Geri Dön

Okul öncesi dönem çocuklarının kişilerarası sorun çözme becerilerini geliştirmede“Sorunlarımızı çözebiliriz oyunu”nun ve serbest oyunun etkisinin incelenmesi

The effects of“We can solve our problems-play”and free-play on developing the interpersonal problem solving skills of preschool children

  1. Tez No: 468223
  2. Yazar: HACER MERMER
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. TÜLİN ŞENER
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Eğitim ve Öğretim, Education and Training
  6. Anahtar Kelimeler: Eğitim psikolojisi, Okul öncesi dönem, Okul öncesi eğitim, Okul öncesi çocuklar, Oyunla öğretim, Oyunlar, Problem çözme, Problem çözme becerisi, Serbest oyun, Çatışma çözme, Education psychology, Preschool period, Preschool education, Preschool childrens, Teaching with game, Games, Problem solving, Problem solving ability, Free play, Conflict resolution
  7. Yıl: 2017
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Eğitim Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Eğitimde Psikolojik Hizmetler Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Eğitim Psikolojisi Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu araştırma, okul öncesi dönem çocuklarının kişilerarası sorun çözme becerilerinin geliştirilmesinde serbest oyunun ve“Sorunlarımızı Çözebiliriz Oyunu”nun (SÇO) bir etkisi olup olmadığını ortaya koymak ve aynı zamanda bu iki oyunu karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, Ankara ilinin Çankaya ilçesinde yer alan Özel Dadya Çocukları Anaokulu'nda bulunan beş-altı yaş grubu 8 kız 16 erkek toplam 24 çocuk oluşturmaktadır. Araştırmada, öntest-sontest karşılaştırmalı/kontrol gruplu model kullanılmıştır. Haftada bir saat olmak üzerek sekiz hafta boyunca, kontrol grubundaki çocuklar serbest oyun oynamışlardır, deney grubundaki çocuklar ise yeni geliştirilmiş bir oyun olan SÇO'yu oynamışlardır. Araştırmada, çocukların kişilerarası sorun çözme becerilerini ölçmek amacıyla Shure (1974) tarafından geliştirilen ve Dinçer (1995) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Okul Öncesi Kişilerarası Problem Çözme Testi (OKPÇ) kullanılmıştır. Verilerin analizinde, kontrol grubu (serbest oyun grubu) öntest-sontest karşılaştırmasında iki bağımlı örneklem t-testi ve Wilcoxon İşaretli Rank Testi kullanılmıştır. Deney grubu (sorunlarımızı çözebiliriz oyun grubu) öntest-sontest karşılaştırmasında iki bağımlı örneklem t-testi ve Wilcoxon İşaretli Rank Testi kullanılmıştır. Deney grubunun (sorunlarımızı çözebiliriz oyun grubu) ve kontrol grubunun (serbest oyun grubu) öntestlerinin ve sontestlerinin karşılaştırılmasında iki bağımsız örneklem t-testi ve Mann Whitney U Testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, kontrol grubuna (serbest oyun grubu) katılan çocukların OKPÇ Testi akran ile ilgili sorun durumu çözüm sayılarının, anne ile ilgili sorun durumu çözüm sayılarının ve akran/anne toplam çözümlerinin öntest-sontest puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Deney grubuna (sorunlarımızı çözebiliriz oyun grubu) katılan çocukların OKPÇ Testi akran ile ilgili sorun durumu çözüm sayılarının, anne ile ilgili sorun durumu çözüm sayılarının ve akran/anne toplam çözümlerinin öntest-sontest puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Serbest oyun grubundaki ve SÇO grubundaki çocukların OKPÇ Testi akran ile ilgili sorun durumu çözüm sayılarının, anne ile ilgili sorun durumu çözüm sayılarının ve akran/anne toplam çözümlerinin öntest puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık bulunmazken, sontest puan ortalamaları arasında deney grubu lehine (sorunlarımızı çözebiliriz oyun grubu) anlamlı bir farklılık bulunmuştur.

Özet (Çeviri)

This research has been conducted to determine whether free-play and the“We Can Solve Our Problems”game model have an effect on developing the interpersonal problem solving skills of preschool children and also to compare the two games. The sample size of this research is 24 children between the age of five and six, 8 of whom are girls and 16 boys, at the Private Dadya Çocukları Preschool. The research employs the pre-test, post-test model with a control group. Children from both groups played for one hour every week for eight weeks, the control group free-playing while the experimental group played the newly developed“We Can Solve Our Problems”game model. In this research, The Preschool Interpersonal Problem Solving (PIPS) Test has been referred which was developed by Shure (1974) and applied into Turkish by Dinçer (1995) in order to measure the skills of children in solving interpersonal problems. In analyzing the data of the control group (free-play group) pre-test and post-test comparison, two paired sampling t-tests and Wilcoxon Signed Rank Tests have been utilized. The experimental group (we can solve our problems game group) pre-test and post-test comparison utilizes two paired sampling t-tests and Wilcoxon Signed Rank Tests. In the comparison of the experimental group (we can solve our problems game group) and control group (free-play group) and also the pre-tests and post-tests, two paired sampling t-test and Whitney U Test were utilized. At the end of the research, statistically significant difference has been found between the pre-test, post-test point averages of PIPS Test indicators such as problems concerning friends solution numbers, problems concerning the mother solution numbers and total solution numbers of the children who took place in the control group (free-play group). Statistically significant difference has also been found between the pre-test, post-test point averages of PIPS Test indicators such as problems concerning friends solution numbers, problems concerning the mother solution numbers and total solution numbers of the experimental group (we can solve our problems game group). While the PIPS Test problems concerning friends solution numbers, problems concerning the mother solution numbers and total solution numbers of the pre-test point average of the free-play group and“We Can Solve Our Problems”game group did not display significant digression, the last-test point average comparison showed a difference in favor of the experimental group.

Benzer Tezler

  1. Kişilerarası sorun çözme becerileri eğitimi programının okul öncesi dönem çocukları üzerindeki etkisi

    The effect ofinterpersonal problem solving skills training programonpre-school children

    SEFA KAAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Eğitim ve ÖğretimErciyes Üniversitesi

    Eğitim Bilimleri Bölümü

    DOÇ. DR. MUSTAFA DURMUŞÇELEBİ

  2. Bilişsel yaklaşıma dayalı kişiler arası sorun çözme becerileri kazandırma (bsç) programının etkililiği: Okul öncesi dönem çocukları üzerinde bir araştırma

    The effectiveness of the interpersonal cognitive problem-solving program: An investigation children who attend preschool

    EDA KARGI

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Eğitim ve ÖğretimAnkara Üniversitesi

    Eğitimde Psikolojik Hizmetler Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SELAHİDDİN ÖĞÜLMÜŞ

  3. Okul öncesi eğitimde doğaçlama

    Improvisation at pre-school education

    LEYLA KARAÖMERLİOĞLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Sahne ve Görüntü SanatlarıÇukurova Üniversitesi

    Sahne Sanatları Ana Sanat Dalı

    DOÇ. DR. CAHANGİR NOVRUZOV

  4. Erken çocukluk dönemindeki çocukların dijital oyun oynama alışkanlıklarına ilişkin anne/baba görüş ve uygulamaları

    Parental views and practices on digital gaming habits of children in early childhood period

    NİLÜFER YİĞİT

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Eğitim ve ÖğretimOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Temel Eğitim Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ KAZIM ALAT

  5. Adolesanlarda SCL-90 ile psikiyatrik semptomların taraması

    Screening of Psychiatric Symptoms with SCL-90 in Adolescents

    ZAHİDE YALAKİ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FİLİZ ŞİMŞEK ORHON