Geri Dön

Yoğun bakım ihtiyacı olan COVID-19 PCR pozitif / BT pozitif hastaların uzun dönem pulmoner sekel/durum analizi

The Analysis of long term pulmonary sequale of the patient diagnosed with COVID-19 PCR ve CT positive were followed up in intensive care unite

PDF İndir

  1. Tez No: 750443
  2. Yazar: HAMİDE GÜL ŞEKERBEY
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. SİNEM GÜNGÖR, DOÇ. DR. EYLEM TUNÇAY
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göğüs Hastalıkları, Chest Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: COVID-19, pulmoner fonksiyonel sekel, semptom, solunum yetmezliği, radyolojik sekel, Belirti ve semptomlar, COVID 19, Korona virüs enfeksiyonları, Korona virüsler, Polimeraz zincirleme reaksiyonu, Skar, Solunum fonksiyon testleri, Yoğun bakım, COVID-19, pulmonary funtional sequale, symptom, respiratory failure, radiological sequale, Signs and symptoms, COVID 19, Coronavirus enfections, Coronaviridae, Polymerase chain reaction, Cicatrix, Respiratory function tests, Respiratory insufficiency, Intensive care
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Süreyyapaşa Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş: Ciddi solunum yetmezliği nedeni ile yoğun bakımda takip edilen COVID-19 olgularında taburculuk sonrası hastaların akciğerlerinde nasıl bir sekel bıraktığı, pulmoner fonksiyon ve kapasitelerinin nasıl etkilendiği kısaca sekel durumu net bilinmemektedir. Çalışmamızda yoğun bakım ünitesinde COVID-19 hastalığı nedeniyle takip edilerek taburcu edilen olguların uzun dönem pulmoner fonksiyon ve sekel durumunu araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntemler: COVID-19 hastalığı tanısıyla solunumsal yoğun bakımda tedavi edilip taburcu olan hastalar, 1 Ağustos 2020 – 31 Ağustos 2021 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Süreyyapaşa Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Yoğun Bakım Polikliniği'nde kontrolleri yapılan hastalar çalışmaya alındı. Hastalar hastaneden taburcu oldukları tarihten itibaren 1. 3. ve 6. ay olmak üzere üç kez kontrole çağırıldı. Hastaların, semptom ve oksijen desteği sorgulama, saturasyon ölçümü, Modifiye BORG dispne skalası, akciğer grafisi, tam kan sayımı biyokimya, koagülasyon testleri yapıldı. Ayrıca 6 dakika yürüme testi (6-DYT), otur kalk testi, spirometre ile akciğer grafisinde düzelme olmayan hastalardan Toraks BT istendi. Bulgular: 1 Ağustos 2020 – 31 Ağustos 2021 tarihleri arasında COVID-19 hastalığı nedeni ile yatan toplam 333 hastadan çalışmaya dahil edilme kriterlerini karşılayan ve gönüllü olan 81 olgu alındı. 81 olgunun 60'ı (% 74) erkek olup, ortanca yaş 49 (43-61) idi. Olguların yatış döneminde en sık görülen semptomlarının, nefes darlığı (% 69), öksürük (% 42), ateş (% 47) ve halsizlik (%37) olduğu görüldü. 6. ay kontrolüne gelen 66 olgunun 30 (%45)'unun şikâyeti vardı, en sık görülen şikâyet nefes darlığı, öksürük ve kas ağrısı idi. 6.ay kontrolünde çekilen Toraks BT'lerin 7 (% 28)'sinde buzlu cam infiltrasyonu, 4 (%16)'sında fibrozis, 2 (%8)'ünde band atelektazi ve 8 (%32)'sinde fibrotik bant görüldü. %12 olgunun Toraks BT'leri normal idi. 6. ay kontrolünde oksijen satürasyonu %98, ortalama FiO2: 21, ortanca Modifiye BORG skoru 0, USOT kullanan olgu sayısı 5 (%8) saptandı. SFT sonuçlarında ortanca FEV1: 2780 mL, ortanca FVC: 3100 mL, ortalama FEV1/FVC: % 88 saptandı. 6-DYT'de ortalama yürüme mesafesi 496 m iken, 30 sn otur-kalk testinde oturma-kalkma sayısının ortalaması 11 idi. Hastaların yatış, 1. 3. ve 6. ay takiplerindeki semptomları karşılaştırıldığında nefes darlığı, öksürük ve halsizlik semptomlarında gerileme olduğu, laboratuar parametrelerinden ortalama lenfosit sayısı, eozinofil sayısı, NLO, LDH, CRP, Ferritin ve D-Dimer değerlerinde düzelme olduğu görüldü (P<0.01). Sonuç: COVID-19 hastalığına bağlı akut solunum yetmezliği nedeniyle yoğun bakımda yatan hastaların taburculuk sonrası 6 aylık takiplerini değerlendirdiğimiz prospektif çalışmamızda, olguların taburculuk sonrası yarısından fazlasında ilk ay en az bir şikâyetin devam ettiği fakat 6 ay sonra semptomların belirgin olarak gerilediği görüldü. Radyolojik olarak başlangıçta sıklıkla bilateral tutulum mevcut iken, takiplerde olguların yaklaşık %80'inin radyolojisi normal idi. Hastaların neredeyse tamamında antiinflamatuar tedavi kullanılmış olup akciğer grafilerinin normale dönmesinin antiinflamatuar tedavi ile veya hastalığın iyileşme sürecine mi bağlı olduğu konusunda net ayrım yapılamamıştır. Bu durumun açıklanması için yeni çalışmalara ihtiyaç vardır.Yoğun bakımdan taburculukta olguların yaklaşık yarısının oksijen tedavisi ihtiyacı varken, takiplerde oksijen ihtiyacının azaldığı görüldü. Olguların pulmoner fonksiyonlarının değerlendirmesinde; solunum fonksiyon testleri normal sınırlarda olup, ilk aydan itibaren dispne algısına yönelik sorgulanan Modifiye BORG skalasında nefes darlığı saptanmadı, 6-DYT ve otur kalk testi normal sınırlarda idi. Ağır COVID-19 hastalığı nedeniyle yoğun bakımda takip edilen hastalarda taburculuk sonrası radyolojik ve solunum fonksiyonları açısından belirgin sekel kalmadığı bulundu.

Özet (Çeviri)

Aim: COVID-19's effects on developping pulmonary sequela, lung functions and capacities among the survivors in intensive care unit (ICU) still remains uncertain. In the current study we aimed to investigate the long term sequale of COVID-19 survivors after intensive care unit discharge. Method: COVID-19 patients, discharged from ICU, and followed up in the Health Sciences University Süreyyapaşa Chest Diseases and Thoracic Surgery Training and Research Hospital Intensive Care outpatient clinic between 1 August 2020 and 31 August 2021 were included in the study. The patients were evaluated 1., 3. and 6. months after hospital discharge. On going or new symptoms, oxygen requirement, oxygen saturation, Modified BORG dyspnea scale, chest x-ray, blood tests were examined. Also 6-minutes walk test (6MWT), 30 second chair stand test (30s-CST), pulmonary function test and computured tomography were performed if abnormal chest X-ray was existed. Results: 333 patients diagnosed with COVID-19 were followed up intensive care unit during the study period. Of 333 patients, 81 patients were volunteered to participate, were included in the study. Of 81 cases, 60 (71%) were male and the mean age was 49 (43-61). On admission, dyspnea (%69), cough (%42), fever (%47), fatigue (%38) were the most common symptoms. Six months after discharge, 66 patients were examined. 33 of the patients had at least one symptom. Dyspnea, cough and myalgia were the common symptoms. At six months, 26 patients were evaluated by chest computered tomography. Ground glass opacity in 7 (%28), pulmonary fibrosis in 4 (%16), band atelectasis in 2 (%8) and fibrous stripe in 8(%32), normal chest CT in 3 (%12) patients were found. After discharge, of the 66 patients, oxygen saturation was %98, mean FiO2 was %21, median Modified BORG Scale was 0. 5 patients needed for supplemental oxygen. It was found that median of FEV1 was 2780 mL, median of FVC was 3100 mL, mean of FEV1/FVC was %88. Mean of 6-min walk tests distance 496m, mean of frequency 30 second chair stand test was 11. Symptoms during 1.,3., and 6. months and ICU follow-up, were evaluated, the regression of dyspne, cough and fatigue symptoms was detected, besides in laboratory findings, improvement of mean of lymphosit and eosinophil counts, NLO, LDH, CRP, Ferritin and D-dimer were determined. (p<0.01) Conlusion: In the present prospective study, severe COVID-19 patients required ICU admission due to acute respiratory failure were followed up for 6 months after discharge. Consequently nearly all of the symptoms were regressed. Onset of Covid-19, chest imaging findings were bilateral, however during the study period, approximately %80 of abnormal findings were improved and cleard-up. Anti inflamatory theraphy was used in nearly all of our patients and it is uncertain that anti-inflamatory therapy improved chest findings or without theraphy abnormal findings would be cleared up. So it is needed future work to explaine this. The ratio of the need for supplemental oxygen was approximately %50, when discharging from hospital, neverthelesss the need for oxygen supply was reduced. The survivors' pulmonary function test, 6-MWT, 30s-CST tests and Modified BORG scales were found to be normal 6 months after discharge. In conclusion, no radiological and pulmonary functional sequale was determined among the patients with severe COVID-19 that requires ICU admission, 6 months after discharge.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    793399

    SARS-CoV-2 pnömonisi (COVID-19 PCR Pozitif/ BT Pozitif) ile yoğun bakım ihtiyacı olan hastalarda antiviral tedavi rejimlerinin yoğun bakım mortalite ve yatış gün süresi üzerine etkisi

    The effect of antiviral therapy regime on icu mortality and lasting day in patients requesting intensive care with SARS-CoV-2 pneumonia (COVID-19 PCR positive/ CT positive)

    YEŞİM KARADENİZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Göğüs HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ÖZLEM YAZICIOĞLU MOÇİN

  2. Tez No

    727895

    S.B.Ü. Kocaeli Derince Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği'nde Mart 2020–Ekim 2021 tarihleri arasında COVID-19 enfeksiyonu pozitif(+) olup doğum yapmış gebelerde perinatal sonuçların retrospektif değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    ELİF YILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ARZU YAVUZ

  3. Tez No

    764650

    COVİD-19 şüphesi ile başvuran hastalarda platelet/lenfosit oranının akut faz reaktanı olarak değerlendirilmesi ve CRP, D-dimer ile karşılaştırılması

    Assessment of platelet/lymphocyte ratio as an acute phasereactant in patients applied with suspect of COVİD-19 andcomparison with CRP, D-dimer

    MELİH AKSOY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Acil TıpBaşkent Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MURAT MURATOĞLU

  4. Tez No

    676521

    Lipid profili ile COVİD-19 arasındaki ilişki

    The relationship between lipid profile and COVID-19

    MERT ÇELİKTAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Aile HekimliğiBezm-İ Alem Vakıf Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ACLAN ÖZDER

  5. Tez No

    703908

    Anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörleri veya anjiyotensin II reseptör blokerleri kullanımının COVİD-19 hastalarında prognoza etkisi

    Effect of using angiotensin-converting enzyme inhibitors or angiotensin II receptor blockers on prognosis in COVID-19 patients

    NİSA BABACANLAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. YAŞAR SERTBAŞ

Geri Dön