Geri Dön

Transfüzyon yapılan yenidoğan bebeklerde beslenmenin nekrotizan enterokolit gelişimine etkisi

The effect of feeding protocols during transfusion to development of necrotizing enterocolitis in newborn babies

  1. Tez No: 653538
  2. Yazar: RECEP ŞİYAR BALIK
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MURAT KONAK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Transfüzyon, Nekrotizan Enterokolit, Beslenme protokolleri, Bebek-yenidoğmuş, Bebekler, Beslenme, Enterokolit, Eritrosit transfüzyonu, Kan bileşenleri transfüzyonu, Transfüzyon reaksiyonu, Transfusion, Necrotizing Enterocolitis, Feeding Protocols, Infant-newborn, Infant, Nutrition, Enterocolitis, Erythrocyte transfusion, Blood component transfusion, Transfusion reaction
  7. Yıl: 2020
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Selçuk Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

GİRİŞ: Nekrotizan enterokolit (NEK), aşırı preterm bebeklerde yaklaşık %9'luk bir insidans ve %20-30'luk mortalite oranlarıyla en yaygın yenidoğan morbiditelerinden biri olmaya devam etmektedir. NEK gelişimi için çeşitli patofizyolojik yollar ileri sürülse de kesin mekanizma hala anlaşılamamıştır. Paketlenmiş eritrosit (pRBC) transfüzyonu sonrası gelişen akut bağırsak hasarının NEK'e benzer klinik belirtilerle ortaya çıkması nedeniyle yakın zamanda bu konuda tartışmalar olmuştur. Transfüzyon ve bağırsak yaralanması arasındaki bu etkileşim transfüzyon ilişkili bağırsak yaralanması (TRAGI) veya transfüzyonla ilişkili NEC (TR-NEK) olarak bilinir. Hipoksik bir bağırsakta transfüzyonun neden olduğu reperfüzyon hasarı TRAGI'nin patojenik mekanizmalarından biri olarak gösterilmiştir. Transfüzyon sırasında beslenme, oksijen talebini daha da artırarak bu hasarı şiddetlendirebilir. Bu çalışmanın amacı, prematüre bebeklerde eritrosit transfüzyonu sırasında uygulanan farklı beslenme stratejilerinin beslenme intoleransı ve TR-NEK gelişimi üzerindeki etkisini araştırmaktır. GEREÇ VE YÖNTEM: En az 30 ml/kg/gün beslenen ve eritrosit transfüzyonu yapılacak preterm bebekler üç gruba ayrıldı: Grup 1: transfüzyon sırasında beslenmeye aynı hacimde devam edilen grup; grup 2: transfüzyon sırasında beslenme kesilen grup; grup 3: beslenme hacmi %50 azaltılan grup. Beslenme intoleransı ve NEK (Bell evre I veya üstü olarak tanımlandı) varlığı kaydedildi. Verilerin analizinde SPSS programı kullanılmıştır. BULGULAR: Ortalama gebelik yaşı 27,1 ± 1,9 hafta olan ve doğum ağırlığı 1013 ± 311 gram olan seksen üç (n: 83) yenidoğan çalışmaya dahil edildi. Demografik özellikler gruplar arasında benzerdi. Gruplar arasında NEK ve beslenme intoleransı görülme sıklığı arasında fark yoktu (p> 0,05). TARTIŞMA: Eritrosit transfüzyonu, şiddetli anemi veya her ikisinin artmış NEK riski ile ilişkili olup olmadığı belirsizliğini korumaktadır. Bu çalışmada, erken doğmuş bebeklerde eritrosit transfüzyonu sırasında farklı beslenme stratejilerinin NEK gelişimi üzerindeki etkisini retrospektif olarak araştırmayı amaçladık. Sonuçlarımız, transfüzyon sırasında beslenmenin, çalışma grubumuzda beslenme intoleransı ve TR-NEK insidansını değiştirmediğini göstermiştir. Transfüzyon, beslenme uygulamaları ve TR-NEK arasındaki ilişkiyi değerlendirmek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.

Özet (Çeviri)

The Effect Of Feeding Protocols During Transfusion To Development Of Necrotizing Enterocolitis In Newborn Babies INTRODUCTION: Necrotizing enterocolitis (NEC) remains one of the most common neonatal morbidities with an incidence of about 9% and mortality rates of 20–30% in extremely preterm infants. Various pathophysiological pathways have been proposed for the development of NEC; the exact mechanism still remains elusive. There has been a recent controversy about the association between packed red blood cell (pRBC) transfusion and development of acute gut injury with clinical manifestations similar to NEC. The interaction between transfusion and gut injury known as transfusion associated gut injury (TRAGI) or transfusion associated NEC (TANEC). Reperfusion injury caused by transfusion in a hypoxic gut has been speculated as one of the pathogenic mechanisms of TRAGI. Feeding an infant during transfusion can aggravate this insult by further increasing the oxygen demand. The aim of this study is to investigate the effect of different feeding strategies applied during erythrocyte transfusion on feeding intolerance and TR-NEC development in premature infants. MATERIAL AND METHOD: Preterm infants who were fed at least 30 ml/kg /day, and were going to have an erythrocyte transfusions were divided into three groups: Group 1: feeding was continued with the same volume during transfusion; group 2: feeding was stopped during transfusion; group 3: feeding volume was reduced by 50%. The presence of feeding intolerance and NEC (defined as Bell stage I or greater) were recorded. SPSS program was used to analyze data. RESULTS: Eighty-three (n:83) neonates with a mean gestational age of 27,1±1,9 weeks, and a birth weight of 1013±311 grams were included in the study. The demographic characteristics were similar among the groups. There was no difference of NEC and feeding intolerance occurence between groups (p>0,05). CONCLUSION: Whether RBC transfusion, severe anemia, or both are associated with increased risk of NEC remains uncertain. In this study, we aimed to retrospectively investigate the effect of different feeding strategies during RBC transfusion in preterm infants on development of NEC. Our results showed that feeding during transfusion did not alter the incidence of feeding intolerance and TR-NEC in our study group. Further studies are needed to asses the association between transfusion, feeding practices and TR-NEC.

Benzer Tezler

  1. ABO ve RH uyuşmazlığı olmayan yenidoğan sarılığında etiyoloji

    Başlık çevirisi yok

    GÖKHAN İMSEYTOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SERVET ERDAL ADAL

  2. Yenidoğan yoğun bakım ünitemizdeki prematüre retinopatisi gelişim sıklığı ve risk faktörlerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of development frequency of retinopathy of prematurity and risk factors in our newborn intensive care unit

    TARA ÖRNEK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. DERYA BÜYÜKKAYHAN

  3. Yenidoğan bebeklerde beslenme öncesi ve sonrası sürekli non-invaziv monitörizasyonla; hemoglobin (SpHb), perfüzyon indeksi (Pİ) pletismografik varyabilite indeksi (PVİ) değerlerinin ölçülmesi

    Before and after feeding with continuous non-invesive monitoring in newborn babies; measurement of hemoglobin (SpHb), perfusion index (Pİ) pleth variability index PVİ) values

    MÜGE SELİN ÇELİK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHarran Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ HALİL KAZANASMAZ

  4. 1500 gram altında doğan prematüre bebeklerde postnatal altın saat uygulamalarımız ve bu uygulamaların yenidoğan morbiditesi ve mortalitesi üzerine etkisi

    Our postnatal golden hour practices in premature babies born under 1500 grams and the effects of these practices on neonatal morbidity and mortality

    GÖKHAN ÇOLAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. ELİF ÖZALKAYA

  5. Term bebeklerde geç kord klemplemenin bebek sağlığı üzerine etkileri

    Effects of delayed cord clamping on infant health in term babies

    SELİN YILDIZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Medeniyet Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    UZMAN SİBEL HATİCE ÖZÜMÜT