Geri Dön

Diyabetik nefropatide sistemik adropin uygulamasının oksidatif stres üzerine etkileri

Effects of systemic adropin administration on oxidative stress in diabetic nephropathy

  1. Tez No: 616378
  2. Yazar: ÇAĞRI ALP DÜZ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ÇİĞDEM ÖZER
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Fizyoloji, Physiology
  6. Anahtar Kelimeler: Adropin, Diabetes mellitus, Diabetik nefropatiler, Oksidatif stres, Adropin, Diabetes mellitus, Diabetic nephropathies, Oxidative stress
  7. Yıl: 2020
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gazi Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Fizyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Genetik faktörler, beslenme alışkanlıkları ve sedanter yaşam gibi etkenler sonucu görülen diabetes mellitus (DM) hastalığına sahip kişi sayısı her geçen yıl artmaktadır. Ölüm nedenleri arasında üst sıralarda yer alan diyabetin ana morbidite ve mortalite nedenlerinden birisi insidansı %30-40 olan diyabetik nefropatidir (DN). Bu nedenle diyabet tedavisinde nefropati ana hedeflerden birisidir. Karaciğer, beyin, kalp ve koroner arterde sentezlenen adropin insülin duyarlılığında, glukoz intoleransında, enerji homeostazisinde rol oynar ve düşük adropin seviyeleri çeşitli patolojik değişiklikler ile ilişkilidir. Çalışmamızda sıçanlarda streptozotosin (STZ) ile oluşturulan DN'de sistemik adropin uygulamasının böbrek dokusu üzerine biyokimyasal ve morfolojik etkilerini incelemeyi amaçladık. 28 adet Wistar albino sıçan 4 gruba ayrıldı: 1. Kontrol (K), 2. Adropin (A), 3.Diyabet (D), 4. Diyabet+Adropin (D+A). Diyabet gruplarına tek doz, intraperitoneal (ip) olarak 65 mg/kg STZ uygulanırken, kontrol ve adropin gruplarına STZ çözücüsü uygulandı. Adropin gruplarına STZ ve/veya STZ çözücüsü verilmesinden 8 hafta sonra 10 gün boyunca ip olarak günde 2 defa 450 nmol/ kg adropin uygulaması yapıldı. Kontrol ve diyabet gruplarına ise 8 haftayı takiben 10 gün, günde 2 defa % 0.9 serum fizyolojik (SF) verildi. Denekler son doz uygulamasından 1 gün sonra ketamin-ksilazin anestezi altında intrakardiyak kan alınarak feda edildi. Çalışma sonunda böbrek dokusunda total oksidan, malondialdehit (MDA), glutatyon (GSH), vasküler endotelyal büyüme faktörü (VEGF) ve tümör nekrozis faktör-alfa (TNF-ɑ) seviyeleri, glomerüler çap, glomerüler bazal membran kalınlığı ölçüldü ve kollajen lif yoğunluğu değerlendirildi. Sonuçlar IBM SPSS Statics 22 programında karşılaştırıldı ve p<0.05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Diyabet grubunda kontrol ve adropin grupları ile karşılaştırıldığında yüksek MDA, TOS (p<0,05), VEGF (p<0,05) ve TNF-ɑ (p<0,05) seviyelerinde, glomerüler çap (p<0,05), kollajen lif yoğunluğu (p<0,05) ve glomerüler bazal membran kalınlığı (p<0,05) bulundu. Diyabet+Adropin grubunda diyabet grubuna göre azalmış VEGF (p<0,05) ve TOS seviyeleri (p<0,05), kollajen lif yoğunluğu (p<0,05), glomerüler çap (p<0,05), ve bazal membran kalınlığı (p<0,05) tespit edildi.

Özet (Çeviri)

The number of person who have diabetes mellitus (DM) that is caused by factors such as genetic factors, nutritional habits and sedentary lifestyle is increasing each year. Diabetes is among the major causes of death and diabetic nephropathy, with an incidence of 30-40%, is one of the major causes of morbidity and mortality of diabetes. Therefore DN is one of the main targets in treatment of diabetes. Adropin that is synthesed by liver, brain, heart and coronary artery plays a role in insülin sensivity and glucose homeostasis. Low adropin levels associated with various patological processes such as obesity, nephropathy, coronary atherosclerosis and myocard infarction. We aimed to investigate biochemical and morphological effects of systemic adropine administration on renal tissue in dibatic nephropathy. Diabetes was created through streptozotocin (STZ) injection intraperitoneally. 28 Wistar albino rats were divided into 4 groups: 1.Control (C), 2. Adropin (A), 3. Diabetes Mellitus (D), 4. Diabetes + Adropin (D+A). Diabetes groups received intraperitoneally a single dose of 65 mg/kg STZ. STZ solvent was applied on control and adropin groups. Adropin groups were treated with 450 nmol/kg adropine twice daily for 10 days intraperitoneally after 8 weeks from STZ injection. C and D groups were given %0.9 physiological serum two dose per day for 10 days intraperitoneally after 8 weeks. In next day following final injection, animals are sacrified with drawing blood from heart under ketamin-ksilazin anesthesia condition. Total oxidant status (TOS), malondialdehyde (MDA), glutation (GSH), vascular endhotelial growth factor (VEGF) and tumor necrosis factor-alpha (TNF-ɑ) levels, glomerular diameter, glomerular basement membrane thickening, collagen fiber density were measured in kidney tissue. We analyzed data using IBM SPSS Statics 22 software and p <0.05 was considered statistically significant. Increased levels of MDA, TOS (p<0,05), VEGF (p<0,05), TNF-ɑ (p<0,05), collagen fiber density (p<0,05), glomerular diameter (p<0,05) and basement membrane thickness (p<0,05) were detected in diabetes group. Decreased MDA, VEGF (p<0,05) and TOS levels (p<0,05), collagen fiber density (p<0,05), glomerular diameter (p<0,05) and basement membrane thickness (p<0,05).

Benzer Tezler

  1. Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda üriner PDGF-BB (platelet kaynaklı büyüme faktörü) düzeyinin diyabetik nefropati erken tanısındaki önemi ve diyabetik nöropati arasındaki ilişkisi

    Importance of urinary PDGF-BB (platelet-derived growth factor) in early diagnosis of diabetic nephropathy and the relation between diabetic neuropathy in patients with TYPE II diabetes mellitus

    SELİN MERİH URLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    NefrolojiAtatürk Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ABDULLAH UYANIK

  2. NGAL diyabetik nefropatinin erken bir belirteci olabilir mi?

    Could NGAL be an early biomarker of diabethic nephropathy

    İBRAHİM YILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıErciyes Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı Bölümü

    PROF. DR. RUHAN DÜŞÜNSEL

  3. Normotansif diyabetik albuminürili olgularda enalapril ile losartan tedavisinin karşılaştırılması

    Başlık çevirisi yok

    AYDIN MAZLUM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Hematolojiİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SADİ GÜNDOĞDU

  4. Diyabetik nefropatisi olan hastalarda homosistein tiyolaktonaz, aril esteraz ve paraoksanaz enzim aktivitelerinin değerlendirilmesi

    Assessment of paraoxanase (PON), arly esterase and homocysteine thiolactonase activities in patients with diabetic nephropathy

    DURMUŞ AYAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    BiyokimyaGazi Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYŞE BANU ÇAYCI SİVRİ