Geri Dön

Tip-2 diyabetes mellitus hastalarında diyabet distress düzeyinin yaşam kalitesi ve kardiyovasküler hastalık ile ilişkisinin değerlendirilmesi

Evaluation of diabetes distress level's relationship with quality of life and cardiovascular disease in Type-2 diabetes mellitus patients

PDF İndir

  1. Tez No: 756556
  2. Yazar: GÜLŞEN CAN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. HÜSEYİN ELBİ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Diyabete Özgü Sıkıntı, Yaşam Kalitesi, Tip-2 Diyabetes Mellitus, Kardiyovasküler Hastalık Riski, Diyabet Sıkıntısı, Belirti ve semptomlar, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 2, Kardiyovasküler hastalıklar, Diabetes Distress, Quality of Life, Type-2 Diabetes Mellitus, Cardiovascular Disease Risk, Signs and symptoms, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 2, Cardiovascular diseases
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Manisa Celal Bayar Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Aile Hekimliği Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı Tip-2 DM tanılı bireylerde diyabete özgü sıkıntının yaşam kalitesi ve KVH riski ile ilişkisinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırmamız kesitsel tanımlayıcı tipte bir çalışmadır. Tip-2 DM hastalığı olup muayene için Manisa Celal Bayar Üniversitesi Hafsa Sultan Hastanesi Endokrinoloji polikliniğine gelen 199 birey çalışmaya dahil edilmiştir. Araştırma verileri Ocak 2022 – Nisan 2022 tarihleri arasında toplanmıştır. Veri toplama aracı olarak bir tanıtıcı bilgi formu, Diyabete Özgü Sıkıntı Ölçeği (DDS17 ve Kısa Form Yaşam Kalitesi Değerlendirme Anketi (SF-12) kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen katılımcıların %55,3'ü kadın olup yaşları ortalaması 56,5 ± 11,2 yıldır. VKİ ortalaması 31,2 ± 6,1 olup %87,9'u fazla kilolu ve obez grupta yer almaktaydı. Bel çevresi ölçümlerine göre %79,4'ünde abdominal obezite saptanmıştır. Katılımcıların %63,8'inde orta ve yüksek düzeyde diyabete özgü sıkıntı tespit edilmiştir. Kadın cinsiyette, gelir düzeyi düşük olanlarda, abdominal obez, mikrovasküler komplikasyonları bulunanlarda diyabete özgü sıkıntı düzeyi yüksek bulunmuştur. Diyabete özgü sıkıntı düzeyi yüksek saptanan bireylerde daha kötü bir yaşam kalitesi ifadesi olan düşük FBÖ ve MBÖ puanları saptanmıştır. FBÖ 65 yaş ve üzeri, evli olmayan, gelir düzeyi düşük, daha uzun süredir diyabeti bulunan, VKİ yüksek bireylerde daha düşük seviyelerde bulunmuştur. Ayrıca FBÖ ile abdominal obezite, mikrovasküler komplikasyon, kronik hastalık varlığı ilişkili bulunmuştur. MBÖ ile cinsiyet, gelir düzeyi, medeni durum ilişkili bulunmuştur. FBÖ düzeyi düşük olanlarda ayrıca KVH riski yüksek bulunmuştur. KVH riski ile cinsiyet, HbA1c, TG, DKB düzeyleri arasında ilişki saptanmıştır. Sonuç: Çalışmamızda kadın cinsiyette, gelir düzeyi düşük, abdominal obezitesi ve mikrovasküler komplikasyonu bulunan bireyler daha yüksek diyabete özgü sıkıntı düzeyi saptanmıştır. Diyabet sıkıntısı diyabetin metabolik kontrolü ile ilişkili bulunmasa da bireylerin yaşam kalitesini olumsuz etkilemektedir. Yaşam kalitesi daha düşük bireylerde KVH riski daha yüksek saptanmıştır. Yaşam kalitesinin arttırılması, komplikasyon gelişiminin önlenmesi için diyabete özgü sıkıntının erken tespit edilerek çözüme ulaşılması gerekmektedir. Özellikle birinci basamak hekimleri diyabete özgü sıkıntı açısından bireyleri değerlendirmelidir. Ayrıca kadın cinsiyet, düşük gelir düzeyi, abdominal obezite ve mikrovasküler komplikasyon bulunan bireyler için daha özenli davranılması gerektiğinin farkında olunmalıdır. Diyabete özgü sıkıntının çoğunluğu diyete uyum ile ilgili sıkıntılar olması nedeniyle bireylere beslenme konusunda destek olunması gerekmektedir. Obezite varlığı diyabete özgü sıkıntı düzeyini arttırdığı gibi yaşam kalitesini de etkilemektedir. Bu nedenle fiziksel aktivite ve dengeli beslenme planı bireylerin yaşam kalitesi ve komplikasyonların önlenmesi açısından son derece önem taşımaktadır.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study is to evaluate the relationship of diabetes distress with quality of life and CVD risk in individuals with Type-2 DM. Materials and Methods: Our research is a cross-sectional descriptive study. 199 individuals with type-2 DM who came to Manisa Celal Bayar University Hafsa Sultan Hospital Endocrinology outpatient clinic for examination were included in the study. Research data were collected between January 2022 and April 2022. An introductory information form, Diabetes-Specific Distress Scale (DDS17, and Short Form Quality of Life Assessment Questionnaire (SF-12)) were used as data collection tools. Results: 55.3% of the participants included in the study were female and their average age was 56.5 ± 11.2 years. The mean BMI was 31.2 ± 6.1, and 87.9% of them were in the overweight and obese group. According to waist circumference measurements, abdominal obesity was found in 79.4% of them. Moderate and high levels of diabetes distress were detected in 63.8% of the participants. Diabetes distress level was found to be high in women, those with low income, abdominal obesity, and those with microvascular complications. Individuals with a high level of diabetes-specific distress had low PCS and MCS scores, which are expressions of worse quality of life. PCS was found to be lower in individuals aged 65 and over, unmarried, low-income, having diabetes for a long time, and high BMI. In addition, PCS was associated with abdominal obesity, microvascular complications, and the presence of chronic disease. PCS was found to be associated with gender, income level, and marital status. Those with low PCS levels also had a higher risk of CVD. A relationship was found between CVD risk and gender, HbA1c, TG, and DBP levels. Conclusion: In our study, individuals with female gender, low income, abdominal obesity and microvascular complications were found to have a higher level of diabetes-specific distress. Although diabetes distress is not associated with metabolic control of diabetes, it negatively affects the life quality of individuals. CVD risk was found to be higher in individuals with lower quality of life. In order to increase the quality of life and prevent the development of complications, diabetes distress should be detected early and a solution should be reached. In particular, primary care physicians should evaluate individuals for diabetes distress. In addition, it should be noted that more attention should be paid to individuals with female gender, low income level, abdominal obesity and microvascular complications. Since the majority of diabetes-specific problems are related to dietary compliance, individuals need to be supported in terms of nutrition. The presence of obesity not only increases the level of distress specific to diabetes but also affects the quality of life. For this reason, physical activity and a balanced diet plan are extremely important for the quality of life of individuals and the prevention of complications.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    196084

    Diyabetik ayak gelişen ve gelişmeyen hastalarda kan şekeri kontrolünün ve psikososyal uyumun değerlendirilmesi

    Comparision of psychosocial adjustment in diabetic patients with and without diabetic foot disease

    ASLI TALAZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıMarmara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. SEZGİ ÇINAR

  2. Tez No

    706025

    Sağlıkta stratejik iletişim: Tip 2 Diyabet hastalarında sağlık okuryazarlığının diyabet çıktılarıyla ilişkilendirilmesi

    Strategic communication in health: Identifying diabetes outcomes with health literacy in Type 2 Diabetes patients

    AYLİN SANCAR

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Sağlık YönetimiMarmara Üniversitesi

    Sağlık Kurumları Yöneticiliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MERT UYDACI

  3. Tez No

    799513

    Tip 2 diyabetli bireylerde glisemik kontrol, diyabet sıkıntısı ve kadercilik anlayışı arasındaki ilişkinin incelenmesi

    The relationship between glycemic control, diabetes distress and understanding of fatalism in patients diagnosed with TYPE 2 diabetes

    SEDEF ŞENBİL ALP

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Hemşirelikİstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ZÜLFÜNAZ ÖZER

  4. Tez No

    815473

    Impact of COVID-19 pandemic on glycemic regulation in type 2 diabetes mellitus patients and evaluation of diabetes distress scale

    Tip 2 diabetes mellitus hastalarında COVID-19 pandemisinin glisemik regülasyona etkisi ve diyabet sıkıntı ölçeğinin değerlendirilmesi

    YASMIN ADAM HASSAN

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2023

    Halk SağlığıYeditepe Üniversitesi

    Halk Sağlığı Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ HALE ARIK TAŞYIKAN

  5. Tez No

    420143

    Tip 2 diyabet hastalarında beslenme durumu ve duygusal stres arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    Assesment of relation the nutritional status and emotional distress of patients with TYPE 2 diabetes

    MAKBULE ERÇAKIR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Beslenme ve DiyetetikHacettepe Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYLİN AYAZ

Geri Dön