Veliaht Şehzade Abdülmecit Efendi'nin Siyasi Faaliyetleri (1908-1922) ve Şehzade Ömer Faruk Efendi Olayı
Political Activities of The Crown Prince Abdülmecit Efendi (1908-1922) and The Event of Prince Ömer Faruk Efendi
- Tez No: 738461
- Danışmanlar: PROF. DR. ESRA SARIKOYUNCU DEĞERLİ
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Türk İnkılap Tarihi, History of Turkish Revolution
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2022
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Kütahya Dumlupınar Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Tarih Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Türkiye Cumhuriyeti Tarihi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Sultan Abdülaziz'in ölümünden ve Sultan 5. Murat'ın kısa saltanatından sonra uzun yıllar Sultan II. Abdülhamit'in hükümdarlığında içe kapalı bir hayat yaşayan Şehzade Abdülmecit Efendi, bu süreci kişisel gelişimi için son derece faydalı kullanmıştır. Meşrutiyetin yeniden ilanı ile birlikte kendisine yakıştırdığı“Demokrat Şehzade”unvanıyla ön plana çıkmaya başlayan Şehzade, hem cemiyet hayatında üstlendiği hamilikleriyle, hem de bir takım siyasi teşebbüsleriyle dikkat çekmiştir. Öncesinde Şehzade Vahdettin ile son derece yakın olan ilişkileri, Mehmet Reşat'ın vefatı sonrası Sultan Vahdettin'in veliahtı olmasının ardından zamanla bozulmaya başlamış, Damat Ferit Paşa'nın sadaretleri döneminde ise kopma noktasına gelmiştir. Özellikle işgaller sonrası ve Milli Mücadele sürecinde eleştirilerinin dozunu sertleştiren Veliaht Abdülmecit Efendi, İstanbul'da adeta bir hizip başı gibi görülmüş, 16 Temmuz 1919'da kaleme aldığı layihasıyla Anadolu hareketinde de sempati kazanmıştır. İç isyanlarla başı dertte olan Ankara yönetiminin 1920'de kendisini Ankara'ya davetine olumlu cevap vermemiş olan Abdülmecit Efendi, buna rağmen bir müddet Dolmabahçe Sarayı'nda kuşatma altında tutulmuştur. Siyasi girişimlerine İstanbul'da devam etmeyi tercih etmiş, Sultan Vahdettin gibi son ana kadar özellikle İngilizler ile anlaşarak Sevr Antlaşmasının maddelerinin hafifletilebileceğine ve devletin kurtarılabileceğine inanarak politikasını da bunun üzerine kurmuştur. Zaman zaman Ankara yönetimini de sert sözlerle eleştirmiş ve bu nedenle Ankara nezdinde de şüpheli hale gelmiştir. Buna rağmen Ankara ile iletişimini kesmemeye de özen göstermiştir. Davet hadisesinin üzerinden bir yıl geçmeden Nisan 1921'de oğlu Şehzade Ömer Faruk Efendi, babasının da onayıyla Ankara'nın muvafakatini almadan İnebolu'ya çıkmış, Ankara yönetimi ise bu teşebbüse şüpheyle yaklaşarak Şehzade'yi İstanbul'a geri iade etmiştir.
Özet (Çeviri)
After the death of Sultan Abdülaziz and the short reign of Sultan Murat V, Prince Abdülmecit Efendi, who lived a closed life during the reign of Sultan Abdülhamit II for many years, used this process extremely beneficial for his personal development. After the re-declaration of the constitutional monarchy, Prince, who started to come to the fore with the title of“Democrat Prince”, which he ascribed to himself, attracted attention both with his patronages in the society life and with some political initiatives. His relations with Prince Vahdettin, which were very close before, started to deteriorate over time after Mehmet Reşat's death, when he became the heir apparent of Sultan Vahdettin. Crown Prince Abdülmecit Efendi, who hardened his criticism especially after the invasions and during the National Struggle, was seen as a faction leader in Istanbul, and gained sympathy in the Anatolian movement with his memorandum he wrote on July 16, 1919. In 1920, Abdülmecit Efendi did not respond positively to the invitation of the Ankara government who was in trouble with internal revolts and he was kept under siege in Dolmabahçe Palace for a while despite this. He preferred to continue his political initiatives in Istanbul and, like Sultan Vahdettin, believed that the articles of the Treaty of Sèvres could be alleviated and the Empire could be saved by agreeing with the British until the last moment, and built his policy on this. From time to time, he criticized the Ankara administration with harsh words and therefore became suspicious in Ankara as well. But he took care not to interrupt his communication with Ankara. Less than a year after the invitation event, in April 1921, his son Prince Ömer Faruk Efendi, with the approval of his father, went to İnebolu without the consent of Ankara and the Ankara administration approached this attempt with suspicion and returned Şehzade to Istanbul.
Benzer Tezler
- Sultan Abdülaziz'in tahttan indirilmesinde Galata bankerlerinin rolü
The role of Galata bankers in the dethronement of Sultan Abdulaziz
ŞEYMA PEKER
Yüksek Lisans
Türkçe
2018
TarihGazi ÜniversitesiYakınçağ Tarihi Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. İSMAİL CANSIZ
- Dolmabahçe Sarayı'nda dört büyük salonda iç mimaride kullanılan renkler
The colors used in the interior architecture of the four halls od Dolmabahçe Palace
ARZU ECEOĞLU
Yüksek Lisans
Türkçe
2007
İç Mimari ve Dekorasyonİstanbul Kültür Üniversitesiİç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. LEVENT ARŞİRAY
- Şehzâde Mehmed Türbesi tezyinatı
The ornaments of Prince Mehmed Tomb
MÜGE ŞEN
Yüksek Lisans
Türkçe
2017
Sanat TarihiPamukkale ÜniversitesiSanat Tarihi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MUSTAFA BEYAZIT
- 19. yüzyılda şehzade olmak: Modernleşme sürecinde şehzadeler
Being an Ottoman Prince in the 19th century: Ottoman Princes duri̇ng the modernization period
FÜSUN GÜLSÜM GENÇ