Geri Dön

Sistolik kalp yetmezliği olan sinüs ritmindeki hastalarda efektif kalp hızı düşürülmesinin diyastolik fonksiyonlara ve beyin natriüretik peptid düzeylerine etkilerinin değerlendirilmesi

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 386533
  2. Yazar: SEDAT TAŞ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. BAHRİ AKDENİZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kardiyoloji, Cardiology
  6. Anahtar Kelimeler: Diastol, Kalp hastalıkları, Kalp hızı, Kalp yetmezliği, Natriüretik ajanlar, Sistol, Ventriküler fonksiyon-sol, Diastole, Heart diseases, Heart rate, Heart failure, Natriuretic agents, Systole, Ventricular function-left
  7. Yıl: 2015
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve amaç: Sistolik kalp yetmezlikli (sKY) hastalarda etkin olarak kalp hızı düşürülmesinin (< 70/dk) mortaliteyi azalttığı yakın zamanlarda yapılan çalışmalarda gösterilmiştir(18,120). Fakat bu tedavinin diyastolik fonksiyonlara olan etkisi bilinmemektedir. Bu çalışmada efektif kalp hızı düşürülmesinin sinüs ritmi olan sistolik kalp yetmezlikli hastalarda diyastolik fonksiyonlara ve BNP değerlerine etkilerini araştırmayı amaçladık. Metod: Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi Kardiyoloji bölümünde 2011-2014 yılları arasında sKY tanısı konulmuş ve ilk değerlendirmemiz sırasında diyastolik disfonksiyon tanısı alan ardışık hastalar çalışmaya dahil edildi. Çalışmaya alınma kriterleri şunlardır: 1- sinüs ritminde olma 2- İstirahat kalp hızının > 70/dk olması 3- Eşlik eden diyastolik disfonksiyn bulunması. Diyastolik disfonksiyon kriteri olarak Doppler ekokardiyogarfide E/Em > 10 olması. Atrial fibrilasyonda olan veya kalp hızı < 70/dk olan hastalar çalışmadan dışlandı. Çalışmaya alınana tüm hastalarda ekokardiyografide deyatlı olarak diyastolik fonksiyonlar çalışıldı. Klinik ve demografik parametrelerin verileri alındı. Ayrıca tüm hastalara BNP (brain natriüreitk peptid) düzeyleri bakıldı. Tüm hastalar standart RAS blokeri, beta blokerler, spiranolakton, ihtiyaca göre digital ve diüretik tedavi gibi standart kalp yetmezliği tedavisi verildi ve efektif kalp hızı kontrolü sağlama tedavisi dışında hastaların diğer tedavilerine müdahale edilmedi. Kalp hızı yeterince düşmeyen hastalara (>70/dk) gerekirse ivabradin başlandı. Hastalar aylık kontrollere çağrılarak kan basıncı ve kalp hızı ölçüldü. Tüm hastalar 6 ay izlendi. İzlem sonunda hasta popülasyonu kalp hızı efektif olarak düşen (grup 1) ve efektif olarak düşemeyen grup (grup 2) olmak üzere 2'ye ayrıldı. Çalışma sonunda ekokardiyografi ile diyastolik parametreler ve BNP düzeyleri tekrar çalışıldı. Bulgular: Toplam 50 sKY hastası çalışmaya dahil edildi. Çalışma grubunun ortalama yaşı 67+-11 yıl idi ve ağırlıklı olarak erkeklerden (%74) oluşmakta idi. Hastaların %68'i iskemik kalp yetmezliği idi. Ortalama LVEF %28 bulundu. Çalışma grubunun başlangıç ve izlem sonrası demografik ve ekokardiyografik verileri tablo 1 de özetlenmiştir. Çalışma sonucunda grup 1 de E/Em oranı anlamlı olarak azalırken (15.8±5.6 - 12.5±5.9 p=0,01), grup 2' de bu oran değişmemiş hatta artmış bulundu (15,5± 5,2 - 17,7±10,7 p= 0,5). Benzer olarak grup 1'de E/A oranı, dDT ve sol atrium alanı gibi diğer diyastolik parametrelerde de izlem sonrası iyileşme gözlendi (tabo 1). Grup 2'de ise diğer hiç bir diyastolik parametrede iyileşme gözlenmedi. BNP değeri her iki grupta da anlamlı olarak azaldı. İzlem sonunda kalp hızı değerindeki azalmanın E/Em, BNP değerlerindeki azalmalar ile korelasyon incelemesinde; kalp hızındaki azalma ile E/Em değerindeki azalma arasında güçlü bir korelasyon (r=0.67), BNP deki azalma ile de orta derecede korelasyon saptandı. Hedef kalp hızına ulaşmanın ve hastaların başlangıç fonksiyonel kapasitesinin bağımsız olarak E/Em < =14 oranını belirlediği saptandı. Sonuç: Bu çalışma, sinüs ritmi olan sistolik kalp yetmezlikli hastalarda yapılan etkin kalp hızı kontrolünün diyastolik foksiyonları iyileştirdiği ve sol ventrikül geriliminin azalttığı gösterilmiştir ve bu grup hastalarda yapılan ilk çalışma olması açısından önem arzetmektedir.

Özet (Çeviri)

Introduction: Recent studies revealed a survival benefit and reverse cardiac remodelling by lowering of heart rate (HR) (<70/min) in systolic heart failure (sHF) patients. However, there is no data about the effects of this therapy on diastolic function in these patients. In this study we aimed to investigate the effect of HR lowering on diastolic function in sHF patients with a sinus rhythm Material and Method: All subsequent diagnosed sHF patients were included to this prospective observational study between 2011 and 2014. The inclusion criteria was as follows 1-coexisting diastolic dysfunction (E/Em > 10) 2- sinus rhythm 3- resting heart rate > 70 bpm. The patents with atrial fibrilation and heart rate <70 bpm were excluded. Comprehensive diastolic functions were examined by echocardiography. Additionally clinical, demographic, parameters and BNP levels were recorded. All patients were treated with the standard heart failure therapy including beta blockers, digoxine an ivabradine as necessary with a therapeutic target of HR<70 bpm. The patients were followed-up monthly during 6 month period. At the end of follow up, echocardiography examination and BNP were re-evaluated. The study population were divided into 2 groups whether the target heart rate at final visit were achieved or not. The heart rate below 70 bpm were classified as group 1(27), HR > 70 bpm were classified as group 2 (n=23). At the end of follow up the change of diastolic parameters and BNP values were compared in each group with Wilcoxon test. Results: A total 50 sHF patients were enrolled the study. Mean age of whole study population was 67+-11 years, predominantly male (74%), and 68% of those were ischemic heart failure. Mean LVEF was 28 %, Baseline and the final echocardiographic parameters and BNP values in each group summarized in Table 3. At the end of the study, E/Em ratio significantly decreased in group 1, whereas this ratio increased in group 2. Similarly other diastolic parameters including E/A ratio, dDT and left atrial area also improved at only group1 patients. A reduced BNP level was significant at both groups. At the end of follow up, the correlation between the delta heart rate, delta BNP and final E/Em was evaluated. There was a strong correlation between delta heart rate and delta E/Em value (r=0,67) and also there was moderate correlation between delta heart rate and delta BNP level. The target heart rate and the basal functional capacity were detected to determine the rate of E/Em<=14 independently. Conclusion: This study showed that, effective heart rate lowering lead to improvement of diastolic dysfunction compared to a lenient heart rate control in patients with systolic heart failure and sinus rhythm.

Benzer Tezler

  1. Kalp yetersizliği olan hastalarda atriyal fibrilasyon ile serum CA-125 seviyelerinin ilişkisi

    Relationship between atrial fibrillation and serum CA-125 levels in patients with heart failure

    HAKKI KAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    KardiyolojiCumhuriyet Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET BİRHAN YILMAZ

  2. İzole CABG operasyonu öncesi mitral yetersizliğinin varlığı ve derecesinin postoperatif atriyal fibrilasyonun gelişimine etkisinin araştırılması

    The effect of the presence and degree of mitral regurgitation in the development of postoperative atrial fibrillation after isolated coronary artery by-PASS grafting operation

    ABDULRAHMAN NASER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    KardiyolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. CEVAT KIRMA

    DOÇ. DR. DOÇ DR ALEV KILIÇGEDİK

  3. Kalp yetmezliğinde fonksiyonel kapasite ile göz muayene bulguları ve oftalmik arter dopler parametrelerinin karşılaştırılması

    Comparison of eye medical evidence and ophtalmic artery doppler parameters with the functional capacity of patient in heart failure

    HASAN MURAT UĞURLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    KardiyolojiDicle Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. YAHYA İSLAMOĞLU

  4. Düşük sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonlu hastalarda sağ ventrikül sistolik fonksiyonu ile efor kapasitesi ve kalp hızı toparlaması arasındaki ilişki

    The relationship between exercise capacity and heart rate recovery with right ventricle cystolic function in patients with reduced left ventricle ejection fraction

    DİLBER ÜREN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    KardiyolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. CEVAT KIRMA

  5. İskemik ve non iskemik kardiyomiyopatili hastalarda diürnal kan basıncı değişimi

    Diurnal blood pressure pattern in pateinte with iscemic and dilate cardiyomyopaty

    ERCAN TAŞTAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    KardiyolojiDicle Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. M. SERDAR SOYDİNÇ