Farklı klinik dönemlerdeki tip 1 diyabetik hasta lenfositlerinde adezyon molekül düzeyleri
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 71201
- Danışmanlar: PROF. DR. AYDIN BARLAS
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Allerji ve İmmünoloji, Allergy and Immunology
- Anahtar Kelimeler: Adezyonlar, Diabetes mellitus-tip 2, Lenfositler, Tümör nekroz faktörleri, Adhesions, Diabetes mellitus-type 2, Lymphocytes, Tumor necrosis factors
- Yıl: 1998
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: İmmünoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
VI. ÖZET Bu çalışmada preklinik, erken klinik, klinik ve ileri klinik dönem olmak üzere otoimmun Tip 1 diyabetin 4 farklı klinik döneminde hastaların lenfositlerinde beta hücre destrüksiyonunda önemli rol oynayan hücre adezyon moleküllerinin düzeylerinin araştırılması hedeflendi. Çalışma kapsamına alınan olgular, otoimmun destrüksiyon başlangıç aşamasında tip I diyabetik hastaların birinci derecede akrabalarında ICA>20 JDF'u ve IVGTT 1'+3' dakikalarda akut insülin yanıtının 3 persentilin altındaki (56ııll/ml>l) diyabetiklerden preklinik dönem grubu oluşturuldu. Beta hücre destrüksiyonu döneminde, klinik semptomların ve otoantikor oluşumunun pozitivite gösterdiği, yeni tanı konulmuş diyabetiklerden, erken klinik dönem grubu oluşturuldu. İleri beta hücre destrüksiyonu aşamasındaki, klinik semptomların pozitivite gösterdiği klinik dönemdeki Tip 1 diyabetikler için, klinik diyabet süresinin 6 ay- 12 ay sınırları arasında olmasına dikkat edildi. Beta hücre destrüksiyonun tamamlandığı ve otoimmun aktivasyonun sonlandığı dönemlerde, diyabet süreleri 1yıl-5yıl sınırları arasında olan Tip 1 diyabetiklerden ileri klinik dönem grubu oluşturuldu. Nondiyabetik, ICA(-) karbonhidrat ve immun sistem mekanizmalarını etkileyecek hastalığı olmayan sağlıklı bireylerden kontrol grubu oluşturuldu. CD4, CD8, CD62L, CD49d, CD43, CD29 ölçümleri için flow sitometrik analiz yöntemi kullanıldı. CD62L, CD49d, CD43 ve CD29 düzeyleri Tip 1 diyabetin 4 farklı klinik evresinde karşılaştırmalı olarak incelendi. Flow sitometrik analiz ile ölçülen Tip 1 diyabetik hastaların lenfositlerinde CD62L düzeylerinde preklinik ve klinik döneme ait olgularda CD62L(L-selektin) 59düzeyleri kontrol grubuna göre anlamlı olarak artmış bulundu(p<0.05). Erken klinik ve ileri klinik dönemlerde ise kontrol grubuna göre ileri derecede anlamlı olarak arttığı izlendi(p<0.01 ). ?ı integrin familyasından VLA(CD29)'un ekspresyon düzeyleri preklinik, erken klinik ve ileri klinik dönemlerde kontrol grubuna göre çok ileri derecede anlamlı olarak artmış(p<0.001) bulundu, buna karşın klinik dönemde p<0.05 düzeyinde anlamlı olarak artmış olduğu tespit edildi. CD43 düzeylerinde tüm gruplarda istatistiksel olarak anlamlı değişiklik olmadığı saptanmıştır (p>0.05). 04 zinciri ve integrin ailesinin bir üyesi ve olan P1 zinciri (CD29) ile nonkovalent olarak bağlanan CD49d'nin ekspresyon düzeyleri preklinik ve klinik dönemlerdeki Tip 1 diyabetik hastalarda p<0.001 düzeyinde çok ileri derecede anlamlı olarak artmış, yine erken klinik dönem ve ileri klinik dönemlerde p<0.01 düzeyinde ileri derecede anlamlı olarak artmış olarak bulunmuştur. Çalışmamızda aynı zamanda Tip 1 diyabetin klinik seyrinde CD4+ T ve CD8+ T lenfositlerinin hastalığın evreleri ile ilişkisi araştırıldı. Preklinik ve ileri klinik dönemlerde CD4 işaretini taşıyan T lenfositlerinde artış kaydedilmesine rağmen, istatistiksel anlamlılık saptanamadı(p>0.05). CD8 işaretini taşıyan T lenfositlerinde artış kaydedildi fakat sadece ileri klinik dönemdeki artış istatistiksel olarak anlamlı idi(p<0.05). Sonuç olarak, bu çalışmada Tip 1 diyabetik hasta lenfositlerinde preklinik ve klinik dönemde CD62L (L-selektin) ve tüm dönemlerde VLA (CD29) ve CD49d düzeylerinin çok anlamlı olarak arttığı bulunmuştur. Bu da pre ve erken klinik dönemde lenfositlerin epitel hücrelerine tutunma ve yuvarlanmasının aktif olduğu, diğer tüm dönemlerde ise güçlü adezyonun gözlendiği saptanmıştır. Sonuç olarak çalışmamız diyabetiklerde sanıldığı gibi sadece migrasyonun (LFA-1 / ICAM-1) değil diğer aşamalarının da belirli bir sistematik içinde geliştiğini göstermiştir. 60
Özet (Çeviri)
VII. SUMMARY Attempts were made in this study to investigate levels of cellular adhesion molecules which play an important role in the destruction of beta cells in the lymphocytes of patients at four different clinical stages of autoimmune Type 1 diabetes, namely preclinical, early clinical, clinical and advanced clinical stages. A preclinical stage group was constituted who had ICA>20JDF and whose acute insulin response was below 3 percentile at 1'+3' minutes in IVGTT in first degree relatives of Type 1 diabetes at the initial stage of autoimmune destruction. At beta cell destruction stage, early clinical stage group was constituted of newly diagnosed diabetics in whom clinical symptoms and autoantibody production manifested positivity. Care was taken to maintain period of clinical diabetes between the borders of 6 months and 12 months for Typel diabetics at advanced stage of beta cell destruction, in whom clinical symptoms manifested positivity. Out of Type 1 diabetics whose diabetic period was between the borders of one year and 5 years, advanced clinical period group was constituted at stages in which beta cell destruction was completed and autoimmune activation ended. Control group was constituted of normal nondiabetic individuals with ICA (-) who had no disease that would affect carbohydrate and immune system mechanisms. Flow cytometric analysis method was employed for the measurements of CD4, CD8, CD62L, CD49d, CD43, and CD29. CD62L, CD49d, CD43 and CD29d levels were examined comparatively at 4 different clinical stages of Type 1 diabetes, CD62L (L- selectin) levels were found to be significantly increased in cases belonging to preclinical and clinical stages in terms of their CD62L levels in the lymphocytes of Type 1 diabetics, which were 61measured by flow cytometric analysis, compared to those in control group (p<0,05). However, in early clinical and advanced clinical stages, they were substantially increased significantly compared to those in control group (p<0,01). Expression levels of VLA (CD29), a member of p1 integrin family, were increased extremely significantly compared to those in control group in preclinical, early clinical and advanced clinical stages (p<0.001). In contrast, they were predicted to increase significantly at a level of p<0.05 at clinical stage. At CD43 levels no significant alteration was determined statistically in all groups (p<0.05). Expression levels of CD49d, which was bound noncovalently to fa chain (CD29), a member of integrin family and to a» chain were increased extremely significantly at a level of p<0.001 in Type 1 diabetics at preclinic and clinical stages, furthermore, they were found to markedly increased significantly at a level of p<0.01 at early clinical and advanced clinical stages. In our study, efforts were also made to investigate the correlation of CD4+ T and CD8+ T cells with the stages of disease in the clinical course of Type 1 diabetes. Although an increase was noted in T cells carrying CD4 mark in preclinical and advanced clinical stages, no statistical significance could be established (p>0.05). An increase was noted in T cells carrying CD8+, but the increase at only advanced clinical stage was statistically significant (p<0.05). As a result, in this study, CD62L (L-selectin) levels at preclinical and clinical stages and VLA (CD29) and CD49d levels at all stages were found to increase very significantly in the lymphocytes in Type 1 diabetics. This indicates that at pre and early clinical stages, adhesion of lymphocytes to endothelial cells and their rolling were active, whereas in all other stages, strong adhesion was observed. We concluded in our study that in diabetics, not only migration (LFA-1/ ICAM-1 ) but also other stages were developed in a definite systematic contrary to what was believed previously. 62
Benzer Tezler
- Preklinik ve klinik tip 1 diabette interleukin-1 beta ve CD95'in otoimmün destrüksiyondaki rolü
The Role of interleukin-1 beta and CD95 in autoimmune destruction of preclinical and clinical type 1 diabetes
DENİZ M. AYDEMİR
Yüksek Lisans
Türkçe
1998
Biyokimyaİstanbul Üniversitesiİmmünoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. M. TEMEL YILMAZ
- Renal hücreli karsinom prognozunda histopatolojik ve klinik parametrelerin yeri
Başlık çevirisi yok
ESAT KAYA
- Yönlendirilmiş doku rejenerasyonu tekniği kullanılarak farklı yapıdaki iki tip bariyer membran uygulanımının uzun dönem klinik değerlendirilmesi
Guided tissue regeneration using bioresorbable and nonresorbable
HİLAL USLU YILDIRIM
Doktora
Türkçe
2000
Diş HekimliğiAnkara ÜniversitesiPeriodontoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. M. NEJAT ARPAK
- Rokuronyumun farklı“Priming”doz ve“ Priming”aralıklarda uygulanmasıyla oluşan entübasyon koşulları ve nöromüsküler etkilerinin karşılaştırılması
Başlık çevirisi yok
VOLKAN CEBELLİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
Anestezi ve ReanimasyonUludağ ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
- Cisatracurium ve atracuriumun plazma histamin salınımı, hemodinamik sistem ve nöromusküler ileti üzerindeki etkilerinin karşılaştırılması
A Comparision of cisatracurium and atracurium on plasma histamin release, haemodynamic system and neuromuscular blocking effects
GAZİHAN ÇAĞLAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2000
Anestezi ve Reanimasyonİstanbul ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. YILDIZ KÖSE