Geri Dön

Tip 2 diyabet hastalarında tıbbi beslenme tedavisi, pentraksin-3, hs-crp ve vücut kompozisyon analizleri arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi

Evaluation of the relationship between medical nutrition therapy, pentraxin-3, hs-crp and body composition analysis in type 2 diabetes patients

  1. Tez No: 519987
  2. Yazar: RAMAZAN DURAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. KAMİLE MARAKOĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Tip 2 Diyabetes Mellitus, Tıbbi Beslenme Tedavisi, hs-CRP, Pentraksin-3, Beslenme tedavisi, C reaktif protein, Diabetes mellitus-tip 2, Pentraksin 3, Vücut kompozisyonu, Type 2 Diabetes Mellitus, Medical Nutrition Therapy, hs-CRP, Pentraxin-3, Nutrition therapy, C reactive protein, Diabetes mellitus-type 2, Pentraxin 3, Body composition
  7. Yıl: 2018
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Selçuk Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

TİP 2 DİYABET HASTALARINDA TIBBİ BESLENME TEDAVİSİ, PENTRAKSİN-3, hs-CRP VE VÜCUT KOMPOZİSYON ANALİZLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ Hazırlayan: Dr Ramazan DURAN Aile Hekimliği Anabilim Dalı Tıpta Uzmanlık Tezi - Konya, 2018 Amaç: Bu çalışmada Tip 2 diyabet hastalarında tıbbi beslenme tedavisinin, pentraksin-3, hs-CRP ve vücut kompozisyon analizleri üzerine olan etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya 01.03.2017 ile 25.08.2017 tarihleri arasında Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Diyabet Eğitim Polikliniğine ve Periyodik Muayene Polikliniğine başvuran Tip 2 DM tanısı konmuş ve tedavi almakta olan 160 birey alındı. Katılımcıların sosyodemografik özelliklerini ve Diyabet özelliklerini içeren 38 sorudan oluşan anket formu yüz yüze görüşme yöntemi ile uygulandı. Hastaların ilk muayenesinde ve diyetisyen tarafından tıbbi beslenme tedavisi verildikten 3 ay sonra Doğrudan Segmental Çok frekanslı - Biyoelektrik Empedans Analizi (DSM-BIA) yöntemiyle Inbody 770 cihazı kullanılarak vücut kompozisyon analizleri ölçüldü. Tüm veriler SPSS 21.0 istatistik paket programı kullanılarak değerlendirildi. Verilerin değerlendirilmesinde sayı, yüzde, ortalama, standart sapma ve median kullanıldı. Student-t testi, Mann-Whitney U testi, Paired Simple-t testi, Wilcoxon testi, Pearson ve Spearman's rho korelasyon analizleri kullanıldı. Bulgular: Hastaların üç aylık tıbbi beslenme tedavisi (TBT) sonrası vücut kompozisyon analizlerinde; ağırlık, VKİ, bel çevresi, vücut yağ ağırlığı, vücut yağ oranı ve visseral yağ alanı TBT öncesine göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük bulundu (p<0,001), Ancak TBT sonrası bel-kalça oranı düzeyinde TBT öncesine göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık yoktu (p=0,802). Hastaların TBT sonrası kan parametrelerinden; glukoz (p<0,001), insülin (p=0,033), HOMA indeksi (p=0,004), HbA1c (p<0,001), total kolesterol (p=0,001), LDL (p=0,008), ALT (p<0,001) ve hs-CRP (p<0,001) düzeyleri TBT öncesine göre istatistiksel açıdan anlamlı derecede düşük bulundu. Buna karşın TBT sonrası trigliserid (p=0,509), HDL (p=0,079) ve pentraksin-3 (p=0,706) düzeylerinde TBT öncesine göre istatistiksel açıdan anlamlı farklılık bulunamadı. TBT sonrası sistolik kan basıncı değerleri TBT öncesine göre istatistiksel açıdan anlamlı derecede düşük bulundu (p<0,001), fakat TBT sonrası diastolik kan basıncı ile TBT öncesi arasında istatistiksel açıdan anlamlı farklılık bulunamadı (p=0,382). TBT sonrası Framingham risk skoru düzeyi TBT öncesine göre istatistiksel açıdan anlamlı derecede düşük bulundu (p<0,001). Sonuçlar: Çalışmamızda Tip 2 diyabetli hastalarda uygulanan tıbbi beslenme tedavisinin kardiyovasküler riski ve inflamasyonu azalttığı, glisemik kontrolün sağlanmasına katkı sağladığı, vücut kompozisyonunda anlamlı düzelme sağladığı sonucuna varılmıştır. Tip 2 diyabet hastalarında tıbbi beslenme tedavisi, hastaların tedaviye uyumu ve yaşam tarzlarında olumlu değişmeler gösterip, metabolik kontrolün sağlanması, hastalığın ilerleyip komplikasyonlarının gelişmemesi açısından büyük öneme sahiptir.

Özet (Çeviri)

EVALUATION OF THE RELATIONSHIP BETWEEN MEDICAL NUTRITION THERAPY, PENTRAXIN-3, hs-CRP AND BODY COMPOSITION ANALYSIS IN TYPE 2 DIABETES PATIENTS Prepared by: Dr Ramazan DURAN Department of Family Medicine Specialization thesis in medicine - Konya, 2018 Objective: In this study, it was aimed to evaluate the effects of medical nutrition therapy on pentraxin-3, hs-CRP and body composition analysis in Type 2 diabetes patients. Materials and Methods: This study included 160 individuals who were admitted to the Outpatient Diabetes Education Clinic and Periodic Examination Clinic, diagnosed with Type 2 Diabetes and received treatment at Selcuk University Faculty of Medicine Family Medicine Department between the dates of March 1, 2017 and August 25, 2017. A questionnaire consisting of 38 questions including the sociodemographic and diabetic characteristics of the participants was administered by face-to-face interview method. Body composition analyzes were measured using the Inbody 770 instrument using the Direct Segmental Multifrequency - Bioelectrical Impedance Analysis (DSM-BIA) method at the first examination of the patients and 3 months after the medical nutrition treatment was given by the dietician. All the data were evaluated using SPSS for Windows 21.0 statistical software. Number, percentage, mean, standard deviation and median were used to evaluate the data. Student-t test, Mann-Whitney U test, Paired Simple-t test, Wilcoxon test, Pearson's and Spearman's rho correlation analyzes were used. Results: In the body composition analyzes of the patients after 3 months medical nutrition therapy (MNT); weight, BMI, waist circumference, body fat weight, body fat ratio and visceral fat area were statistically significantly lower than they were before MNT (p <0.001). However, there was no statistically significant difference in waist-to-hip ratio after MNT compared to pre- MNT (p = 0.802). Of the blood parameters of patients after MNT; glucose (p <0.001), insulin (p = 0.033), HOMA index (p = 0.004), HbA1c (p <0.001), total cholesterol (p = 0.001), LDL (p = 0.008), ALT (p <0.001) and hs-CRP (p <0.001) levels were statistically significantly lower than before MNT. On the other hand, there was no statistically significant difference between triglyceride (p = 0.509), HDL (p = 0.079) and pentraxin-3 (p = 0.706) levels pre and post MNT. Systolic blood pressure values after MNT were statistically significantly lower than before MNT (p <0.001) but there was no statistically significant difference in diastolic blood pressure between pre-MNT and post-MNT (p = 0.382). The level of Framingham risk score after MNT was statistically significantly lower than before MNT (p <0.001). Conclusion: In our study, it was cocluded that medical nutrition therapy applied to patients with Type 2 diabetes decreased cardiovascular risk and inflammation, contributed to the maintenance of glycemic control, and a significantly improved the body composition. Medical nutrition therapy in type 2 diabetes patients, has a major importance in that patients show positive changes in treatment compliance and lifestyle, providing metabolic control, and preventing progression of disease and complications.

Benzer Tezler

  1. Tip 2 diyabet hastalarında tıbbi beslenme tedavisi uyumu

    Medical nutrition treatment in type 2 diabetic patients

    EKİM ÖZGE GÖKÇE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    PROF. DR. SÜLEYMAN GÖRPELİOĞLU

  2. Tıbbi beslenme tedavisi alan tip 2 diyabet hastalarında vücut kompozisyon analizinin, adropin, chemerin ve HS-CRP'nin değerlendirilmesi

    Evaluation of body composition analysis, adrophine, chemerine and HS-CRP in TYPE 2 diabetes that are medical nutrition therapy

    VEDAT DEMİRCİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Aile HekimliğiSelçuk Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KAMİLE MARAKOĞLU

  3. Oral antidiyabetik ilaç kullanan Tip 2 diyabet hastalarında tıbbi beslenme tedavisinin Hemoglobin A1c düzeylerine etkisi

    The effect of nutrition therapy on Hemoglobin A1c levels in Type 2 Diabetics using oral antidiabetic drugs

    ERKAN DENİZ DİNÇER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Beslenme ve Diyetetikİstanbul Medipol Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜLGÜN ERSOY

  4. Tip 2 diyabet hastalarında uygulanmakta olan diyetlerin hasta izlem süresi ile hasta uyum ve memnuniyeti üzerine etkisi

    The effect of diets on patient follow-up duration and patient compliance and satisfaction in Type 2 Diabetes patients

    EDA SOLAK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Beslenme ve DiyetetikBandırma Onyedi Eylül Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYŞE GÜLDEM KİLCİLER

  5. Tip 2 diyabet hastalarının tedavisinde ilaç ve fitoterapi uygulamaları ile beslenme ve fiziksel aktivite yöntemlerinde bireysel tecrübelerin incelenmesi

    Evaluation of individual experiences on medication phytotherapy, nutrition and physical activity methods for the treatment of patients with type 2 diabetes

    BİHTER KÜRKÇÜ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Eczacılık ve FarmakolojiFırat Üniversitesi

    Farmakoloji ve Toksikoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KADİR SERVİ