Yıkıcı davranış bozukluğu olan çocuk ve ergenlerin ortam terapisinden faydalanımının değerlendirilmesi
Assessment of improvement from milieu therapy of children and adolescents with disruptive behavior disorders
- Tez No: 694892
- Danışmanlar: PROF. DR. AYNUR AKAY
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Psikiyatri, Psikoloji, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Psychiatry, Psychology, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Yıkıcı davranış, Davranım bozukluğu, Karşıt olma karşı gelme bozukluğu, Ortam terapisi, Yataklı servis, Davranış bozuklukları, Ergenler, Hastaneye yatırma, Çocuklar, Disruptive behaviour, Conduct disorder, Oppositional defiant disorder, Milieu therapy, Inpatient unit, Behavioral disorders, Adolescents, Hospitalization, Destructive behavior, Children
- Yıl: 2021
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Yıkıcı davranış bozuklukları, çocuk ve ergenlerde psikiyatri başvurularının en sık nedenlerinden biridir. Çocuk ve ergenlerde yıkıcı davranış bozuklukları ailesel, akademik ve toplumsal alanlarda ciddi bozulmalara yol açmaktadır. Bu bozukluklar tedavi edilemediğinde yarattığı sorunlar yetişkin hayatta da artarak devam etmekte, suç davranışlarına ve antisosyal kişilik bozukluklarına sebebiyet vermektedir. Yıkıcı davranış bozukluklarının ortaya çıkardığı bu durum, bu bozuklukların etkin tedavisinin önemini ortaya koymaktadır. Bu çalışmanın amacı, Dokuz Eylül Üniversitesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları yataklı tedavi biriminde yıkıcı davranış bozukluğu tanısı ile takip edilmiş çocuk ve ergenlerde ortam terapisinden faydalanımın incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmanın örneklem grubunu Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı yataklı tedavi biriminde DSM-IV veya DMS-V'e göre davranım bozukluğu veya karşıt olma karşı gelme bozukluğu tanısı ile takip edilmiş çocuk ve ergenler oluşturmuştur. Hastaların dosyaları geriye dönük olarak taranarak çalışma için gerekli verilere ulaşılmıştır. Çalışmaya 78 olgu alınmıştır. Olguların servisten yararlanımları Çocuklar İçin Genel Değerlendirme Ölçeği (The Children's Global Assessment Scale-CGAS) ve HoNOSCA-TR Klinik Gidiş Değerlendirme Ölçeği (Health of the Nation Outcome Scales - Children and Adolescents) ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Servis tedavisi sonunda olguların ortalama CGAS ölçek puanları 34,19'dan 53,08'e yükselmiş, ortalama HONOSCA-TR ölçek puanları 30'dan 19,94'e inmiştir. İki ölçekteki değişim de anlamlı düzeydedir (p< ,001). Yararlanım 13 yaş ve üzeri olgularda, 13 yaşın altındaki olgulara göre anlamlı düzeyde yüksektir (p= ,046). Yararlanım cinsiyetlere, DEHB eşlik durumuna, ebeveyn eğitim düzeyine göre farklılık göstermemektedir. Bireysel ve ailesel risk puanları yararlanıma anlamlı düzeyde etki etmemektedir. Yatış sırasındaki yüksek HONOSCA-TR puanı HONOSCA-TR değişim puanı ile pozitif yönde, orta düzeyde, istatiksel olarak anlamlı şekilde korelasyona (p< ,001), CGAS değişim puanı ile pozitif yönde, düşük düzeyde, istatiksel olarak anlamlı düzeyde korelasyona sahiptir (p= ,031). Yatış süresi ile CGAS değişim puanları pozitif yönde, orta düzeyde, istatiksel olarak anlamlı korelasyona (p= ,002), HONOSCA-TR değişim puanları pozitif yönde, düşük düzeyde, istatiksel olarak anlamlı korelasyona (p= ,015) sahiptir. Sonuç: Çalışmamızda yıkıcı davranış bozukluğu tanısı ile servise yatışı yapılan çocuk ve ergenlerin ortam terapisinden faydalandıkları bulunmuştur. Literatürde ortam terapisinin çeşitli psikiyatrik bozukluklara etkisini araştıran çalışmalar mevcut olsa da, yıkıcı davranış bozukluklarına etkisini araştıran çalışma sayısı oldukça kısıtlıdır. Çalışmamızın sonuçlarına göre olgular sadece yıkıcı davranış bozuklukları semptomları açısından değil, işlevselliğin birçok alanında ortam terapisinden fayda görmektedir. Bu bulgular, yıkıcı davranış bozukluklarının tedavisinde ortam terapisinin diğer tedavi yöntemlerine bir alternatif olduğunu göstermektedir. Çalışmamızda faydalanımın ebeveynin eğitim düzeyinden ve bireysel ve ailesel risklerden etkilenmediği bulunmuştur. Bu bulgu da ortam terapisinin geniş bir hasta popülasyonuna uygulanabilir olduğunu düşündürmektedir.
Özet (Çeviri)
Purpose: Disruptive behavior disorders are one of the most common reasons for psychiatric referrals in children and adolescents. Disruptive behavior disorders in children and adolescents lead to serious impairments in familial, academic and social areas. When these disorders left untreated, the problems they cause continue to increase in adult life, causing criminal behavior and antisocial personality disorders. This situation brought about by destructive behavior disorders reveals the importance of effective treatment of these disorders. The purpose of this study is to examine the use of milieu therapy in children and adolescents who have been followed up with the diagnosis of destructive behavioral disorder in Dokuz Eylül University Child and Adolescent Mental Health and Disorders Department inpatient treatment unit. Material and Method: The sample group of the study consisted of children and adolescents who were followed up with the diagnosis of conduct disorder or oppositional defiant disorder according to DSM-IV or DMS-V in the inpatient treatment unit of the Department of Child and Adolescent Mental Health and Disorders at Dokuz Eylül University Hospital. The necessary data for the study were obtained by scanning the patients' files retrospectively. 78 cases were included in the study. The improvements of the patients from the service were evaluated with The Children's Global Assessment Scale (CGAS) and the HoNOSCA-TR Clinical Outcome Scales (Children and Adolescents). Findings: At the end of treatment, the average CGAS scale scores of the cases increased from 34.19 to 53.08, and the average HONOSCA-TR scale scores decreased from 30 to 19.94. The change in both scales was statistically significant (p <, 001). Improvement was significantly higher in cases 13 years of age and older than cases younger than 13 years of age (p =, 046). Improvement did not differ according to gender, ADHD comorbidity, and parental education level. Individual and familial risk scores did not significantly affect improvement. High HONOSCA-TR score at admission had a positive, moderate level, statistically significant correlation with the HONOSCA-TR change score (p <, 001), a positive, low level, and statistically significant correlation with the CGAS change score (p = , 031). The duration of hospitalization and CGAS change scores have a positive, moderate level, statistically significant correlation (p =, 002), and HONOSCA-TR change scores have a positive, low level, statistically significant correlation (p =, 015). Results: In our study, we found that children and adolescents who were hospitalized with a diagnosis of destructive behavior disorder benefited from milieu therapy. Although there are studies investigating the effects of milieu therapy on various psychiatric disorders in the literature, the number of studies investigating its effect on disruptive behavior disorders is quite limited. According to the results of our study, patients benefit from milieu therapy not only in terms of symptoms of destructive behavioral disorders, but also in many areas of functionality. These findings show that milieu therapy is an alternative to other treatment modalities in the treatment of disruptive behavioral disorders. In our study, it was found that improvement was not affected by the education level of the parents and by individual and family risks. This finding suggests that milieu therapy is applicable to a large patient population.
Benzer Tezler
- Normal kilolu ile aşırı kilolu/obez olan dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanılı ergenlerin psikiyatrik komorbidite, patolojik internet kullanımı ve internet kullanım paternleri açısından karşılaştırılması
Comparison of normal weight and overweight/obese adolescents diagnosed with attention deficit and hyperactivity disorder in terms of psychiatric comorbidity, pathological internet use and internet use patterns
BÜŞRA ÜSTÜNDAĞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
PsikiyatriSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ İBRAHİM ADAK
- Özgül öğrenme bozukluğu komorbiditesi olan dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanılı çocuk ve ergenlerde problematik internet kullanımı ve internet kullanım tipleri
Problematic internet use and internet usage types in attention-deficit hyperactivity disorder diagnosed children and adolescents with specific learning disorder
ŞÜKRÜCAN KOCABAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
PsikiyatriSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Psikiyatrisi Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ İBRAHİM ADAK
- Obsesif kompulsif bozukluğu olan çocuk ve ergenlerin ebeveynlerinde başa çıkma tutumları ile ilişkili durumlar
Conditions related to coping strategi̇es of parents of children and adolescents with obsessive compulsive disorder
GÜLŞAH BAKİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
PsikiyatriKaradeniz Teknik ÜniversitesiÇocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SEMA KANDİL
- Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı olan 11-17 yaş arası ergenlerin DEHB belirti şiddeti ile ebeveyn ve arkadaş bağlanmaları arasındaki ilişkiye sosyal bilişin aracılık etkisinin araştırılması
Investigation of the mediating effect of social cognition on the relationship between ADHD symptom severity and the parental and peer attachments of adolescents aged 11-17 with a diagnosis of attention deficit and hyperactivity disorder
ZEYNEP ŞİŞMAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
PsikolojiIşık ÜniversitesiPsikoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HELİN YILMAZ KAFALI
- Kısa hastalık algısı ölçeği'nin (Brief illness perception questionnaire) dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanılı 8-17 yaş çocuk ve ergenlerde Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik çalışması
Başlık çevirisi yok
BURCU GEDİK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
PsikiyatriSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. DOÇ DR CANER MUTLU