Geri Dön

Tendon kemik tespitinde farklı kemik tünel açılarının erken dönem tendon tespit gerim direncine etkileri

The effects of different bone tunnel angles in tendon bone fixation on the stability of tendon fixation in the early period

  1. Tez No: 336424
  2. Yazar: KEREM YILDIRIM
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MUHARREM BABACAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Artroskopi, Doku fiksasyonu, Postoperatif dönem, Tendon transferi, Tendonlar, Tibia, Transplantlar, Ön çapraz bağ, İnternal fiksatörler, Arthroscopy, Tissue fixation, Postoperative period, Tendon transfer, Tendons, Tibia, Transplants, Anterior cruciate ligament, Internal fixators
  7. Yıl: 2012
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖÇB yaralanmalarının tedavisinde altın standart otolog tendon greftleri kullanılarak yapılan artroskopik ÖÇB rekonstrüksiyonudur. Tatmin edici klinik sonuçlar için uygun greft kalitesi, uygun tünel yerleşimi ve etkin greft fiksasyonu ile fizyolojik eklem hareket açıklığına izin verecek ve eklem stabilitesini koruyacak greft gerginliğinin sağlanması gerekmektedir. Erken postoperatif dönemde uygulanan fizik tedavi ve egzersizler ÖÇB üzerine çeşitli büyüklüklerde çekme kuvvetleri uygulamaktadırlar.Çalışmamızın amacı, yumuşak doku grefti ile yapılan ÖÇB rekonstrüksiyonunda farklı tibial tünel açılarının tendon-kemik fiksasyonunda yetmezliğe neden olacak çekme kuvveti değerlerinin büyüklüğüne etkilerini ve ölçülen yetmezlik kuvvetlerinin postoperatif fizyoterapide uygulanan egzersizlerle uyumunu araştırmaktır.Çalışmamızda iki yaş altı danalardan taze olarak hazırlanmış 36 adet tibia ve aşil tendonu kullanılarak 36 adet ÖÇB rekonstrüksiyon modeli oluşturulmuştur. Proksimal tibial eklem yüzü çıkış noktası, koronal plandaki oryantasyonu ve tünel çapı eşit tutularak sagital planda tünel-eklem yüzeyi açısı 45°, 50° ve 55° olmak üzere 3 örnek grubu oluşturacak şekilde tibial tüneller açılmıştır. Tünellerin tümünden 8mm kalınlıkta aşil tendon greftleri geçirilmiştir ve tüm greftler kemiğe U çivisi ile tespit edilmiştir. Hazırlanan modeller eklem yüzü ile 0°, 30° ve 60° açı yapacak şekilde 3 farklı doğrultuda çekme deneyine tabi tutularak yetmezliğin geliştiği kuvvetler ölçülmüştür.Çekme kuvveti doğrultusunun tibia eklem yüzeyine açısının 0° ve 30° olduğu durumlarda daha geniş tünel açısının daha stabil bir tespit sağladığı, 60° olduğu durumlarda ise tünel açısının fiksasyonun stabilitesine etkisi olmadığı tespit edilmiştir.Fizyoterapi sırasında ÖÇB'ye etkiyen çekme kuvvetleri çalışmamızda ölçülen yetmezlik kuvvetleriyle karşılaştırıldığında görülmüştür ki; tibial tünel açısı, erken dönem postoperatif fizyoterapi egzersizlerinin bir bölümünde önem arz edebilirken diğer bir bölümünde farklılık yaratmayabilmektedir.

Özet (Çeviri)

The gold standard for the treatment of ACL injuries is arthroscopic ACL reconstruction using autologous tendon grafts. For satisfactory outcomes, a proper tunnel placement is to be obtained. The postoperative physiotherapy applies tensile forces of different magnitudes on the ACL.The purpose of our study is to investigate the effects of different tibial tunnel angles on the magnitudes of forces which will cause failure of the tendon-bone fixation and the compliance of these forces with the postoperative physiotherapy.In our study, 36 ACL reconstruction designs were constituted with freshly prepared tibias and achilles tendons of steers younger than two years. Three groups of samples were designed in which the angle between the tibial tunnel and the joint surface was either 45°, 50° or 55°. Achilles tendons with a diameter of 8mm were passed through the tunnels and fixed with a staple on the tibia. The samples were subjected to tensile tests as the angle between the tensile force and the joint surface was either 0°, 30° or 60°. Forces of failure were recorded.It was observed that wider tunnel angles provided better fixation if the angle between the tensile force and the joint surface was 0° or 30°, and that the tunnel angle had no effect on the fixation stability if the angle was 60°.When the forces recorded were compared with the forces caused by pshysiotherapy, it was seen that the tibial tunnel angle may be important in some exercises and unimportant in others.

Benzer Tezler

  1. Hamstring tendon otogrefti kullanılarak yapılan akut ön çapraz bağ rekonstrüksiyonunda endobutton CL ve interferans vidası ile tespitin femoral ve tibial tünel genişlemesi üzerine etkisi

    The effects of fixation with endobutton? CL and interference screws on femoral and tibial tunnel widening in acute anterior cruciate ligament repair using hamstring tendon autograft

    MUSA UĞUR MERMERKAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Ortopedi ve TravmatolojiHacettepe Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET ÖZGÜR ATAY

  2. Rotator manşet tamir tekniklerinin karşılaştırılması (biyomekanik deneysel çalışma)

    Başlık çevirisi yok

    ATA CAN ATALAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    Ortopedi ve Travmatolojiİstanbul Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

  3. Dil tipi kalkaneus kırıklarının tespitinde vida konfigürasyonunun stabilite üzerine etkisi (biyomekanik çalışma)

    The effect of screw configuration on stability in fixation of tongue type calcaneus fractures (biomechanical study)

    TAYFUN BACAKSIZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. CEMAL KAZIMOĞLU

  4. Erken dönem romatoid artritte el ve ayak eklemlerinin manyetik rezonans görüntüleme ile değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    ALİ İLKER MURAT AYNACI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Radyoloji ve Nükleer TıpEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    Radyodiagnostik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TAMER KAYA