Renal transplantasyon sonrası meydana gelen eritrositoz sıklığının ve risk faktörlerinin araştırılması
Risk factors of erythrocytosis post renal transplantation
- Tez No: 393949
- Danışmanlar: PROF. DR. MUSA BALİ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Nefroloji, Nephrology
- Anahtar Kelimeler: Böbrek, Böbrek hastalıkları, Böbrek nakli, Böbrek yetmezliği-kronik, Eritrositler, Postoperatif dönem, Postoperatif komplikasyonlar, Risk faktörleri, Kidney, Kidney diseases, Kidney transplantation, Kidney failure-chronic, Erythrocytes, Postoperative period, Postoperative complications, Risk factors
- Yıl: 2015
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Gazi Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Posttransplant eritrositoz(PTE), başarılı bir renal transplantasyon sonrası hemoglobin düzeyinin 17 gr/dl 'nin üzerine veya hematokrit düzeyinin %51'in üstüne çıkması olarak tanımlanmıştır. PTE renal transplantasyon sonrası yaygın görülen ve olumsuz sonuçları olan bir komplikasyondur. Çalışmamızın amacı böbrek nakli olmuş hastalarımızda posttransplant eritrositoz (PTE) sıklığını ve PTE için risk faktörlerini saptamaktır. 2000-2014 yılları arasında böbrek nakli yapılmış sonrasında GÜTF Nefroloji-transplantasyon polikliniğinde takipli 185 hasta çalışmaya alındı. Hastaların yaşı, cinsiyeti , son dönem böbrek yetmezliğine neden olan primer hastalıkları, diyaliz süreleri, transplant tarihi, donör tipleri, kullandığı ilaçlar, transplant sonrası PTE gelişimi kaydedildi. GFR değerleri MDRD formülü ile hesap edildi. Hemogram ve biyokimya verileri hastaların poliklinik gözlem dosya kayıtlarından alındı. Böbrek naklinden sonraki izlemlerinde hematokrit düzeyi %51'in üzerinde olan hastalarımız da PTE geliştiği kabul edildi. Böbrek nakli olmuş 185 hastanın 43'ünde (%23,2) PTE gelişti. PTE tanı zamanı nakilden ortalama 36 ay sonra idi. Hastaların tanı anında kreatinin ortalaması 1,2 ±0,3 mg/dl (0,55-2,5 mg/dl) idi. PTE erkeklerde (p<0.05) , canlı vericiden nakil olanlarda ve nakilden önce uzun süre diyaliz tedavisi gören , nakil sonrası gansiklovir tedavisi alan hastalarımızda daha sık gelişmişti (p<0.05). Hasta yaşı, kullanılan bağışıklığı baskılayıcı tedavi ve etyoloji bakımından PTE gelişen ve gelişmeyen hastalar arasında anlamlı bir fark yoktu. PTE ile nakil öncesi transfüzyon, DM ve HT öyküsü arasında anlamlı bir ilişki bulunmadı. PTE'u olan hastalarımızın izlemlerinde tromboembolik bir olay gelişmedi. Posttransplant hastalarda polisteminin renal fonksiyonlara bağlı olduğunu saptadık ve renal fonksiyonları iyi olanlarda polisteminin daha sık görüldüğünü tespit ettik. Erkek cinsiyet ve nakilden önce uzun süre diyaliz tedavisinin birer risk faktörü olduğunu saptadık.
Özet (Çeviri)
Posttransplant erythrocytosis (PTE), is defined as elevated hemoglobin levels > 17 g / dL or hematocrit levels > 51% after a successful renal transplantation. PTE is relatively common post-kidney transplantation and may have adverse consequences. The aim of this study was to determine the prevalence and risk factors of PTE. The study included 185 patients who received a renal allograft and follow-up in GÜTF transplant nephrology clinic between 2000-2014 years. PTE was defined as an elevated hematocrit level greater than 51% after renal transplantation in patients receiving an allograft. Patients' age, sex, etiology of end stage renal disease , duration of dialysis, date of transplantion, types of donors, drugs, the development of PTE were recorded. GFR values were calculated with the MDRD formula. Complete blood count and biochemistry data were extracted from the patient's files. PTE was defi ned as an elevated hematocrit level greater than 51% after renal transplantation in patients receiving an allograft. Of the 185 adult kidney recipients, 43 (23,2%) developed PTE. The mean time from transplantation to diagnosis was 36 months. Mean serum creatinine was 1,2 ±0,3 mg/dl (0,55-2,5 mg/dl) at the diagnosis of PTE. PTE was more frequent in male patients (p<0.05) and the patients with a long duration on dialysis prior to transplantation, with living donors ,and taken ganciclovir therapy after transplantation (p<0.05). There was no significant difference in patient age, etiology of end stage renal disease and immunosuppressive therapy on comparing the PTE group and non PTE groups. There was no significant correlation of polycythemia and age, history of hypertension, diabetes, pre-transplant history of transfusion. None of the patients with erythrocytosis experienced thromboembolic events during follow-up. We detected that the PTE is related to the degree of renal function in posttransplantation patients. We have found that more often seen in patients with polycythemia good renal function. Male gender and a long duration on dialysis prior to transplantation are risk factors of PTE.
Benzer Tezler
- Renal transplantasyon yapılan hastalarda proteinürinin kronik rejeksiyon sürecinde graft yaşam süresi üzerindeki etkisinin araştırılması
Investigation of the effect of proteinuria on the graft life time in the chronic rejection process in patients with renal transplantation
HAMZA SÜMTER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
İç HastalıklarıBaşkent Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. TURAN ÇOLAK
- Böbrek transplantasyon hastalarının izlenmesinde Tc99m-DTPA (dietilen triamin penta asetik asit) sintigrafisinin yeri ve değeri
Başlık çevirisi yok
SAİD FETOREÇİLER
- Bir renal transplantasyon merkezinde renal transplantasyonu yapılan hastaların yaşam kalitesi çıktılarının incelenmesi
Investigation of quality of life outcomes of patients with renal transplantation in a renal transplantation center
BERRİN ÖZKAYA
Yüksek Lisans
Türkçe
2022
Sağlık Yönetimiİstanbul Sabahattin Zaim ÜniversitesiSağlık Yönetimi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HALİL ŞENGÜL
- Renal transplant alıcılarında gelişen post-transplant diabetes mellitus seyrinde mikrovasküler komplikasyonların değerlendirilmesi
Evaluation of microvascular complications in the course of post-transplant diabetes mellitus in renal transplant recipients
ÖZGE AYBI ÖZDEMİR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıHacettepe Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. UĞUR ÜNLÜTÜRK
- Deneysel rat modelinde ESWL sonrası oluşan böbrek doku hasarında oral sirolimus tedavisinin etkisi
Effecet of oral sirolimus therapy on kidney tissue damage taht occur after ESWL treatment in an experimental rat model
MEHMET NECMETTİN MERCİMEK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
ÜrolojiOndokuz Mayıs ÜniversitesiÜroloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ŞABAN SARIKAYA