Fibrinojen tayin yöntemlerinin karşılaştırılması (modifiye stirland yöntemi, clauss kronometrik yöntemi ve sodyum sülfit ile fraksiyonizasyon yöntemi)
Comparison of fibrinogen determination methods (modified stirland method, clauss chronometric method and fractionation method with sodium sulfite)
- Tez No: 723396
- Danışmanlar: UZMAN SACİT BARUTÇUOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Biyokimya, Biochemistry
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 1997
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bakanlığı
- Enstitü: İstanbul Gaziosmanpaşa Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Tıbbi Biyokimya Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Yaşayan organizmalarda fibrinojenin rolü sadece hemostazla sınırlı değildir. Hemostazdaki rolüne ek olarak, fibrinojen, akut faz reaktını olan proteinlerden birisidir. Son yıllarda yapılan çalışmalar fibrinojenin majör bir kardiovasküler risk faktörü olduğunu göstermektedir (3) ve fibrinojenin aterotrombozu uyarabilmesi ile ilgili pek çok yol tanımlanmıştır (4). Yukarıdaki nedenlerden dolayı fibrinojen önemli bir parametre haline gelmiştir ve güvenilir, basit, ucuz ve rutin analize uygun bir fibrinojen ölçüm metoduna olan ihtiyaç artmıştır. Bu çalışmada üç fibrinojen metodu arasındaki ilişkiler değerlendirilmiştir. Bunlar; Modifiye Stirland, Clauss ve bir referans metoddur. Spektrofotometrik bir sülfit fraksiyonizasyon prosedürü referans olarak seçilmiştir. Bu metodda fibrinojen konsantrasyonu, biüret reaktifi ile protein yapısına dayalı olarak belirlenmiştir. Her test prosedürü için kalibrasyon çalışmalarından elde edilen verilere dayanarak oluşturulmuş regresyon eşitliklerinden yararlanılarak karşılık gelen fibrinojen değerleri (mg/dl) hesaplandı. Her test çift olarak çalışıldı. Her metodun normal dağılımı, istatistiksel olarak ortalama değerler kullanılmak yoluyla gösterildi. Her metod çiftinin ortalamaları arasındaki farkın önemi paired t test ile belirlendi. Referans ve Modifiye Stirland yöntemi arasında anlamlı fark vardı (t= 5.36; p<0.0001). Fakat referans ve Clauss metodu arasındaki fark istatistiksel yönden anlamlı bulunmadı (t= -1.23; p= 0.226). Her metod çifti için korelasyon katsayıları hesaplandı. modifiye Stirland ve referans metodu arasındaki korelasyon güçlüydü (r= 0.85; p<0.0001). Fakat referans ve Clauss metodu arasındaki korelasyon daha güçlü bulundu (r= -0.88; p<0.0001). Bu son iki metod arasında ters bir ilişki vardı. Her metodun deneysel olarak tekrarlanabilirliği için istatistiksel olarak averaj varyasyonlar hesaplandı. Bu değerler referans, Modifiye Stirland ve Clauss metodu için sırasıyla %5.77; %6.78 ve %2.54 olarak bulundu. Sonuç olarak fibrinojen düzeylerinin ölçümünde Clauss metodu, Modifiye Stirland metoduna oranla daha başarılı bulunmuştur.
Özet (Çeviri)
In living organisms the role of fibrinogen is not limited only with hemostasis. In addition to its role in hemostasis, it is one of the acute phase reactant proteins. In the last years, studies showed that fibrinogen represents a majoor risk factor for cardiovascular disease (3) and, numerous pathways have been identified through which fibrinogen can promote atherothombosis (4). Fibrinogen is become an important parameter because of the above reasons and the need for a reliable, simple, cheap and available fibrinogen assay method for routin analysis is increased today. In this study the relationships between three fibrinogen assay methods were evaluated. They were, modified Stirland, Clauss and a referance method. A spectrophotometric suulfit fractionation procedure for fibrinogen was chosen as a referance. In this method the concentration of fibrinogen was determined by biüret reagent based on its protein structure. The corresponding fibrinogen levels (mg/dl) was calculated by the regression equations which were calculated according to the data from calibration studies for each test procedure. Each test was studied duplicate. Normal distrubition of each method was shown statistically by using the mean values. The significance of the difference in the means of each couple of methods was determined by the paired t-test. There was a significant differance between referance and modified Stirland method (t= 5.36; p<0.0001); but differance between referance method and Clauss method was not significant, statistically (t= -1.23; p=0.226). Correlation coefficients were calculated for each couple of methods. The correlation between modified Stirland and referance method was good (r=0.85; p<0.0001) but the correlation between referance and Clauss method was found better, (r= -0.88; p<0.0001) and there was a reverse relation between these last two methods. For experimental reproducibility of each method, average variations were calculated. For referance, modified Stirland and Clauss method these values were found 5.77%; 6.78%; 2.54% respectively. As a result, for fibrinogen assay, Clauss method was found more succesful than Modified Stirland method.
Benzer Tezler
- Romatoid artrit tedavisine yönelik protein A- takılı poli(HEMA) kriyojellerin hazırlanması
Preparation of protein A-attached poly(HEMA) cryogels for rheumatoid arthritis treatment
MEHMET HÜSEYİN ALKAN
- Yeni bodıpy-kinolin diyad türevinin fibrinojen/HSA ile biyofiziksel etkileşimlerinin teorik ve spektroskopik yöntemler kullanılarak incelenmesi
Investigation of Biophysical Interactions Of A Novel BODIPY-Quinoline Dyad Probe With Fibrinogen/HSA By Spectroscopic And Theoretical Methods
PELİN TEKİZ
- Differential expression of proteins in active and inactive phases of Behçet's syndrome
Behçet sendromunun aktif ve inaktif fazlarında farklı protein ekspresyonları
KIYMET ASLI KİREÇTEPE AYDIN
Doktora
İngilizce
2019
Tıbbi Biyolojiİstanbul Teknik ÜniversitesiMoleküler Biyoloji-Genetik ve Biyoteknoloji Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)
PROF. DR. EDA TAHİR TURANLI
- Trombositlere fibrinojen ve GpIIb/IIIa antikorlarının bağlanmasında düşük dansiteli lipoprotein (LDL), okside olmuş düşük dansiteli lipoprotein ve yüksek dansiteli lipoprotein (HDL)'lerin etkilerinin flovsitometrik yöntemle incelenmesi
Flowcytometric analysis evaluation of the effects of low density lipoprotein (LDL), oxidized low density lipoprotein and high density lipoprotein (HDL) on the binding of fibrinogen and GpIIb/IIIa antibodies to platelets
HATİCE AVCI
- Hiperlipoproteinemili hastaların kan örneklerinde trombosit yüzeyine bağlı fibrinojen reseptörü ve apolipoprotein A1 bağlanma bölgesi varlığının flowsitometre ile saptanması ve sağlıklı kişilerle karşılaştırılması
Determination of the existence of the fibrinogen receptor binding to the platelet surface and apolipoprotein A1 binding site by flowcytometry in the blood samples of patients with hyperlipoproteinemia and its...
DERYA ÖZSAVCI
Yüksek Lisans
Türkçe
1999
BiyokimyaKaradeniz Teknik ÜniversitesiBiyokimya Ana Bilim Dalı
PROF. DR. EKİN ÖNDER