Geri Dön

Otoakustik emisyon ölçümünün test-tekrar test güvenilirliği

Test-retest reliability of otoacoustic emission measurement

PDF İndir

  1. Tez No: 734318
  2. Yazar: AYŞENUR AYKUL
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ BURAK ÖZTÜRK
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Kulak Burun ve Boğaz, Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
  6. Anahtar Kelimeler: Koklea, Kulak hastalıkları, Odyoloji, Otoakustik emisyonlar, Tekrarlanabilirlik, İşitme, İşitme sistemi, İşitme testleri, Cochlea, Ear diseases, Audiology, Otoacoustic emissions, Repeatability, Hearing, Auditory system, Hearing tests
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Kto Karatay Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Odyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Odyoloji Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Otoakustik emisyonlar (OAE) odyolojik test bataryasının önemli bir parçasıdır ve klinikte birçok kullanım alanı vardır. Klinisyenlerin, tüm tanısal testlerde ölçüm sapmaları ile gerçek fizyolojik veya patolojik değişiklikler arasında ayrım yapabilmesi için test prosedürünün test-tekrar test tekrarlanabilirliği hakkında bilgi sahibi olması gereklidir. Çalışma, klinik kullanımı yaygın olan distorsiyon ürünü otoakustik emisyonların (DPOAE) ve geçici uyarılmış otoakustik emisyonların (TEOAE) test-tekrar test durumunda amplitüd değişikliklerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Ölçümler normal işitme fonksiyonuna sahip 55 genç yetişkinde madsen capella² OAE cihazı kullanılarak farklı zamanlarda yapılan üç değerlendirme ile yapılmıştır. İlk değerlendirmeden 20 dakika sonra ve 20 gün sonra yapılan ölçümlerle çok kısa süreli ve kısa süreli güvenilirlik değerlendirilmiştir. DPOAE ölçümleri, L1/L2=65/55 dB SPL uyaran şiddetinde 996-7998 Hz frekansları arasında değişen 13 farklı f2 frekansında yapılmıştır. TEOAE ölçümleri ise 85 dB SPL uyaran şiddetinde 1-4 kHz frekansları arasında değişen beş farklı f2 frekansında gerçekleştirilmiştir. Test tekrarlanabilirliği ve güvenirliği, tekrarlı ölçümler varyans analizi (ANOVA), standart ölçüm hatası (SEM) ve sınıf içi korelasyon katsayısı (ICC) ile değerlendirilmiştir. DPOAE ve TEOAE amplitüdlerinin değerlendirildiği üç ölçüm arasında istatiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0.05). DPOAE ölçümlerinde frekansa bağlı tekrarlanabilirlikte, 6728 Hz frekansında ikinci ölçüm ve üçüncü ölçüm arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p<0.05). TEOAE ölçümlerinde frekansa bağlı tekrarlanabilirlikte, ölçümler arasında anlamlı bir farklılık elde edilmemiştir (p>0.05). TEOAE'ler için en zayıf güvenilirlik, 1.0 ve 1.5 kHz frekanslarında, DPOAE'ler için en zayıf güvenilirlik 6728 Hz frekansında belirlenmiştir. Mevcut bulgular, zaman içinde koklear fonksiyonun takibinde DPOAE ve TEOAE ölçümlerinin güvenilir olduğunu göstermektedir.

Özet (Çeviri)

Otoacoustic emissions (OAE) are an important part of the audiological test battery and have many clinical uses. Clinicians need to be knowledge with the test-retest repeability of the test procedure to be able to distinguish between measurement deviations and true physiological or pathological changes in all diagnostic tests. The study was conducted to determine the amplitude changes in the test-retest condition of distortion product otoacoustic emissions (DPOAE) and transient evoked otoacoustic emissions (TEOAE), which are widely used in clinical use. Measurements were made in 55 young adults with normal hearing function using the madsen capella² OAE device using three assessments at different times. Very short-term and short-term reliability was evaluated with measurements taken 20 minutes and 20 days later after the initial assessment. DPOAE measurements were made at 13 different f2 frequencies ranging from 996-7998 Hz at L1/L2=65/55 dB SPL stimulus intensity. TEOAE measurements were carried out at 85 dB SPL stimulus intensity and at five different f2 frequencies varying between 1-4 kHz frequencies. Test repeability and reliability were evaluated with repeated measures analysis of variance (ANOVA), standard error of measurement (SEM), and intraclass correlation coefficient (ICC). There was no statistically significant difference between the three measurements in which DPOAE and TEOAE amplitudes were evaluated (p>0.05). In DPOAE measurements, a significant difference was found in frequency-dependent repeatability between the second measurement and the third measurement at a frequency of 6728 Hz (p<0.05). In TEOAE measurements, there was no significant difference in frequency-dependent repeatability between measurements (p>0.05). The weakest reliability for TEOAEs was determined at frequencies of 1.0 and 1.5 kHz, and the weakest reliability for DPOAEs was determined at 6728 Hz. Current findings indicate that DPOAE and TEOAE measurements are reliable in monitoring cochlear function over time.

Geri Dön