Geri Dön

Stabil koroner kalp hastalığı olan kronik periodontitisli bireylerde cerrahi olmayan periodontal tedavinin serum ve dişeti oluğu sıvısı interlökin 17 düzeylerine etkisi

The effect of non-surgical periodontal therapy on serum and gingival crevicular fluid interleukin 17 levels in chronic periodontitis patients with stabil coronary artery disease

  1. Tez No: 552628
  2. Yazar: SIDDIKA SELVA SÜME KEŞİR
  3. Danışmanlar: PROF. DR. HATİCE EBRU OLGUN
  4. Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
  5. Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
  6. Anahtar Kelimeler: Ateroskleroz, Gingival oluk sıvı, Kalp hastalıkları, Koroner arter hastalığı, Koroner hastalık, Periodontal hastalıklar, Periodontitis, Serum, İnflamasyon, İnterlökin 17, Atherosclerosis, Gingival crevicular fluid, Heart diseases, Coronary artery disease, Coronary disease, Periodontal diseases, Periodontitis, Serum, Inflammation, Interleukin 17
  7. Yıl: 2019
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Kırıkkale Üniversitesi
  10. Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Periodontoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Periodontitis dişi destekleyen dokuların kaybı ile karakterize kronik enflamatuvar bir has-talıktır. Bu lokalize enflamasyon vücudun genel enflamatuvar yüküne katkıda bulunarak, sistemik hastalıkların kötüleşmesine neden olabilir. Koroner kalp hastalıkları patogene-zinde periodontal hastalıklara benzer şekilde enflamasyonun rol oynadığı, aterosklerotik plak gelişimi ile karakterize, toplumda yaygın olarak görülen kardiyovasküler has-talıklardır. Ülsere cep epiteli kaynaklı bakteriyemi ve enflamatuvar mediyatörlerin sistem-ik olarak artışı periodontal hastalık ve kardiyovasküler hastalık (KVH)'lar arasındaki ilişkinin nedeni olarak düşünülmektedir. T yardımcı hücreleri tarafından sentezlenen in-terlökin 17 (IL-17), periodontitisli dokularda yüksek seviyelerde izlenirken alveolar kemik kaybının olduğu alanlar ile korelasyon göstermektedir. Ateroskleroz gelişiminde de etkili olabileceği düşünülen IL-17 iki hastalık arasındaki olası mekanizmada önemli role sahip olabilir. Çalışmanın amacı, kronik periodontitis teşhisi konulan stabil koroner arter hastalarında, cerrahi olmayan periodontal tedavinin periodontal hastalık ve aterogenez patogenezinde etkili olduğu düşünülen IL-17'nin serum ve DOS seviyelerine olan etkisini belirlemektir. Kronik periodontitisli 32 hasta [16 periodontitis (P) ve 16 koroner arter hastalığı olan periodontitisli (KAH+P)] ve 29 periodontal olarak sağlıklı birey [15 kontrol ve 14 koro-ner arter hastalığı olan (KAH)] olmak üzere toplamda 61 birey çalışmaya dahil edildi. Başlangıçta tüm bireylerden dişeti oluğu sıvısı (DOS) ve serum örnekleri alınarak son-dalama derinliği, klinik ataçman seviyesi, plak ve gingival indeksleri içeren klinik perio-dontal ölçümler kaydedildi. Ardından başlangıç periodontal tedavisi yapılan kronik peri-odontitisli hastalardan 3. ayda tüm örnekler tekrar alınıp, klinik periodontal ölçümler kaydedildi. DOS ve serum IL-17 düzeyleri enzim bağlı immunosorbent analiz (ELISA) yöntemi ile incelendi. Her iki kronik periodontitis grubunda başlangıç periodontal tedavi sonrası tüm ağız (p<0.001), örneklem diş (p<0.001) klinik periodontal parametrelerde ve DOS hacmi (p<0.05) değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı gelişmeler görüldü. Her iki grupta DOS IL-17 total miktar ve konsantrasyon değerlerinde tedavi sonrası anlamlı değişim izlen-medi. Serum IL-17 düzeylerinde tedavi sonrası anlamlı farklılık sadece KAH+P grubunda görüldü (p<0.05). Sonuç olarak, cerrahi olmayan periodontal tedavi sonrası serum IL-17 düzeylerinin KAH+P grubunda azalması, periodontal hastalık ve koroner arter hastalığı arasındaki olası ilişkide IL-17'nin yararlı bir biyobelirteç olabileceğini göstermektedir.

Özet (Çeviri)

Periodontitis is a chronic inflammatory disease characterized by the loss of tooth supporting tissues. This localized inflammation may contribute to the overall inflammatory burden of the body, leading to a worsening of systemic conditions. As a common disease in the society, coronary heart disease is characterized by the formation of atherosclerotic plaque and inflammation have a crucial role in the pathogenesis similar to periodontitis. Ulcerated gingival epithelium is a source of bacteremia and inflammatory mediators which are considered to be the cause of association between periodontal disease and cardiovascular diseases. Interleukin 17 (IL-17), which is synthesized by T helper cells were detected in inflamed periodontal tissues, is also correlated with areas of alveolar bone loss. IL-17, which is thought to be a potent factor in the development of atherosclerosis, may have an important role in the possible mechanism between two diseases. The aim of the study is to determine the effect of non-surgical periodontal treatment on the serum and gingival crevicular fluid (GCF) levels of IL-17, which is thought to be effective in the pathogenesis of periodontal disease and atherogenesis in patients with stable coronary artery disease (CAD). Thirty-two individuals diagnosed with chronic periodontitis [16 periodontitis (P) and 16 coronary artery disease with periodontitis (CAD + P)] and 29 periodontally healthy subjects [15 controls and 14 patients with coronary artery disease (CAD)], a total of 61 were included in the study. Initially, GCF and serum samples were taken from all individuals and clinical periodontal parameters including probing depth, clinical attachment level, plaque and gingival indices were recorded. On the third month following initial periodontal treatment, all samples and clinical periodontal parameters were recorded in periodontitis groups. GCF and serum IL-17 levels were analyzed by enzyme-linked immunosorbent analysis (ELISA). Statistically significant changes were observed in the full mouth (p<0.001), sample tooth (p<0.001) clinical periodontal parameters and GCF volume (p<0.05) after the initial periodontal treatment in P and CAD+P groups. In both groups, no significant change was observed in total amount and concentration of IL-17 in GCF after the treatment. Serum IL-17 levels were significantly different in CAD+P group (p<0.05). In conclusion, decreased serum IL-17 levels in CAD+P group after non-surgical periodontal treatment suggests that IL-17 may be a useful biomarker in the possible relationship between periodontal disease and coronary artery disease.

Benzer Tezler

  1. Stabil kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan hastalarda koroner arter hastalığı erken tanısında miyokard perfüzyon sintigrafisi ve koroner kalsiyum skorunun değeri

    The value of coronary calcium score and myocard perfusion scintigraphy for the early diagnosis of coronary artery disease in patients with stable chronic obstructive pulmonary disease

    MEHMET FETHİ ALİŞİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    KardiyolojiUludağ Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AAYŞE ESRE KUNT UZASLAN

    PROF. DR. OSMAN AKIN SERDAR

  2. Stabil angina pektorisli hastalarda arteriyel sertlik ve AORT augmentasyon indeksinin koroner arter hastalığı ile ilişkisi

    Evaluation of relat ionship between augmentation index with coronary artery disease severity in stabil angina pectoris patients

    ALİ UYSAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    KardiyolojiUludağ Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. OSMAN AKIN SERDAR

  3. ST segment yükselmesiz akut koroner sendrom ve stabil anjina pektoris olduğundan şüphelenilen hastalarda koroner arter hastalığının tanı ve revaskülarizasyon sonrası klinik sonuçları değerlendirmede speckle tracking ekokardiyografinin yeri, syntax 2 skoru ile ilişkisi

    The role of speckle tracking echocardiography in the diagnosis of coronary artery disease and the evaluation of clinical outcomes after revascularization in patients suspected of non- ST-segment elevation acute coronary syndrome and stable angina pectoris and its relationship to syntax 2 score

    GUNAY ASGARLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    KardiyolojiAkdeniz Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MURATHAN KÜÇÜK

  4. Stabil koroner arter hastalarında inflamatuvar markırlar ile kalp hızı değişkenliği arasındaki ilişki

    Relationship between inflammatory markers and heart rate variability in patients with stable coronary artery disease

    ÖZLEM KARACA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    KardiyolojiUludağ Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALİ AYDINLAR

  5. Koroner arter hastalığı olan diyabetik hastalarda, açlık kan şekeri, tokluk kan şekeri ve hba1c seviyeleri ile aspirin ve klopidogrel direnci arasındaki ilişki

    The relationship of aspirin and clopidogrel resistance with fasting blood glucose, postprandial blood glucose and hba1c levels in diabetic patients with coronary artery disease

    SHKELQİM HOXHA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    KardiyolojiErciyes Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET GÜNGÖR KAYA