the emergency department

    ENES TAŞTEPE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MURAT ANIL