Geri Dön

Diabetes mellitus hastalarında özofagus motilitesinin yüksek çözünürlüklü manometri ile değerlendirilmesi

Evaluation of esophageal motility in patients with diabetes mellitus using high resolution manometry

  1. Tez No: 638248
  2. Yazar: NİHAN EREN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. FİLİZ AKYÜZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Gastroenteroloji, Internal diseases, Gastroenterology
  6. Anahtar Kelimeler: Diabet komplikasyonları, Diabetes mellitus, Gastrointestinal motilite, Manometri, Özofagus, Özofagus motilite bozuklukları, Diabetes complications, Diabetes mellitus, Gastrointestinal motility, Manometry, Esophagus, Esophageal motility disorders
  7. Yıl: 2020
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve amaç: Diabetes mellitus tüm organ sistemlerini etkileyebilen ve çeşitli düzeylerde hasar yaratabilen sistemik bir hastalıktır. Diyabetik hastalarda gastrointestinal komplikasyonlar sıklıkla uzun süreli hastalığa eşlik etmektedir. Bu komplikasyonlardan biri de özofagus dismotilitesidir. Bu hastalarda özofagus motilitesinde bozulma olsa bile hastaların çoğu semptomatik olmamaktadır. Bu çalışmada amacımız diabetes mellitus nedeniyle takipli hastalarda yüksek çözünürlüklü manometri ile özofagus motilite bozukluklarının sıklığını araştırmak ve diyabetik hastalarda özofagus dismotilitesi ile ilişkili olabilecek faktörleri belirlemektir. Hastalar ve Yöntem: Çalışmaya en az 5 yıldır tip 2 diabetes mellitus nedeniyle takip edilen 19 hasta ve herhangi bir hastalığı olmayan 10 sağlıklı kontrol dahil edildi. Hastaların demografik özellikleri, laboratuvar değerleri, diyabet süreleri, komplikasyonları ve tedavileri kaydedildi. Hasta ve kontrol grubuna yüksek çözünürlüklü manometri uygulandı. Hasta grubuna ayrıca özofagogastroduodenoskopi yapıldı. Bulgular: Sağlıklı gönüllüler diyabetik hastalara göre anlamlı olarak daha gençti (49.3±15.4'e karşı 60.3±7.1 yıl, p=0.045). Hasta grubunda ortalama diyabet süresi 16.7±6.1 yıldı. Hastaların ortalama HbA1C düzeyi %7.3±0,9 idi. Hastaların 11'i (%57.9) asemptomatikti. Beş hastada dispepsi, 2 hastada reflü, 1 hastada ise disfaji semptomları saptandı. Diyabetik grupta 5 (%26.3), kontrol grubunda 9 (%90) hastada HRM normal olarak sonuçlandı (p:0.001). Diyabet grubunda 3 hastada majör motilite bozukluğu, 9 hastada minör motilite bozukluğu, 2 hastada ise ÖGB çıkış yolu obstrüksiyonu saptandı; üç grup da hasta grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha fazlaydı (p=0.001). VKİ<30 kg/m2 ve VKİ≥30 kg/m2 olarak ayrılan hasta alt grupları arasında demografik, laboratuvar veya manometri sonuçları açısından anlamlı fark bulunamadı. Nefropati ile patolojik manometri sonucu arasında anlamlı korelasyon saptandı (P=0.012; R=0.328). Sonuç: Diyabetik hastalarda özofagus motilite bozuklukları sağlıklı popülasyona göre daha sıktır. Bu durum obeziteden bağımsız olarak diyabetin direkt etkisi ile ilişkilidir.

Özet (Çeviri)

Introduction and Aim: Diabetes mellitus is a systemic disease that can affect and damage all organ systems. Gastrointestinal complications in diabetic patients are usually associated with longer disease duration. One of these complications is esophagus dysmotility. Most of these patients remain asymptomatic despite having disrupted esophagus motility. In this study, we aimed to investigate the prevalence of esophagus motility disorders in patients with diabetes using high resolution manometry and determine the factors that may be associated with esophageal dysmotility in diabetic patients. Patients and Method: Nineteen patients who were followed with type 2 diabetes mellitus for at least 5 years and 10 healthy controls were included in the study. Patients' demographic characteristics, laboratory findings, diabetes durations, diabetic complications and treatments were recorded. High resolution manometry was applied to all subjects in both patient and control groups. The patient group also underwent esophagogastroduodenoscopy. Results: Healthy controls were significantly younger than diabetic patients (49.3±15.4 vs. 60.3±7.1 years, p=0.045). Mean diabetes duration was 16.7±6.1 years. Mean HbA1C levels of diabetic patients was 7.3±0,9%. Eleven patients (57.9%) were asymptomatic. Five patients had symptoms of dyspepsia, 2 patients had reflux and 1 patient had dysphagia. Five patients (26.3%) in the diabetic group and 9 (%90) control subjects had normal HRM results (p=0.001). Within the diabetic group, 3 patients had major disorders of peristalsis, 9 patients had minor disorders of peristalsis and 2 patients had EGJ outflow obstruction, all of which were significantly higher in the patient group than the control group (p=0.001 for all). Patient subgroups divided as BMI<30 kg/m2 and ≥30 kg/m2 had no significant difference in terms of demographic characteristics, laboratory, or manometry findings. Nephropathy had a significant correlation with pathological manometry results (P=0.012; R=0.328). Conclusion: Esophagus motility disorders are more common in diabetic patients than the healthy population. This is directly associated with diabetes, independent of obesity.

Benzer Tezler

  1. Kanser hastalarında diabetes mellitus, glukoz intoleransı ve abdominal obezite ilişkisinin değerlendirilmesi

    The assessment of the relationship between diabetes mellitus, glucose intolerance and abdominal obesity in cancer patients

    SEMİHA HAVAY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    OnkolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. TUĞBA YAVUZŞEN

  2. Karaciğer sirozunda periferik nöropati sıklığı ve periferik nöropatinin biyokimyasal parametrelerle ilişkisi

    Prevalence of peripheral neuropathy in liver cirrhosis and relationship between peripheral neuropathy and biochemical parameters

    MEHMET TAŞDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    GastroenterolojiYüzüncü Yıl Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AHMET CUMHUR DÜLGER

  3. Pediatrik çölyak hastalarında özofajit sıklığının endoskopik ve patolojik değerlendirilmesi

    Endoscopic and pathologic evaluation of the frequency of esophagitis in pediatric celiac disease patients

    BARAN CAĞINDA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıMersin Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YUSUF USTA

  4. Özofagus kanserli hastaların demografik özelliklerinin sağkalıma etkisi

    The effect of demographic features on survival in patients with esophageal cancer

    BİNNUR CAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    OnkolojiAtatürk Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET BİLİCİ