Geri Dön

Doğumsal primer hipotiroidizmde tedavi altında büyüme ve işitmenin değerlendirilmesi

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 59603
  2. Yazar: MURAT YILDIRIM
  3. Danışmanlar: Belirtilmemiş.
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Hipotiroidizm, Tiroid hastalıkları, Hypothyroidism, Thyroid diseases
  7. Yıl: 1997
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Çocuk Sağlığı Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

85 yaşa kadar saptanan serum ortalama T4 düzeyleri arasında 2 yaşta pozitif korelasyon saptanırken, 6 ve 10. yaşlarda böyle bir ilişki bulunamadı. Hipotiroid durumunun sonlanmasının diğer bir göstergesi olan TSHnin normale inme süresi ile 10. yaş boy SDS ortalamaları arasında anlamlı ters korelasyon saptandı. Olguların boy SDS değerleri ile kronolojik yaş - kemik yaşı farkı (KY-KeY) arasında negatif ilişki saptanmıştır. Tarh açısından da etyolojiler arasında fark bulunmazken, tedavi daha erken başlanan olgularda 2 ve 6. yaşlarda tarh SDS değerlerinin daha büyük bulunması geç tedavinin boy üzerinde olduğu gibi, tarh üzerinde olduğu gibi, tarh üzerinde de olumsuz etkileri olduğunu gösterir. 10. yaşta ise gruplar arasında farkın ortadan kalkması, bu olumsuz etkinin kalıcı olmadığım düşündürür. VKI ortalamaları erkek olgularda daha belirgin olmak üzere tüm olgularda Fransız çocukları için verilen standartlara göre daha büyük bulundu. OY/Boy oranlarının da olgularımızda hafif derecede daha yüksek olma eğiliminde olduğu görüldü. Kızlarda ortalama puberte başlama yaşı 10.9±1.04 yaş (n=30) erkeklerde 1 1.5±0.89 (n=30) yaş idi. Puberte başlangıç - bitiş süresi kızlarda 1.9±0.9 yıl, erkeklerde 2.9±0.46 yıl idi. Bu sonuçlar juvenil, primer hipotiroidizm de olduğu gibi kız DH olgularında da pubertenin daha geç başlayıp, daha kısa sürede sonlandığını düşündürmektedir. Puberteye giren erkek olguların sayısı az olmasına rağmen, bu çocuklarda da puberte daha erken başlıyor gibi görünmektedir. Olgularımızın ortalama tedavi başlangıç dozları 0-3ay arasında 8.9±2.05; 3-6 ay arasında 8.1±1.7; 6-12 ay arasında 6.9 ±2.2 |ig/kg/gün bulundu. Tedavi altında T4 düzeyinin hayatin ilk yıllarında normal düzeylerin (10-16 ug/dl) üst sınırlarına yakın tutulması önerilmektedir. Olgularımızda tüm yaşlarda T4 düzeyinin bu önerilen sınırlarda alt normallere yakın olduğu görüldü. Bu bulgular ışığında özelikle yaşamın ilk yıllarında tedavi dozlarımızı yükseltmemiz gerekmektedir. İşitme testleri sonucunda 31 olgudan 8'inde (% 25.8) 6 olguda tüm frekanslarda, 2 olguda sadece yüksek frekanslarda olmak üzere otoakustik emisyon eşikleri gürültü eşiğinin altinda bulunmuştur. İşitmesi normal olan grupta işitme kaybı olanlar arasında tedavi başlama yaşı, tedavi öncesi T3, T4 ve TSH düzeyleri arasında anlamlı fark bulunamadı. Sonuçlarımız daha önceki çalışmalarda saptanan işitme kaybı oranları ile uyumludur. Sonuç olarak; DKde erken tanı ve tedavi nörolojik prognozda olduğu kadar belirgin olmamakla birlikte, boy uzaması üzerinde de önemli etkilere sahiptir, ikinci yaşta boy SDS ve T4 düzeyleri arasındaki pozitif korelasyon ve 10. yaştaki boy SDS ile TSKPnin normale inme süresi arasındaki negatif korelasyon tam-tedavi yaşı ve replasman dozununboy uzaması üzerinde prognostik öneme sahip olduğunu düşündürmektedir. Bu nedenle yaşamın ilk yıllarındaki tedavi dozlarımızın yeniden gözden geçirilmesi gerektiğini düşünmekteyiz. Aplazi, dishormonogenez, hipoplazi - ektopi grupları arasında boy ve tartılar açısından fark olmaması, etyolojinin DHde boy ve tartı prognozunu, etkilemediğini göstermektedir. DH' de işitme kaybının araştırıldığı birçok çalışmada olduğu gibi olgularımız arasında da % 25.8 oranında işitmenin etkilendiği bulunmuştur. Bu bulgu diğer çalışmalarla uyumludur. Test sırasında işitme eşiği düşük olan grupta yaş ortalamasının 11.4±3.26 yaş olduğu ve tüm olguların ötiroid olması fetal Mpotiroidizmin işitme sistemi üzerinde (büyük olasılıkla kokleada) yaptığı hasarın tedaviye rağmen devam ettiğini düşündürmektedir. DH olgularında işitme kaybı giderek daha sık bildirilen bir bulgudur. Bu nedenle tüm olguların işitme açısından taranması gereklidir. Kokleada işlevlerini göstermede OAE tayini, diğer testlere göre daha duyarlı ve özgüldür. Ayrıca uygulama kolaylığı, her yaşta güvenilir sonuç vermesi, çok fazla hasta kooperasyonu gerektirmemesi, daha ucuz ve kısa sürede sonuç vermesi nedeniyle iyi bir tarama testi olduğuna inanmaktayız. Bununla birlikte OAE ölçümünde eşik tayini yapılamadığından OAE sonuçlan bozuk gelen olgularda daha ayrıntılı işitme testlerine baş vurulmalıdır. Böylece tüm olgulara bu pahalı ve zor tetkiklerin uygulanmasına gerek kalmayacak ve tüm DH olgularının işitme açısından taranması sağlanmış olacaktır.85 yaşa kadar saptanan serum ortalama T4 düzeyleri arasında 2 yaşta pozitif korelasyon saptanırken, 6 ve 10. yaşlarda böyle bir ilişki bulunamadı. Hipotiroid durumunun sonlanmasının diğer bir göstergesi olan TSHnin normale inme süresi ile 10. yaş boy SDS ortalamaları arasında anlamlı ters korelasyon saptandı. Olguların boy SDS değerleri ile kronolojik yaş - kemik yaşı farkı (KY-KeY) arasında negatif ilişki saptanmıştır. Tarh açısından da etyolojiler arasında fark bulunmazken, tedavi daha erken başlanan olgularda 2 ve 6. yaşlarda tarh SDS değerlerinin daha büyük bulunması geç tedavinin boy üzerinde olduğu gibi, tarh üzerinde olduğu gibi, tarh üzerinde de olumsuz etkileri olduğunu gösterir. 10. yaşta ise gruplar arasında farkın ortadan kalkması, bu olumsuz etkinin kalıcı olmadığım düşündürür. VKI ortalamaları erkek olgularda daha belirgin olmak üzere tüm olgularda Fransız çocukları için verilen standartlara göre daha büyük bulundu. OY/Boy oranlarının da olgularımızda hafif derecede daha yüksek olma eğiliminde olduğu görüldü. Kızlarda ortalama puberte başlama yaşı 10.9±1.04 yaş (n=30) erkeklerde 1 1.5±0.89 (n=30) yaş idi. Puberte başlangıç - bitiş süresi kızlarda 1.9±0.9 yıl, erkeklerde 2.9±0.46 yıl idi. Bu sonuçlar juvenil, primer hipotiroidizm de olduğu gibi kız DH olgularında da pubertenin daha geç başlayıp, daha kısa sürede sonlandığını düşündürmektedir. Puberteye giren erkek olguların sayısı az olmasına rağmen, bu çocuklarda da puberte daha erken başlıyor gibi görünmektedir. Olgularımızın ortalama tedavi başlangıç dozları 0-3ay arasında 8.9±2.05; 3-6 ay arasında 8.1±1.7; 6-12 ay arasında 6.9 ±2.2 |ig/kg/gün bulundu. Tedavi altında T4 düzeyinin hayatin ilk yıllarında normal düzeylerin (10-16 ug/dl) üst sınırlarına yakın tutulması önerilmektedir. Olgularımızda tüm yaşlarda T4 düzeyinin bu önerilen sınırlarda alt normallere yakın olduğu görüldü. Bu bulgular ışığında özelikle yaşamın ilk yıllarında tedavi dozlarımızı yükseltmemiz gerekmektedir. İşitme testleri sonucunda 31 olgudan 8'inde (% 25.8) 6 olguda tüm frekanslarda, 2 olguda sadece yüksek frekanslarda olmak üzere otoakustik emisyon eşikleri gürültü eşiğinin altinda bulunmuştur. İşitmesi normal olan grupta işitme kaybı olanlar arasında tedavi başlama yaşı, tedavi öncesi T3, T4 ve TSH düzeyleri arasında anlamlı fark bulunamadı. Sonuçlarımız daha önceki çalışmalarda saptanan işitme kaybı oranları ile uyumludur. Sonuç olarak; DKde erken tanı ve tedavi nörolojik prognozda olduğu kadar belirgin olmamakla birlikte, boy uzaması üzerinde de önemli etkilere sahiptir, ikinci yaşta boy SDS ve T4 düzeyleri arasındaki pozitif korelasyon ve 10. yaştaki boy SDS ile TSKPnin normale inme süresi arasındaki negatif korelasyon tam-tedavi yaşı ve replasman dozununboy uzaması üzerinde prognostik öneme sahip olduğunu düşündürmektedir. Bu nedenle yaşamın ilk yıllarındaki tedavi dozlarımızın yeniden gözden geçirilmesi gerektiğini düşünmekteyiz. Aplazi, dishormonogenez, hipoplazi - ektopi grupları arasında boy ve tartılar açısından fark olmaması, etyolojinin DHde boy ve tartı prognozunu, etkilemediğini göstermektedir. DH' de işitme kaybının araştırıldığı birçok çalışmada olduğu gibi olgularımız arasında da % 25.8 oranında işitmenin etkilendiği bulunmuştur. Bu bulgu diğer çalışmalarla uyumludur. Test sırasında işitme eşiği düşük olan grupta yaş ortalamasının 11.4±3.26 yaş olduğu ve tüm olguların ötiroid olması fetal Mpotiroidizmin işitme sistemi üzerinde (büyük olasılıkla kokleada) yaptığı hasarın tedaviye rağmen devam ettiğini düşündürmektedir. DH olgularında işitme kaybı giderek daha sık bildirilen bir bulgudur. Bu nedenle tüm olguların işitme açısından taranması gereklidir. Kokleada işlevlerini göstermede OAE tayini, diğer testlere göre daha duyarlı ve özgüldür. Ayrıca uygulama kolaylığı, her yaşta güvenilir sonuç vermesi, çok fazla hasta kooperasyonu gerektirmemesi, daha ucuz ve kısa sürede sonuç vermesi nedeniyle iyi bir tarama testi olduğuna inanmaktayız. Bununla birlikte OAE ölçümünde eşik tayini yapılamadığından OAE sonuçlan bozuk gelen olgularda daha ayrıntılı işitme testlerine baş vurulmalıdır. Böylece tüm olgulara bu pahalı ve zor tetkiklerin uygulanmasına gerek kalmayacak ve tüm DH olgularının işitme açısından taranması sağlanmış olacaktır.

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    99058

    Özofagus atrezisi sıçan modelinde intrinsik sinir sistemi ile matriks proteinlerinin ilişkisi

    The Relationship between intrensek nervous system and extracellular matrix in rat model

    HALİL TUĞTEPE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıMarmara Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. ESİN KOTİLOĞLU

    PROF.DR. E. TOLGA DAĞLI

  2. Tez No

    33059

    Doğumsal kalça çıkığının rezidüel subluksasyonlarında salter ve varizasyon-derotasyon osteotomisi sonuçları

    Salter and varization-derotation osteotomy results in the treatment of residuel subluxation of C.H.D.

    TUNÇHAN ÇELİK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1995

    Ortopedi ve TravmatolojiGata

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HALUK KAPLAN

  3. Tez No

    49293

    Primer kalça osteoartritli hastaların kalça ve omurga mineral dansitelerinin değerlendirilmesi

    The Evaluation of lumbar spine and femoral bone mineral density in patient with primary hip osteoarthritis

    SERPİL SAVAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1996

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonAnkara Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. PEYMAN YALÇIN

  4. Tez No

    59002

    Doğumsal karın defectlerinde prognozu etkileyen faktörler

    The Factors affecting the prognosis of congenital abdominal wall defects

    AHMET KORAY PELİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1997

    Genel Cerrahiİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALAADDİN ÇELİK

  5. Tez No

    71225

    Sağlıklı ve kardiyak etkilenmesi olan çocuklarda plazma serbest karnitin düzeyleri, karnitin tedavisinin dilate kardiyomiyopati üzerindeki etkileri

    Başlık çevirisi yok

    NİLGÜN DEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEge Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AFİG HÜSEYİNOV

Geri Dön