Geri Dön

Obez ve kilolu bireylerde öğün sıklığının zayıflama, vücut kompozisyonu ve bazı biyokimyasal parametreler üzerine etkisi

The impact of frequent meals on slimming, body composition and certain biochemical parameters among obese and overweight individuals

PDF İndir

  1. Tez No: 684054
  2. Yazar: REYHAN ERİŞEN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MELTEM SOYLU
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Beslenme ve Diyetetik, Nutrition and Dietetics
  6. Anahtar Kelimeler: obezite, ağırlık kontrolü, diyet, biyokimyasal parametreler, öğün sıklığı, Beslenme, Beslenme alışkanlıkları, Biyokimyasal özellikler, Kilo alma, Kilo verme, Sağlıklı beslenme, Vücut ağırlığı, obesity, weight control, diet, biochemical parameters, meal frequency, Nutrition, Nutritional habits, Biochemical properties, Weight gain, Weight loss, Healthy nutrition, Body weight
  7. Yıl: 2021
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Biruni Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Beslenme ve Diyetetik Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Obezite tedavisinde öğün sayısı ve sıklığı hala tartışılan konulardandır. Bu çalışma, obez ve fazla kilolu bireylerde öğün sıklığı ile zayıflama, vücut kompozisyonu ve biyokimyasal parametreler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışma, Çankırı ilinde yürütülmüş olup 87 fazla kilolu ve obez birey katılmıştır. Katılımcılar 3, 4 ve 6 öğün olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. Katılımcılara üç ay boyunca ağırlık kontrolüne yönelik tıbbi beslenme tedavisi uygulanmış ve önerilen enerji ve besin öğelerinin farklı öğün sayılarında tüketilmesi sağlanarak vücut komposizyonu ve biyokimyasal parametreleri karşılaştırılmıştır. Üç ayın sonunda tüm katılımcıların antropometrik ölçümlerinde azalma izlenirken, sadece 3 ve 6 öğün beslenenlerin ortalama boyun çevresindeki azalma önemli bulunmuştur (sırası ile 32.6±2.55cm ve 33.1±2.57cm)(p<0.05). Katılımcılar arasında BKİ değişimi en fazla 4 öğün grubunda (35±6.18 kg/m2'den 30.3±5.64' kg/m2) olurken, en fazla ağırlık kaybı %14.6±3.96 ile günde 6 öğün beslenenlerde görülmüştür (p>0.05). Katılımcılar arasında diyet süresince vücut bileşimlerinde azalma ve vücut sıvı oranda zamanla artış saptanmıştır. 6 öğün beslenen grupların HDL kolesterol değerlerindeki artış dikkat çekici bulunmuştur (50.7±11.91mg/dL'den 56.1±20.48mg/dL) (p<0.05). Tüm gruplarda, HOMA-IR değerlerinde azalma görülmekle birlikte, 6 öğün beslenenlerin HOMA-IR değerlerindeki azalma, diğer gruplara göre daha fazladır (3.0±5.85'den 2.1±4.39) (p<0.05). Tüm katılımcıların günlük enerji alımı, karbonhidrat, hayvansal kaynaklı protein, yağ ve kolesterol tüketimlerinde azalma; günlük lif, K vitamini, C vitamini, folik asit, B1 vitamini, B6 vitamini, demir, çinko ve kalsiyum tüketimlerinde artış görülmüştür. Obez bireylere uygulanan tıbbi beslenme tedavisinin tüm gruplarda ağırlık kaybı, vücut bileşimi ve biyokimyasal parametreler üzerinde olumlu değişiklikler oluşturduğu, 6 öğün beslenmenin HOMA-IR ve HDL kolesterol düzeyleri üzerinde daha olumlu etki gösterdiği saptanmıştır. Bu konuda farklı örneklem gruplarında daha fazla klinik çalışma yapılması önerilmektedir.

Özet (Çeviri)

The number and frequency of meals in treatment of obesity has not been clearly defined, yet. This study has been conducted to examine the relationship between slimming with meal frequency and body composition and biochemical parameters. The study was conducted in the province of Çankırı with the participation of 87 overweight and obese individuals. The subjects were divided into three groups, with 3, 4 and 6 meals a day. The participants were given a three-month medical nutrition program under weight control and their body compositions (BMI replacement has been up to 4 meal groups 35±6.18 kg/m2 to 30.3±5.64 kg/m2) and biochemical parameters were compared as they were consuming the energy and nutrition elements suggested. At the end of the three months, while anthropometric measurements demonstrated a decline in all participants, the decrease in neck circumference thickness of those with only 3 and 6 meals a day was found to be significant (32.6±2.55cm, 33.1±2.57cm respectively) (p<0.05). The highest weight loss was observed among those who had 6 meals a day (%14.6±3.96) (p>0.05). A decrease in body compositions and a gradual increase in the percentage of body water were detected among the participants. The increase in HDL cholesterol measures in those with 6 meals a day was thought to be significant (from 50.7±11.91mg/dL to 56.1±20.48mg/dL) (p<0.05). While HOMA-IR measures declined in all groups, the decline in 6-meal group was more than those of other groups (from 3.0±5.85 to 2.1±4.39) (p<0.05). The daily energy, carbohydrate, animal protein, fat and cholesterol intake among all participants showed some decline while daily fiber food, vitamin K, vitamin C, folic acid, vitamin B1, vitamin B6, iron, zinc and calcium consumption decreased. The medical nutrition treatment conducted on obese individuals resulted in weight loss across all groups and brought about positive changes in body composition and biochemical parameters. The practice of 6 meals a day proved to have a more positive impact on HOMA-IR and HDL cholesterol levels. Further clinical studies on this topic with different subjects are suggested.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    429079

    Edirne il merkezinde 20-64 yaş popülasyonda obezite prevalansı ve ilişkili risk faktörleri

    Obesity prevalence and related risk factors in population aged 20-64 years in Edirne city center

    GÜL TERZİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Aile HekimliğiTrakya Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYŞE ÇAYLAN

  2. Tez No

    597879

    Fazla kilolu ve obez bireylerde tıkınırcasına yeme bozukluğunun saptanması

    Determination of binge eating syndrome in overweight and obese individuals

    GÜLCE TAŞTEMEL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Beslenme ve Diyetetikİstanbul Okan Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MEHMET AKMAN

  3. Tez No

    583657

    Fazla kilolu ve obez bireylerde besin bağımlılığı, diyet kalitesi ve biyokimyasal parametreler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship among food addiction, diet quality and biochemical parameters in overweight and obese individuals

    EMRE DUMAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Beslenme ve DiyetetikAnkara Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ALEV KESER

  4. Tez No

    783245

    Yetişkinlerde öğün sıklığı ile diyet kalitesi ve yeme tutumu arasındaki ilişki

    The relationship between meal frequency and diet quality and eating attitudes in adults

    SEVİNÇ BAKAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Beslenme ve DiyetetikGazi Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MAKBULE GEZMEN KARADAĞ

  5. Tez No

    891162

    Obez ve kilolu yetişkin bireylerde beslenme alışkanlıkları ve mikrobiyota farkındalık durumları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship between nutritional habits and microbiota awareness status in obese and overweight adult individuals

    İKBAL SEY

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Beslenme ve Diyetetikİstanbul Nişantaşı Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ GAMZE ŞANLI AK

Geri Dön