Geri Dön

65 yaş üzeri diyabeti olan ve olmayan bireylerde kırılganlığın değerlendirilmesi

The evaluation of frailty in aged over 65 years patients with and without diabetes mellitus

PDF İndir

  1. Tez No: 517021
  2. Yazar: ZÜHRE KARSLI
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ GÜLSEREN PAMUK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Anketler, Diabetes mellitus, Geriatri, Kırılganlık, Sosyodemografik özellikler, Yaşlılar, Ölçekler, Questionnaires, Diabetes mellitus, Geriatrics, Frailty, Socio-demographic characteristics, Aged, Scales
  7. Yıl: 2018
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi
  10. Enstitü: İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

65 Yaş Üzeri Diyabeti Olan ve Olmayan Bireylerde Kırılganlığın Değerlendirilmesi The Evaluation of Frailty in Aged Over 65 Years Patients With and Without Diyabetes Mellitus İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Hastanesi'ne ve İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Narlıdere 4 No'lu Eğitim Aile Sağlığı Merkezi'ne başvuran 65 yaş üzeri diyabeti olan ve olmayan bireylerde kırılganlığı değerlendirmeyi amaçladık. Katılımcılara araştırmacılar tarafında hazırlanan ve 27 sorudan oluşan sosyodemografik veri anketi ve yaşlılarda kırılganlığı ölçmek için kullanılan Edmonton Kırılganlık Ölçeği uygulanmıştır. Edmonton Kırılganlık Ölçeği 9 farklı parametrenin yer aldığı 11 sorudan oluşmaktadır. Ölçek toplam 17 puandan hesaplanmış, 0-4 puan kırılgan olmayan, 5-6 kırılganlığa yatkın, 7 puan ve üzeri kırılgan olarak değerlendirilmiştir. Çalışmamıza vaka ve kontrol grubu olarak 149 diyabeti olan, 149 diyabeti olmayan toplam 298 katılımcı dahil edilmiştir. Katılımcıların yaş ortalaması 70.68±5.45, median değeri 69.00 (min: 65, max: 89) %63,4(n=189)'ü kadın idi. Katılımcıların %31,5(n=94)'i kırılgan, %21,1(n=63)'i kırılganlığa yatkın, %47,3(n=141)'ü kırılgan olmayan olarak tespit edildi. Yaşın artışı ile kırılganlık oranında artış saptandı. Sosyodemografik veriler ve diyabet arasında arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Kronik hastalığı varlığı, son bir yıl içinde düşme, son bir yıl içinde hastaneye yatma durumu ve kronik hastalığı olma durumu ile diyabet arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Diyabeti olan olanlarda VKİ median değeri 30,11, diyabeti olmayanlarda ise 28,08 olarak bulunmuştur. Aralarında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Cinsiyet, eğitim durumu, kronik hastalığının olması durumu, yaşını algılama durumu, yaşlılığı değerlendirme durumu ile kırılganlık ilişkili bulunmuştur (p<0,005). Medeni durum, çalışma durumu, yalnız yaşama durumu, sigara ve alkol kullanma durumu ile kırılganlık arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (p>0,005). Kronik hastalıklardan HT, kvs hastalığı, hlp, osteoporoz, bph ve mide hastalığı ile kırılganlık arasında ilişki bulunmuştur (p<0,005). Tiroid hastalığı, osteoartrit ve obezite ile kırılganlık arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (p>0,005). Diyabet ve kırılganlık arasında çok anlamlı bir ilişki saptanmıştır (p=0,000 x²=29,737).

Özet (Çeviri)

We aimed to evaluate the frailty of individuals who applied for İzmir Katip Çelebi University Hospital and İzmir Katip Çelebi University Narlıdere Number 4 Educational Family Health Center, individuals aged 65 and over with and without diabetes. Sociodemographic data survey which has composed of 27 questions was applied and Edmonton Frail Scale was used to measure frailty of elderly individuals. Edmonton Frail Scale is formed 11 questions, including 9 different parameters.This scale was calculated form a total of 17 points 0 to 4 points non frail, 5-6 points susceptible to frailty, 7 to 17 points rated as frail. The study group consisted of 149 diabetics and 149 individuals without diabetes, a total of 298 participants were included. The mean age of the participants was 70.685.45, median 69.00 (min: 65, max: 89) and 63.4% (n = 189) were female. 31.5% of participants (n = 94) were frail, 21.1% (n = 63) susceptible to frail, 47.3% (n = 141) were found to be non-frail. A rate of frailty was higher at elder individuals. There was no significant relationship between sociodemographic data and diabetes. There was a significant relationship between diabetes and the presence of chronic illness, falls in the past year, hospitalization in the past year. Significant relationship was found between in diabetic and non diabetic individuals BMI median values. The BMI median value in diabetics was found to be 30,11 and in non-diabetic individuals was 28,08. Gender, educational status, presence of chronic illness, perceived age, aging evaluation status and frality were found to be related (p> 0,005). There was no significant relationship between marital status, working status, living alone, smoking and using alcohol and frailty (p< 0.005). There was a relationship between high blood pressure, cardiovascular system diseases, hyperlipidemia, osteoporosis, benign prostatic disease and gastric diseases.(p<0,005). There was no significant relationship between thyroid disease, osteoarthritis, and obesity and frailty. There was a very significant relationship between diabetes and frailty (p = 0,000 x² = 29.737).

Benzer Tezler

  1. Tez No

    808058

    Birinci basamakta 65 yaş üstü hastalarda stopp versiyon-2 kriterlerinin polifarmasiye etkisi

    Polypharmacy effect of stopp version-2 criteria in patients over 65 years in primary care

    BURCU ÖĞDEM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SÜLEYMAN ERSOY

  2. Tez No

    297494

    Hipertansif hastalarda kalp hızı, kalp hızı değişkenliği ve kardiyovasküler risk belirteçleri arasındaki ilişki

    The relatıonshıp between heart rate, heart rate varıabılıty and cardiovascular rısc factor at hypertantıon patıent

    ALPER ÇİL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    KardiyolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZHAN GÖLDELİ

  3. Tez No

    756556

    Tip-2 diyabetes mellitus hastalarında diyabet distress düzeyinin yaşam kalitesi ve kardiyovasküler hastalık ile ilişkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of diabetes distress level's relationship with quality of life and cardiovascular disease in Type-2 diabetes mellitus patients

    GÜLŞEN CAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Aile HekimliğiManisa Celal Bayar Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HÜSEYİN ELBİ

  4. Tez No

    447161

    Tip 2 diyabet ve sigara içiminin serum metalloproteinaz 9 (MMP9) ve matriks metalloproteinaz doku inhibitörü 1 (TIMP1) düzeylerine etkisi

    The effects of TYPE-2 diabetes mellitus and smoking on the serum levels of metalloproteinase 9 (MMP9) and matrix metalloproteinase tissue inhibitor 1 (timp1)

    ASİYE BETÜL CEBECİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Aile HekimliğiSelçuk Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KAMİLE MARAKOĞLU

  5. Tez No

    456062

    Tip 2 diyabeti olan ve olmayan bireylerde qt mesafesiyle ayak bileği-kol indeksi arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    The evaluation of the association between qt interval and ankle brachial index in individuals with and without type 2 diabetes

    ESRA CEYLAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Aile HekimliğiSelçuk Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KAMİLE MARAKOĞLU

Geri Dön